nasıl mutlu olabilirim , kendime iyi davranabilirim

Merhaba,

Kendinizi çok yalnız, mutsuz, tükenmiş ve kimse tarafından sevilmiyor gibi hissetmeniz gerçekten çok ağır. Bütün bunları tek başınıza taşımaya çalışırken artık dayanacak gücünüz kalmamış gibi hissetmeniz anlaşılır bir durum. Ancak şu anda böyle hissetmeniz, hayatınızın gerçekten bittiği ya da bundan sonra hiçbir şeyin değişmeyeceği anlamına gelmez. Bazen insan içinde bulunduğu dönemin ağırlığı nedeniyle geleceği de bugünkü duygularının devamı gibi görmeye başlar.

Kendinize daha iyi davranmak, her gün mutlu olmak zorunda olduğunuzu kendinize dayatmakla başlamaz. Şu anda kendinize söylemeniz gereken şey her zaman mutlu olmalıyım değil, şu an zorlanıyorum ve yine de kendime zarar vermeden bu günü geçirmeye çalışacağım olabilir. Mutluluk bir görev değildir. Tatil yapamamanızdan keyif alamamanıza, arkadaşlarınızın olmamasından insanlara fazla güvenmenize kadar yaşadığınız her şeyi bir anda çözmek zorunda değilsiniz. Şu an önceliğiniz bütün hayatınızı düzeltmek değil, kendinizle olan ilişkinizi biraz daha az acı verici hale getirmek olabilir.

Kimsenin sizi sevmediğini düşünmeniz, şu anda yaşadığınız yalnızlık duygusunun çok güçlü olduğunu gösteriyor olabilir; ancak yalnız hissetmek ile gerçekten hiç kimse tarafından sevilmemek aynı şey değildir. İnsan yoğun bir yalnızlık yaşadığında zihni bunu bütün hayatına yayabilir. Birkaç ilişkisindeki hayal kırıklığı, arkadaşsızlık ya da insanların kendisine beklediği gibi davranmaması, kişide kimsenin beni istemediği düşüncesini oluşturabilir. Fakat bu düşünce, ne kadar gerçek gibi hissedilirse hissedilsin, kesin bir gerçek değildir.

İnsanlara kolay ve gereğinden fazla güvenmeniz konusunda da kendinizi suçlamanızı istemem. Güvenmek başlı başına bir kusur değildir. Ancak güven ile kendinizi tamamen teslim etmek arasında bir fark vardır. Bir insanın size iyi davranması, ona bütün hayatınızı, sırlarınızı, duygularınızı ve sınırlarınızı hemen açmanız gerektiği anlamına gelmez. Güvenin bir anda verilmesi gereken bir şey değil, zaman içinde davranışlar gözlemlenerek oluşturulan bir süreç olduğunu hatırlamaya çalışabilirsiniz. Kendinize şu soruyu sorabilirsiniz: Bu kişi şu ana kadar söyledikleriyle yaptıkları arasında tutarlı mı? Benim sınırlarıma saygı gösteriyor mu? Hayır dediğimde davranışı değişiyor mu? Bu ilişki içinde yalnızca ben mi veriyorum? Bu sorular, insanlara güvenmeyi tamamen bırakmadan kendinizi korumanıza yardımcı olabilir.

Şu anda arkadaşınızın olmaması da sizin arkadaş edinmeye değmeyeceğiniz anlamına gelmez. Yalnızlık çoğu zaman insanın kendisiyle ilgili acımasız sonuçlara ulaşmasına neden olur. Benimle kimse kalmıyor, demek ki bende bir sorun var diye düşünmeye başlayabilirsiniz. Oysa bazen insanın hayatında yeni ilişkiler kurmasını zorlaştıran şey, kendisini değersiz görmesi ve reddedilme ihtimalinden korktuğu için insanlara yaklaşamamasıdır. Bu bir kader değildir. İlişkiler de diğer beceriler gibi küçük adımlarla yeniden kurulabilir.

Şimdilik kendinizden büyük bir mutluluk beklemeyin. Bugün yalnızca duş almak, kısa bir yürüyüş yapmak, bir şeyler yemek, telefonunuzu bir süre bırakmak, güvendiğiniz birine kısa bir mesaj atmak ya da bir psikologdan destek almak bile önemli bir adım olabilir. Hayatınızı bir anda değiştirmek zorunda değilsiniz. Bazen iyileşme, çok mutlu hissetmekten önce kendinize daha fazla zarar vermemeyi öğrenmekle başlar.

Fakat size özellikle şunu sormak istiyorum: Hayat bitmiş gibi hissediyorum derken kendinize zarar verme, ölme ya da artık yaşamak istememe düşünceleriniz var mı? Eğer şu anda kendinize zarar verme konusunda bir planınız veya güçlü bir dürtünüz varsa lütfen yalnız kalmayın; hemen güvendiğiniz birinin yanına geçin ve bulunduğunuz yerdeki acil yardım hizmetlerine başvurun. Böyle bir düşünceniz olmasa bile, bu kadar yoğun yalnızlık ve mutsuzluğu tek başınıza taşımak zorunda değilsiniz. Bir psikologla yüz yüze ya da çevrim içi görüşmek, şu anda yaşadığınız bu dönemi anlamlandırmanız ve kendinize yeniden daha güvenli bir alan oluşturmanız için önemli bir destek olabilir.

Şu an hayatınızın tamamını çözmeniz gerekmiyor. Bugün yalnızca kendinize şu kadarını söylemeye çalışın: Şu an çok zorlanıyorum ama bu hissettiğim şey hayatımın tamamı değil. Kendimi şu anda sevemiyor olabilirim, ama kendime zarar vermeden bu dönemden geçmeyi öğrenebilirim. Bu, şu an için yeterli bir başlangıç olabilir.