Nasıl özgüvenli olabilirim kimseyi kıramıyorum kimseyi tersleyemiyorum bu beni yoruyor

Sevgili danışan, şu an hissettiklerin o kadar insani ve tanıdık ki... Bir cenderenin içinde, hem dış dünyanın beklentileri hem de kendi iç sesinin acımasızlığı arasında sıkışmış hissettiğini anlıyorum. "Ezilmişlik" hissi genellikle sınırların belirsizleştiği ve kişinin kendi değerini başkalarının onayına endekslediği yerlerde filizlenir. Kendine karşı nazik olamamanın sebebi, muhtemelen zihninde sürekli seni yargılayan bir ses olmasıdır. Bu ses sana "yetersizsin", "hata yaptın", "herkes seni izliyor" diyor olabilir. Bu sesin senin özün değil, sadece bir düşünce bulutu olduğunu kendine hatırlatarak başlayabilirsin. En sevdiğin dostun seninle aynı durumda olsaydı ona "Ne kadar beceriksizsin" mi derdin, yoksa "Şu an zorlanıyorsun ama yanındayım" mı?

Anksiyete, zihninin seni korumaya çalışma biçimidir ama biraz fazla mesai yapıyor diyebiliriz. Sıkışmış hissettiğinde vücudun "savaş ya da kaç" moduna girer. 4 saniye nefes alıp, 4 saniye tutup, 8 saniyede verebilirsin. Bu egzersiz, beynine "güvendeyiz" sinyali gönderir. Herkese nazik olup hak etmeyene de taviz vermen, sınırlarının ihlal edildiğini göstergesi olabilir. Herkese iyi davranmak bir erdemdir ama bu kendinden vazgeçmek demek değildir. "Hayır" dediğinde karşıdaki kişi kırılıyorsa, bu onun problemidir, senin suçun değildir. İstemediğin bir kahve teklifine "Bugün uygun değilim, teşekkürler" diyebilmek, özgüven inşa etmenin ilk tuğlasıdır diyebiliriz. Dışarıya özgüvenli görünmek bir sonuçtur. Kendine bu durumu kanıtlamak için yeteneklerini yazabilirsin. Çok büyük şeyler olması gerekmez. "İyi bir dinleyiciyim", "Yemek yapabilirim", "Dürüstüm" gibi basit ama gerçek özelliklerini yazmak da farkındalık kazanmakta faydalı olabilir. Desteğe ihtiyacın olduğunda, senin için buradayım...