Nasıl veda edebilirim canımı acıtmadan

Merhaba sevgili Danışan,

Öncelikle farkındalığınızın bu kadar yüksek olması gerçekten çok kıymetli; bunun için sizi yürekten tebrik ederim. Anlattıklarınızdan, gelecek göremediğiniz bir ilişki içinde olduğunuzu; sizi çok sevdiğini söylemesine rağmen sorumluluk almayan, zaman zaman saygısız davranan ve kendi yaptığı davranışları size hak görmeyen bir beyefendiden bahsettiğinizi anlıyorum.

Aynı zamanda sizin ihtiyaçlarınıza, kaygılarınıza, korkularınıza, endişelerinize ve dile getirdiğiniz sorunlara gözünü ve kulağını kapatan bir tutumla karşı karşıyasınız. Tüm bunların size zarar verdiğini fark etmeniz ise aslında büyük bir güç ve çok önemli bir avantaj.

Ayrılmak istediğinizi söylüyorsunuz; fakat bu gücü kendinizde nasıl bulacağınızı bilemediğiniz için bize yazdığınızı anlıyorum. Bir yandan da babanızın sevgisi olmadan büyüdüğünüzü paylaşıyorsunuz. Evet, bazen babamızdan alamadığımız sevgiyi hayatımıza giren erkekten almaya çalışabiliriz. Doğru sevilme şeklini sadece görerek öğrenmeyiz. Elinizi kalbinize koyduğunuzda, doğru sevginin nasıl hissettirdiğini iç sesiniz size zaten söylüyor olacak o sese güvenin.

Sizden küçük bir çalışma rica etmek istiyorum: Lütfen bir kağıdı iki sütuna bölün. Bir tarafa bu ilişkinin sizin için avantajlarını, diğer tarafa dezavantajlarını yazın. Sonra da yazdığınız “avantajların” gerçekten avantaj olup olmadığını bir kez daha düşünün.

“Veda etmem gerektiğini biliyorum ama bağlandıklarım buna izin vermiyor” diyorsunuz. İki yıl boyunca yaşadığınız duygular, gözyaşları, gülüşler, verdiğiniz emekler sizi bu ilişkide tutuyor. Bir ilişkiye emek verdikten sonra onun düzelme ihtimaline tutunmak çok insani bir duygudur; bunu çok iyi anlıyorum.

Ancak farkındalığınız bu kadar yüksekken, kendinizi yeterince değerli hissetmediğiniz bir ilişkide kalmak sizi daha fazla yıpratıyor. “Canım acımadan ayrılmanın yolunu arıyorum” diyorsunuz; fakat şu anda zaten canınızın acıdığını görüyorsunuz. Bir an durup kendinize sorun: Şu anda gerçekten canım acımıyor mu?

Lütfen hayal ettiğiniz ilişkiyi de yazıya dökün. Nasıl bir sevgi istiyorsunuz? Nasıl bir hayat hayal ediyorsunuz? Babanızdan alamadığınız sevgiyi hayatınıza giren bir erkekten beklemek hem kendinize hem de karşınızdakine ağır bir yük olabilir. Buradaki temel ihtiyacınız sahiplenilmek gibi görünse de, asıl sorun saygı noktasında yaşanıyor.

Bir ilişkide en önemli unsurlardan biri karşılıklı sorumluluktur. Siz partnerinizin sorumluluk almadığını söylüyorsunuz. Böyle bir ilişki evlilikle taçlandığında sorunlar genellikle azalmaz, aksine büyür. Bunu siz de biliyorsunuz; iç sesiniz biliyor, içgüdüleriniz biliyor.

Üzülmeyin diyemem… Ama üzülmeyi göze alarak, bu hayatta gerçekten ne istediğinizi yeniden gözden geçirmenizi dilerim. Bazen en doğru anı bekleriz; fakat bazen o “en doğru anı” beklemek bizi zamandan eder. Her zaman en güçlü hissettiğimiz anda değil, bazen güçsüz hissetsek bile doğru adımı atabiliriz.

Unutmayın, bir ilişkiyi bitirmek kim için olursa olsun zordur; bu sadece size özgü bir durum değil. Kendini sevmenin en önemli yollarından biri, kendi değerinize ve sınırlarınıza saygı göstermektir.

Lütfen aynanın karşısına geçin, kendinize bakın ve şunu söyleyin:

“Ben güzel şeyleri hak ediyorum.”

Sevgiyle kalın.

Psk Seçil Orhun