ne yapmalıyımm

Emeklerinizin karşılığını beklediğiniz gibi alamayınca geri çekilip, ümitsizliğe kapılmış olmanız çok normal ve insani bir durumdur. Her zaman olayların kontrolünü sağlayamıyoruz ve bazen her durumu düşünebildiğimizi zannetsek bile bu bize bir sonuç kazandırmıyor. Söyledikleriniz tembellik ya da iradesizlik değil. Daha çok zihnin ve duygularının uzun süre yük altında kalıp kendini kapatması gibi görünüyor. Uzun süre stres, hayal kırıklığı veya fazla düşünme olduğunda beyin bir noktada “korumaya geçer”. Genç yaşta yaşadığınız stres, çokça emek, belirsizlik ve yorgunluk sonucunda bedeniniz tepki vermiş ve zihin zorlu dinlenmeyi eline almış durumda. Koruma modundaki beyin duyguları köreltir (çünkü fazla hissetmek yorucudur), Motivasyonu düşürür (çünkü enerji tasarrufu yapar), Her şeyi anlamsız gösterir (çünkü beklenti demek hayal kırıklığı riskidir).

Ama önemli olan şu; bu durum kalıcı değil, sadece şu anki çalışma şekli bu. Büyük hedefler, hayatımı düzene koyacağım gibi beklentiler şu an daha büyük yorgunluk getirebilir. Çünkü zihin o kapasitede değil. Bu yüzden sistemi küçükten başlatmanız gerekiyor.

1. İstemiyorum ama yapıyorum : Kas gibi düşünün, ne kadar çalıştırırsanız o kadar gelişir. Bazen motivasyon eylemden sonra gelebilir.

2. Düşünceyi değil davranışı düzelt: Zaten çok düşündüğü için yorulmuş bir zihne küçük ve kolay başarılar vererek olumlu düşünmeye geçişi hatırlatın.

3. “Boşluk hissini” zorlamayı bırak: Hissetmek zorundayım kısmını bir süre rahat bırakın. Sevdiğiniz şeyleri yapmayı ve gerçek anlamda dinlenmeyi vakit kaybı olarak görmeyin.

Düşüncelerle zorlandığınızda fiziksel eylemlerinizi yoğunlaştırmanız iyi gelecektir.

Yorulan zihin yeniden yapılanıyor ve büyüyor. Şu an kendinizi boş, isteksiz, umutsuz hissediyorsunuz ama:

Bu durum, kim olduğunuz değil, sadece geçtiğiniz bir dönem.

Ve şunu unutmayın;

Eskiden emek verebilen biriyseniz, o tarafınız yok olmadı. Bazen tutmak yerine bırakmayı öğreniyor ve yeniden denemek için dinleniyorsunuz.

Psikolog Serra Canseven