Kaygı

neden degersiz hissediyorum

Gizli Kullanıcı2 Mayıs 2026 17:56

sevgilimle 2 yildir tanisiyoruz ve ailemden dolayimi bilmiyorum ama guven problemim cok fazla benimle konusurken mesajdan cikmasi bile beni deli ediyor yazmiyor bakmiyor gec uyuyor bazen kisaltarak yaziyor ve cok takiliyorum kalbim sıkısıyor kendimi ona ifade etsemde umursamaz davraniyor ve daha sonra acaba ben mi cok abartiyorum diye dusunuyorum ailem cok sorunlu ve cok yorgun hissediyorum neden? Ne yapmaliyim neden boyle

Bu soru 3 Mayıs 2026 20:09 tarihinde Psikolog Hamide Güven tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba,


Anlattığınız şey sadece ilişki içinde yaşanan sıradan bir kıskançlık gibi durmuyor; daha derinde bir güvensizlik ve tetikte olma hali var. Ve siz bunu çok net fark etmişsiniz. Mesajdan çıkması, geç yazması, kısa cevap vermesi gibi şeyler tek başına çoğu ilişkide büyük bir problem olmayabilir. Ama sizde bunlar çok güçlü bir alarm yaratıyor. Kalbinizin sıkışması da bunun fiziksel yansıması.


Bunun neden böyle olduğuna dair verdiğiniz ipucu çok önemli: ailem çok sorunlu dediniz. Çoğu zaman ilişkilerdeki yoğun güven kaygısının kökü bugünkü partnerden çok geçmişte öğrenilen bağlanma deneyimlerine dayanır. Eğer aile içinde sevgi, ilgi, güven ya da duygusal tutarlılık eksikse, zihin yakın ilişkilerde sürekli tetikte olmayı öğrenebilir. Çünkü derinde şu inanç gelişir: bağ kurduğum kişi bir anda uzaklaşabilir, ilgisini çekebilir, beni görmezden gelebilir.


Bu yüzden sevgilinizin davranışlarını sadece o an olan bir şey olarak yaşamıyorsunuz. Zihniniz bunu daha büyük bir tehdide çeviriyor. O mesajdan çıktı demek ki benden sıkıldı olabilir, geç yazdı demek ki önceliği değilim gibi düşünceler hızla oluşuyor. Sonra kaygınız yükseliyor ve onu anlamlandırmaya çalışıyorsunuz.


Buradaki en zorlayıcı şeylerden biri şu: kendinizi ifade ettiğinizde umursamaz davrandığını hissediyorsunuz. Bu da içinizdeki güvensizliği daha çok besliyor olabilir. Çünkü bir yandan rahatlatılmak istiyorsunuz, diğer yandan yeterince karşılık alamadığınızda kendinizi sorgulamaya başlıyorsunuz. Acaba ben mi abartıyorum diye düşünmeniz bundan.


Şunu bilmeniz önemli: hissettiğiniz şeyler gerçek ama bunların yorumlanma biçimi her zaman gerçeği yansıtmayabilir. Yani kalbinizin sıkışması, mutlaka ortada bir tehdit olduğu anlamına gelmez. Bazen bu, geçmişten gelen alarm sisteminizin fazla hassas çalışmasıdır.


Öncelikle o an gelen düşünceyi hemen gerçek kabul etmemeye çalışın. Mesajdan çıktıysa bunun onlarca nötr sebebi olabilir. Zihniniz otomatik olarak en kötü anlamı yüklüyor olabilir.


İkinci olarak sevgilinizle bunu suçlayıcı değil açıklayıcı bir şekilde konuşmanız önemli. Ben bazen geç dönüşlerde yoğun kaygı hissediyorum, bunun sende bir suç aramaktan çok benim geçmişten taşıdığım bir hassasiyetimle ilgili olduğunu düşünüyorum diyebilirsiniz.


Ama burada önemli bir denge var. Partnerinizden sürekli güvence istemek kısa vadede rahatlatır ama uzun vadede kaygıyı besleyebilir. Asıl hedef kendi içinizde güven duygusunu güçlendirmek.

Aile meselesine gelirsek, çok yorgun hissetmeniz de tesadüf değil. Sürekli tetikte olmak zihinsel olarak çok yorucudur. Hem aile içinde hem ilişkide kendinizi güvende hissetmeye çalışmak ciddi enerji tüketir.


Neden böyle olduğunuzun cevabı büyük ihtimalle geçmişte öğrendiğiniz korunma biçimlerinin bugün de devrede olması.


Umarım yazdıklarım sorularınıza cevap niteliğinde olmuştur. Eğer başka sormak istediğiniz bir şey olursa burada olacağım. Görüşmek dileğiyle.

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.