Nedenini bilmediğim karamsarlık mutsuzluk

Merhaba hayatımın hangi döneminde olursam olayım sonrası bi mutsuzluğa düşüyorum karamsarlığa ben sınav öğrencisiyim 1 yıl sonra gireceğim hayatım boyunca eğitim hayatımda hiç başarılı bi öğrenci değildim sınıf tekrarı bile yapmış bi öğrenciydim ama şu an gerçekten çalışıyorum gerçekten o sınavda istediğimi almak istiyorum bunun için çalışıyorum da cabaliyorum da ama başarılı olamayacakmisim gibi hissediyorum Ankara'da okumak istiyordum ilk 10k yapmam lazımdı inanıyordum buna bunun için çalışıyordum daha 1 yılım var önümde ama içten içe yapamayacakmisim gibi geliyor şimdiden kendimi olmayacagini inandirmisim bide olmazsa da en kötü bunu yaparım diye motive etmeye çalışıyorum ama daha uzun bir süre var istersem yapabilirim biliyorum ki çabalıyorum her gün erken uyanıp kütüphaneye gidiyorum çalışmaya çalışıyorum 3 4 saat çalışıyorum iyi hissettigim zaman ve bu bana çok uzak birşey arkadaşlarım falan şaşırıyor şu anki çalışma hırsıma azmime ve disiplinime bugün hiç iyi hissetmedigim halde hiç motive değilken bile 3 saat çalıştım da ama çok uzak gelmeye başladı hedefim son zamanlarda sadece bu da değil kendimi çok kötü hissediyorum mesella şu an dersle de pek alakalı değil özgüven eksikligini de yaşıyorum bu dönemde aslında dünden kaynaklanıyor olabilir dün evdeydim kütüphaneye gitmedim sebebi de kardeşime bakıyordum normalde benim odamda kalmaz ama hasta olduğu için annem benimle kalamazsin demiş kardeşime çocuk ağlayarak yanıma geldi benimle kaldı ama gece uyutmadi gecenin bi vakti kalkıp ilaç verdim iyi gelecek şeyler yaptım yanii aslında bu da düşündürdü beni yaşıma göre erken büyümemin yaşına göre çok olgunsun lafını çok duymamin sebebi de annem ben tüm hayatım boyunca onu büyütmeye çalıştım anneme ebeveynlik yaptım ama ben hastalandığımda kalkıp kendi ilacımı yine ben içmek zorundaydım dün bunu fazlasıyla hissettim bide o kadar dengesiz davranıyor ki kavga ettik sonra gidip bana hediye almış sonra babama şikayet etmiş beni üzerimde baskı kurmaya çalışıyor yanii anlamıyorum amacını toksikligi beni o kadar zehirliyor ki özgüvenimi düşürebilecek bi sağlık problemim var aslında hastane randevumu bekliyorum ondan da kaynaklanabilir sürekli karamsarlık döngüsünden kurtulmak istiyorum ben kendimle tekken çok huzurluyum gerçekten bireysel yaşıyorken kafamda herşey net ne yaptığımı biliyorum ne istediğimi biliyorum çok düşünmüyorum gerektiği kadar düşünüyorum huzurluyum yanii ama bireyselligin bencillik olarak görüldüğü bi evde yaşıyorum maalesef ki bide kedim var iyi olmadığım zaman onu da aksatiyormusum yeterince ilgilenmiyorum gibi hissediyorum bideee çok sevdiğim biri var hayatımda erkek arkadaşım son zamanlarda en iyi gelen tek şey olabilir