Romantik İlişkiler

Nişanlanacağım kişiden emin değilim

Gizli Kullanıcı12 Mayıs 2025 03:12

iki hafta sonra nişanım var ama ben çok endişeleniyorum hiç emin değilim isteyip istemediğimden, beni çok üzen durumlar oldu karakterlerimiz çok farklı ve ben aileme karşı ve bana karşı saygısızlıklar seziyorum. aklım mantıksız diyor kalbim de emin değil ama ayrılmakta da çok zorlanıyorum. farklı kültürlerdeniz o boşnak ben türk o da zorluklar çıkarıyo evlilik aşamasında. beni çok geriyo pişman olma korkusu. uzun zamandır sürüyo ilişkimiz iki sene olacak beni ilk tanıdığı ayda evlilik teklifi etti, herşeyi çok ekstremlerde yaşıyoruz çok yoruluyorum. ben hem üniversiteye gidiyorum hem çalışıyorum hem de ağır hasta anneme bakıyorum evde. tüm işler bana bakıyo ama ondan destekten çok daha fazla stres faktörü alıyorum. bazen görüşemiyorum önceliğim annem oluyo bana sıkıntı çıkarıyor. aileler tanıştığında annemlerle olumlu konuştu annemler türk kültürüne uygun bi şekilde evlenmemi istediler ben de öyle istiyorum bunu ona en başından beri de söylemiştim herşeye kabulum yeterki seninle olayım dedi ama iş ciddiye gelince daha ilk takı meselesinde kavgalar ettik kırıcı konuştu. sürekli onun lafını işitiyorum gerçekten çok bunaldım. nişanım için sevinemiyorum bile bi haftada üç kere ayrılma kararı aldık ama tutamadık çok zorlanıyorum.

Bu soru 12 Mayıs 2025 09:56 tarihinde Psikolog Ayşe Tuba Aksakallı tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba Sevgili Danışan,


Okurken yazdıklarınız içimi burktu desem yalan olmaz. O kadar yoğun duygular, o kadar fazla sorumluluk bir arada ki, insanı gerçekten de yorgun düşürür. Hissettikleriniz çok insani ve anlaşılır. Kendinizi bu kadar köşeye sıkışmış hissetmeniz de şaşırtıcı değil.


Öncelikle şunu söylemek isterim ki, bu kadar yükün altında ezilmemeniz çok doğal. Hem çalışmak, hem okumak, hem de hasta annenize tek başınıza bakmak gerçekten de birden fazla insanın omuzlayabileceği bir sorumluluk. Bu kadar fedakarlık yaparken, bir de ilişkinizden beklediğiniz desteği görememek, aksine daha fazla stres yaşamak, insanın gücünü gerçekten de tüketir. Bir ilişkinin amacı tam da bu olmamalı, değil mi? Aksine, insanın sırtını yaslayabileceği, huzur bulabileceği bir liman olması beklenir.


Nişanlanma konusundaki kararsızlığınız ve sevinemeyişiniz de aslında çok önemli sinyaller veriyor. İç sesiniz size bir şeyler fısıldıyor ve bu fısıltıları dikkate almanız çok kıymetli. Kendi değerlerinizle, hayallerinizle uyuşmayan bir yolda ilerlemek, uzun vadede mutsuzluğa yol açabilir. Ailevi ve kültürel beklentilerin baskısını da anlıyorum. Dışarıdan kolay gibi görünse de, o içsel dengeyi bulmak gerçekten de zaman ve cesaret ister. Annenizin sağlık durumu da cabası… Evde huzur ararken tartışmalarla karşılaşmak, yaralarınızı tekrar tekrar kanatır.


"Ayrılmak da kolay değil" cümlenizde saklı olan o büyük korkuyu da çok iyi anlıyorum. Bir ilişkiyi bitirmek kolay bir karar değildir. Hele ki "ya pişman olursam" düşüncesi, insanı adeta yerinde çiviler. Önünüzde iki ayrı yol var gibi ve hangisinin daha az acı vereceğini kestirmeye çalışıyorsunuz. Bu çok insani bir kaygı. Bu yüzden kendinize bu konuda asla yüklenmeyin. Her kararın kendine göre zorlukları ve belirsizlikleri vardır.


İlişkinizin başındaki o hızlı evlilik teklifi… Bazen o ilk heyecanla gözden kaçırdığımız detaylar, daha ciddi adımlar atıldıkça belirginleşebilir. Nişan sürecinde hissettiğiniz bu baskı, aslında içgüdülerinizin ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Belki de o ilk aceleci adımın şimdi sorgulanması gerekiyor.

Şimdi size naçizane birkaç şey söylemek isterim. Öncelikle kendi mutluluğunuzu ve huzurunuzu en az herkesinki kadar önemseyin. Bu süreçte kendinizi ihmal ettiğinizi görüyorum. Belki bir defter edinin ve "Bu ilişkide benim için gerçekten değerli olan ne?", "Bana iyi gelen şeyler neler?", "Beni en çok yoran şeyler neler?" gibi sorulara dürüstçe cevaplar yazın. Duygularınızı somutlaştırmak, kafanızdaki karmaşayı biraz olsun dağıtabilir.


Bunaldığınızı ve bu yükü tek başınıza taşıdığınızı hissediyorum. Şimdi bir yol ayrımındasınız sanki: "Her şeye rağmen devam mı etmeliyim?" yoksa "Kendime biraz nefes alma izni mi vermeliyim?". Kendinize zaman tanıyın. Birkaç gün hayatın o otomatik akışını yavaşlatın ve sadece kendinizle kalın. Biraz nefes almak, kendinize şefkat göstermek size iyi gelecektir. Unutmayın, sizin ihtiyaçlarınız da en az başkalarınınki kadar önemli.


İhtiyaç duyduğunuz her an buradayım. İçinizi dökmek, düşüncelerinizi paylaşmak isterseniz lütfen çekinmeyin. Size destek olmak ve bu zorlu süreçte yanınızda olmak isterim. 🍃


Sorunuz sizin için bir cevap olabildiyse, puanlayabilir ve görüşünüzü bizimle paylaşabilirsiniz. Bizlere sorularını yöneltmek isteyen başka arkadaşlarınız varsa onların da yararlanmasını sağlayabilirsiniz.


Sağlıklı günler dilerim.


Sevgiyle kalın.


Psikolog

Ayşe Tuba Aksakallı

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular