Okb nasıl geçer aynı düşüncelerde buluyorum kendimi?
Aynı tekrar eden düşünceler var nasıl geçer psikoloğa gitmelimiyim ailem götürmüyor beni ne yapmam gerek 18 yaşındayım her şeye karışıyorlar psikolojim çok kötü zaten kimseyle sohbet edesim gelmiyor cahil bir ailem var psikolojimi bozdular hiç arkadaşım yok diğer kızlar gibi sevgili yapmıyorum okumuyorum çalışmıyorum da hep aynı döngüdeyim yaşamak istemiyorum küçüken istismara uğradım ve ailem yanımda olmadı üstüne destek olacakları yerde köstek oldular 16 yaşımdan beri travma yaşadım ve şunu anladım istismarcalar daha normal korkan insanların daha kötü olduklarını anladım en azından yapıyorlar susmak en büyük suçtur bana göre ve benim ailem susmayı normal görüyor susmak neyi çözer sadece ertelersin o anı neden bunları yaşıyorum ergenim ben daha karışan aileden hayır gelmez. benim yaşımdaki kızlarla bakıyorum sadece sevgili yapıyorlar kendime bakıyorum dertten başka bir şey yok şaka gibi size şunu sormak istiyorum ani değişimler olabilir mi istismar yaşayan bir bireyde çünkü çok fazla sinirleniyorum ve bu sağlıklı değil boşluk hissi oluyor her gün yaşıyorum psikoloğa gitmek istiyorum sadece sohbet etmeye ihtiyacım var evde çürüdüm dışarı hiç çıkmıyorum ailemden nefret ediyorum resmen yapmak için yaşıyorum iş bakiyim diyorum onada hayır diyorlar kendimle kaldıkça iç catışma yaşıyorum ve kişi yanlız olunca ciddiye alma oranı daha yüksek nasıl iyileşicem ben sinirlenme boşluk hissi bunlar ani değişimler yardımcı olursanız sevinirim
Bu soru 14 Kasım 2025 05:28 tarihinde Psikolog Seçil Orhun tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
*Kendi eviniz var mı bilmiyorum* cümlesini düzeltmek istiyorum.Kendinize ait bir odanız var mı ? Demek istediğimi ifade etmek isterim.
Psikoloğun Videolu Cevabı
Video Transkripti
Merhaba sevgili danışan, yazdıklarınızı rüyamdan okuyarak size yardımcı olmak isteyeceğim. Öncelikle bize yazdığınız için teşekkür ederim. Ben psikolog Seçil Orhan. 18 yaşında olduğunuzda ve tekrardan düşünceler olduğundan bahsetmişsiniz. Nasıl geçer psikoloğa gitmeli miyim, ailem götürmüyor demişsiniz.
Öncelikle ailenizin sizin üzerinizde bir baskısı olduğundan bahsetmişsiniz. 16 yaşında bir istismar uğradığınızdan bahsetmişsiniz. Okuyamadığınızdan, herhangi bir işe girmek için ailenizin müsaade etmediğinden bahsetmişsiniz. Bir kapana kısılmış gibi hissetmeniz bu durumda çok normal.
Öncelikle sizin neheresi sisteminden bir aile hekimden alıyor gibi devlet ayağında bir psikologdan randevu almanızı rica edeceğim. Bize birkaç kere yazdığınızı hatırlıyorum. Fakat burası size yeterli olmayabilir. Farkındalığınız çok yüksek. Psikologca gibi bir siteyi bulduğunuzda kendinize çare arıyorsunuz. Bu çok güzel, çok umut verici bir şey. Kendinize gurur duyun lütfen.
İster istemez diğer kız arkadaşlarınızın hayatları sizin kendi hayatınız konusunda sıkıntı yaşamanıza sebep oluyor. Onların sevgili yaptığından bahsediyorsunuz. Kendinizin hiçbir şekilde hayata karışamadığından bahsediyorsunuz. Aileniz anlıyorum ki hiçbir şeye müsaade etmiyor. Fakat zihninizi, ruhunuzu, beslemeniz size iyi gelecektir.
Evde kaldığınız sürede filmlerden, kitaplardan bol bol yararlanmanızı rica edeceğim. Özellikle de pozitif, umut vadeden, hayal gücünüzü geliştirecek filmler izlemenizi istiyorum. İlla ki internette bulacaksınızdır. Hayal gücünüzü geliştirecek, sizi hayata katabilecek kitaplar okumanızı rica edeceğim. Evinize çok yakın bir kütüphaneye gidip kayıt bulabilirsiniz. Hangi şehirdesiniz bilemiyorum tabi.
Fakat bu istismar konusunda ani bir değişiklik yaşayabilir miyim diye sormuşsunuz. Bir terapi sürecine girdikten sonra tabi ki çok gelişmeler yaşayabilirsiniz. Belki ailenizle olan ilişkiniz de değişebilir. Buradan size ancak bu kadar yardımcı olabiliyorum. Çünkü ailenizin neden sizi okutmadığını, neden çalışmanıza müsaade etmediğini anlamıyorum buradan ayrıntılar olmadan. Gerekçeleri nedir göremiyorum ister istemez.
Evde çürüdüm. Dışarı hiç çıkmıyorum. Ailemden nefret ediyorum. Resmen yapmak için yaşıyorum. İş bakayım diyorum. Ona da hayır diyorlar. İç çatışma yaşıyorum. Kişi yalnız olunca bu konuları daha fazla ciddiye alıyor. Sinirleniyorum ve boşluk hissim hiç geçmiyor demişsiniz. Bunlar farkındalığı çok yüksek cümleler. Kendinize yardımcı olabileceğinizi düşünüyorum.
7 dakika boyunca elinizi hiç kaldırmadan içinizdeki öfkeyi, nefreti, tekrar eden düşünceleri ve sizi rahatsız eden duyguları yazıp o kağıdı bir an evvel yırtmanızı istiyorum. Bunu bir hafta boyunca kesintisiz her gün yapmanızı istiyorum belki iki defa. Hiç kimse uyanmadan önce. Herkes uyuduktan sonra kendinize evlenin. Evde bir alan açarak. Kendinize ait bir eviniz var mı bilmiyorum ama çok gençsiniz. Her şey için çok vakit var.
Ben bir şeylerin değişebileceğine inanıyorum. Lütfen bize tekrar yazın ama size söylediğim yazı yazma olayını, bir kütüphaneden kitap desteğinizi, internetten film izleyerek hayata karışabilmeyi ve MHRSS sisteminden bir psikolog eşliğinde bu sürece başlamanızı ısrarla rica edeceğim size. İyi bakın kendinize, hoşçakalın. Teşekkür ederiz.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
