Onu unutabilirim biliyorum ama onu unutma istemiyorum yine onunla olmak istiyorum acı çektiriyorum

Merhabalar,

İlişkinizdeki bu tabloyu incelediğimde, zihninizin "güvenli tanıdıklık" ile "sağlıklı ilişki" kavramlarını birbirine karıştırmış olabileceğini görüyorum. Arkadaşlık döneminden gelen kavga geçmişine rağmen hissettiğiniz uyum, aslında zihninizin kaotik bir döngüye alışmış olmasıyla ilgili olabilir; bu durum, "sorunlu ama tanıdık" olanın, "bilinmez ama huzurlu" olandan daha güvenli hissedilmesine neden olur. "Onu unutacak gücüm var ama istemiyorum" şeklindeki kararlı duruşunuz, aslında bir bağımlılık şeması veya terk edilme korkusuna karşı geliştirilen bir savunma mekanizması olabilir. Erdem’in "kafamı bulandırıyor" dediği Irmaksu figürü ve ardından gelen suçlamalar, ilişkinizdeki sınırların net olmadığını ve güvenin rasyonel bir temele değil, duygusal iniş çıkışlara dayandığını gösteriyor. Affetme isteğiniz çok kıymetli, ancak davranışsal bir değişim (iletişim becerilerinin geliştirilmesi, öfke kontrolü vb.) eşlik etmediği sürece "affetmek", sadece eski ve yıpratıcı döngünün tekrar başlamasına davetiye çıkarır.

Bu süreçte kendi bilişsel sağlığınız için şu adımları atmanız faydalı olacaktır:

"Hayatımda tek o olsun" düşüncesi zihninize geldiğinde, bu düşüncenin altında yatan kök inancı bulun. "Eğer o hayatımda olmazsa ben..." cümlesini tamamlayın ve bu cümlenin gerçekliğini (gerçekten yalnız mı kalırsınız, yoksa sadece geçici bir boşluk mu hissedersiniz?) sorgulayın.

Bu ilişkiyi sürdürmenin ve Erdem'i mevcut haliyle affetmenin size orta ve uzun vadedeki sonuçlarını (stres, güvensizlik, sosyal çevredeki gerginlikler) ve faydalarını bir tablo halinde yazın. Duygularınızın değil, verilerin konuşmasına izin verin.

Erdemle olan iletişiminizde bir sorunu doğrudan onunla çözmek yerine başkaları üzerinden konuşmayı durdurun. Bu, hem Erdem’in size olan tepkisini azaltacak hem de sizin olayları kendi gözünüzle görmenizi sağlayacaktır.

Unutmayı istememek bir tercihtir; ancak bu tercihin sizi bir "bekleme odasına" hapsedip hapsetmediğini değerlendirin. Hayatınızın merkezine Erdem’i değil, kendi değerlerinizi koyarak; o olsa da olmasa da "tam" olduğunuzu fark edeceğiniz davranışsal aktivasyonlara (hobiler, mesleki gelişim, sosyal destek grupları) yönelmeyi deneyin.

Sevgilerle

Uzm. Klinik Psikolog Şevval KURNAZ ÜNYILMAZ