Onu unutamıyorum ne yapabilirim?

Sevgili Danışan; Yaşadığın bu durum o kadar insani ki… Seni çok iyi anlıyorum. "Aramızda bir şey yaşanmadı, neden hala canımı yakıyor?" diye kendini hırpalıyor olabilirsin ama hissettiğin şeye yarım kalmışlık diyebiliriz.

Aynı anda hem sevip hem nefret etmek oldukça zorlayıcı olabilir. Sen onun sana hissettirdiği o "değersizlik" duygusuna öfkelisin, ama lisedeki o çocuğun sana verebileceğini hayal ettiğin o "onaylanma" duygusuna da ihtiyacın var gibi görünüyor.Psikolojide zihin, tamamlanmamış hikayeleri, tamamlanmış olanlardan çok daha net hatırlar ve sürekli oraya döner. Bir ilişki yaşasaydınız, belki de onun ne kadar kusurlu, sıradan veya sana göre olmayan biri olduğunu görecek ve tüketecektin. Yaşanmadığı için o hikaye zihninde hep "kusursuz ve gizemli" bir potansiyel olarak kaldı.Sen şu an 2026 yılındasın ama zihnin hala o lisedeki çocuğa aşık. Muhtemelen o çocuk çoktan değişti, büyüdü, sıradanlaştı. Sen onun gerçek haline değil, senin zihninde yarattığın, "eğer beni seçseydi çok mutlu olurdum" dediğin o hayale aşıksın.

Elim sürekli hesaplarına gidiyor" diyorsun ya, işte o her bakış, beynindeki o eski yarayı taze tutmak için açtığın bir canlı yayın gibi. Ona her baktığında beynine "Bak, bu insan hala çok önemli" mesajını veriyorsun. Sayfalarına bakmamayı deneyebilirsin. İlk birkaç gün zor olabilir ama bakmadıkça zihnindeki görüntüsü solmaya başlayacak.Arkadaşlarıyla seninle dalga geçmiş olması, senin değerinle ilgili değil, onun o yaşlardaki olgunlaşmamışlığı ve çiğliği ile ilgiliydi. Geçmişe bu kadar sık gitmenin bir sebebi de, bugünkü hayatında seni heyecanlandıran, meşgul eden veya o boşluğu dolduran yeterince şey olmaması olabilir. Kendine yeni hedefler koyabilirsin, seni güçlü hissettirecek alanlara yönelebilirsin.. Desteğe ihtiyacın olduğunda senin için buradayım…