Özgüven eksikliğini nasıl Yenerim ve sohbet nasıl başlatılır sohbet edemiyorum

Merhaba,

yazdıklarınızı okumak gerçekten zor bir süreçten geçtiğinizi gösteriyor. Küçük yaştan beri insanlarla konuşurken zorlanmak, kendini geri çekmek ve arkadaşlık kurmakta güçlük yaşamak insanı zamanla yalnız hissettirebilir. Bu durum birçok kişi için oldukça yorucu olabilir; özellikle de “başkaları rahat konuşuyor ama ben yapamıyorum” diye düşünmek kişinin kendine olan güvenini daha da zedeleyebilir. Öncelikle şunu bilmeniz önemli: bu yaşadığınız durum sandığınız kadar nadir değildir ve değiştirilebilir bir beceridir. Sosyal rahatlık çoğu zaman doğuştan gelen bir özellikten çok, zamanla öğrenilen bir davranış biçimidir.

Özgüven eksikliği ve sohbet başlatma zorluğu genellikle kişinin zihninde oluşan bazı düşüncelerle yakından ilişkilidir. Örneğin “yanlış bir şey söylersem insanlar sıkılır”, “konuşursam garip görünürüm” ya da “insanlar benimle konuşmak istemez” gibi düşünceler farkında olmadan kişiyi geri çekebilir. Bu düşünceler gerçek gibi hissettirse de çoğu zaman kesin kanıtı olmayan varsayımlar olabilir. Zihnimiz bizi utançtan korumaya çalışırken bazen hiç denememeyi daha güvenli bir seçenek gibi gösterebilir. Oysa sosyal beceriler de pratikle gelişen becerilerdir.

Sohbet başlatma konusunda da çoğu kişi düşündüğünden daha basit yollar kullanır. Aslında birçok sohbet küçük ve basit cümlelerle başlar. “Merhaba nasılsın?” demek zaten sohbetin en doğal başlangıçlarından biridir. Bunun devamı genellikle karşı tarafın verdiği cevaba küçük bir soru eklemekle olur. Örneğin:

“Bugün okul nasıldı?”

“Bu dersi zor buluyor musun?”

“Boş zamanlarında neler yapmayı seviyorsun?”

İnsanlar genellikle kendileri hakkında konuşmayı severler. Bu yüzden sohbeti sürdürmenin en etkili yolu uzun konuşmalar yapmak değil, küçük sorularla karşı tarafı anlatmaya teşvik etmektir.

Size yardımcı olabilecek küçük bir egzersiz önerebilirim. Buna bazen “küçük sosyal adımlar egzersizi” denir. Kendinize çok küçük hedefler koyarak başlayabilirsiniz. Örneğin ilk gün sadece bir kişiye selam vermek, başka bir gün kısa bir soru sormak gibi. Bu adımlar küçük görünse de beyniniz yeni deneyimler yaşadıkça sosyal ortamlara karşı kaygısı yavaş yavaş azalabilir. Ayrıca gün sonunda kısa bir not alabilirsiniz: bugün kiminle konuştum, ne hissettim, düşündüğüm kadar zor muydu? Bu, zihnin olumsuz tahminlerini fark etmeye yardımcı olur.

Bir diğer küçük egzersiz de “3 soru tekniği” olabilir. Biriyle konuşurken aklınız boşaldığında şu üç basit sorudan birini sorabilirsiniz:

“Bu konuyla nasıl ilgilenmeye başladın?”

“En çok sevdiğin şey ne?”

“Boş zamanlarında genelde ne yaparsın?”

Bu sorular sohbeti doğal şekilde ilerletmeye yardımcı olur.

Unutmayın, sohbeti “saran” insanlar genellikle çok konuşan kişiler değildir; karşısındakini dinleyen ve merak eden kişilerdir. Bu da öğrenilebilen bir beceridir.

Şunu da söylemek isterim: Psikolojik destek almak istemeniz çok değerli bir farkındalık. Eğer imkanınız olduğunda bir psikologla görüşme fırsatı bulursanız, sosyal kaygı ve özgüven üzerine çalışmak bu süreçte oldukça yardımcı olabilir. Ancak o zamana kadar küçük sosyal adımlar atarak da değişim başlatabilirsiniz.

Şunu hatırlatmak isterim:

“Cesaret, korkunun yokluğu değil; korkuya rağmen küçük bir adım atabilmektir.”

Şu anda kendinizi çekingen ve yalnız hissediyor olabilirsiniz, fakat bu durum sizin kişiliğinizin değişmez bir parçası değildir. Küçük adımlar, tekrarlar ve kendinize karşı biraz sabırla zamanla sosyal ortamlarda daha rahat hissetmeye başladığınızı fark edebilirsiniz.

Umarım yardımcı olabilmişimdir, ihtiyaç halinde iletişime geçebilirsiniz🤍

Psikolog Lara Yelda Aktaş