özgüvensiz değilim ama insanlarla konuşurken büyük bir anksiyete hissediyorum

Merhaba,

Yaşadığınız tablo aslında sosyal anksiyetenin tipik yansımaları. Kalp çarpıntısı, kekeleme, kelime bulamama gibi tepkiler; zihnin “yanlış yaparsam nasıl görünürüm?” kaygısıyla meşgul olmasından kaynaklanıyor. Kaygı arttıkça beden alarm haline geçiyor, beden alarm haline geçtikçe kaygı daha da artıyor. Yani kendi kendini besleyen bir döngü.

Bunu “özgüven eksikliği” ya da “antisosyal kişilik” olarak yorumlamamanız önemli. Çünkü bu sizin kimliğiniz değil, belli durumlarda ortaya çıkan bir kaygı mekanizması. Çoğu zaman geçmişte yaşanmış küçük bir utanç, eleştirilme ya da sürekli “yanlış yapma” ihtimali üzerinde düşünmek bu mekanizmayı tetikliyor.

Sosyal anksiyete çalışıldığında değişen bir tablodur. Görüşmelerde bu kaygının hangi düşünce ve duygularla beslendiğini açığa çıkarmak, aynı zamanda bedeni regüle etmeyi öğrenmek mümkün. Zihnin “felaket olacak” dediği yerde aslında yaşananın tolere edilebilir olduğunu fark etmek, döngüyü kırmaya başlatır.

Günlük hayatta da destekleyici birkaç egzersiz deneyebilirsiniz:

1. Kaygı yükseldiğinde 3 dakika boyunca nefesinizi takip edin; göğsünüzün hareketini izlemek bedeni yavaşlatır.
2. Bir konuşma ya da buluşma öncesinde aklınıza gelen en kötü ihtimali yazın ve kendinize “bu gerçekleşse bile katlanılabilir mi?” diye sorun.
3. Küçük adımlarla sosyal ortamlara girin; sadece kısa bir cümle kurmak bile zihne “bir şey olmadı” mesajı verir.

Bu süreçte yalnız değilsiniz. Düzenli görüşmelerle kaygının kökenlerini anlamak ve baş etme becerileri geliştirmek mümkün. Zamanla hem sosyal ortamlarda hem de sınıf gibi performans gerektiren alanlarda kendinizi çok daha rahat hissetmeye başlayabilirsiniz. Dilediğiniz zaman benimle tekrar iletişime geçebilirsiniz.