Psikoloji

Özgüvensizlik sosyal kaygı ve yalnızlık

Gizli Kullanıcı2 Temmuz 2024 22:23

26 yaşındayım geçen yıl mezun oldum ve hala işsizim neredeyse hiç çevrem yok 2 arkadaşım var onlar da ilkokuldan ama içten içe onlara da kendimi yakın hissetmiyorum. Hiç sevgilim olmadı. Genel olarak ilişkilerde sorun yaşıyorum. yeni bir ortama girdiğimde ilk başta zorluk yaşasam da bir şekilde aşıyor gibi oluyorum ama biraz zaman geçtikçe aniden daha çok içime kapanmaya başlıyorum. Bu sosyal fobi midir? Terapiye gidiyorum ancak terapistim sosyal fobim olduğunu düşünmediğini söylüyor. Ama ben sosyal ortamlarda çok özgüvensiz ve utangaç hissediyorum konuşurken sesim kısılabiliyor stresli oluyorum. Kimi insan çok yabani olduğumu düşünürken kimisi girişken ve özgüvenli olduğumu düşünüyor sosyal fobim var mı yok mu anlayamıyorum.

Bu sosyal fobi mi yoksa yakın ilişki korkusu mu? Örneğin ingilizce kursuna gittim ve kurs başlamadan önce çok sessiz kalacağım diye korkuyordum. Ancak ilk günden muhabbetlere dahil oldum espiriler yapıyorum fikirlerimi belirtiyorum vs ama zamanla içime kapandım benzer şekilde yakın bir zamanda topluluk önünde konuşma kursuna katıldım ilk gün herkes kendini tanıtıp neden bu kursa katıldığını anlattı. Ben ilk konuşmamda çok utandım neredeyse ağlamaklıydım utangaçlığımı yenmek için bu kursa katıldığımı söyledim. 2. Konuşmamda ise resmen şov yaptım en çok benim sunumum beğenikdi ve herkes çok şaşırdı hiç utangaç olmadığımı ilk günkü benle hiçbir alakam olmadığını söylediler zaman geçince şimdi tekrar içime kapanmaya heyecanlanmaya başladım. Üniversitedeki hocam bana pısırık olduğumu çok çekingen davrandığımı iş dünyasında zorlanacağımı söyledi iş görüşmesinde mülakat için beklerken oradaki insanlarla sohbet başlattım vs ama onlarla grup mülakatına girince tek bir kelime edemedim. Hep Özgüvensizlik ve sosyal fobinin pratik yapılarak düzelebileceği söylenir ancak benim durumumda üstüne gitmek bir işe yaramıyor. Böyle olunca ilişki kuramıyorum veya bunları devam ettiremiyorum. Benim sorunum ne olabilir ve düzeltmek için ne yapabilirim?

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Selam değerli danışan, özgüvensizlik, sosyal kaygı ve yalnızlık gibi durumlar genellikle birbirleriyle ilişkili ve birbirini besleyen kompleks duygusal süreçlerdir. İşte bu durumların nedenleri genel bir bütünlüğe sahip olmayıp, kişilerin biricik öyküsünde anlam kazanır. Senin yaşadığın sorunların kaynakları nasıl bir sentez oluşturmuş ve en çok nerelerde tetikleniyor diye analiz etmek yararlı olabilir.

Çocukluk ve ergenlik döneminde yaşanan olumsuz deneyimler, sürekli eleştirilme, reddedilme veya ihmal gibi durumlar özgüven eksikliği gelişimine katkıda bulunabilir. Bu tür deneyimler, bireyin kendine olan güvenini zedeler ve sosyal ilişkilerde daha çekingen ve endişeli olmasına bazen yol açar.

Sosyal çevrenden öğrendiğin bir kalıp ve alışkanlık olabilir mi ya da? Çünkü çevresel etkiler, özellikle aile içinde veya sosyal çevrede model alınan davranışlar, kişinin kendine güvenini ve sosyal becerilerini etkileyebilir. Ailede iletişim eksikliği, duygusal desteğin yetersiz olması veya aşırı koruyucu bir ortamda büyümek gibi faktörler sosyal kaygıyı ve yalnızlık hissini artırabilir. Kişisel özellikler ve doğal eğilimler de bu durumları etkileyebilir. Örneğin, doğuştan gelen çekingenlik veya hassaslık, sosyal etkileşimlerde daha zorlanmaya sebep olur çoğu zaman. Kendi hakkında olumsuz düşüncelere sahip olmak (örneğin, "başarısız olacağım", "kimse beni sevmiyor" gibi düşünceler), sosyal ortamlarda kendine olan güveni zayıflatabilir ve sosyal kaygıyı artırabilir.

Sosyal fobi genellikle sosyal durumlarda aşırı kaygı, utanç ve özgüven eksikliğiyle karakterizedir. İnsanlarla etkileşimde bulunurken veya dikkat çekici durumlarda (örneğin, topluluk önünde konuşma gibi) yoğun kaygı yaşanabilir. Özellikle derin ve anlamlı ilişkilerde duyulan korku veya rahatsızlık olarak tanımlanabilir. Bu tür korkular, geçmişte yaşanan olumsuz deneyimler veya ilişkilerdeki zorluklar sonucu gelişebilir. Yakın ilişki korkusu da sosyal ilişkilerde sorunlara yol açabilir.

Kendi duygularını ve düşüncelerini derinlemesine anlamaya çalışmak bir tür kişisel sorumluluk sayılır. Hangi durumlarda kendini rahat hissediyorsun, hangi durumlar seni geri çekmeye iter? Sosyal becerileri geliştirmek için fırsatlar yaratmak ve bu becerileri günlük hayatta uygulamak gerçekçi ve somut bir adım olacaktır. Ancak, bu süreçte kendini zorlamadan ve kendi hızında ilerlemek temel prensibin olmalı.

Anlattıklarından ortaya çıkan başka bir durum da kendine karşı sahiplenme ve korumacılık konusunda güçlü bir otorite geliştirmediğin gerçeği. Belki hala bu duygusal açıdan edilgen ve başkası tarafından gelmesini beklediğin bir seviyedesin. Bunun farkında olmak ve o çocuğu korumak adına inisiyatif almak için kaderci bir yaklaşımla ya da kurban psikolojisiyle bekleme olur mu? Huzurla, öz güven ve cesaretle aynı anda güçlü ve korumacı bir figürü açığa çıkarabilirsin. Bu, iletişimdeki korumacı-savunmacı türden yaklaşım değil. Öz saygı ve içeriden onay verme gibi ihtiyaç karşılayan, başkalarının insafına bırakmadan kendini koruyabilen bir bilinç seviyesi aslında. Sadece özgün olmaya önem vererek dahi etkili bir adım atabilirsin :)

Senin ve çevrenin varlığından memnun olduğu bir yaşam diliyorum.

Sağlık dileği ve sevgilerimle...

Cevaplanmış benzer sorular

Romantik İlişkiler

Sevdiğim kız ve arkadaşımla olan sorun

Benim hoşlandıgim bir kız var.bu kız aynı zamanda en yakın arkadaşlarimdan biri.birde benimde en yakın arkadaşım sayılan ve benim hoşlandıgim kızlada benden daha çok samimiyeti bulunan erkek dostum var.benim bu kız için olan duygularım bunların samimiyetlerinden sonra gelişti.ben bu kızla arkadaşlağımızın bozulmaması için sessiz kaldım unutmaya çalıştım ama olmadı ve bazı gelişmelerden ötürü benim erkek olan yakın arkadaşıma bu durumdan bahsettim ama duygularımı kendi içimde kesinleştirdikten sonra 1 aylık depresyon süreci geçirdim.burda ki elzem nokta benim hoşlandıgım kızla bu arkadaşımın arasındaki samimiyet beni rahatsız etmeye başladi.insan sevdiği kişinin en çok kendisine değer vermesini ister o yüzden bu durum benim için rahatsızlık seviyesini yükseltti.yakın arkadaşımla bu mevzuları konuştum samimiyetlerinden ötürü rahatsız olduğumuda dile getirdim.sonra 15 günlük bi tatil girdi.orda biraz kendimi toparladım ama tekrar geri dönüldüğünde sanki rahatsızlığımı dile getirmemişim gibi sürekli benim hoşlandıgim kızla ne yaptıklarından bahsediyor ve benim buna dayanma gücüm kalmadı.tekrar erkek olan arkadaşımla konuştum artık benim için dayanılmaz bi rahatsızlık boyutuna evrildi bu iş .şunları dedim"sana bu rahatsızlıgimı dile getirdim.niye aynı şeyleri sürekli yapıyon.beni farketmiyon mu ,farketmek mi istemiyon?"oda"ben olsam bu duruma bu kadar dayanamazdım.herşey benim eşşekliğim.senden çok özür diliyorum. sen çok iyi bir insansın.senden ikinci bir şans istiyorum"tekrar bende"sana karşı olan yaram çok büyük .sana karşı erken düzelemem" dedim ve hala da dediğim gibiyim ona karşı düzelemdim.olay şurda kopuyor.ikisinin samimiyet benden önce gelişmiş olduğu için ben arkadısama kızla samimiyetini azalt veya bitir diyemiyorum.çünkü hakkım olmadıginı biliyorum ama içten içede bunu istiyorum.arkadaşıma hala soğuk olma sebebim ise benim bunu ondan isteyemiyeceğimi biliyor ama kendinin bunu farkedip samimiyetini azaltması gerektiğini düşünüyorum ve arkadaşımla en son yüzleşmeden sonra sanki ikinci şansı isteyen kendisi dwğilmiş gibi gözümün önünde benden ayrı yerde ikisi oturuyor.ben ne yapmalıyım ne tavsiye edersiniz.kıza açıldım bu arada olmadık.arkadaşımla olan yüzleşme açılmamdan önceydi ve şuanda kızla hiçbir ilişkim yok onun tercihinden ötürü erkek olan arkadaşımlada asla eskisi gibi değilim istesem bile olamıyorum içim el vermiyor onun bana karşı olan dostluğu sahte gibi geliyor.