Panik atak geçiriyorum

Merhaba,

Söylediklerinizin satır aralarında, sanki zihninizde sürekli bir uğultu var ve bazen bu uğultudan kaçmak mümkün olmuyormuş gibi bir his oluştu bende. Kendinizi ikna etmeye çalışmak, "aslında iyiyim" demek ama aynı anda içten bir türlü rahatlayamamak...

Bu durumun sizi ne kadar yorduğunu hissedebiliyorum ve yalnız olmadığınızı bilmenizi istiyorum.

Bu duyguların gerçekliği yok sayılmıyor; sadece şu anda bedeniniz alarmda, zihniniz de bu alarmı “tehlike var” diye yorumluyor.

Ama şunu bilmenizi isterim:

Bedeninizin verdiği tepkiler bir hastalığın habercisi değil; panik ve anksiyetenin beklenen fizyolojik etkileri.

Yani zihniniz sizi korumaya çalışıyor, ama bunu biraz aşırı ve yorucu bir şekilde yapıyor.

Düşünceleri susturmaya çalışmayın, gözlemleyin.

Zihnin görevi düşünmek. Susturmaya çalıştıkça daha da güçlenir.

Bunun yerine:

“Şu an beynim anksiyete cümleleri üretiyor.”

diye içinizden geçirebilirsiniz.

Bu, düşüncenin siz olmadığını hatırlatır.

Beyninizin susturulamayan tarafıyla başa çıkmak için bazı küçük alıştırmalar denenebilir: Mesela, kaygılandığınız bir anda, nefesinize birkaç dakika boyunca dikkat kesilmek (burundan nefes alıp yavaşça ağızdan vermek) ve “şu anda”nın dışında hiçbir şeyi yargılamamak... Bunu defalarca denemek başta pek bir şey değiştirmiyor gibi gelse de, devam ettikçe, o anın içinde kaldıkça zihin bu tür minik pratiklerle sakinleşmeye biraz daha meyilli olabiliyor. Bir de gün içerisinde “kendinize ayırdığınız küçük mola”lar yaratabilir misiniz, bir çay demleyip pencereden dışarıya bakmak, kısa bir yürüyüş gibi...

İlaç kullandığınızı belirtmişsiniz. Ancak böyle bir süreçte en etkili yok ilaç ve psikoterapi birlikte ilerletmektir. Bir psikolog ile yüz yüze ya da online görüşme, bu döngüyü keşfetmekte ve sizi rahatlatacak yeni yollar bulmakta oldukça yardımcı olacaktır, birlikte ilerlemeyi isterseniz bu konuda size yardımcı olabilirim.

Sevgiler🌸