Kaygı

Psikoloğa gittiğim için aşağılandım

Gizli Kullanıcı31 Ağustos 2025 22:06

Merhaba. Yaklaşık 2 senedir terapi sürecindeyim, geçenler de arkadaş ortamında terapistim şöyle demişti diye cümleye girdim herkes gülmeye başladı ve şakalar yapmaya başladı bu konuda. Ben de güldüm geçtim o an ama sonrasında çok canım sıkıldı. Neden neden diye sorup duruyorum kendime ve nedenini bir türlü bulamadım geçen haftaki seansıma katılmadım bu yüzden kötü hissettim bundan dolayı ama yine de katılmadım sizce ne yapmam gerekiyor benim

Bu soru 1 Eylül 2025 21:41 tarihinde Psikolog Seçil Orhun tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:


Merhaba sevgili danışan;

27 yaşında olduğunuzu görüyorum. 25 yaşında kendi farkındalık sürecini daha yakından mercek altına almak gibi cesaret isteyen girişimde bulunduğunuzu ve bunu 2 yıl gibi bir süredir devam ettirdiğini anlıyorum. Bu bir erken için yüksek farkındalık gerektiren bir girişim. Kendinizle gurur duyun.

Hayatı; kendini keşfetmek için, kendinin en iyi versiyonunu bulmak için bize verilmiş bir oyun alanı olarak görürsek. Hayat boyu, ip uçlarını bulma konusunda yardıma ihtiyacımız olduğu su götürmez bir gerçek gibi görünüyor. Psikologların da kendi süreçlerini sağlıklı düzeyde tutabilmek için destek aldıklarını, yıllar geçse de bunu devam ettirdiklerini düşünürsek. Gelişimin bitmeyen bir yolculuk olduğunu kabul etmek gerekebilir.

Bu oyun alanı çok zengin ve renkli üstelik kat edilmesi gereken pek çok aşaması var. Bu hayatı oyun alanı olarak görenler bu oyun alanında zamandan, enerjiden tasarruf yaparak ilerleme kat etmek isteyenler kendi sürecine emek vermeyi seçebilir. Zaman ve maddiyat ayırmayı kendine fazla görmez.

Siz öncelikle bu haftayı bir durup düşünme haftası olarak seçmişsiniz gibi görünüyor buradan bakınca. Bir eylem içerisindeyim. Bu eylem bir şekilde bir ortamda mevzu bahis oldu. Yorumlara maruz kaldı. İçinde bulunduğum eylemimi ben de yeniden gözden geçirme ihtiyacı duydum.

Yanlış yolda mıyım?

Garip miyim?

Normal miyim?

İyi miyim?

Yolun geri kalan kısmında aldığım bu ufak desteği devam ettirmeli miyim?

Bu kadar kişi destek almıyor ben neden alıyorum?

Bir sürü şey düşünmekte özgürsünüz ve bu sizin en doğal hakkınız. Tereddütte düşmek çok olağan.

Bahsettiğiniz ortamda gülüp geçebildiğiniz için öncelikle kendinizle gurur duyun sevgili danışan arkadaşlarınıza bir şey kanıtlamak zorunda hissetmemişsiniz. Açıklama yapmaya devam etmemişsiniz. Sonrasında sorgulamaya başlamak sağlıklı bir süreç .

Lütfen bir kaç saniyenizi ayırarak düşünün. 2 yıl önceki size bugünden ne söylemek istersiniz. Yol kat etmiş mi? İstediği kadar yol kat edebilmiş mi? Ne beklentiyle başlamış neler olmuş ?

İnsanların içinde gönül rahatlığı ile psikoloğa gittiğini söylemek her bireyin yapabileceği bir durum değildir sevgili danışan.

Ülke koşullarında terapiye erişim ücretleri oldukça yüksek , geçim sıkıntısı önceliklerin belirlenmesinde büyük rol oynamakta. Ülkenin bugün ki koşulları terapinin bir lüks olduğunu düşünmelerine sebep oluyor ne yazık ki.

Ama sizi temin ederim ki her mahallede bulunan aile sağlığı merkezlerinde herkese atanan bir doktor gibi birer psikolog atanması çok uzak ihtimal değil sevgili danışan. Ülkemiz daha ferah bir ülke olmayı hak ediyor. Siz kendi gelişiminiz için zaman, emek, maddiyat ayırmayı hak ediyorsunuz sevgili danışan.

Ben eminim ki, bu haftaki seansınıza gidememiş olmanız da terapistiniz ile konuşmaya değer bir konu. Kendinize verdiğiniz kıymet, gittiğiniz ortamda ne kadar takdire şayan görünmemiş gibi hissetmiş olsanız da. Arkadaşlarınızdan birinin günün birinde terapiste başlamak için sizden ilham alma ihtimalini bir kenara yazın sevgili danışan. O ortamda kelebek etkisini siz başlatmış oldunuz belki de kim bilir:)

Diğer taraftan unutmayın ki arkadaşlar bazen sadece dalga geçmek için vardır.

Arkadaşlarınızla geçirdiğiniz sürenin tadını çıkarmaya, kendinizi geliştirmeye ve içten içe kendinizle gurur duymaya devam edin sevgili danışan.

Dünyayı güzellik kurtaracak, bir insanı sevmekle başlayacak her şey:) Bilmenizi isterim ki, birini gönül rahatlığı ile sevebilmenin gizli şartı kendimizi sevebilmektir. Kendinizi sevmek için, kendinizi her haliniz ile kabul edebilmek için verdiğiniz çabayı devam ettirin sevgili danışan. Doğru yoldasınız:)

Bizler sizler için varız. Aklınıza takılan başka konu olduğunda hiç çekinmeden bize yazınız. Sevgiyle kalın.

Psk. Seçil Orhun

alinti

Huzur buldum söylediklerinizden ötürü, yarınki seansıma katılacağım

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.