Kaygı

Psikolojik Sorunlar

Gizli Kullanıcı22 Mayıs 2026 05:45

Merhaba hocam. Nişanlım ile yaklaşık 2.5 yıl önce tanışmış ve yaklaşık 1 yıl önce nişanlandık. O dönemlerde güzel bir dernekte çalışıyor ve nişanlım ise okul müdür yardımcısı idi. Maddi sorunumuz hiç yok, çok mutlu ve üzerine evliliğimiz için birçok eşyamızı aldık. Zamanla subaylık sınavını kazandım ve eğitime gidip yapamayacağımı fark ettikten sonra dönmek zorunda kaldım. Bu durum bizi mahvetti. Şu an işsizim ve düğün v.s ertelenmek zorunda kaldığı için hiç sağlıklı değiliz. Özel sektörde çürümektense KPSS çalışmaya karar verdim ve o yolda gidiyorum.

Fakat işsizlik süreci, parasızlık, maddi borçlar, üzerine hergün nişanlımın harika bir sektörde iyi kazandığını bilmek, çevresel baskılar, yalnız kalmak, tek başına başaramıyor olmak, nişanlımın fazla mantık üzerine bir kişiliği olmasından dolayı öfke ve sinirlerini kontrol edememesi ve benim de artık bu işte kontrol edebilir tarafımın olmaması, değersiz hissetme, başarısız olmak, yetersiz olmak gibi birçok psikolojik problemlerle karşı karşıyayım. Bu süreçte birbirimizi çok yıprattığımızı bu durumu sağlıklı bir şekilde yönetemediğimizi ve yollarımızı ayıralım gibi Medeni konuşmalar yapmamıza rağmen birbirimizden harici asla kimsenin olamayacağını sürekli beni çok sevdiğini fakat en ufak bir durumda ben veya onun yaşadığı öfke patlamalarından sonra bunun zararının sadece bana olduğu çünkü kendisinin bir uğraşı var sonuçta gibi durumlar var ve asla yönetemiyorum. Elim kolum bağlanmış durumda.

Bu soru 24 Mayıs 2026 19:00 tarihinde Psikolog Hatice Can tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Sevgili Danışan; Öncelikle yaşadığınız bu süreci tüm samimiyetinizle paylaştığınız için teşekkür ederim. Şu an omuzlarınızda taşıdığınız yükün, hissettiğiniz o sıkışmışlık ve çaresizlik hissinin ne kadar yorucu olduğunun farkındayım.Dışarıdan bakıldığında sadece "işsizlik ve ertelenen bir düğün" gibi görünen bu durum, aslında sizin için rolünüzü ve kimliğinizi ilgilendiren bir durum gibi görünüyor. Erkek olarak toplumsal rollerin getirdiği "yuvayı kuran, evi geçindiren" olma beklentisi, subaylık eğitimini bırakmanın getirdiği hayal kırıklığı ve nişanlınızın kariyerindeki istikrarı karşısında hissettiğiniz o "geride kalmışlık" duygusu... Bunların her biri tek başına bile çok ağırken, hepsini aynı anda göğüslemeye çalışıyorsunuz.Şu an hissettiğiniz yetersizlik, başarısızlık ve değersizlik hisleri sizin kim olduğunuzla ilgili değil, içinde bulunduğunuz mevcut durumun yarattığı zihinsel illüzyonlardır.

Nişanlınızın "Benim bir uğraşım var, olan sana oluyor" minvalindeki yaklaşımı, her ne kadar rasyonel bir tespit gibi görünse de ilişkideki empati bağını zedeleyen ve sizi daha da yalnızlaştıran bir ifadedir.Nişanlınızın aşırı mantıksal yapısı, sizin şu anki yoğun duygusal türbülansınızı anlamakta yetersiz kalıyor olabilir. O, sorunları "çözülmesi gereken birer denklem" olarak görürken, sizin şu an sadece "anlaşılmaya, şefkate ve desteklenmeye" ihtiyacınız olabilir.İkinizin de yaşadığı bu patlamalar, aslında birbirinize duyduğunuz öfkeden değil; çaresizliğe, belirsizliğe ve planların altüst olmasına duyulan öfkenin birbirinize yansımasıdır denilebilir. Birbirinizden başkasıyla olamayacağınızı bilmeniz ve sevginiz çok kıymetli; ancak sevgi, bir ilişkinin sağlıklı yürümesi için tek başına yeterli bir yakıt değildir. Saygı, güven ve en önemlisi "birlikte göğüs gerebilme" becerisi gerekir. 

Bu durumda açık iletişim kurmak oldukça önemlidir. Desteğe ihtiyacın olduğunda senin için buradayım…






Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.