Ruh sağlığı mı korumak için ne yapmalıyım nasıl baş etmeliyim narsist eşle

Merhaba,

Yaşadıklarınızı anlatırken hissettiğiniz yıpranmışlık, değersizlik ve yalnızlık çok anlaşılır duygular. Eşinizin sizi aşağılaması, hakaret etmesi, çocukların yanında sizi küçümsemesi ve sürekli suçlaması; hem duygusal hem psikolojik olarak oldukça zorlayıcı bir ortam yaratıyor. Böyle bir ilişkide kendinizi “sanki bir cezanın içindeymiş gibi” hissetmeniz, suçlu olmadığınız halde suçlanmanız ve sevgi,saygı görmemeniz, ruhsal olarak derin bir yıpranmaya yol açabilir. Anlattıklarınız, iletişimsizliğin ötesinde duygusal ve sözel şiddetin de bulunduğu bir ilişki dinamiğine işaret ediyor. Sürekli itaat etmenizi istemesi, hatalarını kabul etmemesi, sizi suçlayarak sorumluluk almaktan kaçması ve ihtiyaçlarınıza kulak tıkaması; sağlıklı bir evlilikte olması gereken karşılıklı saygı ve empatiye zıt bir durum. Bu koşullar altında sizin geri çekilip aylarca konuşmak istememeniz de aslında kendinizi korumaya yönelik doğal bir tepki. Eşinizin ailesiyle birlikte yaşamak zorunda hissetmeniz, ayrılma isteğinizi dile getirdiğinizde suçlanmanız ya da hakaret edilmesi ise sizi daha da köşeye sıkıştıran bir başka etken gibi görünüyor. Böyle bir ortamda, “Ne yapmalıyım?” diye düşünmeniz çok normal. Çünkü hem kendi psikolojik sağlığınızı korumak hem de çocuklarınızın sağlıklı bir ortamda büyümesini sağlamak önemli bir ihtiyaç.

Bu noktada atabileceğiniz adımlar konusunda birkaç yol gösterebilirim: Hislerinizi ciddiye alın. Yaşadıklarınız hafife alınacak şeyler değil. Kendinizi kötü hissetmeniz zayıflık değil, aksine durumun ağırlığının bir göstergesi. Sınırlar belirlemek önemli.

Hakaret, aşağılanma ve baskı kabul edilemez. Bu davranışlar devam ettikçe ilişkinin sağlıklı bir noktaya gelmesi zor olur. Sakin bir zamanda, kendi sınırlarınızı ve beklentilerinizi net şekilde ifade etmeniz gerekebilir. Ancak bunu yaparken güvenliğinizi öncelemelisiniz. Kendinizi suçlamayın.

Uzun süredir uğraştığınız bu davranış örüntüsünün sebebi siz değilsiniz. Karşı tarafın sorumluluk almaması, sizi suçlaması gerçeği değiştirmez.

Destek alın bunun için size yardımcı olmak isterim profilimden bana ulaşabilirsiniz.

Eğer mümkünse bir aile danışmanı ya da bireysel terapi desteği almak, düşüncelerinizi netleştirmenize yardımcı olabilir. Eşiniz kabul etmese bile sizin bireysel destek almanız çok kıymetli olabilir.

Güvenliğinizi gözden geçirin.

Hakaret, baskı ve kontrol davranışlarının olduğu ilişkilerde zaman zaman gerginlik artabilir. Kendiniz ve çocuklarınız için güvenli bir alan oluşturmayı düşünmek gerekebilir. Bu ayrılmak zorundasınız anlamına gelmez; sadece ihtiyati bir adım olabilir.

Eşinizin tutumu değişiklik için gerekli.

Tek taraflı çabayla ilişki düzelmez. Eşinizin sorumluluk alması, konuşmaya açık olması ve sizi suçlamak yerine anlamaya çalışması gerekir. Şu anda anlattığınız tablo buna pek işaret etmiyor. Bu durumda sizin iyi oluşunuz daha öncelikli hale gelir.

Sonuç olarak, yaşadıklarınız sizin hatanız değil ve hissettikleriniz çok doğal. Bu ilişkinin içinde kaybolmuş hissetmeniz, sürekli suçlanmanız ve değer görmemeniz kim olursa olsun yıpratır. Sizin için en sağlıklı ve güvenli yolun ne olduğuna karar verirken, kendi duygusal ihtiyaçlarınızı, çocuklarınızın ortamını ve uzun vadede huzurlu bir yaşamın nasıl mümkün olabileceğini düşünmeniz çok önemli.

Unutmayın: Saygı ve huzur bir lüks değil, temel bir haktır.