Sevgilim var ama beni sevdiğini düşünmüyorum

Sevgili danışan, dört yıl boyunca uzaktan sevdiğin, hayalini kurduğun o "ulaşılmaz" kaleye sonunda girdin; ancak yazdıklarından içindeki o huzursuz sesin, oraya ait olmadığını fısıldadığını anladım . Öncelikle şunu bilmelisin: Hissettiklerin hem çok insani hem de "platonik aşkın somut gerçeğe dönüşme" sürecinin klasik bir yan etkisi diyebiliriz. Yan etkisi ne demek dediğini duyar gibiyim. Açıklamak gerekirse dört yıllık süreçte kendini o kadar o kişiye layık hissetmemişsin ki şu an zihnindeki yetersizlik kendini yeniden gösteriyor olabilir. Cümlelerin arasında en dikkat çekici olanı: "Benimle çıkıyor, inanılır gibi değil." Bu ifade, senin zihninde kendini ondan daha "aşağıda" konumlandırdığını gösteriyor. O kişi seninle "lütfettiği" için değil, sende bir şeyler gördüğü için beraber. Onu bir kaideye oturtup kendini onun ayaklarının dibine koyduğunda, sağlıklı bir ilişki kurabilmen güçleşir; daha çok bir "hayranlık" sürdürebilirsin diyebiliriz. Onun da hataları, sabah mahmurluğu, saçma korkuları olan "sıradan" bir insan olduğunu kendine hatırlatabilirsin. Onu idealleştirmeyi bırakmadığın sürece, sevgisine inanman güçleşebilir. Güzellik özneldir. O seni seçtiyse, senin görevin onun seçimini sorgulamak yerine, bu seçimin tadını çıkarmaktır. Sen kendini sevmeye başladığında, onun seni sevdiğine ikna olabilirsin. "Her an gidebilir" korkusuyla yaşamak, seni ilişkide "tetikte" ve "gergin" yapabilir. Bu gerginlik de zamanla ilişkide iletişim problemleri oluşturabilir. Bazen zihnimiz, hayal kırıklığından korunmak için "zaten beni sevmiyor" savunma mekanizmasını kullanır. Böylece o giderse "zaten biliyordum" diyebileceksin. Bu, kendini korumak için mutluluğunu sabote etmektir. Dört yılın hasretiyle, ilişkinin 10 adım sonrasını düşünmek yerine, şu an elini tutuyor olmasının keyfini çıkarman daha faydalı olacaktır. Desteğe ihtiyacın olduğunda, senin için buradayım...