Sevgilimden ayrılalı 2 ay oluyor ama unutamıyorum
Unutamiyorum yani uzak mesafe 5 ay 6 ay da arkadastik ve 1 haftaligina gormeye gelmisti her sey cok guzeldi. Sadece kulturel ve muhafazakarlik anlamda uyusmazlik vardi o dogu anadolude ben akdeniz kiyisinda yasayan biriydim yani istedigi biri gibi olmaya calistim sac seklimi kiyafetimi degistirdim sen farklisin senin gibisi yok seni birakirsam allah bildigi gibi yapsin dedi soguklasmaya basladi birakti heryerden de engelledi cok zoruma gidiyor hayallerimin kadinisin ailen beni sevmez diyip gitti. Ben onu anlamaya calistikca o uzaklasiyordu kizdigim zamanda suclu ben oluyordum. Her seyini sevmistim. Simdi nerde oyle birini daha taniyip sevicem? Cok zor birinden hoslanan biriyim. Ona da ben acilmistim. Kimseyi kolay kolay begenemiyorum, bu devirde sınır cizince yobaz goruluyorum. Zayif narin minyon bi tipim var ama herkes sarisin baliketli istiyor bu dunyaya ait degilmisim gibi hissediyorum. Gorucu usulu tanismak sacma geliyor cunku biriyle iliski gozuyle baktigimda onu hic sevmiyorum. Tesadufen arkadas olarak tanistigimda daha mantikli buluyorum sosyal medyadan tanismayi asla normal bulmuyorum. Bu eski sevgilimle oyundan tanismistik ve cok guluo egleniyorduk. Hobilerimin ayni oldugu beraber aktivite yapabilcegim biri daha ne zaman denk gelir bilmiyorum. Nefret ediyorum bu hayattan herkes basarir ben basaramam. Bazen *lmeyi çok ama cok istiyorum. Kendimi merkeze almak icin kariyerime odaklanmaya calisiyorum. Ama icimde hep bi baba boslugu var asla gitmiyor. Cok malda mulkte gozum yok hani beni sevsin beraber guzel vakit gecirelim kafasindayim ama nedense hep hor goruluyorum. Günümüz erkeklerine de kolay kolay guvenmem yani. Ne yapicam bilmiyorum. Kendimden tiksinir oldum. Omrumde guzel 1-2 anım olmustur. Arkadaslarim nasil dertsiz tasasiz neden bu kadar hassasim anlamiyorum ya lutfen yardim edin gercekten iyi degilim terapiye gidiyorum bu arada olmasa yasamiyordum suan.
Bu soru 12 Şubat 2026 18:59 tarihinde Psikolog Lara Yelda Aktaş tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba,
Yazdıklarını okurken çok yoğun bir yas, hayal kırıklığı ve değersizlik duygusu hissediliyor. Sadece bir ilişki bitmemiş gibi değil; sanki hayalini kurduğun bir gelecek, ait olma hissin ve “birine gerçekten yetebilme” umudun da yarım kalmış gibi. Bu kadar zorlanman çok insani. İki ay, özellikle derin bağ kurduğun bir ilişki için kısa bir süre.
Şunu fark ediyorum: Bu ilişkide kendini çok değiştirmeye çalışmışsın. Saçını, tarzını, uyumunu… Birini kaybetmemek için kendinden uzaklaşmak uzun vadede içsel bir boşluk yaratır. Şimdi hem onu kaybetmenin hem de o süreçte kendinden uzaklaşmanın yasını tutuyor gibisin.
Zihninde bazı düşünceler çok baskın görünüyor:
“Bir daha böyle birini bulamam.”
“Kimse beni gerçekten sevmiyor.”
“Ben bu dünyaya ait değilim.”
“Herkes başarır, ben başaramam.”
Bu düşünceler duyguların etkisiyle güçlenir ve gerçek gibi hissettirebilir. Ama bir düşüncenin güçlü olması, onun doğru olduğu anlamına gelmez. Ayrılık sonrası zihin genellikle “tek ve eşsizdi” filtresini devreye sokar. Beyin kaybı telafi etmek için kişiyi idealize eder. Bu doğal bir süreçtir.
Ayrıca yazdıklarında iki önemli tema var:
- Terk edilme ve yeterince seçilmeme hissi
- İçte tarif ettiğin “baba boşluğu”
Bazen partner, sadece partner değildir. Onunla birlikte çocukluktan gelen görülme, seçilme, korunma ihtiyacı da aktive olur. Bu yüzden ayrılık sadece romantik kayıp değil, daha eski bir boşluğun da tetiklenmesi olabilir. Bu senin “fazla hassas” olduğun anlamına gelmez; bağlanma ihtiyacının derin olduğunu gösterir.
Şimdi küçük ama etkili bir egzersiz önereyim:
Düşünceyi Yakala – Gerçeği Test Et – Alternatif Üret
Bir kağıda şu cümleyi yaz:
“Bir daha onun gibi birini bulamam.”
Altına şunları cevapla:
– Bunun yüzde yüz kanıtı var mı?
– Geleceği kesin olarak biliyor muyum?
– Şu an acı çekiyor olmam, bunun imkânsız olduğu anlamına mı geliyor?
Sonra alternatif bir cümle üret:
“Şu an kimseyi onun yerine koyamıyorum. Bu, gelecekte kimseyi sevemeyeceğim anlamına gelmez.”
Bu cümleyi her yoğun duygu geldiğinde tekrar et. Ama mekanik değil; gerçekten tartarak.
İkinci egzersiz: Kimliğe Geri Dönüş Listesi
Bu ilişkiden önceki seni yaz:
– Nelerden hoşlanırdın?
– Nasıl giyinirdin?
– Hangi özelliklerinle gurur duyardın?
– Seni sen yapan şeyler nelerdi?
Şimdi sor:
Bunlardan hangilerini geri almak istiyorum?
Ayrılık sonrası iyileşmenin önemli bir kısmı “onu unutmak” değil, “kendine geri dönmektir.”
Şunu da söylemek isterim: Kendinden tiksinme, genellikle yoğun değersizlik düşüncelerinin yan ürünüdür. Sen değersiz olduğun için terk edilmedin. İki insanın kültürel, ailevi ve beklenti düzeyinde uyumsuzluğu bir kişinin eksik olduğu anlamına gelmez.
Şu an acı çekiyor olman, zayıf olduğun için değil; derin bağ kurabilen biri olduğun için.
Ve şunu unutma:
“Duygular geçicidir, kimlik kalıcıdır.”
Victor Frankl’ın bir sözüyle bitirmek isterim:
“İnsanın elinden her şey alınabilir; bir şey hariç: Koşullar ne olursa olsun tavrını seçme özgürlüğü.”
Şu an koşulları değiştiremiyorsun belki. Ama kendine nasıl davranacağını seçebilirsin. Ve bu seçim, iyileşmenin başladığı yerdir.
Umarım yardımcı olabilmişimdir, ihtiyaç halinde istediğin zaman benimle iletişime geçebilirsin...
Psikolog Lara Yelda Aktaş
Tesekkur ederim kendimi yeniden bulmaya calisacagim ama eskiden sınirlarim yoktu yani red edilmek istemezdim kakullu sacim varken oyleydim suan kakullerim yok kendimi cok agirbasli ama cok negatif hissediyorum belki de kakullu saca geri gidecegim ama insanlar farkli gozle de bakiyor kakullerim varken, yine insanlara sınırlarimi koyabilmek istiyorum. Teşekkür ederim yardiminiz icin. Bu uygulamayi kesfettigim icin cok şanslı hissediyorum.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
Yorumlar
Gizli Kullanıcı
Ekstradan bana davrandigi seylerin ne kadar yanlis oldugunu farkettikce daha cok ofkeleniyorum o zamanlar masum vs sandigim sozleri suan ne kadar yanlis ve saygisizca oldugunu fark etmem ve karsilik verememem beni daha cok uzuyor. Boyle igrenc insanlarin da mutlu olmasini istemiyorum ya. Agzinin payini veremedim ve hakliyim diye dolasiyor. Bana konusma hakki bile tanimadi her yerden engelleyerek icimde ofke cok fazla var. Boyle insanlarin mutsuz olmasi icin dua ediyorum. Elim kolum baglanmis gibi hissediyorum cunku.
12 Şubat 2026 20:21