Sevgilimle sorunları nasıl çözerim ona geçmişi nasıl unutturabilirim

Merhaba sevgili danışan,

İlişkinizde şu anda yaşıyor olduğunuz birçok karmaşık duygu, düşünce ve hissi fark etmek hiç de zor değil. Bir yandan “devam edelim, bu ilişkiyi kurtaralım” isteği, diğer yandan ise tartışmalarda tekrar tekrar gündeme gelen yaşanmışlıklar… Bunların hepsinin ilişkinizi oldukça yoran ve sizin de ifade ettiğiniz gibi giderek toksik bir noktaya sürükleyen bir yerde olduğunu duyuyorum.

Öncelikle şunu söylemek isterim ki, her iki tarafta da bu olayların ardından birçok yoğun duygu birikmiş olabilir: incinmişlik, hayal kırıklığı, öfke, suçluluk, utanç… Bu duyguların yanında özellikle güven kaybı ve kırgınlığın yeterince onarılamamış olması, geçmişte yaşananların her tartışmada yeniden masaya gelmesine zemin hazırlıyor.

Bu durum da zaman zaman sizin ayrılmak istemenize, ayrılmasanız bile ilişkinin sık sık bu eşiğe gelmesine neden oluyor gibi görünüyor. Çünkü kapanmayan yaralar iyileşmez. Açıkça konuşulmayan, ele alınıp anlamlandırılmayan ve duygusal olarak işlenmeyen hiçbir mesele kendi kendine ortadan kalkmaz.

Şu anda yaşadığınız durum bir döngüyü andırıyor:

Hatırlama → tartışma → pişmanlık → barışma → tetiklenme → yeniden hatırlama…

Bu kısır döngü kırılmadıkça, güvenin yeniden inşa edilmesi de oldukça zorlaşıyor.

Belki bu noktada hem kendinize hem de partnerinize şu soruları sormanız önemli olabilir:

1. Bu ilişkiye gerçekten, bütün zorluklarına rağmen devam etmek istiyor muyuz?
2. Eğer cevabınız “evet” ise, geçmişte yaşananları sürekli bir silah gibi kullanmadan, daha yapıcı bir şekilde konuşmaya hazır mıyız?
3. Birbirimizin duygularını savunmaya geçmeden dinlemeyi ve sorumluluk almayı deneyebilir miyiz?

Çünkü çoğu zaman mesele yalnızca ne yaşandığı değil; o yaşananın bugün nasıl konuşulduğu, nasıl ele alındığı ve nasıl onarılmaya çalışıldığıdır.

Unutmak tek başına mümkün olmayabilir. Ancak konuşulmuş, anlaşılmış ve duygusal olarak çalışılmış bir yaşantının zamanla yükü hafifleyebilir. Aksi halde bastırılan her şey, farklı zamanlarda ve farklı şekillerde yeniden ortaya çıkma eğiliminde olur.

Bu noktada size küçük bir egzersiz önermek isterim. Dilerseniz partnerinizle birlikte uygulayabilirsiniz. Uygun ve sakin bir zamanda, tartışma yokken, şu şekilde bir giriş yapılabilir:

“Bu konuyu kavga ederken konuştuğumuzda hiçbir yere varamıyoruz. İster misin, sadece 20 dakika oturup, suçlamadan ve savunmaya geçmeden, sırayla sadece ne hissettiğimizi anlatalım?”

Bu süreçte hislerinizden, yaşananların sizde uyandırdığı duygu ve düşüncelerden bahsetmeniz; partnerinizi de gerçekten dinlemeniz oldukça kıymetlidir. Çünkü, Birbirinizi dinlemek, birbirinizi anlamaya çalışmanın ve belki de "affetmenin" ilk yollarından biridir. Buradaki amaç da, kimin daha suçlu olduğunu bulmak değil, hislerinizi fark ettiren sorulara alan açabilmektir:

1. Ben neden bu kadar öfkeliyim?
2. Ne zaman tetikleniyorum?
3. İyileşebilmem için partnerimden ne duymaya, ne görmeye ihtiyacım var?
4. Şu anda aslında ne hissediyorum?

Bununla birlikte hem kendinize hem de isterseniz partnerinize de şu soruyu sormanız faydalı olabilir:

“Ben bu ilişkide kalacaksam, nasıl bir ilişki istiyorum ve buna yaklaşmak için bugün atabileceğim en küçük adım ne?”

Tüm bunları tek başınıza taşımaya çalışmanızın ne kadar yorucu olduğunu da hissediyorum. Eğer hâlâ bu alanlarda zorlandığınızı düşünüyorsanız, bir çift terapistinden destek almak; güvenin yeniden inşası ve sağlıklı iletişim becerilerinin güçlenmesi açısından oldukça koruyucu olabilir.

Bu noktada tekrar sormak istediğiniz veya paylaşmak istediğiniz bir durum olursa, buradan ya da profilim üzerinden bana ulaşabilirsiniz.

Sevgiyle kalın.

Psikolog Ecem Bakıner