sevilmek için ne yapmam gerek

Sevgili danışan, şu an hissettiğin o yoğun yalnızlık, korku ve dışlanmışlık hissini tüm kalbimle hissedebiliyorum. Bir insanın en güvenli sığınağı olması gereken aile evinde kendini "nefret ediliyormuş" gibi hissetmesi, bir de üzerine arkadaşlarıyla problemler yaşaması dipsiz bir kuyunun içindeymişsin gibi hissettiriyor. Çok haklısın, bu duyguların altındayken korkmak, bıkkın hissetmek ve bir yaşam amacı bulamamak çok insani. Bir psikolog olarak, şu an zihninin sana oynadığı bazı oyunları görmene ve bu durumla nasıl baş edebileceğine dair yol göstermek istiyorum. Bir evlat, annesinin sevgisini kazanmak için "çabalamak", bir şeyler "başarmak" ya da kardeşlerinden daha üstün olmak zorunda olmamalıdır. Şu an yapman gereken annenin sevgisini kazanmaya çalışmak değil, kendine "Ben annemin beni onaylamasına muhtaç olmadan da değerli biriyim" diyebilmektir. Anlattıklarından yola çıkarak; "Yaşama amacım yok" diyorsun çünkü şu an tüm enerjini ailenin seni sevip sevmediğine, sanal arkadaşlarının seni engelleyip engellemediğine harcıyorsun demek istediğim odak noktan tamamen dışarıda. Odağını kendine, eğitimine, hobilerine çevirdiğinde yaşam amacının da oluştuğunu farkedeceğini umuyorum. Hayatın amacı gökten inen büyük bir mucize değildir. Hayatın amacı; sabah içtiğin bir kahvenin tadı, okuduğun bir kitap, kendine ait bir oda yaratabilmektir. Gelecekte kendi evini kurabilir, kendi sevgi dolu ortamını yaratabilirsin. Şu an yaşadığın bu zor süreç, senin o gelecekteki güçlü seni inşa etme sürecindir. Lütfen unutma; şu an hissettiğin bu yoğun yalnızlık hissi kalıcı değil. Hayatın boyunca bu evde, bu duygularla yaşamayacaksın. Sen değerlisin. Desteğe ihtiyacın olduğunda, senin için buradayım...