Şizoid kişilik olabilir miyim

Merhaba ben küçüklükten beri kendi başıma takılırım içimi kimseye açmam yakın arkadaşlarım da oldu ama genelde hayata karşı bir ilgisizliğim var. İlişkilerde başarısız oldum sınıfta kaldım kaygı bozukluğum var. Sohbet açma becerim vs evde olduğum için kayboldu tamamen çünkü anlatacak bir şeyim kalmadı. Çünkü onu hayatımın merkezi yapmıştım. Herkes bana tuhaf bakıyor evde oturduğum için. Kaygımdan dolayı işe de giremedim. Soğuk mesafeliyim ama espri yaparım. Sadece insanlarla çok samimi olmuyorum artık. Sürekli evde olduğum içinde hayattan koptum. İnsanlar arasında ilgi odağı olmayı hayatımı sorgulamalarını sevmiyorum. Samimileşmediğim için arkamdan konuşmalar başlıyor hemen. Bu kuzenlerle de böyle beni inceleyip ne yaptığımı evde öğrenmeye çalışıyorlar. Kendi halimde takılıyorum. Duygularım var ağladım heyecanlanırım. İnsanlardan çekiniyorum. Bir de son yaşadığım şeyler beni insanlardan uzaklaştırdı.sürekli bir beni çözmeye çalışıyorlar. Ben ciddi duruyorum içimi çok az insana açardım. Şimdi o dostum dediğim insanlarda kayboldu. Çok sessiz biriyim. Kendimi konuşmalarda yetersiz hissediyorum. Ama düzelmekte istiyorum. Yakınlık kurmak istiyorum ama hayal kırıklığına uğramaktan sıkıcı biri olarak tanımlanmaktan yoruldum arkamdan konuşulmasından sıkıldım. Kimseyi aramam sormam sosyal bir yönüm yok. Bu küçüklükte olmayınca büyüyünce de köreldi. Tanıya baktım kendime benzettim ama bunun en ayırıcı tanısı nedir bilmiyorum. Ailem de sessiz kendi halimde insanlar şizofreni de var geniş ailemde ben bu halden nasıl kurtulacağım