• Anasayfa
  • Sorular
  • Son zamanlarda geçmişte yaşadığım olumsuz anlar aklıma geliyor?
Kaygı

Son zamanlarda geçmişte yaşadığım olumsuz anlar aklıma geliyor?

105yseq8lsmvztpake220r-hesabini-sildi30 Kasım 2025 15:21

Merhaba,yaklaşık 3 hafta önce işimle alakalı çok güzel bir gelişme yaşandı ve atandım. Eşimle beraber çok mutlu olduk çünkü ikimizin de çok istediği bir şeydi. İlk 2 gün sevinçten yerimde duramadım ama sonra aile fertleri benimle iletişime geçti ve her söylenen lafı tehdit gibi gördüm sonra ya bir şey olursa ya kötü bir şeyler yaparlarsa beni kötü yönde etkilemeye çalışırlarsa gibi kafamda düşünceler oluşmaya başladı ki bu düşünceler çoğunlukla evliliğim tehdit altına girerse gibi düşüncelerdi. Kendimi çok kötü hissetmeye başladım olmayan şeyleri olacakmış gibi düşünüp her gün ağlıyordum. Eşime anlatıyordum iyi geliyordu bana destek oluyordu ama sonraki gün kafamda farklı bir kaygıyla devam ediyordum. Mesela ya eşimin başına bir şey gelirse gibi. Bu yaklaşık 2 hafta sürdü sonra hafiflemeye başladı. Bu süreç içinde iştahım kesildi 3 kilo verdim. Şimdi de geçmişte yaşadığım çocukluk travlamarım, zorbalanmalarım aklıma geliyor tekrar ağlama krizleri yaşıyorum. Ablam tarafından çocukken çok zorbalandım mecburen iletişimimi koparamıyorum. Sadece ablam hakkında değil tüm aile fertlerinin bana geçmişte yaşattığı şeyler aklıma geliyor. Ailemin hiç sevmediğim huyları var. Ya onlara benzersem diye endişe duyuyorum. Normalde böyle şeyler hiç aklıma gelmezdi o yüzden anlam veremiyorum neden böyle şeyler düşündüğüme. Çok şükür ki hayatımda her şey yolunda gidiyor mutlu olmam gereken zamanda böyle şeyler hissetmemin sebebi ne olabilir?

Bu soru 30 Kasım 2025 19:27 tarihinde Uzman Klinik Psikolog Merve Akdikmen tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba

Yaşadığınız süreci adım adım değerlendirdiğimizde, aslında çok anlaşılır bir örüntü görüyoruz. Büyük ve olumlu bir yaşam olayı – sizin için anlamı yüksek bir atama – ilk anda yoğun bir sevinç yaratmış, fakat hemen ardından zihniniz bu değişimi “tehdit algısıyla” karşılamaya başlamış. Bu, yüksek kaygı düzeyine sahip kişilerde ve özellikle çocukluk döneminde güvensizlik, ani duygusal değişimler veya zorbalık yaşamış bireylerde oldukça sık gördüğümüz bir durumdur.


Kısacası insanın en mutlu anında içini bir huzursuzluk kaplaması gerçekten şaşırtıcı gelebilir, ama aslında zannettiğimizden daha tanıdık bir deneyim.

Bunu okurken, sanki yeni başlangıçlar beraberinde eski yaraları da tetiklemiş gibi hissettim. Bazen güzel bir gelişme, geçmişte bastırılmış ya da çözülmemiş duyguları da yüzeye çıkarabiliyor. Görünürde sebep yokken birden eski hatıraların akla gelmesi, sanki bedeniniz ve zihniniz "artık yeni bir döneme girdiğimde eski yükleri de gözden çıkarmalıyım" demek ister gibi. Kimi zaman sevincin peşine kaygı takılır çünkü hayatta ilk defa bir şeyler iyi giderken onları elden kaçırma korkusu da arkasından gelebiliyor.


Bu tablo, kendinizi suçlamanız gereken bir şey değil; aksine bedeninizin ve zihninizin size “burada bakılması gereken bir şey var” diye işaret vermesi.


Bu düşüncelerin tekrar etmesi, farklı temalara sıçraması, geçmiş anıların canlanması ve ağlama krizleri yaşamanız; tümü daha derin bir duygusal yükün yüzeye çıktığını gösteriyor. Güzel olan şu ki: bunlar çalışıldığında, hem kaygının hem de geçmiş izlerin etkisi çok ciddi şekilde hafifleyebiliyor.


Belki de , “hak etme" duygusunu, biraz da geçmişten gelen çocukluk deneyimlerinizin gölgesinde değerlendiriyorsunuz. Küçükken haksızlığa uğramak, ister istemez dünyayı kaygıyla izlemeyi öğretiyor insana. Şimdi içinizde kıvranan huzursuzluğun kökeninde, "güzel şeyler uzun sürmez" ya da "iyi olarak kalamam" gibi eski inançlar olabilir. Bunlar zamanla değişebilir, yani şu anki hisleriniz değişmeyecek ya da hep böyle kalacak diye bir şey yok.

Şu an sizin için küçük de olsa işe yarayabilecek bir egzersiz var aklımda: Her gün bir 5-10 dakika kendinizle ilgili şunu yazmayı deneyin – "Bugün bana iyi gelen, bana ait olan ne oldu?" En minik örnekleri bile yazabilirsiniz. Bir bakmışsınız, o geçmişten taşıdığınız yüklerin arasında kendinize ait, sıcak küçük köşeler bulmaya başlamışsınız.


Bu noktada size iyi gelecek olan şey, bu duygu dalgalanmalarını yalnız taşımamanız.


Tüm bu süreci güvenli bir ortamda, adım adım ele alabileceğimiz bir terapi sürecine başlamanız sizin için çok destekleyici olur.


Çünkü hem kaygı döngünüzü çözmek, hem geçmişten taşıdığınız izleri düzenlemek hem de bu “iyi bir şey olduğunda bozulacak hissi”ni dönüştürmek terapiyle oldukça mümkün. Süreci birlikte ilerletmek isteseniz benimle iletişime geçebilirsiniz, sevgiler 🌸



Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.