Sorun bende mi yoksa diğer kişilerde mi?

Merhaba,

Paylaştığın süreci okuduğumda; hem evdeki hem de okuldaki baskılar arasında kendini ne kadar sıkışmış ve yorgun hissettiğini anlayabiliyorum. İlkokula "papatya" gibi bir başlangıç yapıp, yaşadığın olaylar neticesinde kendini "agresif" olarak tanımladığın bir noktaya gelmen, aslında iç dünyanda verdiğin mücadelenin seni getirdiği yeri çok berrak bir şekilde yansıtıyor. İçinde bulunduğun durumu bu kadar net tanımlayabilmen, değişim yolunda kıymetli ve kolaylaştırıcı olacaktır.

​Evde sürekli çatışma ve olay dinlemek zorunda kalmak, zihnini sürekli bir "tetikte olma" halinde tutarak psikolojik dayanıklılığını zorlayabilir. Okulda maruz kaldığın yalanlar ve akran zorbalığı gibi durumlar ise, bireyin iyi oluşunu doğrudan etkileyen oldukça ağır deneyimlerdir. Bu noktada zihninde belirdiğini söylediğin o "kötü istekler" , aslında yaşadığın bu büyük çıkmazın ve çaresizlik hissinin bir dışa vurumu olarak görülebilir. Bu tür zorlayıcı okul yaşantılarını okul rehberlik servisiyle veya güvendiğin bir yetişkinle paylaşmak, bu yükü tek başına taşımaman adına önemlidir.

​Şunu her zaman hatırlamanı isterim: Bizim bir birey olarak değerimizi, başkalarının bize yönelik saygısız davranışları veya gösterdikleri sevgisizlik belirlemez. Kendi içindeki o "papatyayı" tekrar bulma yolculuğunda, hem aile içi hem de okul içi bu çift taraflı baskıyla baş edebilmek için bir uzmandan profesyonel destek almak, duygularını düzenlemende sana çok güçlü bir rehberlik sağlayabilir.

​Yaşadığın durumları daha derinlemesine konuşmak istersen, platformumuz üzerinden yeni bir soru sorarak bizimle iletişime geçebilirsin.