Sosyal ortamda hep rahatsız hissediyorum.

Paylaştığınız bu durumu, aslında düşündüğünüzün aksine çok fazla kişinin yaşadığını biliyorum. Genellikle bu hissettiklerimizi pek paylaşmadığımız veya bazen duygularımızın tam olarak farkında olmadığımız için durumu inkar etme eğiliminde oluyoruz. Gerçek şu ki, hepimiz toplum içerisindeyken bir miktar gerginlik hissedebilir, hareketlerimize dikkat etmemiz gerektiğini düşünebiliriz. Bu kontrol düşünceleri de kalp atışının hızlanması ve el-ayak titremesi gibi fiziksel etkilere neden olur.

Kendimize hemen sosyal anksiyete gibi bir tanı koymak, bazen yaşadığımız zorluğu olduğundan daha büyük algılamamıza yol açabilir. Ben bir psikolog olarak danışanlarımın problemlerini anlamaya çalışırken, teknik teşhislerden ziyade o anki duyguya odaklanmayı daha elzem buluyorum. Eğer bir sosyal ortamda kendinizi güvende hissetmiyorsanız, yanlış bir davranışta bulunacağınızı veya yargılanacağınızı düşünüyorsanız, orada rahat hissedememeniz son derece normaldir.

Bu noktada psikolojik rahatsızlık kavramından ziyade, karakter ve mizaç farklılıklarını da göz önünde bulundurmak gerekiyor. Herkes sosyal, dışa dönük veya toplum içerisinde her an rahat olmak zorunda değildir.

• Bazı kişiler içinde bulunduğu ortamı önce gözlemlemeyi, ancak uygun gördükleri zaman duvarlarını indirip samimi olmayı tercih eder.

• Bazıları da herkesle yüzeysel bir muhabbet içerisinde olmaktansa, tanışmak için zamana ihtiyaç duyulan ve sonrasında derin bağlar kurulan ilişkileri tercih edebilir.

Maalesef çevremizdeki birçok kişi utangaçsın veya çekingensin diyerek karşısındakine bir isim takıp, sadece karşı tarafın değişmesine odaklanıyor. Oysa önemli olan, başkalarının bulduğu isimler değil, sizin içeride ne hissettiğinizdir. Kalp atışınızı hızlandıran temel düşüncelerin neler olduğuna ve bu durumun neden samimi olduğunuz kişilerin yanında yaşanmadığına odaklanmanız, kendinizi tanıma yolculuğunuzda çok daha faydalı olacaktır.

Vücudunuzun verdiği bu tepkileri, zihninizin ortamı bir tehdit olarak görüp savunma mekanizmalarını devreye sokması olarak okuyabiliriz. Yani aslında vücudunuz sizi korumaya çalışıyor. Bu durumla savaşmak yerine, bunun hissettiğiniz kaygının doğal bir sonucu olduğunu kabul edebilirsiniz.

Kendinizi sosyalleşmek veya ortama uyum sağlamak için zorlamak yerine, sadece o ortamda bulunmayı ve gözlem yapmayı öncelik haline getirebilirsiniz. Bunu yaptığınızda, ortamın vücudunuzun hissettirdiği kadar büyük bir tehdit içermediğini fark edebilirsiniz. Hatta tam tersine, gözlem yaptığınızda kaygınızda haklı olduğunuzu görüp, herkesin birbirini yargıladığı o ortamdan uzaklaşarak size daha uygun sosyal çevrelere yönelmeyi de seçebilirsiniz.

Saygılarımla Psikolog İlkay ALTAY