Sosyal sorunlarımı çok büyütüyorum
17 yaşındayım ve sosyal biriyim yakın arkadaşım dediğim insanlar çok arkadaşım var diye bana tavır alıyorlar ve şaka diyerek çok fazla şeyle dalga geçiyorlar. Zorbalık boyutunda bazen ve ben o an bunu anlayamıyorum Kibar davranıyorum diye saf zannediyorlar ben de bazen dobra davranarak kızdığımı direkt söylüyorum. Onlar küfredince problem yok ama ben açık sözlü olunca kaba sayılıyorum. Bugün nefret ettikleri bir insanı yarın çok sevebiliyorlar. Kimi gerçekten arkadaş kabul ettiklerini anlamıyorum. Çabuk etkileniyorum derslerim de öyle. Onaylanma ihtiyacı gibi geliyor ve bundan kurtulamıyorum. Çok rahatsız hissediyorum. Teşekkür ederim
Bu soru 30 Kasım 2025 09:14 tarihinde Psikolog Nuray Halaç tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba Sevgili Danışan,
Öncelikle sorunlarını tanımlayıp, anlamlandırıp soru sorma cesaretinde bulunduğunuz için kendinizle gurur duymalısınız. Mesajınıza istinaden oldukça zorlayıcı ve yıpratıcı bir durumun içerisinde olduğunuzu görebiliyorum. Şunu bilmelisiniz ki birçok insan bu gibi durumları ve etkilerini yaşayabilmektedir, yalnız olmadığınızı unutmayınız. Buraya mesaj yazarak soru sormanız duygularınızı önemsediğinizi gösteren bir adım bunu hafife almanızı istemem. Sizin için yorucu bir deneyim olduğu aşikar, başkalarına karşı kibar ve nazik olabildiğiniz gibi kendinize karşı da kibar ve nazik olabilmelisiniz. Duygularımız bizler için misafir gibi olmalıdır. Onları karşılamalı yeri geldiğinde de onlarla vedalaşarak güle güle diyebilmelisiniz ki yeni misafirleri karşılayabilecek gücünüz olsun. Ne kadar güçlü olursanız olun duygular sizi ele geçirebilir, bunun bir hata ya da eksiklik olmadığını, bilinçli olarak tercih edilebilecek bir durum olmadığını fark etmenizi isterim. sizin kibar kalmanızın asla saf olmakla eşdeğer olmadığını özellikle belirtmek isterim. Tam aksine, bu çabaya rağmen orada kalmayı seçmek büyük bir güç de barındırıyor. Arada bir kendinizi savunmak zorunda hissetmeniz çok doğal; hele ki arkadaşlarınızın eleştiri taşıyan bir durumu size çok daha farklı bir gözle yansıttığını görüyorsanız.Diğer yandan “onaylanma ihtiyacı” dediğiniz his, özellikle sizin yaş grubunuzda ve bu kadar çevresi olan birinde oldukça doğal. Sosyal kabul, bazen bir puan toplama oyununa da dönebiliyor. Kim ne derse hemen etkilenebiliyor insan; bu sizin hassaslığınızı, hayata açık olmanızı gösteriyor aslında. Ancak tabii ki, bu durum derslere, kararlarınıza veya ruh halinize doğrudan yansıyorsa, kendinizi biraz fazlaca dış referansa bağlanmış hissediyorsunuz gibi düşündürdü bana.Şunu kendinize soruyor olmanız faydalı olabilir. ben ne zaman kendimi duymamaya, susturmaya ve bastırmaya başladım? bu sonradan yaşanan bir durum muydu yoksa çocukluğumdan beri kendimi ifade etmekte zorlandığım zamanlar, ortamlar, kişiler oldu mu ? Çünkü çocukluk döneminde yaşadığımız olumsuz deneyimler şimdi ve buradayı şekillendirebilir, yön verebilir. Erken çocukluk geçmişine bakıyor olmak şimdiki süreci anlamlandırmanız da fayda sağlayabilir. Yakın ilişkinizde yaşadığınız iletişim sorunları bazen kendinize ben değerli miyim, sözüm önemli mi gibi soruları dönüşebilir. Duygusal olarak yaşadığınız yorgunluk ben neden buradayım sorusuna evrilmiş gibi. Bazen yaşadıklarımızı somut bir şekilde görüyor olmak fayda sağlayabilir; bir kağıda gün içerisinde yaşadığınız zorlayıcı olayları, düşüncelerinizi, hissettiğiniz duyguları yazabilirsiniz. Dışarı aktararak yaşadığınız boşaltım bir süre sonra duygu aktarımında size cesaret verebilir. Bir başka küçük pratik de, kısa nefes egzersizleri. Özellikle duygular birdenbire değişirken, bedeninizi fark etmek ve 4 saniye nefes alıp, 4 saniye tutup, 4 saniyede nefesi bırakmak.Sanki içsel bir mola gibi, dalga gelince sahilde bir anlığa durmak gibi. Basit ama bazen çok işe yarayabiliyor.Umarım cevabım yardımcı olmuştur. Bizlere her zaman yazabilirsiniz.
Sevgilerle ve musmutlu kalmanız dileğiyle.
Psikolog Nuray Halaç.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.