Aile

söylemeli miyim?

Gizli Kullanıcı7 Mart 2026 20:06

9 aydır babamdan resmen tiksiniyorum ama rol yapıyorum, annemi aldattığını biliyorum ama asla anneme söyleyemedim. bugün sanırım annem yakaladı ama hiç bir şey olmadı. anneme gördüğüm şeyi söylemeli miyim bilmiyorum çünkü onun düzenini bozmak istemiyorum özellikle bi ekonomik özgürlüğü yokken. ama içimde tutup saklarken de çok kötü hissediyorum. söylersem ve babam bunu öğrenirse diye de ayrı bir gergin hissediyorum. annem daha önce yakalayıp affetmişti sanırım babam bi şekilde ikna etmiş olabilir zaten çok manipülatif bi insan. asla bi daha olmayacağına dair kesin sözler verdi sanırım en azından bu tarz şeyler duydum. gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum.

Bu soru 14 Mart 2026 16:39 tarihinde Psikolog Hamide Güven tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba,


Böyle bir durumu tek başınıza taşımaya çalışmak gerçekten çok ağır bir yük. Özellikle bir ebeveynin diğerini aldattığını bilmek, çocuk için çoğu zaman iki farklı sadakat arasında kalma hissi yaratır. Bir yanda annenizi koruma isteğiniz, diğer yanda aile düzeninin bozulmasından duyduğunuz kaygı var. Bu ikisinin arasında sıkışmanız çok anlaşılır bir durum.


Öncelikle şunu bilmeniz önemli: Bu durumun sorumluluğu size ait değil. Babanızın yaptığı davranış sizin kontrolünüzde olan bir şey değil ve bu gerçeği tek başınıza taşımak zorunda değilsiniz. Çocuklar çoğu zaman aile içindeki dengeleri korumak için kendilerini taşıyıcı bir role koyarlar. Ancak bu rol uzun vadede insanı çok yorar ve içeride yoğun bir öfke, tiksinti ya da suçluluk duygusu biriktirebilir. Sizin babanıza karşı hissettiğiniz tiksinti duygusu da aslında bu içsel gerilimin bir yansıması olabilir.


Annenize söyleyip söylememe konusunda kesin ve herkes için doğru olan tek bir cevap yoktur. Çünkü bu karar yalnızca ahlaki bir mesele değil, aynı zamanda güvenlik, ekonomik koşullar ve aile dinamikleriyle de ilişkilidir. Sizin annenizin ekonomik olarak bağımsız olmaması gibi faktörleri düşünmeniz, aslında ne kadar sorumluluk duygusu taşıdığınızı gösteriyor. Ancak burada önemli bir nokta var: Annenizin hayatına dair kararları verme sorumluluğu da aslında size ait değil. Bu karar, temelde yetişkinler arasında olan bir ilişki meselesidir.


Bazen gençler, “Söylersem annemi yıkarım, söylemezsem ona ihanet ederim” gibi bir ikilem yaşarlar. Oysa gerçek hayat çoğu zaman bu kadar siyah-beyaz değildir. Annenizin bazı şeyleri zaten sezmiş veya fark etmiş olma ihtimali de vardır. Siz onun hayatındaki tek bilgi kaynağı olmak zorunda değilsiniz.


Belki de ilk adım, bunu annenize söylemekten önce kendi duygularınızı biriyle paylaşmak olabilir. Güvendiğiniz bir yetişkin, bir akraba, bir okul psikolojik danışmanı ya da bir psikologla konuşmak bu yükü biraz hafifletebilir. Çünkü şu anda siz aslında tek başınıza çok büyük bir aile sırrını taşıyorsunuz.


Şunu da unutmayın: Genç bir kadın olarak sizin asıl göreviniz anne ve babanızın ilişkisini yönetmek değil, kendi duygusal sağlığınızı korumaktır. Kendi hayatınıza, eğitiminize ve geleceğinize odaklanmanız en sağlıklı olanıdır. Bu süreçte hissettiğiniz kafa karışıklığı, öfke, üzüntü ve korku tamamen anlaşılabilir duygular. Bunları bastırmak yerine güvenli bir yerde ifade edebilmeniz, sizin için en iyisi olacaktır.


Eğer bu konuyla veya farklı bir konuyla ilgili paylaşmak istediğiniz bir şey olursa cevaplamak için burada olacağım. Bana bir şey sormak istediğinizde yeni bir soru oluşturup adımı soru başlığına eklerseniz sorunun bana olduğunu anlayabilirim.


Umarım yazdıklarım sizin için faydalı olmuştur. Görüşmek dileğiyle.

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular