Kaygı

Stres yönetimi

Gizli Kullanıcı21 Mayıs 2025 16:03

Final.sinavlarim başlıyor 4 gün sonra stresten ders çalışamıyorum yorgun hissediyorum baş ağrım var üstelik viral bir enfeksiyonu yeni yeni atlatmaya çalışıyorum hala yorgunluğum var stresle nasıl başa çıkmalıyım kısa sürede konularım yetişir m Nasiil bir yol izlemeliyimi bir de kendimi yıpranmış hissediyorum küllerimden doğmak istiyorum hayatta kalmak bunu nasıl başarabilirim geçmişimden nasıl kurtulabilirim hayata nasıl anlamlı bakılabilir im bana yardımcı olabilir misnz

Bu soru 21 Mayıs 2025 19:52 tarihinde Psikolog Melisa Sude Kav tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba sevgili danışan,

Hayatınızda üst üste gerçekleşen olayların sizi hem bedenen hem de zihnen nasıl zorladığını ve yorduğunu anlayabiliyorum. Bir taraftan yaşadığınız sınav stresi diğer bir taraftan da hastalık nedeniyle yaşadığınız baş ağrısı dolasıyla kendinizi yıpranmış hissetmeniz gayet normal bir durum aslında.

Konular yetişecek mi ? sorusu aslında çoğu öğrencinin zihninde sürekli olarak yer alan bir soru bu bir tür içsel bir mücadele gibi geldi bana sanki vücudunuzda bana biraz daha şefkatli ol der nitelikte belki de bu dört gün boyunca gerçekçi bir sınır çizmek adına yapabileceğinizin en iyisini yapmak ve kendi sınırlarınızı kabullenmek size daha iyi geleceğini düşünüyorum. Öncelikle olarak ufak ufak çalışmalar yaparak başlayabilirsiniz örneğin kendinizi eksik veya öncelik olarak belirlediğiniz konuları seçerek onlar üzerinde daha fazla durup çalışmaya başlayabilirsiniz. Arada kısa soluklar ekleyerek tabi yani nefes egzersizleri yaparak hem bedenen hem de zihnen rahatlayacağınızı umuyorum. Yorulduğunuzu ya da sıkıldığınızı fark ettiğiniz anlarda kendinizi suçlamak yerine elinize bir kahve alıp kısa bir yürüyüş yapabilirsiniz. Tabi bunu yaparken vücudunuz hala iyileşme aşamasında olduğu için tempolu yürüyüş yaparak acele etmeden dengeyi tutmaya çalışmanız çok önemli. 

Küllerimden doğmak istiyorum demiştiniz bu cümle aslında içten içe büyük bir değişim isteğiniz ve yeniden ayağa kalkma mücadelenizi gösteriyor. Tabi bu değişim bir anda değil de zamanla yavaş yavaş minik adımlarla gerçekleşeceğini bilmekte önemli bazı küçük pratiklerin yolunuzu aydınlatacağını düşünüyorum. Mesela günlük kısa nefes egzersizleri 4 saniye boyunca yavaşça nefes alıp birkaç saniye tutup sonra yine 4 saniyede nefesi bırakmak gibi.. 

Stresle başa çıkmak içinde size birkaç önerim var. Sürekli geçmiş yaşadıklarınızı veya geleceğinizi düşünmek bulunduğunuz anı yaşamanıza engel olur. Olumlu yanlarınıza ve başarılarınıza odaklanmak kendinize ilgili güzel düşünceleri güçlendirmek rahatlamanıza yardımcı olur. Zamanınızı mutlaka planlayın ve önceliklerinizi belirleyin. 

Diğer bir konu ise geçmiş yükünüzden bahsetmiştiniz bu bir anda gerçekleşecek bir konu değil fakat her gün yeni bir bakış açısı yakalamaya çalışmak da pek çok şeyi değiştirebilir. Günlük hayatta başardığınız en küçük noktaları bile not etmekle başlayabilirsiniz mesela bugün 15 dk da olsa ders çalışabildim.

Unutmayın küçük anlamlar büyük kaygıların arasından incecik bir ışık gibi süzülebiliyor mesela Bir çiçeğin büyüdüğünü fark etmek gibi..🌸

Duygularınızı yazmak da bir nebze açılmanızı rahatlayacağınızı düşünüyorum. Adım attığınız bu yolda bizlere her zaman yazabilir destek alabilirsiniz. 

Sağlıklı günler dilerim.

Psikolog Melisa Sude Kav

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.