Şu an içimde annemle ilgili bir korku var kaybetme gibi bir şey. Aşamıyorum. Aslında iyi herşey ama…

Merhaba sevgili danışan, öncelikle ne kadar kaygılandığınızı ve korku içerisinde olduğunuzu tahmin edebiliyorum. Gerçekten her an sanki kötü bir şey olacakmış gibi hissetmek, sevdiğiniz birine bir şey olacakmış gibi düşünmek insanda çok büyük bir korku yaratabilir.

Bir yanda içinizdeki kaybetme korkuları, bir yandan annenize bir şey olmasından korkmanız… bunlar sanki hem bedeninizde, hem zihninizde hem de günlük hayatınızda oldukça büyük bir etkiye sahip olmuş gibi görünüyor. Çünkü odaklanmakta zorlanma, yalnız kalmaktan korkma gibi birçok zorluk da yaşadığınızı anlıyorum.

Aslında anlattıklarınızda, zihninizde sürekli var olan bir korku hali görüyorum. Sanki her an kötü bir şey olacakmış, annenize mutlaka bir şey olacak ve yalnız kalacaksınız gibi bir düşünce içinizden gitmiyor ve sizi oldukça yoğun bir şekilde etkiliyor gibi.

Üstelik evde yaşadığınız su basma olayı da sizi ayrıca korkutmuş gibi görünüyor. Bu durum belki de “evim güvenli alanımdır” düşüncenizi sarsmış olabilir. Aynı zamanda “hiç beklenmeyen kötü olaylar da yaşanabilir, her an kötü şeyler olabilir” düşüncesini de güçlendirmiş olabilir.

Burada size birkaç şey sormak isterim. Bu sorular, özellikle annenizle ilgili yaşadığınız kaygıları daha iyi anlamamıza yardımcı olabilir:

1. Annenizi kaybetme korkunuz ne zaman başladı?
2. Bu korku size bir yerden tanıdık geliyor mu?
3. Daha önce bir yakınınızı kaybettiniz mi?

Bu sorular, böyle hissetmenizin altında yatabilecek kaygıları daha iyi anlamamıza yardımcı olabilir.

Çünkü kaygılar bazen geçmiş yaşam deneyimlerimizden ya da bizi etkileyen bazı olaylardan beslenebilir. Bu yüzden kaygılarımız bazen bize tanıdık gelen bir yerden ortaya çıkabiliyor.

Bu nedenle kaygıların artması bazen zincirleme bir döngüye de dönüşebilir. Yani kaygılar birbirlerini tetikleyebilir, tıpkı domino taşları gibi. Önce bir taş düşer ve ardından diğerleri de düşmeye başlar.

Kaygı da çoğu zaman böyledir; tek bir olay ya da düşünce, diğer düşüncelerimizi de etkisi altına alabilir.

Ancak şu noktayı da birlikte düşünmek önemli olabilir: Bu korkuların ne kadarı gerçekçi? Örneğin annenizi kaybetmekten korktuğunuzda, bunun için zihninizde hangi sebepler oluşuyor? Eğer bunu 1 ile 10 arasında derecelendirmeniz gerekseydi, gerçekleşme ihtimali sizce kaç olurdu?

Bu noktada size küçük egzersizler de önermek isterim. Öncelikle aşağıda bir nefes egzersizi bırakacağım; özellikle çok kaygılı hissettiğiniz zamanlarda dilerseniz uygulayabilirsiniz. Bir diğer egzersiz de, yaşadığınız korkuları düşündüğünüzde bunların gerçekleşme ihtimallerini not almak olabilir. Bunu ister puanlayarak ister yazıya dökerek yapabilirsiniz.

Eğer bu korkunun gerçekleşme ihtimalinin aslında düşük olduğunu fark ederseniz, kendinize şu cümleyi hatırlatabilirsiniz:

“Şu an, bu saniyede, zihnimde canlandırdığım kötü şey gerçekleşmiyor. Zihnimdeki senaryodan çıkıp şu ana geri dönüyorum.”

Çünkü korkularımız her ne kadar çok gerçekçi görünse de, her korku mutlaka gerçekleşmek zorunda değildir.

Ayrıca şunu da söylemek isterim: Bu tür düşünceler geldiğinde onları fark etmek ve ifade edebilmek oldukça önemlidir. Bu düşünceleri bastırmak, yok saymak ya da hiç yokmuş gibi davranmak çoğu zaman kaygının daha da artmasına neden olabilir. Bunun yerine, o düşüncenin geldiğini fark edip “Şu an zihnimde bir korku düşüncesi var” diyebilmek ve onun gelip geçmesine izin vermek çoğunlukla kaygının etkisini azaltmaya yardımcı olabilir.

Bu süreçte kendinize karşı anlayışlı ve şefkatli olmanız da çok kıymetli. Yaşadığınız bu kaygılarla tek başınıza mücadele etmek zorunda değilsiniz. Tekrardan yazmak, danışmak, sormak istediğiniz herhangi bir şey olursa, bana buradan veya profilimden her zaman ulaşabilirsiniz.

Sevgiyle Kalın

Psikolog Ecem Bakıner