Sürekli aynı düşüncelerden ve tükenmişlik hissinden nasıl kurtulurum

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarınızdan anlıyorum ki düşünceleriniz arasında kalmaktan o kadar yorulmuşsunuz ki artık bu yükü taşıyamayacak hale gelmişsiniz. Hafızanızın kıyısında bir şeyler kaybolmuş gibi mi? Kitapların sayfalarındaki satırlar birbirine karışıyor gibi zihninizdeki o yorucu sesler bir türlü dinmiyor gibi değil mi? Belki bazen geçmişteki sizle şu an ki sizi kıyaslıyorsunuz o eski siz ne kadar uzak görünüyor hayat neşeniz mutluluğunuz..

Şimdiki aynadaki yansımanızda o kişiyi arıyor veya özlüyor olabilir. insan bazen bir fotoğraf karesine bakar gibi bakar kendine; ne zaman ve nerede kendini kaybetmişti tam olarak hangi gün? Aklına Sorular gelip gidebiliyor..

Peki çevrenizdeki kişiler bu yaşadığınız ağırlığı hissediyor mu? İnsan kendi içinde açıp kapadığı odaların anahtarlarını bulamaz bazen ne yapsa boşunaymış gibi hisseder. Unutmayın hissettiğiniz duygularında bir sesi var onlar sizce neye benziyor sizin için neyi ifade ediyor? 

Bir yakınınıza içinizdekileri anlatmak isteseniz kelimeler bir anda ağzınızdan dökülür müydü yoksa anlatamaz mıydınız? Gerçekten anlatmak isteseniz kime ve neyi anlatmak isterdiniz 

Bazen belki de bu anlarda yapılacak şey kötü hissettiğiniz duygulardan kaçmak yerine anlamlandırmaya çalışmanız. Psikiyatriye gidip ilaç kullandığınızı fakat sonrasında bıraktığınızı söylemişsiniz bu konuyu  doktorunuza danışmanızı tavsiye ederim. Tükenmiş olduğunuzu da belirtmişsiniz bu düşünce en çok hangi zamanda aklınıza geliyor ya da böyle hissediyorsunuz? 

Küçük ama düzenli iyileştirici adımlar işe yarayabilir örneğin

1. Günde 10 dakika durmak
2. Bir kişiye zihninizdekileri anlatmak
3. Kendinizle temas kurmanız iyileşmenin başlangıcı olabilir.

Psikolog Melisa Sude Kav