• Anasayfa
  • Sorular
  • Sürekli kaygılı hissediyorum depresif düşüncelerden nasıl kurtulabilirim?
Kaygı

Sürekli kaygılı hissediyorum depresif düşüncelerden nasıl kurtulabilirim?

Gizli Kullanıcı22 Mayıs 2025 20:37

Başıma her an kötü bi olay gelebilirmiş gibi hissediyorum kaygılı davranıyorum güzel zamanların yaptığım aktivitelerden çoğu zaman keyif alamıyorum hep kötü düşünceler geliyor aklıma baş etmekte zorluk çekiyorum , bir kere yaşadığım kötü olayı hep yaşıycakmışım gibi hissedip iyi zamanlarımın kıymetini bilemiyorum sürekli kaygılı hissediyorum bi anda kalbim hızlanıcak başım dönücek titremeye başlıycakmışım gibi geliyor öyle hissettiğim zaman gerçekten oluyor malesef

Bu soru 23 Mayıs 2025 16:31 tarihinde Psikolog Fatma Gizem Bitgen tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhabalar Sevgili Danışan,

Yaşadığınız durumu dürüstlükle ifade ederek değişim için attığınız bu adımı takdir ediyorum. Sahip olduğunuz kaygılı düşüncelerin sizi ne kadar yorduğunu anlıyor, duygularınızı paylaşıyorum. Paylaştığınız ifadeler üzerinden yaşadıklarınıza ve bu durumda neler yapabileceğinize birlikte bakalım isterim.

Paylaştıklarınızdan zihninizin, duygularınızın, bedeninizin 'Her an kötü bir şey olabilir.' düşüncesiyle sürekli tetikte, alarmda olduğunu anlıyorum. Aslında vücudunuz sizi korumaya çalışıyor ancak bu koruma düzeyi öyle yükseklere çıkıyor ki günlük hayatınıza odaklanmanızı olumsuz etkiliyor ve işlevselliğinizi bozuyor. Eğer bir ormanda olsaydık ve bir ayı veya yırtıcı bir hayvanla karşılaşsaydık vücudumuzun kendini korumaya geçmesi çok anlaşılırdı ancak ortada bir tehlike yokken bu şekilde düşüncelere kapılıyorsak üzerine çalışmamız gerekiyor.

Bu noktada en sevdiğiniz aktivitelerde bile tetikte olmanızın olası sebepleri üzerine düşünmenizi isteyeceğim. Çocukluğunuzda veya yakın zamana kadar herhangi bir travma benzeri (ölüm, kayıp, istismar, ihmal gibi) bir olay yaşamış olabilir misiniz? Farkında olmasanız da böyle bir geçmiş sizi tehlikelere karşı korumaya çalışıyor olabilir. Olası sebepleriyle ilgili değinmek istediğim bir diğer konu çocukluğunuzdan beri böyle miydiniz, yoksa son zamanlarda mı gelişti bu durum? Eğer çocukluğunuzdan beri genel olarak kendinizi evhamlı biri olarak tanımlıyorsanız Yaygın Anksiyete Bozukluğu (YAB) 'ye işaret edebilir. Bir olay sonrasında olduysa üzerine düşünmenizi rica edeceğim.

Peki kaygınızla baş etmek için neler yapabilirsiniz?

Yukarıda bahsettiğim olayda bedenimiz ayıyla karşılaşmada gerçek bir tehlikeye karşı tepki verirken gerçek bir tehlike olmadığında da kaygılı düşünceler sebebiyle aynı tepkiyi veriyor. Bunu fark etmek kaygılı durumlarla baş etmek için önemli bir adım olacaktır. Bu noktada kendinize şunu hatırlatabilirsiniz. “Bu his geçici. Bedendeki bu tepkiler bana zarar vermez."

İkinci olarak kaygı günlüğü tutmanızı önereceğim. Bu yaşadığınız kaygı anlarına farkındalıkla bakmanızı sağlayacaktır. Kaygı atağı sonrası şu üç bileşeni not edebilirsiniz. Ne oldu? (örneğin: dışarı çıkarken kalbim çarptı) Gerçekte ne gerçekleşti? (örneğin: bayılmadım, sadece korktum) Ne öğrendim? (örneğin: Bu his geçti)

Yaşadığınız andan keyif alma konusunda ise mindfulness (bilinçli farkındalık) çalışmaları, nefes egzersizleri yapabilirsiniz. Alacağınız sıcak bir duş, en sevdiğiniz şarkıyı dinlemeniz, kısa yürüyüşler bile haz sisteminizin yeniden aktive olmasını sağlayacaktır.

Son olarak zorlandığınız yerlerde uzman desteği almaktan çekinmemenizi rica edeceğim.

Kafanıza takılan ya da paylaşmak istediğiniz başka bir şey de varsa lütfen yazın, bazen duyulmayan tarafları konuşmak bile yükü hafifletebilir. Ne zaman isterseniz sizin için buradayız.

Sağlıklı günler dilerim.

Psikolog Fatma Gizem Bitgen

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.