Sürekli sevdiklerimi kaybetme kaygısı yaşıyorum
Ben 19 yaşındayım 9 aydır evli 7 aylık hamileyim . Bunu hiç bu kadar açık dile getirmemiştim . Evliliğimin başından beri eşimle ya da ailesiyle ne zaman mutlu bir an yaşasam hep kendi aileme ihanet etmiş gibi hissediyorum ( herkesin rızasıyla gerçekleşmiş bir evlilik) sanki ailemi yalnız bırakmışım bensiz hiçbirşey yolunda değil gibi en çok da sanki her an annem ölecekmiş gibi hissedip öyle düşünüyorum annem gözümde o kadar saf ve iyi niyetli ki hayatının yoğunluğundan dolayı ona sürekli üzülüyorum ona karşı kendimi suçlu hissediyorum sanki herkes hepimiz ona kötü davranıyormuşuz gibi bu değer mi yoksa psikolojik bir problem mi bilmiyorum ama sanırım ona karşı bir bağımlılığım var ve bu bağımlılık sürekli kaybetme korkusunu getiriyor senaryolar kuruyorum kafamda şöyle olucak böyle olucak annem ölücek ondan sonra bunlar bunlar olucak hep bir felaket düşüncesi var mesela bu hafta yoğunlukla annemi böyle düşünüyorum ya bazen de eşim için babam için kardeşim için aynılarını düşünüyorum ama hiçbir zaman anneminki kadar ileri olmadı ve bazen kendim için genç yaşta ölücem çocuğumu doğururken ölücem ben ölünce şöyle şöyle olucak mesela gece yarısı eşim yanımda uyuyor ben ona sarılıp uyumak yerine onun ölüm seneryosunu kafamda canlandırıp kendime acı çektiriyorum sürekli bir gelecek kaygısı sürekli eşimin anne babasına iyi davransam sanki kendiminkilere ihanet ediyorum sanki evlendim ya onları terk ettim mesela babam şehir dışında çalışmaya gidicek bu hafta annem 10 yaşındaki kardeşimle evde yalnız kalıcak eskiden üçümüz kalırdık ama artık ikisi kalıcak ya anneme bişey olursa ikisi yalnız başlarına kalınca ya başlarına bişey gelirse eve biri girerse bazen bunların da ilersine gidiyorum dışarda kavga çatışma çıkarda kurşun camdan anneme isabet ederse düşüncemin mümkün olmadığının ve aşırı derecede saçma olduğununun farkındayım ama engel olamıyorum beynimi kemiriyor ruhumun enerjisini sömürüyor sanmayın ki hamilelikten ben hep böyleydim sadece bazen çok ağır basıyor mutlu olamıyorum mutlu anlarımı kendi kendime cehenneme çeviriyorum lütfen bana yardım edin
- Paylaş: