Kaygı

Sürekli sevdiklerimi kaybetme kaygısı yaşıyorum

Gizli Kullanıcı8 Nisan 2026 22:31

Ben 19 yaşındayım 9 aydır evli 7 aylık hamileyim . Bunu hiç bu kadar açık dile getirmemiştim . Evliliğimin başından beri eşimle ya da ailesiyle ne zaman mutlu bir an yaşasam hep kendi aileme ihanet etmiş gibi hissediyorum ( herkesin rızasıyla gerçekleşmiş bir evlilik) sanki ailemi yalnız bırakmışım bensiz hiçbirşey yolunda değil gibi en çok da sanki her an annem ölecekmiş gibi hissedip öyle düşünüyorum annem gözümde o kadar saf ve iyi niyetli ki hayatının yoğunluğundan dolayı ona sürekli üzülüyorum ona karşı kendimi suçlu hissediyorum sanki herkes hepimiz ona kötü davranıyormuşuz gibi bu değer mi yoksa psikolojik bir problem mi bilmiyorum ama sanırım ona karşı bir bağımlılığım var ve bu bağımlılık sürekli kaybetme korkusunu getiriyor senaryolar kuruyorum kafamda şöyle olucak böyle olucak annem ölücek ondan sonra bunlar bunlar olucak hep bir felaket düşüncesi var mesela bu hafta yoğunlukla annemi böyle düşünüyorum ya bazen de eşim için babam için kardeşim için aynılarını düşünüyorum ama hiçbir zaman anneminki kadar ileri olmadı ve bazen kendim için genç yaşta ölücem çocuğumu doğururken ölücem ben ölünce şöyle şöyle olucak mesela gece yarısı eşim yanımda uyuyor ben ona sarılıp uyumak yerine onun ölüm seneryosunu kafamda canlandırıp kendime acı çektiriyorum sürekli bir gelecek kaygısı sürekli eşimin anne babasına iyi davransam sanki kendiminkilere ihanet ediyorum sanki evlendim ya onları terk ettim mesela babam şehir dışında çalışmaya gidicek bu hafta annem 10 yaşındaki kardeşimle evde yalnız kalıcak eskiden üçümüz kalırdık ama artık ikisi kalıcak ya anneme bişey olursa ikisi yalnız başlarına kalınca ya başlarına bişey gelirse eve biri girerse bazen bunların da ilersine gidiyorum dışarda kavga çatışma çıkarda kurşun camdan anneme isabet ederse düşüncemin mümkün olmadığının ve aşırı derecede saçma olduğununun farkındayım ama engel olamıyorum beynimi kemiriyor ruhumun enerjisini sömürüyor sanmayın ki hamilelikten ben hep böyleydim sadece bazen çok ağır basıyor mutlu olamıyorum mutlu anlarımı kendi kendime cehenneme çeviriyorum lütfen bana yardım edin

  • Cevap Bekliyor

  • Paylaş:
kapali

Sadece Psikologlar cevap yazabilir

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.