Psikoloji

Toksik ilişki içine tekrar girmemek için ne yapabilirim?

Gizli Kullanıcı13 Ocak 2025 21:17

1 sene önce beni terk eden 6 ay süren bir ilişkim vardı. Ama bu 6 ayda öyle çok şey yaşattı ki hala daha atlatabilmiş değilim. Eski sevgilisini unuttuğunu söylediği için yaptığı bir hatadan dolayı ilişkiye devam etmiştim. Ama gün geçtikçe sürekli kenardan köşeden bir şeyler çıkıyordu eski ilişkisine dair. Daha sonra kız arkadaşlarıyla olan mesajları silmeye başladı. Benden sürekli bir şeyler saklama eğilimindeydi ve bu mesaj silmek ona göre çok basitti. Ben bu ilişki için yalnız hissettiğimi söyledim duygularımı açtım ona onun ne düşündüğünü öğrenmek için bana duygusal tarafımı bastırıyorum demişti.

Ayrılalı 1 sene oldu şu an psikolojik olarak kendimi neden böyle bir ilişki içinde tuttuğumu anladım. Ama o beğendiği sözlerden yola çıkarak geri dönme eğiliminde duruyor. Üzerinden 1 sene geçtikten sonra hayatına belli ki birini alamamış çünkü ayrılırken beklentilerim karşılanmıyordu diyordu kız arkadaşlarıyla yakın olmasını istemediğim için ki bunu dile getirdiğimde bunun için çabalarım diyordu. Benim birini değiştirmek gibi bir talebim yok ama bana böylesine sözler vermesi çok yanlıştı. Belli ki duygusal olarak eksiklik yaşıyor ve her seferinde o eskiden onu affeden hatalarını görmezden gelen beni özlüyor.

Ben o kişi değilim artık. Ama ben sadece içimde ufak bir sevgi taşıyorum. Sevmek ve ilişki kurmak çok farklı şeyler. Beni manipüle etmesinden korkuyorum. Çünkü duygularımızı yönlendirmemiz çok zor. Tüm bu yaşadıklarım tabi ki bir sağlıklı ilişkiden uzak. Ancak düzeleceğine de inancım yok çünkü karşımdaki çok bencil. Çünkü oraya dönersem fedakar olmak anlayışlı olmak her ortamı yönetmek benim görevim gibi algılanacak biliyorum.

Yapılan hatalardan dolayı sorumluluk üstlenen biri yoktu karşımda. Ben çok kararsızım. Toksik karmik bir ilişki istemiyorum. Aylarca depresyona girdim bu yüzden Yardımcı olursanız çok sevinirim.

Bu soru 14 Ocak 2025 08:32 tarihinde Psikolog Şimal Aleyna Hız tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba sevgili danışan, öncelikle deneyimlemiş olduğun bu süreci aktarma ve çözüm bulma cesareti gösterdiğin için seni tebrik etmek istiyorum. Sende kendini etmelisin çünkü gerçekten oldukça cesaret isteyen bir süreçtir.


Yazdıklarını okuduğum zaman aslında bu ilişkinin bedelleri sana neler olmuş bunu fark ettiği görüyorum. İlişkide seni mutlu eden taraflar kadar mutsuz eden tarafların da farkındasın. Hataların ve seni yoran kısımların farkındasın. Ve belki de en önemlisi bu ilişki tekrar başlasa sana nasıl gelecek bunun da farkında olan birisisin. Bu gerçekten çok önemli. Bunların farkında olman ve açık bir şekilde dile getiriyor olman çok güzel bir şey.


Yine de eski partnerinin davranışları nedeniyle aklında bir acaba sorusu olduğunun farkındayım. Ancak burada yazdıkları tekrar okumanı hatta bu soru işareti kafanda belirdiği her zaman burada yazdıklarını okumanı istiyorum. Çünkü aslında cevabı sen kendin burada vermişsin.


Sen istediğin kadar çabalayabilirsin ancak bir şeylerin değişmesi için yalnızca senin değil karşı tarafında aynı özveride çabası gerekir. Kendi davranışlarını ve düşüncelerini değiştirebilirsin, ancak karşındaki gerçekten istemedikçe bir başkasının ne davranışlarını ne de düşüncelerini değiştiremezsin.


Sevgili danışan; içerisinde kendin olabildiği, yalnızca senin değil karşılıklı olarak bir şeyler için birlikte sorumluluklar alabildiğiniz, mutlu olduğun ve sevildiğini hissettiğin bir ilişki içerisinde olmak senin hakkın. Bu hakkını ve kendi değerini hiçbir zaman unutma. Çünkü bir birey olarak sen özel ve sevilmeye değersin. Bir ilişkiden neler istediğini gözden geçir. Emin olamadığın için değil gerçekten ben istedim diyebildiğin ve sonrasında keşke demeden ilerleyebileceğin adımlar atmaya çalış. Gerekirse yavaş karar ver ancak ''Ben istedim'' diyebildiğin kararlar olsun.


Kafana takılan veya sormak istediğin başka sorular olursa tekrar iletişime geçebilirsin.


Sevgiler,

alinti

İyi ki varsınız yazdıklarınız bana ışık oldu 🎀

Yorumlar

Gizli Kullanıcı

Yazdıklarımı dediğiniz gibi tekrar tekrar okudum. Aslında içten içe bildiğim tanıdığım o duygulardan kaçtığımı ya şimdi düzelirse diye içimde umut eden bir ses olduğunu farkettim. Oysa değişmeyecekti. O hiçbir zaman elini taşın altına koyan olmadı. Aksine kendi hatalarına gösterdiğim tepkilerden dolayı beni suçladı. Ben surat astığım için ortamı bozan, belki ilerde ailesine de böyle davranırmışım diye suçlanıp terk edilen oldum. Şimdi görüyorum ki onun hatalarını kabul ettiğim kadar varmışım bu ilişkide. Benim duygularım görmezden gelinmiş. Defalarca rahatsız olduğum şeyler asla değişmemiş. Ki bu eski sevgilisinden kalan anıları atmasıydı. Bunları benim talep etmeme bile gerek yoktu. Şimdi yanlış olan benmişim gibi paylaşımlar yapılıyor. Varlığın beni yakıyor yokluğun beni yok ediyor. Senin yüzünden der gibi. İçimde bir yerde hal bir şeyleri düzeltme arzusu var. Sanırım hep hataları üzerime alıp düzeltmeye çalışmaktan miras kaldı bu bana. İçimdeki duygularla bu düşüncelerim çatışıyor. Biliyorum bu sevgi bana ait bir duygu ama ne yapacağım bilmiyorum. Mantığındaki kalbim beni çok zorluyor bu yolu nasıl yürümeliyim kendim için

14 Ocak 2025 22:41
Psk. Şimal Aleyna Hız

Tekrar merhaba sevgili danışan, bu durumu bir yas süreci olarak düşünebilirsiniz. Yas sürecinin 5 ana evresi vardır: İnkâr, öfke, pazarlık, depresyon ve kabullenme. Önce bu durumu inkar eder böyle bir şey olmadığına inanmak isteriz. Sonrasında etrafa kendimize veya karşımıza kişiye karşı bir sinir/öfke duygusu beslemeye başlarız. Pazarlık aşamasında neyi farklı yapsaydım bu olmazdı gibi sorular sormaya başlarız. Depresyon sürecinde duygularımız daha da baskınlaşır bazen de hissizleşiriz ve son olarak artık durumu kabulleniriz. Tüm aşamalar illa yaşanacak veya bu sırayla olacak diye bir durum yoktur ancak şuanda pazarlık aşamasının izlerini taşıyorsunuz. “Yaşadığım ayrılık beni nasıl güçlendirebilir?” sorusuna cevap arayabilirsiniz, bir başka arkadaşınız benzer durumlar yaşıyor olsaydı ona nasıl tavsiyeler verirdiniz? bunun üzerine gidebilirsiniz. Hobilerinize ve ilgi alanlarınıza yönelebilirsiniz. Yeni ilişkiler arkadaşlık kurmak veya yeni bir mekana şehre gidip gezmek yine size iyi gelebilir.

15 Ocak 2025 10:01

Cevaplanmış benzer sorular

Psikoloji

Kimseye Hayır Diyememek

Merhaba , insanlara çok hayır diyemiyorum çok fazla manipüle ediliyorum ne kadar çabalasamda o an kimseye hayır diyemiyorum. Birinin yalan söylediğini bile bile kendim zarar gördüğümü bilsemde sessiz kalıyorum. Birini veya bir şeyleri fazla sahiplenip bağımlı oluyorum vazgeçemiyorum. yeni şeylere açık olamıyorum konfor alanımdan çıkmak istemiyorum ki zaten çıkamıyorumda kendimde çok fazla yapmadığımı düşünsemde konuları aslında takıyorum ve bir süre sonra bu durum sağlığımı etkiliyor kusmaya başlıyorum. Her konuda çok güçlü olduğumu düşünüp herkesin her şeyine koşup kendim kötü hissettiğimde yada yardıma ihtiyacım olduğunda kimseden isteyemiyorum yada zaten genelde kimse olmuyor tek oluyorum. Bazen sanki dursam olacak yorulduğumu anlayacamki bu yüzden durmak kendimi dinlemek istemiyorum. Bazen de aynada bakım yaparken vs kendime bakıp varlığımı sorguluyorum bu istemsizce bilinç dışı yaptığım bir şey oluyor normal mi bilmiyorum açıkçası kendime bakıp gözlerime ben gerçekten varım adım Tuğçe gibi şeyler söylüyorum. Anlık etrafımdaki insanlara ailemde dahil olmak üzere bazen çok yükselebiliyorum aslında tepki gösterecek olmayan konularda öfkeli davranabiliyorum sonra pişman oluyorum tabi kırdığım için bilinçsizce yapıyorum sanki bunu. Aslında dışarıdan bakınca aşırı mutlu dünyayı umursamaz hiç bişeyi takmaz sürekli gülen bir kız duruyorum ama gerçek ben asla böyle biri değil biriyle bir dertleşmeye başlasam ben bile kendimi durduramayacam gibi. .

Psikoloji

Ailem beni anlamıyor ne yapabilirim

henüz reşit değilim ve ailem beni anlamak istemiyor ergenliğe veriyorlar lakin okula adapte olamıyorum geçen sene 1yıl hastanedeydim ameliyat oldum ama hala üstünden geçmesine rağmen adapte olamıyorum ve okula gitmek istemiyorum arkadaş edinemiyorum dışarı çıkamıyorum ailem pek izin vermiyor sürekli kapalı şekilde giyiniyorum açık şeylere izin vermiyorlar kendi yaşımdakiler gibi olamıyorum sürekli ağlayasım geliyor bi ortamdayken sanki uzaktan izliyormuş gibi hissediyorum diğerleri gibi dışarda rahatça hareket edemiyorum utanıyorum biri bana bakarak arkadaşıyla konuşuyorsa dalga geçtiğini düşünüp tüm günümü kötü geçiriyorum ve gece 11 de yatıp ertesi gün akşam 6-7 gibi kalkıyorum oda ailemin zoruyla,uykumdan uyanmak istemiyorum sürekli uyumak istiyorum ve derslerden hiçbirşey anlamıyorum anladıktan sonra araya tenefüs giriyor ve diğer derste unutmuş oluyorum kendi başıma bir şeyler sipariş edemiyorum insanlarla konuşamıyorum ailem sessiz konuşuyorsun duymuyor diye dalgaya alıyorlar ve 1 yıl boyunca hastahanede kalıp sürekli ameliyat olmamda hala şuanda beni etlikiyor galibakendim gibi hissetmiyorum bir gün içindeki ayık kaldığımız 12 saatte sanki hiç bir şeye süre yetiştiremiyor gibi hissediyorum arkadaş edinmemi bile istemiyorlar dışarı çıkmayayım diye ve yardım almak istediğimi söylediğimde telefonunu bırakıp zamanında uyursan geçer diyorlar yada dersleri anlamadığım icin salak olduğumu söylüyorlar geceleri evde herkes uyuduysa onlardan sonra uykuya dalamıyorum çoğu zaman 1. 5 gün uyurken çoğu zaman uyuyamıyorum benden önceki abiminde bu tarz sıkıntıları vardı ve deli damgası vurmuşlardı ama aslında verdikleri cevaplar ve dikkate almamalarından dolayı onu deli eden onlarmış gibi hissediyorum ve hiç bir zaman düzgün bir cevap alamıyorum sürekli birşeyler alıp durdugumu neyime yetmedıgını düzgün bi hayatımın oldugunu soyluyorlar ve acık kıyafetlerden kastım askılı kıyafetler sıfır kol bile giydirtmiyorlar sadece bol tişört ve bol pantolon giyebiliyorum resmen ve daha bürsürüsü gergin oldugumda karnıma vuruyor ve ağrıyla birlikte kusasım geliyor parmaklarım bütün vucudum uyusuyor soguk terler atıyorum resmen