Uzak mesafe ilişkisi

Merhabalar Sevgili Danışan,

Anlattıklarınızdan hem bir mutluluk hem de bir hüzün duygusunu derinden hissedebiliyorum. Sanki burada ikili bir durum var gibi; bir yanınız çok mutlu, bir yanınız da çok kaygılı ve üzgün…

Daha geniş bir yorum yapmak gerekirse, bir yandan güvenli, sadık ve sevgi dolu bir ilişkiniz var. Bunlar sizi gerçekten sevildiğinizi ve anlaşıldığınızı hissettiren, karşılıklı güven ve sevgi içerisinde olduğunuzu gösteren oldukça kıymetli unsurlar. Özellikle bir ilişki içerisinde bunları hissedebilmek, ifade edebilmek ve güven inşa edebilmek gerçekten çok değerli.

Öte yandan görüşmelerden sonra kötü ve kaygılı hissetmenizin altında birçok neden yatıyor olabilir. Ama en önemlisi, buluşmalarınızdan sonraki sonlandırma süreci size oldukça zor geliyor gibi görünüyor. Çünkü çoğu zaman kaygılarımızın arkasında bazı düşünceler yer alabilir:

“Ya kaybedersem?”,

“Ya terk edilirsem?” gibi…

Burada aslında belki de size tanıdık gelen bazı hisler olabilir. Bu sebeple size birkaç soru sormak isterim:

1. Bu durum ne zamandan beridir var? İlişkiniz başladığından beri mi, yoksa sonradan bir olay veya durum sonucu mu ortaya çıktı?
2. Görüşmeyi sonlandırdıktan sonraki kaygı hissi size bir yerden tanıdık geliyor mu?
3. Sevdiğiniz birini kaybettiniz mi ya da hayatınızda zor ayrılıklar yaşadınız mı?

Bu sorular, aslında bu konudaki kaygılarınızı, ağlama hissinizi ve neler hissettiğinizi anlamanıza yardımcı olabilir. Ayrıca, bazen insan, güzel bir şey yaşadıktan sonra çocukluktan beri tanıdığı eski bir duyguyla karşılaşabilir: “Yine yalnız kaldım” hissi. Belki geçmişte vedalar, ayrılıklar, ertelenmiş buluşmalar ya da ihmal edilmiş hissettiğiniz zamanlar oldu. Şimdi de sevdiğinizle ayrıldığınız o an, o eski tanıdık duyguyu harekete geçiriyor olabilir. Yani sadece onu özlemek değil, eski yaraların da hafif hafif sızlaması gibi.

Burada farkındalığınızın bu konuda yüksek olması aslında sizin için çok güçlü bir yan. Bunu geliştirmek için kendinize bazı sorular sorabilirsiniz:

“Görüşmemizi sonlandırdıktan sonra içimden geçen ilk cümle ne oluyor?”

Belki “Yine tek başıma kaldım”, belki “Bu böyle ne kadar devam edecek?”, belki de “Ya beni bırakırsa?” gibi bir ses… İşte o cümleyi yakalamak, alttaki asıl duyguyu görmek için önemli bir adım olabilir.

Sonrasında “Bu düşünce bana ne hissettirdi?” gibi bir bakış açısıyla hislerinize kulak vermek de ne hissettiğinizi anlamanıza yardımcı olabilir.

“Bunun bedeninize yansıması nasıl oluyor?” sorusu da önemli olabilir. Siz çoğu zaman ağlayarak tepki verdiğinizi söylüyorsunuz. Aslında bu da önemli bir farkındalık.

Küçük bir öneri daha vermek isterim: Bir dahaki görüşmenizin ardından, ayrıldıktan sonra kendinizi çok kötü hissettiğinizde 10 dakika boyunca şu egzersizi yapmayı deneyebilirsiniz:

• Bir kâğıt alın ve “Şu an içimde ne var?” diye yazın.

• Aklınıza gelen her cümleyi ve duyguyu filtrelemeden yazın.

Bu, duygunun bedeninizde sıkışıp kalmasını biraz olsun rahatlatabilir.

Son olarak şunu söylemek isterim: Belki de bu durumu anlamaya ve kendinizi keşfetmeye biraz daha ihtiyacınız olabilir. Bu süreci anlamlandırdıkça, buluşma sonrası yaşadığınız o yoğun duyguların şiddeti zamanla hafifleyebilir. Çünkü bazen anlamlandıramadığımız bir duygu daha ağır hissedilir; ancak ona anlam verdikçe kendimizi daha iyi görebilir ve farkındalığımızı güçlendirebiliriz. Aşağıya yine bir egzersiz bırakıyorum, dilerseniz aklınıza kaygılı hisler veya düşünceler geldiğinde uygulayabilirsiniz

Tekrardan yazmak, sormak istediğiniz herhangi bir şey olursa her zaman buradan veya profilimden ulaşabilirsiniz.

Sevgiyle kalın 🌸

Psikolog Ecem Bakıner