Ya hep ya hiç Mükemmeliyetcilik.
Selamlar öncelikle buraya uykudan sonra en büyük sorunum için geldim ya hep ya hiç ya hep kötü olmalı yada çok mükemmel olması gerekçesiyle hayatımı mahvettim nerdeyse mesela bugun 40 dk yürüyüş yerine 15 dk yapınca geri kalan tüm günü çöpe atıyorum kitap okumuyorum bakım yapmıyorum dışarı çıkmıyorum hatta sağlıklı besleniyorsam onu bile bozuyorum ve sürekli telefonla vakit geçiriyorum veya şöyle soyliyim 40 dk yürüyüş yaptım ama telefonu 1 saatten fazla aldım yine günün tamamını çöp ediyorum sorunun telefon yüzünden olduğunu düşünüyorum telefonu elime aldıysam o gün çöp olmalı gibi arkadaşlarımla konuşunca onlara odaklanıyorum onların işi çıksa bile bekliyorum bir hayatımın olduğunu unutuyorum bu yüzden bütün arkadaşlarımla aramı bozdum bunun için hergün ağlıyorum yalnız kaldım sosyal medyayı silemedim annemler falan var diye ama instagrama falan girince çıkamıyorum reels kaydırıyorum kendimi durduramıyorum çok anormal gibi hissediyorum asla birine işim var sonra görüsürüz demedim hep onlar dedi isim olsa bile demedim telefon bağımlılığı hayatımı kaydırdı ben 16 yaşındayım ve hayatım yokmuş gibi hissediyorum berbat hissediyorum yetersizlik uyku düzenim yok kendimi aşırı saldım gençliğimi çocukluğumu çöp ettim nerdeyse bir sanal uğruna ve mükemmeliyetcilik yüzünden hep yarın yaparım öbür gün yaparım diye diye 2 yıl geçti dayanamıyorum artık herşey üst üste geliyor keşke normal insanlar gibi hissetseydim kendini düşünen ve seven ama ben hep başkalarına baglı yaşadım onları sildim fakat şimdi de yalnız hissediyorum sürekli aklıma onlar geliyor odaklanamıyorum ne yapsam aklımdalar ve canımı yakıyor ve bu sayede günümü mahvediyorum kendim için birşey yapmıyorum kendimi kötü hissediyosam o gün çöp olmalı ya tam mükemmel hissedip kendine yatırım yapıcaksın diyorum yada berbat hissedip o telefona gomulup kafanı dagıtacaksın gibi... 🙂 sadece arkadaşlarımla veya video izleyerek de günün kalanını çöpe atmamak ve kendim için yatırım yapmak istiyorum 30 dk mesajlasıcam diyip bırakmak istiyorum iradem düşük sanırım. Umarım anlaşılmısımdır ben bile kendimi anlamıyorum bazen 😔
Bu soru 3 Mayıs 2026 13:36 tarihinde Psikolog Simge Akgül tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba, anlattıklarınız yaşadığınız döngünün sizi ne kadar zorladığını açıkça gösteriyor. Gün içinde bir şey planladığınız gibi gitmediğinde tüm günü “çöp” olarak görmeniz ve ardından telefona yönelmeniz, sizi hem suçluluk hem de yetersizlik hissine sürüklüyor gibi görünüyor. Ki yaptığınız açıklamanın bile yeterli olup olmadığını sorgulamışsınız.. Bu da yaşadığınız durumla alakalı diyebiliriz aslında.
Bu durum genelde “ya hep ya hiç düşünme” ile ilgilidir. Yani zihin, yapılan şeyi ya tamamen iyi ya da tamamen kötü olarak değerlendirir. Oysa 40 dakika yerine 15 dakika yürümek hala kendiniz için bir adımdır. Gününüz tamamen değersiz olmaz. Aynı şekilde telefonu biraz kullandığınızda “artık bitti” demek yerine, o anı yeniden başlama noktası olarak görebilirsiniz.
Burada önemli olan mükemmel olmak değil, süreklilik kazanmaktır. Küçük ve gerçekçi hedefler belirlemek bu yüzden işe yarar. Örneğin “10 dakika kitap okuyacağım” ya da “30 dakika telefona bakıp bırakacağım” gibi sınırlar koyabilirsiniz. Başaramadığınızda günü tamamen bırakmak yerine, kaldığınız yerden devam etmeyi denemek bu döngüyü kırmaya yardımcı olur.
Bu süreçte yalnız hissetmeniz de çok anlaşılabilir. Ancak bu yükü tek başınıza taşımak bu süreçte çok zorlu olacaktır diye düşünüyorum. İsterseniz burada yazmaya devam edebilirsiniz; fakat bu içgörünün ve farkındalığın kazanılması için bir psikologdan destek almanın sizin için daha faydalı olacağını da düşünüyorum.
Yalnız baş etmek zoruna değilsiniz.. :)
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
