Yaşadığım durumdan nasıl kurtulabilirim?

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarınızdan ne kadar kaygılı olduğunuzu ve karmaşık duygular hissettiğinizi görebiliyorum. Bir yandan ilişkinizi korumaya çalışıyorsunuz, bir yandan da içinizde tarifsiz bir korku var gibi görünüyor. Yazdıklarınızı birlikte ele alalım.

23 yaşında ve 7 yıldır devam eden bir ilişkiden bahsediyorsunuz. Bahsettiğiniz kadarıyla hem sevdiğiniz hem de sevildiğiniz, güvenli hissettiğiniz bir ilişkiniz var. Ancak son zamanlarda zihninize “onu artık sevmiyor muyum?” düşüncesinin yoğun bir şekilde yerleştiğini görüyorum. Özellikle bu düşüncenin “bir anda” gelmiş gibi hissettirilmesi ve sürekli zihninizde dönmesi, bunun sizde ciddi bir kaygı yarattığını düşündürüyor.

Aslında biraz geçmişe gittiğimizde, ortalama 16–17 yaşlarında başladığınız bir ilişkiden söz ediyoruz. Ergenliğin kimlik gelişiminin ve kendini keşfetmenin yoğun olduğu bir döneminde başlayan ilişkiler, yıllar içinde değişip dönüşebilir. Özellikle uzun süreli ilişkilerde, ilişkinin ilk dönemlerindeki yoğun heyecan zamanla yerini daha çok güvene, huzura, alışkanlığa ve bağlılık hissine bırakabilir. Bu durum çoğu zaman sevgisizlik anlamına gelmez. Bazen yoğun sevgi, kendini daha sakin ve güvenli bir bağ şeklinde göstermeye başlayabilir. Ancak zihin bunu zaman zaman “acaba sevgim bitti mi?” şeklinde yorumlayabilir. Özellikle de kaybetmekten çok korktuğumuz biriyse.

Burada önemli olan noktalardan biri şu olabilir: Sevginin azalması dediğimiz şey genellikle kişiye karşı tamamen ilgisizleşmek, bağın zayıflaması ve o kişi hayatınızda olmasa da yoğun bir duygusal tepki hissetmemekle ilişkilidir. Ancak anlattıklarınıza baktığımda, sizde daha çok yoğun bir kaybetme korkusu, sürekli düşünme hali ve zihinsel bir sıkışmışlık görüyorum. “Onu kaybetme hissi bile aklıma gelince delirecek gibi oluyorum” demeniz de aslında bu ilişkinin sizin için ne kadar önemli olduğunu gösteriyor olabilir.

Sürekli düşünme, beynin susmaması, hiçbir şeyden zevk alamama, yalancı bir gülümseme, sık ağlama davranışları ise, bazen zihnin yoğun kaygı altında kaldığında verdiği tepkiler haline gelebiliyor. Özellikle ilişkiler konusunda yaşanan bazı kaygılar, zamanla sürekli kontrol etme ve düşünceleri analiz etme döngüsüne dönüşebiliyor. Kişi “Acaba seviyor muyum?”, “Ya sevgim bittiyse?” sorularına zihninde sürekli cevap aramaya başlayabiliyor. Ancak bu yoğun düşünme hali de duyguların doğal şekilde hissedilmesini zorlaştırabiliyor.

Bu noktada kendinize şu soruyu sormanız önemli olabilir:

“Onu kaybettiğimi düşündüğümde hissettiğim şey gerçekten sevgisizlik mi, yoksa yoğun bir kaygı ve boşluk hissi mi?” Çünkü anlattıklarınızda sevgiden çok, sevdiğiniz kişiyi kaybetme ihtimalinin sizde yarattığı yoğun korku ön planda gibi görünüyor.

Son olarak şunu da söylemek isterim: Hissettiğiniz şey bazen ilişkinin rutine binmiş olmasıyla da ilişkili olabilir. Rutin, bir yandan güven verirken bir yandan heyecanın daha az hissedilmesine neden olabilir. Bu yüzden ilişkiye yeni deneyimler katmak, birlikte yeni paylaşımlar oluşturmak, farklı aktiviteler yapmak ya da birbirinizi yeniden keşfedebileceğiniz alanlar yaratmak da duygularınızı daha net anlamanıza yardımcı olabilir. Kendinize biraz zaman tanımaya, hislerinizi zorla çözmeye çalışmak yerine önce bu yoğun zihinsel yükü anlamaya odaklanmanız daha sağlıklı olabilir.

Tekrardan yazmak, sormak ve danışmak istediğiniz bir konu olursa her zaman buradan veya profilimden bana ulaşabilirsiniz.

Sevgiyle Kalın

Psikolog Ecem Bakıner