Yemek Sorunumu Aşamıyorum

Merhabalar sevgili danışan öncelikle hoşgeldin,

Bu hissettiğin döngü, hem fiziksel hem de zihinsel olarak çok yıpratıcı bir süreçtir; ancak bilmeni isterim ki bu sadece bir irade meselesi değil. Kullandığın psikiyatri ilaçlarının metabolizma hızını yavaşlatma, iştah mekanizmasını (özellikle karbonhidrat ve şekere olan eğilimi) değiştirme gibi yan etkileri olabilir. Bu durumun üzerine bir de "ya hep ya hiç" mantığıyla spora başlayıp bırakmak eklendiğinde, zihnin başarısızlık hissini bir alışkanlık haline getirmiş olabilir.

Psikiyatri ilaçları bazen beyindeki doyma sinyallerini geciktirebilir. Şekerli ve karbonhidratlı gıdalara yönelmen, aslında zihninin hızlı bir mutluluk ve ödül arayışıdır. Kendini bu yüzden suçlama; bu bir dürtüdür. İlacını yazan hekimle bu durumu paylaşman, gerekirse metabolik yan etkileri daha az olan alternatifleri değerlendirmeniz ilk adım olabilir.

Spora başlayıp yarıda bırakmanın sebebi, muhtemelen kendine çok yüksek hedefler koymandır. Zihin, büyük değişimleri "tehdit" olarak algılar ve eski konfor alanına kaçmak ister.

Günde 1 saat spor yapmak yerine, sadece 10 dakika yürümeyi hedefle. Amacın zayıflamak değil, sadece o 10 dakikayı tamamlamanın verdiği "başardım" hissini tatmak olsun. Başladığın işi bitirme kasını ancak küçük hedeflerle güçlendirebilirsin.

Aklın şekerli gıdalara gittiğinde kendine şu soruyu sor: "Şu an midem mi aç, yoksa ruhum mu sıkılıyor?" Eğer sıkıntıdan veya stresten yiyorsan, o an yemeğe yönelmeden önce 5 dakika boyunca başka bir şeyle uğraşmayı (bir bardak su içmek, pencereyi açıp hava almak gibi) dene. Bu kısa mola, beynindeki o otomatik yeme komutunu kırabilir.

Bir şeyi tamamen yasakladığında, zihnin ona daha çok odaklanır. Karbonhidratı tamamen hayatından çıkarmaya çalışmak yerine, önce protein sonra karbonhidrat kuralını uygula. Önce yoğurdunu veya yumurtanı ye, sonra canın hala o hamur işini istiyorsa küçük bir parça tüket. Bu, kan şekerinin ani yükselip düşmesini engelleyerek daha sonraki açlık krizlerini önler.

Bu akşamdan itibaren kendine tek bir söz ver: Yarın kilo vermek için değil, sadece zihnini sakinleştirmek için 15 dakika açık havada yürüyeceksin. Sonuca odaklanmayı bırakıp, sadece o günkü eylemi yapmanın gururuna odaklan.

Sevgilerle

Uzm. Klinik Psikolog Şevval KURNAZ ÜNYILMAZ