Yeni bir sehirde çalışacağım ama kaygılanıyorum?

Merhabalar🌿,

Paylaştıkların son derece anlaşılır ve birçok insanın benzer dönemlerde yaşadığı duygular. Bir süredir evde olup yeniden bir işe ve üstelik farklı bir şehre başlamak, hem heyecan verici hem de tedirgin edici olabilir. Bu gibi geçiş dönemlerinde zihnin “ya başaramazsam, ya bir sorun çıkarsa” gibi sorular sorması oldukça doğaldır. Ancak bu düşünceler seni hareketsizleştiriyor ve gereksiz kaygılarla kısıtlıyorsa, onlara müdahale etmek gerekir.

Bu konuda sana yardımcı olabilecek bazı noktalardan bahsedebiliriz;

Düşüncelerinin gerçekçi olup olmadığını sorgula. Bu düşünceler gerçek değil, sadece zihnimin beni korumaya çalışırken oluşturduğu senaryolar.

Daha önce de zorlandığım ama sonra başardığım şeyler oldu. Zihnim geçmişteki başarıları unutup hep en kötü ihtimali gösteriyor. Bu bir düşünce tuzağı.

Şimdi şunu kendime soruyorum:

“Bu düşüncemin kanıtı ne?”

“Daha önce hiç benzer bir durumu atlattım mı?”

“En kötü ne olabilir? Bununla baş edebilir miyim?”

“Bu düşünce bana yardımcı mı, engelleyici mi?”

Gerçekte olan şu: Uzun süredir çalışmıyordum ve şimdi bir adım atıyorum. Bu cesurca bir karar. Tedirgin hissetmem normal ama bu tedirginlik geçici. Yeni ortama alışmam zaman alabilir, hata yapmam da mümkün, ama bu sürecin bir parçası. Mükemmel olmak zorunda değilim.

Sık sık “ya verimli olamazsam, ya hasta hissedersem” gibi düşünceleriniz olduğunda kendinize sorabilirsiniz: “Daha önce benzer kaygılarım olduğunda neler yaşamıştım ve işler nasıl gelişmişti?”Hafızanızda kalan olumlu deneyimler, kaygınızın birazını hafifletebilir. Bazen zihin kötüye odaklanmakta ısrar eder, ama gerçek hayatta çoğunlukla tüm kontroller bizde olmasa da bir yolunu bulabiliyoruz.

Eğer zorlanırsam yardım isteyebilirim. Eğer hasta olursam dinlenebilirim. Bu ihtimaller beni durdurmak zorunda değil.

Bugün sadece bir sonraki küçük adımıma odaklanıyorum. Büyük resme değil. Sadece valizimi toplamak, sadece yola çıkmak, sadece ilk günü atlatmak… Hepsi birer adım.

Kaygı geldiğinde ona şefkatle şöyle diyorum:

“Merhaba kaygı. Biliyorum beni korumaya çalışıyorsun. Ama ben bu yolda ilerlemeye kararlıyım. Endişelerini duydum ama bu adımı yine de atacağım.”

Düşünce günlüğü oluşturabilirsin.

Günde 1 kez “bugün beni endişelendiren düşünce neydi, buna karşı daha işlevsel bir düşünce ne olabilir?” diye yaz.

Kendini maruz bırak. Küçük adımlarla yeni şehirdeki yaşama adapte olmaya çalış. Örn: ilk gün sadece çevreyi keşfet, ikinci gün iş yerine gidip birileriyle tanış, vb.

Nefes ve gevşeme egzersizleri: Kaygı geldiğinde 4 saniye nefes al, 6 saniye ver. Günde birkaç kez yap.

Kendine destek içeren cümleler oluştur: Örn: “Zor olsa da bu değişime uyum sağlayabilirim”, “Yeni şeyler öğrenebilirim”, “Kaygı geçici”.

Sorunuz sizin için bir cevap olabildiyse, puanlayabilir ve görüşünüzü bizimle paylaşabilirsiniz. Bizlere sorularını yöneltmek isteyen başka arkadaşlarınız varsa onların da yararlanmasını sağlayabilirsiniz.

Sağlıklı günler dilerim.

Sevgiyle kalın.

Psikolog Gönül Tanır Durmaz