Yeniden başlamak ama geçmiş korkusu

Merhaba ben uzun psikoloji okumalarım sonucu kendimle alakalı farkındalık edindim. Ben geçmiş ilişkimden dolayı kabul edilmeyeceğim ve kaygılarım dolayısıyla ve ona sebep olan başarısızlık sosyal anksiyete kendini ifade edememe başarısızlık şeklinde zincirleme gelişmişti mide bulantılarım. Sorunlarımı öteleyip başkasını unutamamış birinin yarasını sardım ne yaparsa yapsın affettim kısacası. Gizli bir fedakarlık şemasına girdim ve kendi yaralarımı bırakıp kabul edilme sevilme uğruna yapmışım bilinçli değil tabi ki sorgulayarak öğrendim. Ama kendimin de nasıl bir hayat yaşamak istediğini bilmiyordum. Bir yandan da onun hayatı doluluğu sosyal çevresi beni içine çekmişti. Kendi kuramadığım hayatın içine onunla girmiştim ama tabi uyumsuzluklar çoktu. Bir şeylerin yanlış gittiğini fark ederek ayrıldık ama ben takılı kaldım. O kişiler çok sorguladı dönmeyişimi evdeydim kaygılarım geçmiyordu. Dönmeyip bir kurtarıcı mı beklediğimi baba parası yendiğimi kısacası baştan beri ona yaptığım her şeyin bir taktik olduğunu sorgulamaya girdiler. Hepsini hayatımdan çıkardım. Sessizliğe ve kendimi bulmaya ihtiyaç duydum. Peki ben neydim kimdim her şeyi unuttum yeniden başlasam pranga gibi tüm yaşanmışlıklarım benimle mi gelecek. Ben çocuk ve evlenmek istemiyorum. Aklımdan hep şu geçiyor o zaman annemler ölürse ben yalnız kalacağım çünkü her çevre kendinden olmayanı kabul etmiyor sohbetler bile onun üzerine kimsenin bireysel hayali yok. Arkadaş bulmak için bile bir şey olmak lazım bu hayatta.