Yeniden başlamak ama geçmiş korkusu
Merhaba ben uzun psikoloji okumalarım sonucu kendimle alakalı farkındalık edindim. Ben geçmiş ilişkimden dolayı kabul edilmeyeceğim ve kaygılarım dolayısıyla ve ona sebep olan başarısızlık sosyal anksiyete kendini ifade edememe başarısızlık şeklinde zincirleme gelişmişti mide bulantılarım. Sorunlarımı öteleyip başkasını unutamamış birinin yarasını sardım ne yaparsa yapsın affettim kısacası. Gizli bir fedakarlık şemasına girdim ve kendi yaralarımı bırakıp kabul edilme sevilme uğruna yapmışım bilinçli değil tabi ki sorgulayarak öğrendim. Ama kendimin de nasıl bir hayat yaşamak istediğini bilmiyordum. Bir yandan da onun hayatı doluluğu sosyal çevresi beni içine çekmişti. Kendi kuramadığım hayatın içine onunla girmiştim ama tabi uyumsuzluklar çoktu. Bir şeylerin yanlış gittiğini fark ederek ayrıldık ama ben takılı kaldım. O kişiler çok sorguladı dönmeyişimi evdeydim kaygılarım geçmiyordu. Dönmeyip bir kurtarıcı mı beklediğimi baba parası yendiğimi kısacası baştan beri ona yaptığım her şeyin bir taktik olduğunu sorgulamaya girdiler. Hepsini hayatımdan çıkardım. Sessizliğe ve kendimi bulmaya ihtiyaç duydum. Peki ben neydim kimdim her şeyi unuttum yeniden başlasam pranga gibi tüm yaşanmışlıklarım benimle mi gelecek. Ben çocuk ve evlenmek istemiyorum. Aklımdan hep şu geçiyor o zaman annemler ölürse ben yalnız kalacağım çünkü her çevre kendinden olmayanı kabul etmiyor sohbetler bile onun üzerine kimsenin bireysel hayali yok. Arkadaş bulmak için bile bir şey olmak lazım bu hayatta.
Bu soru 18 Mayıs 2026 15:02 tarihinde Klinik Psikolog Şevval Kurnaz Ünyılmaz tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhabalar,
Zihninde "Yeniden başlasam bile tüm yaşanmışlıklarım bir pranga gibi benimle mi gelecek?" sorusu dönüyor. Bu, geçmişin geleceği tamamen esir alacağına dair bir "Aşırı Genelleme" ve "Geleceği Okuma" çarpıtmasıdır.
Geçmişin seninle gelecek, evet, ama bir pranga olarak değil, bir pusula olarak. Yaşadığın o toksik ilişki ve şemaların, sana bundan sonra neyi isteyip neyi istemediğini öğreten bir ders oldu. Pranga, farkında olmadığında ayağına dolanır; sen artık farkındasın, dolayısıyla o bağları gevşetebilirsin.
Toplumun genel sohbetlerinin evlilik, çocuk ve aile üzerine kurulu olması, senin gibi bireysel alanına ve farklı tercihlerine odaklanmak isteyen birinde sosyal izolasyon hissi yaratıyor. "Annemler ölürse yalnız kalacağım, çevre beni kabul etmeyecek" düşüncesi zihninin ürettiği bir felaket senaryosudur.
Dünya ve sosyal çevre sadece evli ve çocuklu insanlardan ibaret değil. Kendi bireysel hayalleri olan, kariyerine, hobilerine, sanatına veya entelektüel gelişimine odaklanan, evlenmeyi seçmemiş binlerce insan var. Önemli olan her çevreye girmek değil, kendi değerlerine uygun çevreleri bulmaktır. Sohbeti sadece çocuk ve evlilik olan bir çevre zaten senin şu anki entelektüel birikimine hitap edemez.
''Arkadaş bulmak için bir şey olmak lazım'' inancına bakacak olursak..
Bu düşünce, senin geçmişte yaşadığın başarısızlık hissinin bugüne yansıması olabilir. İnsanlar statüleri için bir araya gelebilirler ama dostluklar statüler üzerinden değil, duygusal paylaşımlar ve ortak değerler üzerinden kurulur. Kendini bir şey olmak zorunda hissederek şartlandırman, sosyal anksiyeteyi ve kabul edilmeyeceğim kaygını besler. Sen sadece kendin olduğunda da değerlisin.
"Ben Kimim?" Listesi Yap: Başkasının hayatından tamamen sıyrıldın. Şimdi beyaz bir kağıt al ve çocukluğundan beri yapmaktan hoşlandığın, o ilişkide unuttuğun küçük şeyleri yaz. Hangi filmler, hangi kitaplar, nasıl bir ev, nasıl bir kahve? Kim olduğun, bu küçük tercihlerin toplamıdır.
"Annemler ölünce ne olacak?" sorusu, bugünün sorusu değil. Bugünden o günün kaygısını yaşamak, şu anki enerjini tüketir.
Bugün kendi ayaklarının üzerinde durabilmek için, o bahsettiğin zincirleme gelişen mide bulantılarını yönetmek için ne yapabilirsin? Sosyal anksiyetenin üzerine küçük adımlarla gitmeye hazır mısın?
O eski sevgilinin sosyal çevresine imrenmiştin ya; şimdi o doluluğu kendi içine dönerek yaratma sırası sende. Bir kurs, bir gönüllülük projesi, bir eğitim... Statü için değil, sadece zihnini evdeki o kaygılı düşüncelerden uzaklaştırmak ve senin gibi düşünen bireysel hayalleri olan insanlarla doğal yoldan karşılaşmak için.
Sessizliğe çekilmen bir geri çekilme değil, bir şarj olma dönemidir. Kendini unuttuğunu düşünüyorsun ama aslında kendini ilk defa bu kadar çıplak ve gerçek görüyorsun. Yeniden başlamak, sıfırlanmak demek değildir; heybendeki doğru ve yanlışlarla yeni bir yol yürümektir. Bu yolda yalnız kalmayacaksın, çünkü sen kendi kendinin kurtarıcısı olmayı çoktan seçtin. Kendi değerini başkasının onayına sunmayı bıraktığın gün, o prangaların aslında sadece birer gölge olduğunu göreceksin.
Daha fazla soru sormak istersen buradayız
Sevgilerle
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
