Yüreğimde çok yoğun acı ve yorgunluk hissediyorum

Merhaba yaklaşık 2 3 gün önce kütüphanede ders çalıştığım bi günde normalde alışılmisin dışında bi saate molaya çıkmıştım her yer caddeyle çevrili ve 2 caddeden geçtikten sonra başka bir caddede yolun ortasında duran bi motor gördüm acaba kaza mı diye düşünürken çok küçük yavru bi kediyle karşılaştım ben hayvanlara karşı çok hassasimdir insanlara olmadığım kadar ve ben alabilirim dedim gidip motorun yanına elime verdiler küçücük bembeyaz ama kirli bi kediyi ve lütfen güvenli bir yere bırakın caddeye gelmesin ölür dediler o an dünyam durdu tek düşündüğüm şey onun güvenli bir alanı önce karnını doyurmak aklıma geldi gidip markete yaş mama aldık beraber ama yemedi yaş mama yemeyince çok küçük olduğunu anladım kucağımda beraber annesini aradık tüm dükkanlara ve esnaflara sordum neredeyse bakabilecekseniz sahiplenecekseniz size vereyim dedim ama yok kimse istemedi heryeri cadde olan bir yere bırakmak ölüme terk etmek gibi birseydi annesi etmişti ama ben edemezdim sonra alıp evimin sitesine getirdim tüm yol boyu ilk defa titremeyi kesip uyumuştu bana güveniyordu vücudumun ısısını yuvasi yapmayı çok isterdim ama evime alamazdim maalesef son paramla gidip süt tozu aldım ona sağlıklı büyütebilmek için annesinin yokluğunu hissettirmemek için annelik yaptım ama maalesef her şey istediğim gibi gitmedi yarım gün sitemin bahçesinde besledim ağzını zorla açıp mamasını yediriyordum ama onun tek derdi annesiydi çok ağlıyordu miyavlayarak her miyavladiginda ruhumda bi acı hissediyordum ve o günün gecesi yine onu beslemek için elimde mamasiyla siteye indim ama yoktu benim dışımda çocuklar görmüştü onu evlerine götürmüşlerdi sabah kapıda anneleri iyyg getirmeyin onu diye bi diyalogu duymuştum gidip almıştım ellerimden o benim kedim diye ama onlar gece benim yoklugumu fırsat bilip yine almışlardı onu sonra geri aşağı bırakmışlardı sonra anlattıklarına göre başka bi adam alıp yan siteye bırakmış gidip aradım etraftaki sitelere baktım görevlilere sordum gece bi kedi çığlıkları ağlama sesleri duyduklarını söylediler ama ben baktığımda hiçbir yerde yoktu burası oraya nazaran daha guvenliydi siteydi heryer daha az cadde vardı ama annesinden çok uzak bir yere getirmiştim annesi tekrar almaya gelmek isteseydi bile alamazdi artık ama vücudu kirliydi uzun zaman kendi başının çaresine bakmak zorunda kalmış gibiydi acaba annesinden ben mi ayırdım diye çok ağladım çok üzüldüm kendimi bile korumakta çok zorlaniyorken onu insanlardan korumaya çalıştım ama pek olmadı gibi ve ruhumda yüreğimde o kadar ağır bir yük var ki hikayeye şahit olan herkes gurur duyuyordu benimle ama benim içim hala rahat değil hala yetersiz olduğumu düşünüyorum gece ağlayarak Allah'a sığınmıştı ve annem o gece bi kedinin ağladigini duydugunu söyledi annesinden çok uzak bi yere getirdim onu belki ölümden kurtardım ama yaşatamadim çok acı çekiyorum bu acı çok yoruyor zihnimi bedenimi elimden geleni yaptım ama elimden daha fazlası gelmiyor diye kendimi yetersiz hissediyorum