Zayıflayamıyorum, yeme alışkanlıklarımla, kendimle baş edemiyorum

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarınızdan anlıyorum ki sizin “ yeme” davranışıyla olan ilişkiniz sadece bir açlıktan dolayı olmadığını eski bir alışkanlığınızı devam ettirme isteği yani özlem duygusuyla açıklanabilir. Çabalıyorum derken aslında o kelimenin altında yatan yorgunluğu anlayabiliyorum. Bu durum aslında yokuşu tırmanırken ayakkabınıza sürekli taşların takılması gibi o zorluklar karşısında sürekli çabalamanız ve tekrar başa dönmeniz. Bir gün istikrarlı diğer gün tökezlemek cümlesi aslında kontrolü tutarım sandığınız yerde birden elinizdekilerin kayıp gitmesi gibi.. sanki içinizde bir taraf sürekli şu gün düzgün gidersem yarın da devam edebilirim belki diye pazarlık yapıyor. Belki de anda olmak karşınıza çıkan başka durumları da görmeniz size daha farklı bir bakış açısı sunacaktır. Zayıflarsam hallolacak her şey ifadeniz belki de asıl ağır gelen terazide rakam değil aynada bakan gözlerin aradığı onay duygudur. Daha güzel olursam daha çok sevilirim bu ses ne zamandan beri var? Geçmişten gelen bir ses olabilir mi? 

Yemek yeme isteği bazen açlığı susturmak için değil de içte bir yaraya merhem olsun diye ortaya çıkar. Peki siz hiç düşündünüz mü neyi gerçekten iyileştirmek istiyorsunuz? Neye ihtiyaçınız var? Çünkü bazen yediğiniz tek lokma fazlalık değil de altta yatan bir kırgınlık sitem hissi olabilir. Siz bedeninizi küçültmek yerine ruhunuzda yer açmayı deneyebilirsiniz.,

Kendinizi anlamanız ve şefkat göstermeniz çok önemli bu süreçte 🌸 başka yardım almak istediğiniz bir nokta varsa tekrar bana yazabilirsiniz.

Psikolog Melisa Sude Kav