Kaygı

Zihnim hiç susmuyor ne yapmalıyım

Gizli Kullanıcı4 Temmuz 2026 05:46

İyi günler. Hayatımda hep yanlız bir şekilde yaşadığım için zihnim hayalci bir yapıya büründü, bir nevi arkadaşım gibi oldu sürekli konuşup hiç susmuyor.

Geçmiş anıları çok fazla düşüyor. Benimki si daha çok yatmadan önce değil de Sabah uyandığımda beynimde milyonlarca hayalin altında ezilip gidiyorum. Yataktan bile kalkamıyorum. Her beş altı saniye de bir farklı olay, farklı hayal, farklı anılar sürekli düşünmek istiyor. Bunun önüne geçmiyorum , Hayatımı küçük bir beyne sığdırmış durumdayım. Bu da başarısızlıkları beraberinde getiriyor. Ne derse odaklana biliyorum ne de bir işi unutmadan yapabiliyorum şuan yazarken bile yaptığım unutkanlıklar gözümün önünde dökülüyor gibi. Bunun bir çaresi varmı gerçekten?

Bu soru 30 Temmuz 2026 07:42 tarihinde Psikolog Melisa Sude Kav tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

merhaba sevgili danışan, 

Yalnızlığınızın uzun bir süreye de yayılmasıyla zihninizde bu boşluğu doldurmak için devamlı olarak senaryolar üretmesi çalışması bir tür savunma mekanızması üretmesi gibi aslında fakat bu mekanizmayı doğru yönetebilmek gerekir yani günlük hayatınızı olumsuz etkilediğinde odaklanma sorunları yaşadığınızda işlevselliğinizi de düşmesine neden olacaktır. Sabahları uyanır uyanmaz yoğun bir zihinsel yükle karşılaşmanız ve yataktan kalkmakta güçlük çekmeniz zihniniz güne başlarken maruz kaldığı bilişsel yükten kaynaklıdır. Zihin henüz uyku duyumundan uyanıklığa geçerken ki süreçte geçmiş anıları hatırlaması ve gelecek kaygıları da buna eklenince zihin hangisine odaklanacağını doğal olarak şaşırır. Bu durum aynı zamanda plan yapma sürdürememe unutmama gibi bilişsel süreçleri de doğrudan etkiler. Bu yüzden akademik veya günlük işlerde yaşanan başarısızlıklar bir beceri eksikliği değil, zihinsel kapasitenizin o an ki aşırı düşünmesinde işgal edilmesinin doğal bir sonucudur. Psikoloji de bu duruma ilk olarak kabul ve kararlılık yaklaşımı eşlik eder yani bu düşünceleri durdurmaya çalışmak yerine zihninize bir izleyici gibi yaklaşarak bakmayı deneyebilirsiniz. Düşünceler geldikçe onları durdurmaya çalışmak zihinsel çabayı artırır; bunun yerine duyusal odaklanma tekniklerini denemek size daha yarar sağlayacaktır. Mesela sabah uyandığınızda zihniniz düşüncelerle meşgul olmadan hemen soğuk suyla yüzü yıkamak, odada ki nesnelere odaklanarak saymak gibi fiziksel duyularınızı harekete geçirebilirsiniz. Ayrıca günlük işlevselliğinizi de etkilemesinden kaynaklı psikolojik bir destek almanız size yardımcı olacaktır..

Psikolog Melisa Sude Kav


Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.