Zihnim Kendimi düşünmekten sürekli kaçınıyor

Merhabalar,

Anlattıklarınız bana, zihninizin bir çeşit kendi üzerinize düşünmemek için yaptığınız bir şey mi sorusunu sordurdu.

İnsan kendiyle baş başa kaldığında bazen içsel sessizliğe tahammül edemeyip başka insanlara—özellikle de değer verdiği kişilere—odaklanabiliyor. Dışarıdan bakınca küçük bir ayrıntı gibi dursa da, aslında günlük hayatınızı ne kadar etkilediğini kelimelerinizden hissedebiliyorum. Burada kendinize şu soruyu sorabilirsiniz: Kendinizle ilgili düşünmek size ne hissettiriyor ? Ne düşünmenize neden oluyor ?

Bazen zihin, farkında olmadan rahatsız edici ya da belirsiz bir şeyle yüzleşmemek için başka alanlara atlayıveriyor. Sizde de bu strateji, önemli kişiler üzerinden gerçekleşiyor olabilir. Yani bir noktada, kendi üzerinize düşünmek zihinsel olarak size bir şey hissettirip bir şey düşündürüyor olabilir mi?

Belki içinizde, "Kendimle kalırsam neyle karşılaşacağım?" gibi derin ve biraz da korkutucu bir soru dönüp duruyordur.

Ders çalışırken ya da yolda yürürken bir anda aklınıza gelmeleri ise, zihnin bilinç dışı çabası gibi. Dışarıdan o an size “bunu düşünmelisin” diyen bir şey yok, ama iç dünyanızda başka bir şeyden uzak durmak için sanki bir alarm çalıyor—ve sizi yine tanıdık bir limana, yani sevdiklerinize götürüyor. Aslında insanın huzuru da, sıkıntısı da bazen en yakın bildiklerinde dolaşıyor. Siz burada değer verdiğiniz kişilerden, olumlu taraftan gitme gereksinimi mi duydunuz ?

Bu çemberden çıkmak için birkaç küçük egzersiz deneyebilirsiniz. Mesela kendinizle baş başa kalacağınız kısa bir zamanı, bilinçli olarak seçip, çok kısa tutarak başlayabilirsiniz. Günde beş dakika sessiz bir köşe bulup, aklınıza birisi geldiğinde "Şu an aklıma gelmesini hoş karşılıyorum, ama biraz bekleyebilirsin" diyerek nazikçe dikkatinizi tekrar kendinize ve bedeninize getirebilirsiniz.

Bu minik “ara”lar, zamanla daha rahat hissetmenizi sağlayabilir.

Kendinize “Ben kimim?” Sorusunu sorup buna dair bir şeyler yazmaya çalışabilirsiniz. Zayıf yönlerinizi, güçlü yönlerinizi görmek özfarkındalığınızıda artıracaktır.

Ayrıca bazen kendi içimize dönmek zorunda olduğumuzda—yani dışsal uyaranlar bittiğinde—gizli kalan ihtiyaçlarımız daha görünür olur.Belki de içinizde, dikkatinizi sık sık başkalarına yönlendirme alışkanlığının ardında, bir tür yalnızlık, onay ihtiyacı ya da geçmişten gelen bir huzursuzluk gibi farklı bir düşünce ya da duygu da olabilir. Bunu araştırmak için kısa bir günlük tutmak, hangi durumlarda, hangi duygularla bu yönlendirmelerin başladığını not almak çok işe yarayabilir.

Bunları okurken ister istemez zihniniz "Yine oraya kaçıyorum galiba" diyebilir—bu da çok anlaşılır. Bazen yüklerimizi bir başkasının varlığıyla hafifletmeye, kendi duygularımızı ertelemeye çalışıyoruz.

Birlikte, bu konuya daha derinlikli bakmak isterseniz, örneğin çocukluğunuzdan hatırınızda kalan belirgin bir ilişkiye, ya da kendinizle yalnız kalmanın sizde uyandırdığı ilk duyguları düşünmeyi deneyebilirsiniz. Bazen cevabı en çok kaçtığımız yerde buluyoruz. 

Sorunuz sizin için bir cevap olabildiyse, puanlayabilir ve görüşünüzü bizimle paylaşabilirsiniz. Bizlere sorularını yöneltmek isteyen başka arkadaşlarınız varsa onların da yararlanmasını sağlayabilirsiniz.

Sağlıklı günler dilerim.

Sevgiyle kalın.

Uzman Psikolog Gönül Tanır Durmaz