KaygıKategorisi
Kaygı duymak insani bir şey. Önemli olan onun seni yönetmesine izin vermeden, senin onu anlaman. Ne zaman yükseliyor, nasıl baş edebilirsin, bu soruların cevabını birlikte aramak mümkün.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Kız arkadaşımın eski ilişkileri beni çok rahatsız ediyor
Merhabalar yaklaşık 1 yıldır devam eden düzenli seviyeli bir ilişkim var. Fakat hayatimindaki kişinin eski erkek arkadaşları ile yaşamış olduğu cinsel ilişkileri halen şahısların telefonunda fotoğraflarının olduğu istemsiz olarak kız arkadaşımın günlüğünü okumam , okumamla halen cinsel birlikteliiklerim aklıma geliyor tarzı yazılarını görmem beni son derece mutsuz ve huzursuz etmekedir. Kiz arkadaşıma sorduğum da hata yaptığını pişman olduğunu dile getiriyor fakat 2 sene gibi bir sürede hayatına 3 kişi alıp onlarla cinsel ilişki yaşamış olması üstüne AIDS testi hamilelik testi yaptırması acaba doğru insanlamiyim diyerek aklımda soru işareti bırakıyor bana karşı herhangi bir sadakatsizligi yok iyi biri gibi ama geçmişe dair bu tür şeyleri görmem beni asiri derecede mutsuz ediyor bazen şimdi ki haline bakayım diyorum fakat hiç olmadık zamanlarda aklıma geliyor ve ona karşı o an soğuyorum. Birde hayatına girmiş olduğu kişileri araştırdığımda sabıkalı terör suçundan aranmış cinsel tacizden cezaevinde olmuş evli cocuklu şahıslar bunlari hayatındayken bilmediğini söylüyor üniversitede ilk birlikte olduğu kişinin kendisini bıraktığını söylüyor hata yaptım diyor fakat hata üstüne hatalar yapması hiç bir şeyden ders almamış olması beni tedirgin ediyor kendimi onunla bazen hiç özel hissetmiyorum kayıtsız kalıyorum , tek söylediği şey bana sormasaydin ogrenmeseydin şeklinde oluyor sizce doğru insanlamiyim ? Yardımcı olursanız çok sevinirim çünkü uyku düzenim bozuldu çalışma ve sosyal hayatımda.
Gizli Kullanıcı
Ani Vefat Haberinden çok etkilenme
MerhabalarKız kardeşimin Kayınpederinin denizde ani kalp krizi geçirip yanlarında vefat etmesinden aşırı derecede etkilendim haberı telefonda birden söylemeleride şok etkisi yarattı. Sürekli kafamda kendim vefat ettiğimde olabilecek olaylar eşimin ,ailemin verebileceği tepkiler gözümün önüne gelmesi çok yıpratıcı oluyor. Günlük yaşantımda Ufak bir detayı bile kendimle ilgili anlamlandırıp ölümle bağlantı kuruyorum. Vefat eden yakınımızın fotoğrafını bile görmek kendimle ilgili ölüm düşüncelerinin gelmesini tetikliyor . Vefat edeli 40 gün oldu bu arada çok yeni. Zaman zaman kendimi ruhen rahatlatmak için dua vs. gibi şeylerle'de sakinleştirmeye calısıyorum fakat bir anda geliyor bu düşünceler tabiri caizse beynimi yiyor hemen aklıma ben ölürsem eşimin ne yapar yada kardeşimin verebileceği tepkiler gözümün önünde bır canlanıyor ne yapabilirim bununla nasıl başa çıkabilirim.
Gizli KullanıcıYalnızlıkla nasıl başa çıkılır
Merhaba,ben uzun zamandır konuşacak kimsem olmadığı için kendimi çok yalnız hissediyorum. Mezun senesindeyim ve evde çalışıyorum. Ama bu kadar yalnız olmak beni çok yoruyor;kendimi her yerden dışlanmış hissediyorum. Sabahları bile güne çok kötü başlıyorum. Artık bundan etkilenmek de istemiyorum ders çalışırken. Konuşabileceğim kimsem yok. Ailemin sürekli işleri var üstelik arkadaşım da yok. Günde 10 dk bile biriyle konuşmak iyi olurdu açıkçası bu kadar stresli bi senede. Bu duruma bir çözüm bulamıyorum ve beni niye bu kadar çok etkilediğini de bilmiyorum. Sizce ne yapabilirim, lütfen bana yardımcı olur musunuz?
Gizli KullanıcıEvlilik aşamasi
Sözlüyüm hocam bu kişi aşırı patavatsiz ve pinti cimri anlıyamıyorum çok para hesabı yapıyor ve bazen bana cahil gibi geliyor 2. sorunumuz Urfa Siverek'te yaşamak istiyor ben istemiyorum ben mersin o Urfa Siverekli aile evinden ayrılmak istemiyorum böyle bir döngunun içindeyim yakında nişanlanacam nişanlım dan da emin değilim bu süreci yapabilir mi diye herkes bir şey söylüyor kafam karışık hocam bu konuda size danışmak istedim
Gizli KullanıcıStres
Gün içinde istemsiz ve farkında olmadan elimi yumruk yapıp sıktığımı farkediyorum ve elimi gevşetip rahatıyorum geceleri eşim dişlerimi sıkıp birbirine vurduğumu söylüyor bunun stres ve kaygıdan kaynaklı olduğunu düşünüyorum ama hayatımda aşırı stres yaptığım bir şey yok çok büyük bir derdim sıkıntımda yok herkes gibi sıradan günlük telaşlarım var genel olarak hayatından memnun biriyimde bu durum neden oluyor bunu nasıl önleyebilirim
Gizli KullanıcıAilemle aynı evde yaşarken onlardan nasıl etkilenmeyebilirim?
6 senedir zorunlu işlerim olmadıkça dışarı çıkmam. Çünkü stres oluyorum,karnım ağrıyor. Eğer tek gidiyorsam az stres oluyorum karnım çok ağrımıyor. Küçüklükten beri aynıyım. Ailemle yaşamadığım 1 senede böyle bir sıkıntım olmamıştı,ailemle kavga edip dışarı çıkarsam karnım ağrımıyor. Düşüncem şöyle kavga ettiğimizde onlara o kadar sinirleniyorum ki beni soktukları kalıplardan bir nebze kendimi kurtarabiliyorum. Çok manipülatifler. "Dışarı çıkacağımızda tuvaletten çıkamaz" lafları kulağımda. Elbette söylendiklerinde cevap veriyorum,inanmıyorum ama sonrasında tam olarak onların dediği gibi olmaya başlıyor. Onların hakaretleriyle uyanıyorum. Ben uyurken bile bana sinir olacak konular bulup oturup beni eleştiriyorlar,bu seslerle uyanıyorum. Yemekyerken,lavabodayken,sürekli onların yersiz hakaretlerini dinliyorum. Birkaç sene öncesinde temizlik hastası olduğumla ilgili laflar etmeye başladılar. Onlar öyle yaptıkça benim temizliğe düşkünlüğüm daha arttı. Kendimi gerçekten temizliğe takıntılı ama onlardan saklamaya çalışan biri olarak buldum sonunda. Bu takıntı ilerledi,en çok önem verdiğim öğrencilik hayatım durdu resmen. Defalarca masayı temizlememe rağmen masaya hiç oturamadım. Derslerimi çalışamadım,defalarca mezuna kaldım. Sonra konu dersten çıktı. Oturarak uyumaya çalıştığım zamanlar oldu çünkü kendimi kirli hissediyordum. Sonra düzeldim. Tam düzelmiş değilim ama onlardan soğudukça takıntının belirtileri azaldı. Şuan ağır takıntım yok, ellerimi çok yıkamam kaldı sadece. Tabi bu süreçte dışarı çıkmadım elime telefon almadığımdan arkadaşlarımla aram bozuldu. İyice ailemle başbaşa kaldım. Yediğim hakaretlerin haddi hesabı yok. Nasıl etkilenmeyeceğim aynı evde?
Gizli KullanıcıCuma namazın da anksiyete / panik atak
Cuma namazın da anksiyete heyecan panik atak ölüm korkusu çarpıntı yaşıyorum. Paxera 20 mg ilaç kullanıyorum. Her zaman değil ama cuma günü olmadan önce diğer günler de aklıma geliyor. Çocukluk da istismar edildim. Yakınım tarafından bununla bağlantılı olduğunu düşünüyorum. Kendi kafam da affetsem de bu durumu yaşım 31 olmasına rağmen. Zihnim henüz aşmadı sanırım. Bu konu da kitaplar da okudum. Nefes egzersizleri olsun. Bilinç altına iyi gelen ses frekansları. Bazen bu anksiyetemi yeniyorum belli bir süre sonra yine yokluyor. Aynı zaman da işsizim bir süredir. Belki ev de olduğum için de sürekli kafam dağılmadığı için bu da etkiliyor olabilir bilmiyorum ve extra olarak gün aşırı veya 2 gün de bir evli olmadığım için normaldir belki mastürbasyon da yapıyorum. Eskiden mastürbasyon yaptıktan sonra duşa girene kadar nabız yüksekliği oluyordu şimdi onu yönetiyorum ama cuma namazı anksiyete ve kaygısı düşünce olarak devam ediyor bazen gidiyor bazen nüksediyor
selman07Kafam çok karışık kötü hissediyorum
Daha 21 yaşında bir üniversite öğrencisiyim ama gelecek kaygım fazla okuduğum bölümü sevemiyorum başka bölüme geçebilirim ama onun da kesin bir iş getirisi yok sürekli ailemden bir memur ol baskısı var akrabalarımın okuduğu bölümler iyi olduğu için sürekli kıyaslıyorum kendimi artık cidden yoruldum ve bunaldım ne yapacağımı bilmiyorum ve bu kendi içimde yaşadıklarım erkek arkadaşımı da etkiliyor o okumuyor ara vermek zorunda kaldı ailesel problemlerden dolayı bir şeyler için çabalıyor ama benim asla gelecek kaygım sönmüyor çünkü onunla iyi bir gelecek istiyorum parasız kalırız iyi bir geleceğimiz olmaz diye ki zaten benim durumum ortada kendimi kötü hissediyorum bu yüzden fazlaca ve elimden hiçbir şey gelmiyormuş gibi hissediyorum
Gizli KullanıcıEkran bağımlılığı ve Anksiyete
ben 18 yaşında lisans 2. sınıfa geçecek bir öğrenciyim. Bölümüm sanat ile ilgili bir bölüm ve üretken bir insanım ancak ekran bağımlılığının vaktimi çaldığını,bana özgüvensiz hissettirmeye başladığını farkettim. Hayatımın ekranda gördüklerimden farklı olması, sürekli benden daha iyi hayatlar yaşayan,daha güzel olan ya da daha yetenekli insanları görmek bana kendimi kötü hissettiriyor. Bunların ilüzyon olduğunun farkındayım. Yaşadığım hayata şükretsem de kendimi çevremle karşılaştıramadan duramıyorum. Başkaları gibi zekice düşünebilmek,üretmek istiyorum ancak sanki beynimde bir sis varmış gibi hissediyorum. Bazen çok yaratıcı olabildiğimi düşünüyorum ancak bunları hayata geçirmeyi erteliyorum. Geceleri hep kendi kendime tartışır,fikirler üretirim ancak gün içinde bir anda aptallaşıyormuşum gibi hissediyorum. Anda kalmak istiyorum ancak aklım hep farklı yerlerde. Mesela daha çok fotoğraf çekmek,anı biriktirmek istiyorum ama hep unutuyorum. Üretmek istediğim sanat eserlerini aklımda tutuyorum ama boş vakitlerimde bunları yapmıyorum. Bunlar ekran bağımlılığımdan mı bilmiyorum ancak bundan bağımsız olsa bile bu bağımlılığımdan kurtulmak istiyorum çünkü medya çok çabuk değişen,hızlı akan ve yetişmenizi gerektirecek bir öğe. Ekrana ihtiyacım var hissi artık bana hayatı kaçırdığımı,her saniyemi boşa harcıyormuşum gibi hissettiriyor çünkü ekranda herkes bir şeyler yapıyor ve ben yapamıyorum. Hayatımı istediğim yöne doğru şekillendiremeyeceğimden korkuyorum ve bu uykularıma engel oluyor. Hayatımı boş geçirme fikri korkunç geliyor ama istediğim hayatları izleyerek yine boşa harcıyorum.
Gizli Kullanıcıİlişkiler
Sevgilimin iki tane çocuğu var ikisi de annesinde kalıyor. 15 yaşındaki oğlu babasına çok düşkün ya da değil bilemiyorum ama sürekli babasında kalmak istiyor ve kalıyor da kalmasında sıkıntı yok ama kaldığı zaman sevgilimin özel hayatı kalmıyor sadece eve mahkum yaşıyor oğlu geldiğinde. Ben de sevgilimle vakit geçirmek istiyorum 15 günde iki gün görüştük ne yapmam lazım. Bu aynı zamanda ben de gelecek kaygısı yaşatıyor acaba hep böyle mi geçecek ben bir noktada çocuğun annesine de sorun buluyorum çünkü bir anne olarak düşünmesi lazım eski kocasının bir hayatı var mı özel alanı var mı yok mu bence anne adamın hayatını sabote etmek için hiçbir şeye karışmıyor. Sevgilim de kendince haklı kaç parçaya bölünceğim diye sitem ediyor ama ben de onu özlüyorum sonuçta üç yıllık ilişkimizin iki yıllık süre zarfında o evliydi ve çok kısıtlı bir hayatımız vardı şimdi boşandı bir sene oldu ve birlikte yaşayamıyoruz hala ne yapmam lazım
pelin3535
