Kaygı Kategorisi

İlişkiler

Sevgilimin iki tane çocuğu var ikisi de annesinde kalıyor. 15 yaşındaki oğlu babasına çok düşkün ya da değil bilemiyorum ama sürekli babasında kalmak istiyor ve kalıyor da kalmasında sıkıntı yok ama kaldığı zaman sevgilimin özel hayatı kalmıyor sadece eve mahkum yaşıyor oğlu geldiğinde. Ben de sevgilimle vakit geçirmek istiyorum 15 günde iki gün görüştük ne yapmam lazım. Bu aynı zamanda ben de gelecek kaygısı yaşatıyor acaba hep böyle mi geçecek ben bir noktada çocuğun annesine de sorun buluyorum çünkü bir anne olarak düşünmesi lazım eski kocasının bir hayatı var mı özel alanı var mı yok mu bence anne adamın hayatını sabote etmek için hiçbir şeye karışmıyor. Sevgilim de kendince haklı kaç parçaya bölünceğim diye sitem ediyor ama ben de onu özlüyorum sonuçta üç yıllık ilişkimizin iki yıllık süre zarfında o evliydi ve çok kısıtlı bir hayatımız vardı şimdi boşandı bir sene oldu ve birlikte yaşayamıyoruz hala ne yapmam lazım

pelin3535

Hep kötü bir şey yaşanacak hissi nasıl geçer

Ablam sevgilisi ile evden kaçtı ve ailemiz orta baskıcı bi aile. Ablamla en yakın bendim. 2 hafta geçti onlar geri dönmedi. Abim babam ben annem kardeşim evde kalıyoruz. Her zaman kendimi suçluyorum. Sanki bana bişi yapacaklar olacak hissi var. Ancak onların hareketi öyle göstermiyor. Kafamda bi ton senaryo var. Okula az kaldı fakat sanki o süreçte bile kötü şeyler olacak gibi hissediyorum. Yani iyi bişi olacakken sanki birden kötü bir kavga olacak vs. 21 yaşındayım ama ailem tarafından büyük biri değil hala çocukmuşum gibi davranılıyor. Ablam gittiği için çok aşırı korkmustum. Abimi tanımıyorum tam olarak ama eskiden bizi döven biriydi aramız hiç yok. Genel olarak annem babam üzgünler tabi ama alıştırlar ama ben bu kendimi suçlama herşey çok kötü olacak hissinden bıktım. İletişim kuramıyorum fazlası ile özgüvenim düştü. Başka arkadaşlarım babaları ile açıkça samimi iletişim kururken ben hala utangaç o çocuksu taraftayım. Babamın annemin üzüntüsünü kendime yüklüyorum. Artık umursamaz biri olmak istiyorum. Umursamaz özgüvenli. Bunu nasıl başarabilirim.

Dış onay bağımlılığını nasıl yenebilirim?

Merhabalar, iyi günler ben geçmişte farkında olmadan ailem tarafından sürekli eleştirilerek büyüdüm hala da eleştirilmeye devam ediyorum artık bunu babama söyledim ama kendini değiştirmesi çok zor ben okul zamanı başka bi yerde kalıyorum sosyal kaygım özgüven bozukluğum ve genel olarak kaygım var bunu değiştirmeye çalışıyorum ama zorlanıyorum arkadaşlarımın yanında onlar çok rahatken ben acaba beni nasıl görürler diye düşünüyorum sosyal ilişkilerden kaçınıyorum bu toplu ortamlardada yaşanıyor artık bu durum günlük yaşantımı ve iletişimimi etkiliyor okul hayatım berbat oluyor artık sabahları uyanınca bile dinlenemiyorum genede 3 4 aydır çabalıyorum bişeyler değiştirebildim ne yapmam gerekiyor

fownd19

Daha yaşanmamış olaylar için kaygımı nasıl azaltabilirim ?

merhabalar , 6 yıllık ilişkim var ve bir dönem ayrılmıştık hayatına yeni birini aldı ve duygusal bağ kurduğu biriydi benimle barıştığında fotoğraflarını gizlediğini görmüştüm bir şekilde durumu kurtarmaya çalıştı ve kapandı konu . 9 ay geçti üstünden ama ben atlatamadım . Şimdide erkek arkadaşımın mesleği kız ile aynı şehire denk geldi . Kötü bir şey yaşanmadı şuan ama kaygım çok yüksek ya o kıza dönerse benimleyken diye ve yönetemiyorum bu kaygıyı bu kaygıyı nasıl yönetebilirim …

Yabancılaşma hissi

Merhaba bu hissi geçen sene de yine bu zamanlarda yaşamıştım çok garip bi şekilde evime aileme kendime yabancilasmistim bildiğim yerler bildiğim insanlari sanki tanımıyormuş gibi oldum birkaç hafta sürdü korkudan deliriyorum sanmıştım ama sonra üniversiteye geçince çok iyi geldi bana düzelmiştim şimdi yine son bir haftadır olmaya başladı bilmiyorum özellikle yazın evde kalınca mi oluyor diye düşünüyorum gecen sene çok zorlamisti internetten bakınca derealizasyon diye bir olaymış bu yine de içimi rahatlatmak için size danışmak istedim yine aynı hisler geliyor kendimi hissetmiyorum gibi oluyorum ya aileme karşı da öyle oluyor ki en çok bu etkiliyor bildiğim insanlar ya ailem tanıdıklarım nasıl böyle hissederim diye daha da korktum bu hisse elimden geldiğince takılmamaya çalışıyorum ama zorluyor geçen seneki kadar kötü olmasada yine etkiliyor bu hisle nasıl baş ederim yardımcı olursanız çok sevinirim çünkü deliricem diye korkuyorum teşekkür ederim.

Sevgilim ve ailem seçim durumu

Şimdi şöyle demek istiyorum öncelikle merhabalar ben 22 yaşında biriyim bunu yapma şunu yap niye böyle yaptın vs tarzı baskıcı ailem vardı ve bir ablamda ben ne zaman biri ile konuşsam yada dışarı çıkmak istesem konum at numarasını ve beni üç dört defa ararlardi kucukkende telefonumu ona vermedigim için telefonumu kırmıştı kısacası ben hiçbir zaman kendi kararınıvermiş biri değilim hep birileri bir şeyler dedi bende hep onları dinledim dinlemedigimde bana kendimi kötü hissettirirlerdi asıl konumuza gelelim iki yıldır tanıdığım biri ile dört aydır beraberiz onunla her şey olduk ve çok mutluyum daha bir yıl önce tanıştığımız zamanlar o kişiyi ablamla tanıştırmıştım belki sevgili olurlar diye ve sadece iki defa buluştular. Ama kafa yapıları uyuşmadığı için olmadı bu durumdan tam bir buçuk yıl sonra biz sevgili olduk çünkü aynı iş yerindeyiz ve her gün onu goruyordum onunla konuşuyordum onunla aramızda sekiz yaş var ve ailem onu istemiyor oteki ablam ise bana kahpe diyor onu diğer ablamla zamanında tanistirdigim icin ama ben bilseydim böyle olacağını bulusturmazdim kendime çok hakim oldum ama duygularım ve ben onunla olmak istedim kısacası kimse destek olmuyor ailemden onun Ailesi yanımızda ben onunla Ankara'ya gideceğim aileme bir şey demeyeceğim sadece bir mektup bırakacağım doğru bir şey mi yapıyorum sence

Zihnim hiç susmuyor ne yapmalıyım

İyi günler. Hayatımda hep yanlız bir şekilde yaşadığım için zihnim hayalci bir yapıya büründü, bir nevi arkadaşım gibi oldu sürekli konuşup hiç susmuyor. Geçmiş anıları çok fazla düşüyor. Benimki si daha çok yatmadan önce değil de Sabah uyandığımda beynimde milyonlarca hayalin altında ezilip gidiyorum. Yataktan bile kalkamıyorum. Her beş altı saniye de bir farklı olay, farklı hayal, farklı anılar sürekli düşünmek istiyor. Bunun önüne geçmiyorum , Hayatımı küçük bir beyne sığdırmış durumdayım. Bu da başarısızlıkları beraberinde getiriyor. Ne derse odaklana biliyorum ne de bir işi unutmadan yapabiliyorum şuan yazarken bile yaptığım unutkanlıklar gözümün önünde dökülüyor gibi. Bunun bir çaresi varmı gerçekten?

Tükenmişlik, Kaçış Kapısının Olmaması Adına

Merhaba, ben Umut 17 yaşındayım. Yaklaşık bir yıldır periyodik olarak yoğun tükenmişlik, anlamsızlık ve ağlama krizleri yaşıyorum. Hayatımın merkezinde gelecek kaygısı ve kendime vakit ayıramama korkusu var. 12. sınıfa geçerken, eğitim sisteminin sunduğu soyut hedeflerle, ailemin baskıcı ve sürekli dini öğütlerle dolu dünyası arasında sıkışmış hissediyorum. Ailemle kuramadığım sağlıklı iletişim, evde 'rol yapma' zorunluluğunu doğuruyor; bu durum uyku düzenimi bozuyor ve beni zihinsel olarak tüketiyor. Taksim gibi kaotik bir ortamda çalışmak ve çevremle kendimi sürekli kıyaslamak, beni robotik bir yaşama itiyor. Toplumun genel akışına ve beklentilerine uyum sağlayamadığımı, bu yüzden sürekli kaçınma davranışı sergilediğimi fark ediyorum. Bu baskıdan kaçmak için bağımlılıklarıma sığınıyorum; ancak sonrasında gelen derin pişmanlık, güçsüzlük ve suçluluk duygusu döngümü daha da ağırlaştırıyor. 'Erkek olarak güçlü olmalıyım' baskısıyla hem iş hem okul temposunda eziliyorum. Tüm bu çabaların anlamsızlığı, kölelik hissi ve topluma yabancılaşmam beni 'baştan kaybetmiş' hissettiriyor. Köyde doğayla iç içe, basit bir yaşam sürme hayalim olsa da bunu gerçekleştirecek gücü, inancı ve iradeyi kendimde bulamıyorum. Yaşadığım bu derin karmaşa, yalnızlık ve çıkışsızlık hissiyle başa çıkmakta zorlanıyor; zihnimin artık çok daha karanlık ve yıkıcı düşüncelere kaydığını, kendimi bu döngüden çıkaramadığımı hissediyorum

memoly_c

kaygımı nasıl azaltabilirim?

10-15 gündür bir şey olacakmış hissi var ama olmuyor. öyle durumlarda terleme sürekli bir şeyler düşünme bayılma hissi daralma hissi oluyor. panik oluyorum sonra bir şey yapmak istemiyorum. düşüncelerimi kontrol altına alamıyorum. nasıl düzelecek? ne yapmalıyım? öyle hisler gelince üstüne gitmek yerine ondan kaçtığımı hissediyorum ve böyle hisler yaşadıkça vücudumu halsiz bitkin hissediyorum. bunun bir an önce hafifleyip gitmesini istiyorum…

Kaygımı nasıl azaltabilirim

Durduk yere önceden bi konu aklıma geliyor ve kaygı yaşıyorum 4 ay önce arkadaşımın aracıyla kaza yapmıştım o konunun ayrıntısı aklıma geliyor ya isterlerse diye kaygı duyuyorum istemiyeceklerini ve zaten aracın bağlı olduğunu biliyorum ama istemiyecekler bildiğim halde ve o konunun kapandığını bildiğim halde ve arkadaşıma her sorduğumda yok demesi halinde yani konunun kapandığını bildiğim halde kaygı yaşıyorum öncedende yaşıyordum ama kayboldu yinebaşladı