Kaygı Kategorisi

İşten eve evden işe rutin bir düzenim var haftanın 6 günü akşam 9 da işten çıkıyorum

Haliyle monoton bir hayatım var kendime zamanım yok Zaman hızlıca geçiyor fakat ben boş yaşıyor gibiyim Genel olarak zorlu bir hayattan geçtik eşim ve ben işsizdik ve borçlarımız var yani çalıştığım para da gidiyor ne yapmalıyım sıkışıp kalmış gibiyim mutsuzum hayatta mutlu edecek bir şey bulamıyor gibiyim yorgunum sürekli düşünceler arasında boğuluyorum adeta nedense Çözüm arıyorum ama bulamıyorum :( …. .

Merhaba. Eşimle olan ilişkimde kendimi çok yalnız hissediyorum.

Eşimle 18 yıldır evliyiz. Ona karşı güven sorunum var. Sürekli kafamda beni aldattığına dair kurgusal hikayeler üretiyorm. Her yaptığını gizli birşey yapıyormuş gibi algılıyorım. Kendimi sorguladığımda. Aptal yerine konuyor olmaktan korktuğumu buluyorum. Bazen düşük desibelle tartışıyorum. Bir kaç imada bulunduğumda “zoruma gidiyor” diyor. Ben verdiği tepkiden dolayı bu düşüncelerimden pişmanlık duyuyorum. bir kaç gün iyi hissediyorum sonra yine kurmaya başlıyorum. Eşim işi dolayısıyla yurtdışı-yurtiçi seyahatleri oluyor. O yokken her dakika kafamda kuruyorum ama onu hiç aramıyorm. akşamları yakınımızdaki bir kafede arkadaşlarıyla oturur. Önemli birşey olmadıkça aramam. Bazen öyle kuruyorum ki şimdi yakalıycam diye düşünüp arıyorum tartışma çıkarıyorm bu sefer de açıklama yapıyor vs. Ben sakinleşip tlf kapatsam bile aslında ikna olmuyorum ama onu çok üzdüğüm için sakinleşmiş gibi yapıyorum. Ve kendimi yine *ptal gibi hissediyorum. Ve tabi nihayetinde kendimi çok kötü, ezik hissediyorum. Bazen de nere gidiyorsun dediğimde ne yapacaksın diyor. Merak ettim deyince ben çocuk muyum diyor. Tamamen ayarlarım bozluyor. Bir kaç yıl önce instagram aramasında eski görüştüğü kız arkadaşının bir kaç soyisimle ismini arattığını gördüm ve bu sürekli aklıma geliyor. Eşimle konuştum. Neden? Diye sordum. “Ne desen haklısın, yanlış yaptım. Yaşadığı şehirle ilgili konu geçti merak ettim arattım. Soyadını hatırlayamadım zaten bulamadım. o anlık merak yani” dedi. Aklı hala onda mı diye içim içimi yiyor. . (soyismi benim aklımda😒)Arabada bir şarkı açsa ona mı dinliyor diye kahroluyorum. Geçtiğimiz günlerde başka bir şehire gitti. Döndüğünde oradaki iş arkadaşıyla olan muhabbetinden yakaladım ki; arkadaşı; “eski kız arkadaşının eşinin de tanıdığı olduğunu vs. ” söylemiş. Ben de “Sen de anlattın mı eskileri” dedim. “Öyle biraz konuştuk dedi. ” Üstünde durmadım çünkü eski kız arkadaşı hayatımızda çok önemli bir noktaymış gibi hissetsin istemdim. Ama çok gururum kırıldı. Kızımız yanımızda diye konuşamadım. Sonrasında Msj attım. Aradı “haklısın da takma kafana ne var bunda o anlatınca bende biraz anlattım o kadar. Bir şey yok bunda” dedi. Ama benim için çok şey. Kendime güvenim yok sanırım. Güvenimi kıran diğer bir taraf da şu; biz muhafazakar bir yapıya sahibiz. Ancak eşim kendi işini kurduğundan beri kendini muhafazadan çok uzaklaştı. Bu da benim güvenimi sarsıyor. Yani daha önce yapmaz dediğim şeyler için yapabilir diye düşünüyorum. Çünkü, eskiden eşim olkollü otellerde konalama yapmazken şimdi yapabiliyor. Önceden namahreme karşı bir tutum içerisindeyken şimdi değil. Konuştuğumda yapmaman lazım vs dediğimde. “Öyle olmuyor işte, orada bir sürü müşteri oluyor, yeni insanlarla tanışıyoruz,iş yapıyoruz. Ben müşteri yakalamaya çalışıyorum. Kendimi tanıtmaya çalışıyorum. İsmimi duyurmaya çalışıyorum ki iş olsun” diyor. Bu gibi değişimleri beni üzüyor. Ve çevremde kimseye anlatamıyorum. Aslında içten içe de yaparsa yapsın. Kendi kaybeder. Benim yeni bir hayat kurmam zor değil. (Çok ta çalışkan biriyim çünkü. ). Diyorum. Ama bana sarılışını kaybetmek istemiyorum. Korkuyorum. Bu tip kaprislerin kurgularım beni O’ndan soğutur mu diye yine kahroluyorum. Güvenmek istiyorum ama içimdeki ses bana “gevşeme, aptal durumuna düşeceksin” diyor. Bazen telefonuna takip programı yüklemek geliyor aklıma. bir kaç gün takip edebilsem rahatlıycam diye düşünüyorum. Ve yine düşündüğümde bazen rehberşndeki bütün erkek kişileri telefondan arayıp gerçekten erkek mi diye bakmak geliyor aklıma. Sonra ne saçmaladığıma kızıyorum. Sonra en kötü ne olabilir, ayrılırım diyorum. Rahatlıyorum. Ama bir zaman sonra yine bu döngünün içinde buluyorum kendimi. Temelde güven sorunum var ama eşime karşı mı? Kendime karşı mı? Yoksa ikisi birden mi? Bana yardım edin. 😔

İlişkimde hep aynı sorunları yaşıyorum

İlişkimde sürekli tartışmalar yaşanıyor ve bana inanmıyor güvenmiyor ondan birşeyler sakladığımı düşünüyor bunu nasıl çözebiliriz sürekli bir tartışma içerisindeyiz birbirimizi seviyoruz ama ilişkimizde sürekli olumsuz şeyler oluyor ilişkimizin daha güzel ve iyi gitmesini istiyorum güvensizlik konusunda çok fazla şüphe duyuluyor ve daha iyi bir ilişki için ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ayrılmalar vs oluyor bu durumda ne yapmam gerekiyor iyi bir ilişkim için

Dengesiz ruh halimi nasıl düzeltebilirim

Ben şu aralar çok tükenmiş hissediyorum ve şu aralar gerçekten zor dönemden geçiyorum ve duygularımı hep uçlarda yaşayan birisiyim ya çok enerjim var ya da ayağa kalkacak halim yok ve daha gencim bu çocukluktan beri böyle genellikle planlı birisiydim ama şu an hayatı rastgele yaşıyorum benim bu sorunu çözmem için ne yapmam lazım yardımcı olursanız çok kıyak geçer haberiniz olsun.

Gözümü kapattiğımda kafamda sürekli senaryo oluşuyor.

Gözlerimi kapattığımda sürekli pır pır oynuyor uyuyamıyorum sürekli dalıyorum boş boş . Yorgunluktan ölüyorum içimde hep kötü birşey olacak havası var. Kararsızım çok çabuk pişman oluyorum. Sürekli bir kaygı hali var üzerimde. Gözlerim sürekli dalıyor vücut artık yorgunluktan uyuyor gibi. Mutsuzum isteksizim. Sürekli hayatı kontrol etme isteğim var. Sürekli kendimi zorluyorum duygu geçişlerim çok hızlı. Uyuyamamak beni çok endişelendiriyor. Yorgun ve bitkin bir haldeyim. Kafamdaki bu boş senaryolardan nasıl kurtulabilirim. Uyumak istiyorum bu mesajı bile gece saat 02:30 da yazdım. Ne yapmalıyım

Kalbini dinlemek

Şimdi bana görücü çıktı ve ben ilk görüşte zaten içime bir şeyler oturmadı ama ısrar ettiler bize dedi ki bir defa gelsinler yani bir çay içerler bakarız olmazsa yine olmaz çok iyi bahsetti bu aracı olan kişi onlardan akrabalar çünkü bugün geleceklerdi normalde veya yarın bir anda telefon çaldı ve halam aradı halam duymuş bu olayı oğlu bu bana düşündükleri çocuğu tanıyormuş ve çok iyi bahsetmedi ondan yani ağırbaşlı değilmiş huyu falan yani çok iyi demedi iyi şeyler söylenmedi o yüzden ben de dedim ki huy benim için en önemli olan şey iptal ettim ama çocuk güzel tipi güzel işi güzel yani hata mı yaptın diyorum bir yandan değerlendirirse miydim diyorum bir yandan da diyorum ki kısmet mi kader işi mi bu çünkü sürekli söyledim Allah'ım hayırlıysa olsun hayırsız ise olmasın diye şu an kaygılıyım düşünüyorum fırsatı kaçırdın mı değerlendirsemiydim Bir daha böyle bir şans elime gelecek mi diye düşünüyorum bir yandan da diyorum ben sürekli dua ettim hayırli ise olsun hayırsız ise olmasın diye dualarımın kabulümü bu bir işaret mi

İçimde hep huzursuzluk var

İçimden gelen ruhumda karnımda aniden gelen bir huzursuzluk var uzun süre geçmiyor ve ağlamak istiyorum bazen ağlamak bile iyi gelmiyor huzursuzluk beni içimi kafamı zihnimi yiyiyor resmen ve toparlayamıyorum karnımda midemde sanki birşey var çıkmak için uğraşıyor ama olmuyor ruhum nefesim kalbim daralıyor nasıl olacak çözümü ne kendimi nasıl daha iyi hissederim bunun sebebi nedir neden olur çünkü hayatımı çok etkiliyor.

Kaygı ve kafamdaki olumsuz düşünceleri engel olamıyorum

Olmayan gerçekleşmeyen her konuda uyandığımdan uyuyayana kadar kaygılarım var. Kafamda düşünüyorum engel olmaya çalışamda olmuyor. Kaygılandığım konuya Çözüm bulsamda kaygım bitmiyor500. 000₺ borcum var evde az sesli makine ile çalışıyorum yanıma birisi taşındı sesten rahatsız olursa diye kaygılanıyorum. Ses izalasyonu yaptırırım diyorum ama yine kaygım bitmiyor. Senaryolar üretiyorum. Bu sadece kaygımdan biri. Ne yapmam lazım hayatım gidiyor. Her an birileri birşeyi diyecekmişgibi geliyor

İlişkimde neden hep aynı sorunları yaşıyorum

Sevgilimle onun arkadaşları yüzünden sürekli tartışıyoruz arkadaşlarıyla bir problemim yok ama arkadaşının kız arkadaşından haz etmiyorum aynı ortamda bulunmalarını istemiyorum defalarca bu yüzden ayrılma noktasına geldik bu sorun kabul edebileceğim bir şey değil ve ayrılmam en mantıklısı ama bırakamıyorum neden bırakamadığımı da bilmiyorum kendime saygım kalmayacak raddeye geldim hiç iyi hissetmiyorum kendimi ne yapmalıyım ben böyle bir insan değildim önceden

Geçmişten nasıl kurtulurum?

Sürekli geçmişte yaptığım hataları yediğim darbeleri haksızlıkları keşkelerimi düşünmekten kendimi kurtaramıyorum. Beş dakika öncesi bile olsa yaptığım konuşma içerisinde bile en ufak bir şey olsa sürekli onu düşünüyorum. Artık kendimi bitik ve enerjisiz hissediyorum, gülemez hale geldim. Kendimde harekete geçmek için olan gücü enerjiyi bulamıyorum. Bu durumdan ruh halinden nasıl kurtulabilirim bilmiyorum mutsuzluğum çevremdekileri de etkiler hale geldi. Yardımcı olursanız çok sevinirim.