Romantik İlişkiler Kategorisi

Sevgilimin Eski Birlikteliklerini Kaldıramıyorum

Merhaba ben 1 senedir bir ilişki içerisindeyim ve çok mutluyum her şey benim için çok güzel tek bir detay hariç eski birliktelikler. Benim geçmişimde birçok insan oldu yakınlaşmalar oldu ama vajinal ilişki neredeyse olmadı sevgilimin ise hayatında benden önce 2 kişi olmuş ve onlarla bunu yaşamış birisi de 3 sene sürmüş. Ben bunun için ilişkimi bitirmek istemiyorum ama kaldıramıyorum da günlük hayatımızda herhangi bir tetikleyen durum olduğunda hemen aklıma geliyor bunu da yaptı mı acaba daha neler var detaylarında bana kadar her şeyi yaşayıp sonra beni güvenli liman olarak mı görüyor bu düşünceler beni çok rahatsız ediyor. Ben gerçekten seviyorum ve evlenmek istiyorum ama içimdeki bu sıkıntı geçmeden nasıl yapabilirim . Eşimin benden başkasıyla birlikte olduğu anlar canlanıyor kafamda çok iğrenç hissettiriyor. Tüm modum düşüyor bunları sürekli görmezden gelmeye çalışıyorum o da olmuyor. Bunun haricinde hiçbir problem yok çok güzel bir ilişki.

Kısa ve çirkin olduğum için özgüvenim yok haklı mıyım bu açık kapanır mı?

25 yaşında erkeğim. İkinci üniversiteyi okuyorum. Kendimi çirkin buluyorum boyum da cüce sayılır 164 cm im. Geçmişte beni beğenen kızlar oldu ama uzun ilişki yaşamadım. Sonra zaten ümidi kestim. Ama birçok şeyle ilgileniyorum genelde çok okurum tarih felsefe sosyoloji etimoloji politika üzerine saatlerce konuyu sürdürebilirim. Ayrıca şairim şiirlerim bazen dergilerde yer buluyor. Ancak etrafımdakiler bu yönlerimi çok fark etmiyor ben de çok lafını etmiyorum. Sanırım kızların yüzde 90 ı sadece tipe ve paraya bakıyor ben de bu yüzden özgüvensizim ve kendimi haklı buluyorum. Ömür boyu bekar kalma korkusu yaşıyorum veya ilerleyen yaşlarda biri benle sevmeden mecburen evlenir diye endişe ediyorum. Bu durumu nasıl düzeltirim veya düzelir mi düzelme umudum yok çünkü hayatın gerçeklerinin para ve dış görünüş üzerine kurulduğunu düşünüyorum

Derdimvar

Kendimi yalnız çirkin ve şanssız hissediyorum?

Yaş 25 üniversite öğrencisiyim. Cinsiyetim erkek. Kendimi yalnız çirkin ve şanssız hissediyorum. Bir buçuk yıl önce çok sevip beni terk eden kız arkadaşımı unutamadım. Hala görüyorum hala barışmak istiyorum içimden ama artık beni umursamıyor. Karşıma yenileri çıktı ama onlar da beni terk etti. Böylece iyice içime kapandım. Kendimi yalnız hissetmekle birlikte hep böyle kalacağımı hissediyorum. Bu saatten sonra kim ne yapsın beni diyorum.

Derdimvar

Sevgilimi çok seviyorum fakat o benden ayrıldı beni sevdiğini biliyorum

Eski uzun süreli ilişkimde takıntılıydım, beni o hale getirmişti. Ben bu halimi yenmiştim, çok iyiydim ve 3 ay geçtikten sonra birini çok sevdim. O da çok sevdi, hâlâ seviyoruz. Sevgilimi çok seviyorum, fakat o benden ayrıldı. Beni sevdiğini biliyorum, o yüzden çabalıyorum. Arada yazıyorum ki düzelelim. O ise arada cevap veriyor, arıyorum açmıyor. Ben onun her şeyiyken anlaşamadığımız nokta olunca bana çok soğuk ve kötü davranmaya başladı. KPSS'ye hazırlanıyorum ve bu sürecim için hiç iyi olmadı; uyuyamıyorum, ders çalışamıyorum. Aklım sürekli onda beni bırakmasın istiyorum. Bana dönsün istiyorum. Gerçekten artık kaldıramadığımı düşünüyorum. Hayattan hiçbir beklentim ve hevesim yok. Yaşamak da istemiyorum. Bana bir yol gösterin lütfen.

Öfke sinir ve psikolojik sorunlar

Ailemle her tartıştığımda bu sorun nişanlıma da yansıyor ve o da üzülüyor. Ben de bana destek olmasını bekliyorum ama ondan beklediğim ilgiyi, desteği göremiyor gibi hissediyorum. Belki bana ilgi gösteriyor ama ben bunun farkında değilim. Bilmiyorum, ondan sadece ilgi, destek istiyorum çünkü etrafımda ondan başka derdimi, sıkıntımı dinleyen yok. Ondan başka sevdiğim, değer verdiğim, ölümüne sevdiğim kimse yok. Bunu çok iyi biliyorum. Ailemden ilgi, alaka, saygı, sevgi görmediğim için tek dayanağım nişanlım oluyor. Ben de otomatikman ondan bunları bekliyorum ama ailemle olan sorunlar her gün devam ettikçe onun bana destek olsa bile olmamış gibi düşünüyorum. Üzülüyorum, psikolojik olarak hiç iyi değilim. Sürekli en ufak sinirde, öfkede, kavgada kendime zarar veriyorum. Sevdiğime çok kötü kelimeler söylüyorum. Bu durum için sonradan pişman oluyorum, fakat konu çoktan uzamış oluyor. Bunların düzelmesini istiyorum, düzenli bir ilişkim olsun istiyorum.

Seviliyor muyum anlayamorum

Bir ilişki içindeyim. Başta karakterlerimiz farklı olsa da onda sevdiğim yanlar vardı ve zamanla bağın güçleneceğini düşünerek devam ettim. Ama benim sevilme algımla ondan gördüklerim hep çatıştı. O, benden yeterince fedakarlık görmediğini düşünüyor; ben ise zor zamanlarımda yanımda olmadığı için sevilmediğimi hissettim. Hiç “seni seviyorum” demedi, “göstermeyi seçiyorum” dedi ama ben çoğu zaman bunu hissedemedim. Planlarımız genelde onun hayatına göre şekillendi, ben de uyum sağlayan taraf oldum. İlişki için şehir değiştirdim, iş buldum ve birlikte yaşamaya başladık. Evde sadece maddi olarak değil, onu düşünerek küçük şeyler yapmadığım ya da ödemelerle ilgilenmediğim için onun gözünde yeterince fedakar değilim. Bu yüzdende tam sevgimi gösteremiyorum dedi Hafta sonları birlikte bir şeyler yapmak istediğimde çoğu zaman “içimden gelmiyor” diyerek reddetti. Kardeşiyle yaşayacağı için ayrı eve çıkmam gerekti, kefil olmasını istedim ama kabul etmedi. Bir şekilde kendince seviyor olabilir. Çok tartışan bir çift değiliz ama ondan hep bir soğukluk ve mesafe hissediyorum. Bu onun karakteri mi yoksa sevdiğini sanması mı, anlayamıyorum. Şu an hem kendi düzenimi kurmaya çalışıyorum hem de bu ilişkiyi sorguluyorum. Not: Maddi sıkıntısı yok. Az sayıda ve uzun süreli ilişkileri olmuş Her ilişkisi aralıksız başlamış bitmiş yalnız kaldığı zaman dilimi yokYaşı ise 20 sonları çocuksu ruh hali2 erkek kardeş ayrı anne baba

Sevgilimle ayrıldık ve kötü hissediyorum

Sevgilimle ayrıldık. Çok fazla kavga ediyoruz bu genelde benim empatisiszliğimden kaynaklanıyor anlamıyorum neye kızdığını. Ona çok kötülük yaptım aramız bozuldu ayrıldık iki saat sonra birisi numaramı istedi verdim. Hayatımda ilk defa biri numaramı istiyodu heyecanlandım. Doğru düzgün konuşmadık bile ben rahatsız oldum sevdiğim biri varken numaramı verdiğimi açıkladım konuşmayı kestik diyim. Çok kavga ediyoruz demiştim bu kavgalarımızı arkadaşlarıma anlatıyordum sevgilimin arkasından konuşuyoduk. Bunu sevgilime anlattım kızdı. Ama sevgilimle konuşmaya çekiniyorum çünkü her kavgamızda her olayda haklı olduğuna emin. Ben de onu çoğu noktada haklı görüyorum. Sürekli telafi bekliyo ne yapmalıyım anlamıyorum soruyorum cevap veriyo iş işten geçti diyo. Sormadan yapmam lazımmış. Ben anlamıyorum ve empati yoksunu olduğuma eminim. Onu seviyorum hatalarımı da biliyorum özür yetmiyo telafi nasıl edicem bilmiyorum. Benimle ilgili kısmı da şu benim ilgi bekleyen bir insan olmamın sebebi insanların beni düşünmesini, düşünülmek istiyorum diyim. Şımartılmak bazen ama bunu insanlardan dilenmeliyim çevrem yanlış belki. Ama sıkışmış ve bunalmış hissediyorum. Sevgilimi takip ettim rahatsız edici farkındayım kavga ettik ve ayrıldı benden iki saattir dışarda yürüyom. Ona çok zarar verdim düşüncesizlik ederek. Hoşuma gitmeyen planı son dakika bozduğum oldu. . Ne yapıcam bilmiyorum onu çok seviyorum ama uygun biri değilim galiba Konuşacak ne arkadaşım kaldı ne dostum. Yalnız başımayım kafayı yicem

turuncumantar

Hiç hayatımda aşık olmadım

23 yaşında kızım ve hayatımda hiç sevgilim bile olmadı lise yıllarımda bile pek kimseyle konuşmadım erkeklerden flörtüm tek sadece geçen sene 15 günlük biriyile flört etim ve konuşmayı kestim ailem bana sen nasıl evleneceksin neden hayatında biri yok bakım yapmıyorsun gibi laflar söylüyorlar ben kendime hayat bakım yapıyorum kendim için başkası için değil ama hiç aşık olmamakta tuhaf buluyorlar bunun sebebi nedir bilmiyorum

Sanırım aldatılıyorum?

Kız arkadaşımla güzel bir ilişkimiz var fakat sadece yüz yüze buluşmalarımızda mükemmeliz. Mesajlaşmalar da sanki aramızda dağlar var saatler sonra cevap vermeler tek ve soğuk cevaplar. . Birkaç kez sormama lazım aramızda sıkıntı olmadığını söyledi ama ben bu tarz belirsizliklere bilinmezliklere gelemiyorum. En son buluşmamızda ise telefonu çaldı abim dedi açmadı bende üstelemedim eve bıraktıktan sonra aradım meşguldü telefonu inanın içim içimi kemiriyor başkası var ise bunu nasıl itiraf ettirebilirim bu ilişki Bana zarar veriyor ama ben bitirirsem onun ekmeğine yağ sürmüş olurum onun itiraf etmesini istiyorum. Esasında hayatında da biraz karmaşıklıklar var takıntılı bir sapığı var ailesinin boşanma durumu var ben mi yanlış anlıyorum acaba bu durumlardan ötürü mü bana karşı soğuk yapıyor ama bir an önce öğrenip ya tamam ya devam demek istiyorum ruhen hiç iyi değilim

SEVEREK AYRILDIK

Merhaba. Ben 2 yıldır aynı iş yerimde olan çocuğu seviyordum. O da beni seviyor. Lakin biz bir kere kahve içmek dışında adım atmadık sonra o ailevi sorunlarım var diyerek geri çekildi. Ben hayatıma onu unutmak için birilerini aldım ama başaramadım. O da beni unutamadı son 6 aydır hâlâ flörttük. Geçen hafta işten istifa etti. Gece bana yazdı söyledi şok oldum ve ona şu mesajı attım. “Kalbimde ve gönlümde yerin ayrı ve benim için çok değerlisin” Karşılık olarak “Sen de benim için aynısın Miraycım. Çok değerli ve kıymetlisin. Her ne kadar sana duygularımı belli ettiremesem de''. Biz o ayrılmadan 6 ayın içerisinde sürekli birlikte oturur kalkardık iş yerinde. Ben o hafta hep sordum ettim onu. Bir gün aramayınca triplendi. Bir gün buluştuk. Diğer gün aradım ama o bana arkadaşlarımlayım arayacağım dedi. Gecesi yazdı şu mesajı attı. Benim hem ailevi hem ruhsal hem psikolojik sıkıntılarım var geçmişten beridir bu devam ediyor bazen yeri geliyor farklı düşüncelere giriyorum yeri geliyor daha da farklı bir ruh haline giriyorum ben gerçekten milletin aradığı o erkek değilim kendime zarar veriyorum öyle ya da böyle bitsin yaptı tartıştık bir şeyler oldu kopamadık yine ne yapacağım ben yaaa babalarımız da iyi dosttu.

mirkam