Aile Kategorisi

Sinirlenmemeyi nasıl kontrol edebilirim?

Ailem beni anlamıyor kimseyle anlaşamıyorum bişey olduğunda kendimi ifade edemeyip ağlıyorum ve bunda suçlu ben oluyorum ve simraik durumuna düşüyorum ani sinirle herşeyi söylüyorum bilmiyorum yani sonra da pişman oluyorum ama haklı olduğumu düşünüyorum ne yapsam hatalı durumuna düşüyorum sinirlerimi nasıl kontrol edip kendimi nasıl ifade ederim bilmiyorum ne istediğimi bilmiyorum ne yapacağımı bilemedim yani yardımcı olursanız çok memnun olurum

Sorunlu kardeşin nasıl yanında olabilirim?

Merhabalar, benden bir yaş küçük 21 yaşında kız kardeşim var. Doğduğundan bu zamana kadar hep çok farklıydı. Genelde mantıksız düşünür düşünmeden hareket eder. Bu sadece benim değil aile içi ve dışındaki bireylerin de düşünceleridir. Biz her aile bireyinden istediğimiz sorumlulukları onun da getirmesini istediğimizde ondan çok fazla bir şey istiyormuşuz gibi davranıyor. Her zaman ters davranışlar sergiler. Ergenlik döneminde vücuduna faça çekerdi. Ne desek tam tersine yapar kendi zararına da olsa. Bazen bize düşmanmış gibi hissederiz. Dün defterine yazdığı yazıyı gördüm ve yazıda ne kadar yalnız olduğumu bizim ve arkadaşlarının onu anlamadığını, hasta olsa bile bunu kabul etmediğimizi ve çok düşünüp çok yorgun olduğunu yazmış. Bu düşünceleri bana çok abartı geliyor. Bence kendi hayal dünyasında yaşıyor ve o hayal dünyasında bizi böyle konumlandırmış. Çünkü onun anlattığı gibi bir aile değiliz. Onun çoğu sorumluluğunu ben yapıyorum abla olarak o uğraşmasın diye. Ona çoğu konuda yardımcı oluyorum. Hayatını çoğu durumda ben kurtardım. Her şeyini olmasa da önemli olayları bana anlatır. Yorgunluk kısmında ise ona genelde ev işleri vs yaptırmayız. Bazı durumlarda karışıyoruz bunun sebebi onun çok yanlış hareketi var ve ona zarar veriyor bu kadar. Ben objektif yorum yaparak yazıyorum tüm bunları. Kardeşime nasıl yardım ederim. Nasıl bu hayal dünyasından çıkarırım?

kkubra

Bana travma yaratan bir olayı nasıl unutabilirim?

İki hafta önce eşimin telefonunda bir mesaj gördüm. Sanal dunyada bir kadına atılmış. Tek bir mesaj devamı yok o an çocukları da alip evden gittim 5 gün gelmedim. Pişman olduğunu bundan sonra daha güzel bir hayatımızın olacağını anlatıp durdu. Zaten son 3 senedir sürekli tartışmalı bir evliliğimiz var ama bu son olaydan sonra ben hiç kendimde değilim bunu nasıl aşacağım. Kendimi çok zorluyorum ama olmuyor. Eşim hiç bişey yokmuş gibi davranmaya devam ediyor. Kendimi çok değersiz hissediyorum

Eşim sakin ve iletişimsiz biri nasıl dengelerim?

Merhaba. Ben ikizler burcu hareketli konşkan değişken iletişime açık biriyim. Eşimde tam tersi iletişimi zayıf biri aslnda iş ile alakalı konularda iletişimi iyi oluyor benimle evde çocuklarla ittirerek iletişim kuruyoruz. Kendisinin yaptığı iletişim tarzını taklid ettiğimde birbiriyle muhattap olmayan iki insana dönüşüyoruz. Çok fazla maç muhabbeti dönüyor. Maça yada telefona bakmıyorsa uyuma moduna giriyor. Sürekli şaka yoluyla çay da istemesen hiç konşmıcaksın benimle falan gibi iletişime geçmeye çalışıyorum. Gülmeyi çok seven biriyim eşimi ben güldürmeye çalışıyorum birlikte gülebilmek için. Bazende bırakıyorum kendi haline. Genelde çok yorgun geliyor işten. Yatak odası ile ilgili bi problem yok. Oradan çıkinca iletişimi reddediyor. Bazen kendini görünmez sanıyor. Ben onu tanıyorum üzeribe gitmemeye çalışıyorum ama o da beni tanıyor biraz da o bana göre davranışlarını süzgeçten geçirse demeden edemiyorum. Ayrılmak istemiyorum gerçekten seviyorum eşimi ailemizi ama bu şekilde yaşamak aşırı sıkıcı geliyor bana artık

Baskıcı aileyi nasıl aşarım?

18 yaşındayım ve ailem kendimi bildim bileli çok baskıcı hiç bir şekilde akşam dışarıya çıkamıyorum akşam değil gündüzde dışarıya çıkmama izin vermiyor babam bu arada babamın eski eşi ve babam ayrı babamla kalıyorum ablam var evli kardeşim var annesinin yanında kalıyor babamın eski eşiyle görüşmüyoruz 19 yaşına gireceğim hala bir kız arkadaşımla dışarıda vakit geçirmişliğim yok bu durum çok canımı sıkıyor çok baskı altında kalıyorum okul zamanında bazen okula gitmeyip dışarıda vakit geçiriyordum çok alıngan duygusal bir yapıya sahibim bu aileyle nasıl başa çıkabilirim psikolojik baskı oluyor resmen şu an çalışmıyorum üniversiteye gitmeme bile izin vermedi ev işi bana kaldı yemekleri temizliği ben yapıyorum çünkü evde babam ve benden başka kimse yok 6 yaşımdayken ayrıldılar ve 14 yaşımda akşama ne yemek yapacağım diye düşünüyordum hala düşünüyorum diğer kızlar gibi yarın nereye gitsem diyeceğim halde bu durum çocukluğumu kısıtlıyor çok rahatsız edici bir durum beni doğuran kişi öldü ama benim için öldü tüm bu yaşadığım şeylerin sorumlusu onu görüyorum hayatım boyunca nefret edicem ondan gerçek bir anne gibi olsaydı başımızda durur benim derslerimi düşünmem gereken yaşta akşama ne yemek yapsam diye düşünmek zorunda bırakmazdı alıştım bu duruma şu an 18 yaşındayım ama ben sadece evlendiğimde de ayni şeyleri yapacağım yemek yap temizlik yap bu hayat devam edecek böyle çok yoruldum sıkıldım bunaldım ağlama krizleri geçiriyorum çok hassas bir insanım bu duygularla nasıl başa çıkabilirim hiç bir fikrim yok psikoloğa gitmek istiyorum fakat gidemiyorum destek almak istiyorum. hayatım değişmez ama bakış açım değişebilir mental olarak çöküşteyim sivilce tedavisi görüyorum onun streside var 1 aydır yüzümün kötülüğünden dışarıya çıkamıyorum çıksamda makyaj yapmak zorunda kalıyorum bu durum çok canımı sıkıyor bir erkek arkadaşım oldu 2 senedir sevgiliydik ama bana 5 dk ayıracak vakti olmadığı için ilişkimi bitirdim hala onu özlüyorum ayrılalı 2-3 ay oluyor başkasını sevemiyorum bir şey hissedemiyorum bana yeterince vakit ayıramıyordu ilgilenemiyordu bir sevgili gibi değilde. normal arkadaş gibi konuşuyorduk resmen hatta günaydın yazarız napıyosun deriz akşam olur bir daha napıyosun diye mesaj atarız sonra iyi geceler ilerisi yoktu konuşma yeri bu kadardı toksik bir ilişkimiz vardı sağlıklı bir iletişim kuramıyorduk ama ondan başkasıyla da yapamıyorum ablam la sürekli kavga ederiz her şeye bir mana bulur çünkü sürekli onun yüzünden evlenmeden önce günde 10 kere ağlıyordum hala çok kavga ediyoruz anla kardeş gibi değiliz sanki bana çok ağır kelimeler kullanıyor zoruma gidiyor stres yapıyorum bu durumlarla nasıl başa çıkabilirim lütfen yardımcı olun

Ailem ikizimden etkinlediğimi düşünüyor

Şimdi ben çocukken ikizim bazı adımları benden önce atardı ve sanki hayatım boyunca ailem benim kardeşimden sonra adım atmam zorunluymuş gibi bir algı yaratıldı ve örnek olarak geçtiğimiz haftalarda kardeşim kapandı ve bende böyle bir şey düşünüyordum ondan biraz etkilenerek ve ikizimin bana belki sende kapanırsın diye bana video yollamışlar bende onları izledim ve gayet mantıklı ve doğru bulduğum için ben de kapandım ama şöyle bir durum var ki kardeşim ve ailem deliler benim kardeşimden dolayı kapanmamı o kapandığı için ben de kapanmışım gibi algılıyorlar bu beni çok rahatsız ediyor ve kendimi açıklayamıyorum ne yapmalıyım?

Kardeşim beni manipüle ediyor

Benim kardeşim ben ders çalışırken oyun oynuyor ve ben rahatsız olduğum için onu uyarıyorum ama o tamam diyip geçiyor bunu neden yapıp beni rahatsız ettiğini anlamıyorum akşam olunca hiç bir şey olmamış gibi yanıma geliyor ve gel hadi oyun oynayalım sohbet edelim diyor Bu konu gündeme gelip aile arasında konuşulmaya başlayınca bizi manipüle etmeye ve konuyu değiştirmeye çalışıyor bunu neden yapıyor anlamlayamıyorum

Uyusam bile psikolojik yorgunluğum neden geçmiyor?

Yorgunum hep, yani uyusam da dinlenmiş hissetmiyorum. Çocukluktan travmalarım var ailemle ilgili, çarpıntı ve mide bulantısı var. Ve ölümün gelme hissi var. Ne yapacağımı bilmiyorum. Stresliyim ve artık ağlayamıyorum, ama son zamanlarda herşeye ağlamak istiyorum. Akan gözyaşı sadece 1-2 damla. .kimseye anlatmam genelde, içime atıyorum. O yüzden yardım istedim. . teşekkür ederim şimdiden ve daha önce tedavi aldım ama olmadı. .. .. ..

Neden bu kadar dipteyim?

kendimle alakalı hiç bişeyimi beğenmiyorum maddi manevi olarak bunu aşmak istiyorum ama yapamıyorum bi engel varmış gibi hissediyorum önümde istesemde olmuyor. küçükken uğradığım taciz yüzünden bedenimden nefret ediyorum mükemmel olması gerekiyor gibi ya da hiç olmaması, kendi kişiliğimde ise sevemiyorum nedenini tam olarak bişeye bağlayamıyorum, yaşamam bile bi mahiyet istiyor gibi yani gerekli mi bu kadar onu bile bilmiyorum bu kadar dipte olmamı açıklayamıyorum.

Yuvamı kurtarmak için ne yapmalıyım?

Merhaba eşimle çok severek evlendik fakat evlendikten sonra ben hemen hamile kaldım eşim işe gitmiyordu kaynımda bizimle beraber kalıyor o çalışıyordu ben hamileyim diye sürekli o alışveriş yapıyordu canımın istediği şeyleri alıyordu fakat ben bunu eşim alsın isterdim sürekli onun psikolojiisini çözmeye çalıştım acaba evliliğimi kaldıramıyor acaba baba olmaya mı hazır değil ondan mı işe gitmek istemiyor acaba ben hamileyim diye yanımdan mı ayrılmak istemiyor derken zaten kiracıyız gün geçtikte bu can sıkıcı bi hal aldı kaynım söylenmeye başladı aldıklarını yaptıklarını yüzüme vurmaya başlayınca çok zoruma gitti bende kendim işe girmeye karar verdim o hamile halimle girdim de gebeliğim kız bebek olduğu için hep kusma ve bel ağrısıyla geçti ayakta çalışıyordum matbaada bi kusmaya gidiyordum bide çalışmaya devam ediyordum belim çok ağrıyıncada lavaboya gidip biraz dinlemiyordum sürekli git gel yaptığım için şeflerin gözüne battım daha 18 yaşındaydım kimsede hamile olduğumu bilmiyordu zaten belli de olmuyordu eşimde benimle işe gelmeye başladı ben doğuma bi hafta kala çalışmaya devam ettim ben işten ayrılınca eşimde motorla kaza yaptı ayağını kırdı ben doğumda ondan çok pahalı hediyeler beklemedim zaten ama bi gül yada en ucuzundan bi çorap alsaydı bu senin için deyip bana verseydi bile kendimi mutlu hissederim tam tersine ayağı kırık olduğu için o sezeryanlı halimle ben baktım ona banyosunu ettirdim bir gün bile tiksinmedim ama ben kusunca o hep benden tiksindi bi ayda evde alçısını alınıncaya kadar durdu bi ayın sonunda alçısı çıkınca çok baskı yaptım çünkü bebeğime bakamıycaz diye çok korktum ve endişelendim ablamın kadrolu çalıştığı transfer merkezinde işe başladı tam çalışmaya başladı dedim bu sefer kaynımın evde duran altınlarını çalıp kumara yatıp kaybetmiş ve o altınlar bana emanet olduğu için. Kendimi çok suçlu hissediyorum çünkü onun bu kadar ileriye gidebileceğini hiç düşünmedim o öyle biri değildi çünkü sonrasında evi terk ettim ve kızımı alıp gittim çünkü kızımın bi hırsız babası olsun istemedim ama tabiki o hep kızımı kullanarak beni ikna etmeyi başardı ve uzun bi süre ondan nefret edip yanımda bi yere bile götürmeye korkar hale geldim acaba birinin bişeyini çalar mı korkusuna kapıldım hep ve yazın o kadrolu eleman olarak çalıştığı için uzun bi izni yoktu bende kızımı alıp onun köyü tokata annesinin yanına gittim biraz kafam dağılsın diye ben orda annesiyle kız kardeşlerine uyum sağlamaya çalışırken o eve kız getirmiş getirdiği kızda benim çok samimi olduğum komşumun kapı komşusu hemen yan binadan oturan bi adamın yiğeni bana. Yazmıyor nasılsın diye aramıyor kızını bile özlemiyor bi terslik olduğunu anlayıp ben aradım telefonum çekmiyor falan dedi ve ben eve geri dönünce bunları duydum eve gelen kıza biz eşimle ayrılık sürecindeyiz şuanda babasının evinde demiş ulan köpek ben annenin evini temizliyordum misafir ağarlıyordum orda bi çocukla cebelilerken sen kıza babasının evinde mi dedin cidden o kadar sinir oldum ki aldatıldığımı duyduğumda bidaha evi terk ettim ama geç duyduğum için ailem eski bi konu için mi terk ediyorsun falan dediler ama ne fark eder ha iki ay önce yapmış ha yeni yapmış sonuçta yapmış aileme yük olduğumu anlayınca geri döndüm oda pişmanım falan dedi ama nafile ben başak burcuyum kolay kolay unutmam unutmadım da o kız nasıl benim evime girer ya nasıl benim hergün temizlediğim halılara basar sildiğim koltuklarda oturur toplu kalsın diye canımı çıkarıp nefes nefese temizlik yaptığım evime elini kolunu sallıya sallıya girmiş neyse o konuyuda kapattık bu sefer kardeşi altınlarını istiyor fakat bizim altın verecek durumuz yok kendisi altınları çalındıktan beri yeminli bize yardım etmiyor 1 tl bile vermiyor ekmek parası olmasın evde açlıktan ölelim dönüp bakmaz bile ama her şeyin sebebi tabiki çok sevgili eşim altınları istiyor fakat eşim askeri ücret alıyor ve şu an ikinci bebeğimiz oldu ikisine yetmeye çalışıyor evin kirası faturalar alışveriş derken ayı ucu ucuna tamamlıyor ona nasıl altın alcaz ben bilemiyorum ona şu teklifi sunduk sende bu evde yaşıyorsun yemek yiyorsun duş alıyorsun kıyafetlerin yıkanıp dolabına koyuluyor sende bi şeye katkı sağla hiç olmazsa kirayı öde bizde sana her ay altını veririz dedik ama onuda kabul etmiyor borçlarım var diyor benimde çok zoruma gitmeye başladı hep emir kipiyle konuşuyor benimle “yemek ne var lan “ makineyi çalıştırsana lan “ gibi emirler yağdırıyor sanki ben bu evin hizmetçisiyim eşime söylüyorum eşim onu savunuyor sürekli onun tarafından konuşuyor “ ya aşkım boşver salaktır “ diyor gidip sen niye bu kızla böyle konuşuyorsun bile demiyor bende kardeşine tahammülüm kalmadı artık ve yıl sonu askere gidekti çok şükür kurtuluyorum dedim gitti benim inadıma tecilini bi yıl daha uzatmış ben buna bakmak zorunda mıyım onuda anlamdım sürekli evde hakimiyet onda olsun istiyor süreki bana ve eşime emirler yağdırıyor eşimde sanki o kardeşi değil o abisiymiş gibi ne dese anında yapıyor altınını çaldığı için kendini mahçup mu hissediyor onuda bilmiyorum sürekli benimle eşimin arasında hep kardeşi yüzünden tartışma oluyor kaç defa kovdum onu evden eşim gitti geri getirdi gitsin diyorum istemiyorum diyorum arsız yüzsüz gibi durmaya devam ediyor bende eşime kızıyorum oda bana çocuk genç adam babamız ölmüş abisi benim tabiki sahip çıkıcam nereye gidecek diyor bende madem abisin niye çalıyorsun kardeşinin altınlarını diyiorum bu sefer kardeşi başlıyor altınlarımı ver ben gidicem zaten bu evden diyor eşimde vercem zaten hep senin yüzünden kavga ediyoruz vercem hepsini sonra sana siktir git diycem diyor ama hiç inanmıyorum çünkü altınını versek bile adam tecilini bozmuş bi sene daha bizde ben bu durumdan çok sıkıldım