Aile Kategorisi

eşim ayrılmak istiyor

Eşimle dokuz yıldır ayrıyız. Sürekli beni aldatıyor. Şu an her seferinde çocuklar için ve onun olmadan yapamadığım için ayrılmak istemiyordum. En son bir kıza daha yazdığını duydum, 'Selam güzelim' diye yazmış. Bunda bir şey olmadığını söylüyor. Ben bunu görünce tartıştım, ailemi yanına götürdüm, bir hafta orada kaldım. Beni hiç arayıp sormadı, benimle iletişimi kesti. Ben yazdığım halde bana 'Yazma' dedi, hata olmasına rağmen hiç özür dileme gereği duymadı. Boşan, gelme, orada kal, dedi. Ama orada yapamadım, olmadı. Çocuklarım durmadı, düzenleri bozulduğu için ağladılar. Ben de dayanamayıp evime geldim. Gidince ona sinirle, 'Yeter, eve gelme, seni görmek istemiyorum,' dedim. O da bunu bekliyormuş gibi gitti. Annesiyle yerleşti, eşyalarını aldı, çıktı ve gitti. Yapmasına rağmen ben onun bunlara onun evine gelmesini istiyorum. 'Seni sevmiyorum, istemiyorum, gebersem bile o eve gelmem,' dedi. Duygularım karmakarışık; bir yanım gelmesini istiyor, diğer yanım yaptığı şeylerden dolayı istemiyor. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.

Anksiyete bozukluğunu nasıl atlatabilirim?

Yeğenim var; annesi boşandı. Bebeklikten yana bizimle hastalandığında fazla endişe duyuyorum; kalp çarpıntım, titreme, huzursuzluk oluşuyor. Uyuduğunda yatarken alarm gibi yatıyorum, gece uyanıp sesini dinliyorum. En ufak ağlamasında panikleşiyorum hemen. Üniversite için farklı şehirdeyim, burada hasta olduğunu veya sebepsiz ağladığını öğrendiğimde belirtiler biraz azalsa da anlık olarak aynı seviyede belirtiler gösteriyorum. Yeğenimde otizm tanısı var. Konuşamıyor. Anlatmadığında geriliyorum. Haber alamayınca da aynısı oluyor.

onu kaybetmekten çok korkuyorum

Merhabalar, biz eşimle severek evlendik. Şuan 9 aydır evliyiz. Eşimi tarif edemeyecek kadar çok seviyorum ve en önemlisi onu kaybetmekten çok korkuyorum. Evliliğimiz süresi boyunca çok fazla kavga etmeye başladık. Her kavganın sonunda kendimi yeteri kadar anlatamadığı düşündüğümden ağlayarak buluyorum. Artık kendime zarar vermeye başladığımın farkındayım. Eşim özünde çok iyi bir insandır. Fakat söz konusu benimle kavga etmeye gelince beni düşmanı gibi görüyor ve çok ağır cümleler kullanıyor. Öfke problemleri var. Kavga ettiğimizde beni yok sayıyor görmezden geliyor. Kavga tartışma sonrası empati yapmasını söylediğimde ise yapamayacağını belirtiyor. Ya da yapsa beni anlamıyor yine kendini haklı çıkartıyor. Bilmiyorum acaba haklı olma cabasına mı girdim yoksa anlaşılmak mı istiyorum yada eski bizi mi özlüyorum bilmiyorum. Bunları da eşime söylediğimde, bizi bu hale sen getirdin, senin elinde olan şeyler söyleyerek daha da çok üzüyor . Dün bir konu için tartıştığımızda sonumuzu göremiyorum demesi beni çok üzdü. Ben artık ilişkimi nasıl yönlendirmem gerektiğini bilmiyorum. Benden gitmesinden, uzaklaşmasından çok korkuyorum.

Affettikçe dahası olacak mı düşüncesi

Soruyu Şevval kurnaz ünyılmaz cevaplayabilir mi? Çok korkuyorum affettikçe sanki daha büyük daha farklı şeylerle gelecek diye içim ürperiyor. O güven duygusunu bende komple bitirdi. Eşime asla güvenmiyorum güvenmekte içimden gelmiyor zaten. Ona inanma duygumu yitirdim ben. Sıkıştığı an yalana itiyor kendini ben doğrusundan emin olduğum şeylerde bildigimi bildiği konularda doğrusunu duyabilirim eşimden hele ki böyle kadın konularında asla dürüstlüğü seçmez gerekirse yemin eder. Aslında benim için yemin etmesi ıspatlamasından bile daha önde gelir. Ama eşim yemin ederse inanmam. Çünkü kavgaların gidişatı boşanmaya gidecegini düşündüğü için yalan da olsa yemin etmeyi tercih eder. Ama ben başkalarından duyacağıma veya ben sorduğumda yalan söyleyip ben doğrusunu kendi imkanlarımla buluyorsam daha çok deliriyorum. Kendi dürüst olmayı seçse belki de bu kadar güvensiz olmayacaktım. Beni bu güne kadar hep kısıtladı sürekli gözleri üstümdeydi ailemden bile kıskanıyordu. Onsuz ailemle gülüp eğlendiğimde mutsuz olurdu suratı düşerdi. Şimdi bu şekilde bunları yaşatan bir adam nasıl olur da sürekli bana yanlış yapar hiç anlamış değilim. Bundan sonrada erkekleri de anlayacağımı düşünmüyorum açıkçası. Çok merak ediyorum bu yaşatılanları bir kadın yapsa ne olurdu. Veya da tek erkeklerde mi var stres anını yönetemediklrinde kendilerini rahatlatma yolu. Kadnlar stres anında moralleri bozukken cinsellik hayal etmezler veya böyle şeylerle uğraşmazlar. Moral bozuklukları rutin hayatını bile etkiler. Bir erkekler mi etkilenmiyor anlamıyorum. Veya etkileri seks mi ? Soruyu Lütfen Şevval kurnaz ünyılmaz cevaplayabilir mi 🙏

söylemeli miyim?

9 aydır babamdan resmen tiksiniyorum ama rol yapıyorum, annemi aldattığını biliyorum ama asla anneme söyleyemedim. bugün sanırım annem yakaladı ama hiç bir şey olmadı. anneme gördüğüm şeyi söylemeli miyim bilmiyorum çünkü onun düzenini bozmak istemiyorum özellikle bi ekonomik özgürlüğü yokken. ama içimde tutup saklarken de çok kötü hissediyorum. söylersem ve babam bunu öğrenirse diye de ayrı bir gergin hissediyorum. annem daha önce yakalayıp affetmişti sanırım babam bi şekilde ikna etmiş olabilir zaten çok manipülatif bi insan. asla bi daha olmayacağına dair kesin sözler verdi sanırım en azından bu tarz şeyler duydum. gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum.

ailem bana güvenmiyor

14 yaşında bi sevgilim oldu hayatım önceden şimdikine göre daha iyiydi abim telefonumu aldı ve sevgilimi öğrendi 2 ay telefonumu aldı eve kapandım biz ayrılmadık bi şekilde devam etti ben şuan 18 yaşındayım hala beraberiz annem çok sevmiyor çocuğu ilk aylarda birbirimizi aldattık oda hatalar yaptı bende ama ben düzeldiğim noktada hala o düzelmemişti devam ediyordu ve şuan geçmişe bakınca yaptıkları gözümün önünde geliyor sonra içimden sende az değildin diyerek geçiştiriyorum annem 6 ay önce ölümden döndü trafik kazası geçirdi 1 ay yoğun bakımda yattı şuan şükürler olsun çıktı ama 6 aydır ona ben bakıyorum evin işlerini ben yapıyorum bunu dışarıya çok az çıkarım gerekçe oldukça çünkü izin vermezler evde internette yok komşunun internetini kullanıyorum ama onunda haberi yok zaten bazen kapatır gider sevgilim bunu bilmiyor onunlada buluşamıyoruz ailem yüzünden sevgilim dövmeleri olan ailesi daha rahat olan biri ama bizim ailemiz öyle değil bu yüzden gelecekte sıkıntılar çekeriz diye bitirmek istiyorum ama bu isteğimde kararlı olamıyorum arkadaşımda yok sadece onunla konuşuyorum ama bi türlü ona tamamen ısınamıyorum evde çok bunaldım ağlasam sinirlensem hemen annen bu haldeyken yaptığın hoş mu diyorlar ama bende insanım değil mi kendimi önemsiz hissediyorum geçmişte evden kaçardım ama şuan olgunlaştım onuda yapmıyorum çözüm olmadığını biliyorum ama bana hala güvenmiyolar gerçekten çok bişey istemiyorum akşamları bile değil gündüzleri çıksam yeter ama yok benim ağlamam onlar için önemsiz ağladığım için suçlarlar benim kızım odasında ağlasa gider sarılırım ama onlar sinirleniyor babamın herşeyine sinir oluyorum çıkarttığı seslere yaptığı hareketler onunla aynı odada olmak bile zulum gibi benim için bazen acaba kötü bi evlat mıyım diye düşünüyorum kısacası sevgilimdende ayrılıp kendimi iyice kapatmayı düşünüyorum hiçbişeyi haketmiyorum🙂 abimde evlendi bu arada bana pek karışmıyor artık ama babamla annem daha feci şuan

Geçmişte yaşadığım olayları neden sürekli hatırlıyorum unutamıyorum

Mesela kocamın ailesi yaptıklarını unutamıyorum bir ara iyi oluyoruz sonra yine bişey yapınca kaynanam eski olaylara gidiyor aklım aile binasında oturuyoruz kocamla hep bu yüzden tartışıyoruz takma kafana diyor ama ben sürekli takılıyorum bana uymuyorlar Tarzımız yaşayışımız hep dedikodu gıybet. Yapıyor ben de sinirleniyorum Bi gelini diğer gelinin yanında kötülüyor Arkasındankonuşuyor ben de onu konuşan benimde herkes hakkında anlatır Di

Evliliğim bitmeli mi?

Ben 28 yaşında 2 çocuk annesiyim 2. Ye hamileyim 1. Olan da 1 yaşında iki tane çocuk çok zor. Eşim ailesiyle birlikte para kazanan biri hep bizi bi çıkıntı olarak gördüğünü düşünüyorum. Ben anneme yemeğe gitmiştim o günde yünebeni yalnız bıraktı kendi ailesini onların istediği bi yere götürdü. Ailesi çok dışarı çıkan insanlar olmadığı için ama ilk önce sözünü bana vermişti yemek sözünü o günde annemde yemek yokmuş ben bunu annemlere gitmeden biliyodum ama ona söyleyemedim çünkü söylersem yine beni göndermek istemicekti spnra gideriz diyicekti. Ama ben bunu sonra ona anlattım beni yalncılıkla suçladı yine ses çıkartmadım ama ben annemde bi kaç gün durmak istediğimi yazdığımda boşanma konusu açtı. Spnra bende daha önce yaptıklarını aileme açtım bana çok baskı kurduğunu ailesinin yanında pek gelmediğini hep çocuklarıma yalnız bakmak zorunda kaldığımı gelse bile günde anca 2 saat ilgilenebildiğini çünkü çok geç geliyodu. Olay tabiki artık büyüdü amahala 15 gün boyunca hiç gelmedi arasada gelmedi aileler girdi işin içine aslında bir şekilde be geldim eve ama bir türlü hala çözemiyoruz olayı her hafta gitmek istediğimi kabul etti ama hala be götüremem peşinde anneme güne gitmiştim bu olaylardan sonra o gün babası arayıp hesap sordu ne demek gittin diye ve kocam ona hiçbirşey demedi seninkiler bana dedi benimde babam söylüyor dedi. Ben artık yoruldum stresli bi hamilelik geçiryorum bebeğim gelişim olarak iyi değil doktor stres yapmamamı söylüyor ama kocam bunu bile umursamıyor. Şimdide ben senin ailene gitmiyorum git otobüsle diyor ama kendin de araba var onu almak istiyorum çocukla zor da olsa alıp gidicem anneme o kadar karışıkki herşey. patladım ama hala anlamak istemiyor. Ne yapmalıyım? Bi çıkmazdayım çocuklarımı babasız bırakmak istemiyorum yuvasız bırakmak istemiyorum.

İçinden çıkamadığım ruh halimi zihnimi kötü etkileyen bir durumdayım ne yapmalıyım bilmiyorum

İçinde bulunduğum ruh halinin beni dibe çektiğini ve zihnimin bir sürü düşünceyle beni ele geçirdiğini söyleyebilirim. Öncelikle sıkıntılarımdan bahsetmeliyim. Daha yeni evliyim yaklaşık 7 ay oldu ve hamile kaldım hemen şuan bebeğimizi bekliyoruz 30. haftamdayım. Bunun yanı sıra Ramazan ayına giriş yaptık ve eşimde bende çalışıyoruz iftardan 45 dk 1 saat önce çıkıyorum ben işten. Eşim 32 yaşına gelmişsin ama anneniz hep yemeğinizi yapmış siz gezip tozmuşssunuz bişey öğrenmemişsin diyip duruyor. Bende bişey yaparken o beğenmeyecek diye ekstra özeniyorum ama strese giriyorum ve işler daha kötü bi hal alıyor. Yaptığım istediği gibi olmuyor ve bi kaşık alıp bırakıyor bir eline sağlık bile demeden. Kaç saattir bir şeyi yapamıyorsun insan istediğine pişman oluyor diyor,ramazan ayına girdiğimizden beri de ekstra tuhaflaştı. Bişeyi yapmaya başlayacağımda şunu yapabilir misin ki hiç yapmamışsındır ki zaten gezmeden tozmadan diyor ağlaya ağlaya hazırlık yetiştirmeye çalısıyorum dün naparsan yap ben senle yemeyeceğim dedi o yemeyecek diye ben hazırladım ama oturmadım sofraya,seni mi nazlayacağız sürekli diyor ağladığımda,değişti tanıyamıyorum onu sanki iki kişi var içinde birisi beni düşünen kıyamayan öbürü de beni aşağılayıp hor gören hamilelikmiş başka bişeymiş asla umursamayan bir adam. Ağlayan insanı sevmem ben daha çok üstüne giderim lafımı çekmem diyor,dedim ki beni düşünmüyorsan bebeğine kıyamaz insan. Ben o babalardan değilim Allah vermiş çok şükür derim kendini kurtarırsa ne mutlu diyor söyledikleri beni öyle yaralıyor ki ama asla umursamıyor,her şeye rağmen ne desede yine yanına gidiyorum laflar zoruma gidiyor ağlıyorum asla tutamıyorum kendimi yalandan ağlama diyor. Bi tebessüm edip sarılsa dünyalar benim oluyor kendimi ezdiriyorum çok kızıyorum kendime de ona da çok kızgınım ama çok seviyorum. Her şey mutlulukla devam etsin diyorum çok mu şey istiyorum. Bana neden böyle davranıyor derdin ne diyorum anlayamıyorum onu. Bir de son zamanlarda lavaboya bile telefonla gider oldu. Banyoya giderken telefonunu şarja yanımda bırakmıyor diğer odaya takıyor. Bende şüpheleniyorum bu durumdan. Aklımda bi sürü düşünce karnımda bebeğim bir yanda yuvam ne yapacağımı bilmez haldeyim. Kimseye asla üzüldüğümü göstermiyorum üzülürler diye. Ve bu durumlar altında ezilip kalıyorum. Taktik uygulayım ben kaçıyım o gelsin diyen bir insan asla olmadım ama o bence ne yapsam da yine beni seviyor düşüncesinin farkında. Bir de taşınma sürecimiz olacak bir süre doğum vs zamanı ayrı kalacağız ben bebeğim doğum lohusalık evlilik ilişkimiz derken kendimi nasıl toparlarım naparım bilmiyorum. Çıkmazdayım🥹

Porno bağımlılığı

1,5 yıldır evliyiz. Evlendikten 3 ay sonra atandığım şehre geldik eşimde işini bırakıp benimle geldi burda iş bulamadı. Hergün benimle okula gelip destek oluyor. Ama ne zaman ben okula tek gelsem toplantım olsa hep porno izliyor, başka kadınların resmine bakıyor. Çok pişman oluyor, ağlıyor yeminler ediyorlar ama sonuç değişmiyor. Terapi işe yaramadı. Bende yapmak istemiyorum diyo ama yapmaya devam ediyor. Annemle paylaşamıyorum abimde boşanma aşamasında ona çok üzülüyor, babamın yaptıkları, yaşattıkları da var o yüzden annemi daha üzmek istemiyorum. Ben babamın telefonunda da hep porno videoları yakaladım babamın başka kadınla beraber olduğu videoları izlemek zorunda kaldım yani zaten bu konuda yaralıyım eşimde bunları biliyor. Üstüne bunları yaşatması daha da zor geliyor. Aklımda hep şu var "kocamın aklı başka kadınlarda" bunu atamıyorum. Bu konu dışında çok merhametli, bana çok düşkün asla hakkını yiyemem böyle bir eşten bunları yaşamak daha zor. Cinsel hayatımızda açık açık konuşurum. Helal dairesinde istediği beklediği ne varsa yapmaya çalışırım hem eş olarak hemde oraya yönelmesin diye. Ama değişen bir şey yok. Çok çaresiz kaldım boşanmalı mıyım bilmiyorum. Ne zaman evden tek çıksam eve gelirken kalp çarpıntısıyla geliyorum acaba birşey yakalayacak mıyım diye. Kendime de zulüm etmek istemiyorum. Ne yapmalıyım?

turna