Aile Kategorisi

Değer görmek için, vefa görmek için ne yapmalıyım

Eşimle 4 senelik evliyiz ve gerçekten çok güzel seven ve merhametli bir insan. Ancak konu ailesi olunca akan sular duruyor. Annesi sürekli mağdur edebiyatı yapıp abisinin maddi duruma ihtiyacı olduğunu dile getiriyor. Veya mağdur olacak herhangi bir kişi olabilir. Ondan bağımsız sürekli yapacağımız yatırımlara karışıyor. Sanki kendisine alıyor. Eşim ile kendimiz çalışıp bu günlere geldik. Bu 4 sene içinde bir de başarısız bir tüp bebek deneyimimiz oldu. Kolay şeyler yaşamadık. Gelmek istediğim konu ise şu:Ben eşimden tatile gitmeyi istedim. Baş başa vakit geçirmenin bize iyi geleceğini öne sürerek. Ilk önce geçiştirdi tamam bakariz dedi. Tekrar bu konuya değinince delirdi birden, işte ne kadar bencilsin abimin durumu yokken ben nasıl keyif yapayım ev aldık borcumuz var sen hep kendi keyfini düşünüyorsun gibi sözler sarf etti. Halbuki ben ona ilişkimizi düşündüğümü söyledim ikimiz için iyi olacağını. o kadar kırıldım ki şuan ona karşı hiç bir şey hissetmiyorum. Sıfır yani. Kırgınım. Bu konuyu konuşmak bile istemiyorum artık onunla. Tepkisini tahmin edebiliyorum. O tabiki hiç bir şey olmamış gibi davraniyor şuan. Ama ben durgunum ve o bunu fark etti. Az öncede duygusal türküler açıp ağlıyordu hiç üzülmedim onun için. Çünkü o beni ağlatınca kırınca yanıma gelip umursamiyor bile. Şuan kendime vakit ayiriyorum. Ona verdiğim bütün değer, emek, sanki hepsini unuttu.

kirilmis

eşimi nasıl ikna edebilirim

merhaba ben 6 yıldır evliyim 3çocuk annesiyim eşim surekli ailesine para veriyor bizi umursamıyor eşimin ailesinin durumu iyi 30bin maş alıyor kayın pederim 1ev kirası alıyor 10 bin gorumcem bekar 30 bin alıyor birikim yapıyolar bizden istiyolar psikolojim darma duman ne yapmalıyım boyle bi durum için çocuklarım çok küçük çalışamıyorumda eşimde ailesinden vazgecemiyor benim ailem bana yardım ediyor eşimde ailesine yardım ediyor

Ailem sanırım evlenmemi istemiyor bana mı öyle geliyor acaba

İsmim Şeyda 28 yaşındayım ocak ayında 29 olucam sevgilim var İsmi Emre 30 yaşında çok olgun bir insan 10 aydır görüşüyoruz evlenmeyi istiyor ama ben sorumluluktan korkuyorum annem ile babam ayrı benim 2017 den beri annem dedem evlenmemi istemiyor 2 gün sonra gelirsin diyo dedem annemde 3 ay zor dayanırsın hep dizinin dibinde olmamı istiyolar seni düşündüğümüz için bunları diyoruz diyolar bana napacagimi şaşırdım benim annem erkeklere hiç güvenmiyor bu zamanda Psikiyatrik tedavi gördüğümü de biliyor emre dedem her seferinde sen 2 gün sonra gelirsin dayanamazsın gelirsin bizim kapıya diyo

seyda97kpln

Üzülmeye hakkım olmayan şeylere üzülüyorum

Ben mezuna kalmış bir sınav öğrencisiyim. Ailem ile geçen seneki ilişkimden eser kalmadı. Bana her baktıklarında bir hayal kırıklığı görüyorum. Babamın deyimiyle fiyasko olduğumu iliklerime kadar hissediyorum. Dershaneye gitmiyorum bu sene, arkadaş çevresi bol olan sosyal biri olmama rağmen herkesle iletişimi kestim. En yakın arkadaşlarımla bile iki üç ayda bir buluşuyorum. Özel derse haftada bir gitmek dışında evden dışarı çıkmıyorum. Bu sebeple evde sadece ailemi görüyorum. İşteki bütün sinir stres lerini eve de yansıtıyorlar ya da bana. Ayda bir güzel söz söylüyorlar söylemiyorlar. Kardeşime ise bir prens gibi davranıyorlar. Babam onun erkek olmasını bahane ederek gidemeyecegimi söylediği yerlere götürür. Gezerler, yemek yerler. Annem haftada iki gün olan izninde ev işlerini yapar, belki alışverişe çıkariz. Buna bir şey demiyorum çünkü üzülmeye hak görmüyorum, geçen sene bana o kadar emek verdiler ama elime yüzüme bulaştırdım. Bu gün babam ve kardeşim araba yıkamaya diye çıkıp akşam dürümcüden gelince fark ettim artık ne kadar kırıldığımı. Bana soğuk döner getirmişler, düşünceli olduklarını söylememi beklediler. Evde akşama kadar tektim ve onlar gelince birlikte yeriz diye bir lokma yemedim. Haber vermeye tenezzül bile etmediler. Bilmiyorum, belki abartı belki de kendimi açıklayamiyorum ama üzülmeye hakkım olmadığını bile bile üzülüp kafama takıyorum. Derslerimi de etkilemeye başladı. Ne yapabilirim?

tipikmezun

Kendimi iyileştirmek istiyorum ilişki konusunda

Kendimi iyi hissetmek istiyorum psikolojim daha iyi olmalı hissiyatımı tekrardan kazanmak istiyorum hissizleştim zamansız ve boş ağlamaya başladım sorun ne bilmiyorum enerjim yok şansım yok ne yapacağımı bilemiyorum artık bu konuda hakkında eşimle aram kötü ilişki esnasında ilişki yasıyamıyorum ne yapmam gerekiyor bana yardımcı olabilir misin lütfen rica ediyorum senden akıla veya destek istiyorum senden lütfen bana yardımcı olur musunuz

Kendimi değersiz hissediyorum ne yapmam gerekiyor içten gülemiyorum artık

Eşim ilgisiz ama bunun farkında değil bu süreç beni yıpratıyor artık memnuniyetsiz birisi oldum içten gülümsememi kaybettim sürekli yorgun duruyorum enerjim yok bi çocuğum var bazen ona karşı da sinirli oluyorum bütün sebebi eşimin bana ilgi göstermemesi onu çok seviyorum ilişkimizde hep verdim hep verdim ama bi süre sonra herşeye şiikayetçi olan taraf ben oldum eşim ise beni memnuniyetsiz gördü en son tartışmamızda evlendiğimizden beri mutsuz memnuniyetsizsin dedi sinirden söylediğini söyledi sonra ama bunu bana söyledi

Eşimin yaptıklarını affetmiş gibi olsam da aslında affedemedim.

Merhaba eşim 2 buçuk sene önce beni aldattı. Tamam 4/4 lük bir evliliğimiz yoktu ama çok seviyordum onu hiç aklımın ucundan böyle birşey geçmezdi. Öğrenince evi terk ettim kızım o zaman 2 yaşındaydı. Birkaç gün sonra beni yalanlarına inandırıp geri eve döndürdü. Her gün aklımdaydı her gün üzülüp ağladım. Bu böyle 6 7 ay kadar sürdü. Sonra cezaevine girdi 1 buçuk sene bekledim. Çıktığında düzelmiş olacağını umdum ama hiçbir zaman problemlerimiz bitmedi. Evet beni aldatmıyordu ama sürekli istemediğim şeyleri yapıyordu. Eve geç gelme dışarı da alkol alma evine ilgisizlik vs. Kendisi aşırı aşırı aileci, aileden kastım anne babası kardeşleri. Senelerce beraber kaldık benim istemediğimi bilmesine rağmen. Şuan evimiz ayrı ama yine sık sık gelirler. Ne evlendiğimden bir şey anladım ne de gençliğimden. Tüm bu affettiğim şeyler için kendimi affedemiyorum. Her tartışmamızda aklıma bu olanlar geliyor kendime kızıyorum neden en başında bırakmadım diye. Böylesi bir evliliğin bitmesini neden istemiyorum anlamış değilim. Tek istediğim eşimin düzelmesi bende biliyorum o hep böyle kalacak ama insan bi umut bekliyor. Bu durumda ne yapmam gerek

Mutsuz bir evliliğim var ama boşanmakta istemiyorum

Merhaba. 3 senelik evliyim tanıştığımızda eşim çok kötü durumdaydı ne işi ne bir evi nede sağlıklı psikolojisi vardı. Evlenmiş boşanmıştı ve daha 1. 5 yaşında hasta bir çocuğu vardı. Bilmiyorum evlenme sebebim onu gerçekten sevmek miydi yoksa acıdım çocuğuna mı kıyamadım hiçbir zaman emin olamadım. Ailem karşı çıkmasına rağmen kaçarak evlendim. Hasta çocuğumuzu 2. 5 sene önce kaybettik. Şu an 2 küçük çocuğumuz var. Kendine ait döner dükkanı var. Bana yapabileceği tüm haksızlıkları kötülükleri yaptı. Her tanıştığı kadınla kızla flört eder numaralarını alır bazen çay kahve içmeye davet ederdi. Her seferinde bağırıp çağırıp kavga ederdik en sonunda yine ben en ufak bir çabasına affederdim. Sonra bu huyunu bıraktı iddia oynamaya başladı. Batma derecesine kadar devam etti. Bunuda bıraktım ettim dedi bu kez alkole başladı. Kendini kaybedecek kadar içmese de beni çok rahatsız ediyordu. Ayrılmaya karar verdim baba evine döndüm geldi bıraktım falan dedi beni ikna etti yine barıştık. Ben döndükten sonra aldattığını düşüneceğim şeyler yaşadık, kanıtlayamadığımdan konuyu kapatmak zorunda kaldım. Bu kez hem iddia hemde birkaç gündür alkol içmeye başladı. yoruldum. Ama ayrılmaya cesaret edemiyorum. Bilmiyorum bağımlılık gibi hissediyorum ya da yalnız kalmaktan mı korkuyorum acaba. Birazda çocuklarımın annesiz ya da babasız büyümesi kalbimi çok yaralıyor. Sonra diyorum acaba çokmu seviyorum bırakmak istemiyorum bilmiyorum.

Eşimle aramdaki sorunları nasıl aşarım

Bu sorumu Fatma Gizem bitgenin cevaplamasıni istiyorum çünkü daha önce iki kez daha sormustum çok guzel cevaplamisti ben eşime nasıl davranicam bilmiyorum artık kafayı yemek üzereyim nerde yanlis nerde hata yaptığımı bilmiyorum anlamıyorum esim bana sürekli ilgisizsin sevgisizsin hissettirmiyosun sevmiyorsun diyip duruyo ve ben hemen hemen hergun sabah 08. 00 aksam 22. 00 günde 14 saat calisan biriyim ve her akşam eve geldiğimde eşimle birlikte film izleriz her akşam izliyoruz abartısız ben her gece o yorgunlukla gece2 den önce uyuyamam eşimle zaman gecirmek için film izlerken arada muhabbet ederiz arada yakinlasiriz arada sakalasiriz ama eşim bunları ilgiden saymıyor bazı geceler çok yorgun olduğumda uyuya kalıyorum haliyle bende insanım esim sanki sürekli böyle yapiyomusum gibi tek bildiğim uyumak başka bildiğin yok diyip duruyo bu yaptıklarımı bişey yapmaktan saymiyo ve ben bunu gerçekten anlamıyorum anlam veremiyorum ben bunlari ilgi alakadan mi sayiyon sen diyo bana surekl bana asalayici sözler kelimeler sarf ediyo ben hiç birine karsilik vermiyorum ben gerçekten yoruldum konuşuyoruz konusuryoz iki dakika susmamla niye susuyorsun konuşsana diyip duruyo tek ben konuscam konu bulcam onu istiyo benden gecenin ikisinde ucunde falan bana bı çıkış yolu gösterin ne yapmam gerekiyo hafta sonları evde çok bunaldigi için dışarıda cikiyorum c. tesi birlikte cikiyosak Pazar günleri kardeşiyle birlikte cikiyo sırf rahat nefes alsın diye evde çocuklara ben bakıyorum kendime ait bi zmaan dilimin yok ben kendimden vazgeçtim yeterki aramız iyi olsun diye bana dışarı istersen çik dıyo cikiyorum ama bu saat sonra basliyo beni aramaya bı saat içinde ben gerek gormuyorum dışarı çıkmaya buna kuzenlerimde şahit oldu kuzenlerimcik diyorsun niye arasiyosun dıyolar bana her kavgada bana küfürler saydiriyo kadın olmasına rağmen ama ben hiç birine karsilik vermiyorum yüzümü tirnakliyo biyerlerimi kanatiyo kaç kez iş yerinde alay konusu oldum bu yüzden ama ben bunların hiç birinde eşime karşılık vermedim lütfen bana bu yardımcı olun ben artık nasıl davranicami ne yapacağımı bilemez hale geldim evde herşey herkes onun yönetiminde herşeye o karar veriyo o hale geldik bana sürekli her kavgada beni istemediğini hayatında başka birini istediğini çok sıkıcı olduğumu sanki 60 yasindaymissin gibi olduğumu söyleyip duruyo 32 yaşındayım eşim 27 bu ilişkide sorunlu olan cidden ben miyim birde ben eşime sürekli iyi davranırım asla kırıcı konuşmam bagirmam yer geldiğinde sarılırım öperim gözlerinin içine bakıp onu sevdigimi soylerim hoşuna gidecek sözler söylerim ama söylemek için değil samimi şekilde söylerim bunları ama kendisinden hiç duymam bana karşı zaten ben karşılık bekleyerek yapmiyorum bunları iyi kötü yaşadıklarımızı aktarmaya çalıştım inşallah iyici anlatabilmisimdir benim bu yaptikalrim gerçekten ilgi alakaya sevmeye girmiyomu kafayı yicem artik lütfen bana bı çözüm yolu söyleyin tesekkurler

muhammet67

2. Çocuktan sonra ilk çocuğumun psikolojisi

oğlum 2. 5 yaşında bebeğe sürekli vuruyor zarar vermeye çalışıyor ikisine de tek başıma bakıyorum ben fark etmeden bebeğe zarar vermesinden korkuyorum. Oğlum bebeğe vurduğunda eşim de ona kızıyor bu yüzden psikolojisinin iyice bozulmasından korkuyorum. Kardeşi ona çikolata almış gibi yapıyorum her gün ama faydası olmuyor. Bebeğe vurduğunda gülüyor inadına daha da vuruyor. Huyları değişti inatçı her şeye ağlıyor bilmiyorum aslında ne zaman istese ilgi gösteriyorum sarılıyorum ama yetemiyorum sanırım. Çevremde bakımlarına destek olabilecek kimse yok eşim de yardımcı olmadığı için her şeye kendim yetişmeye çalışıyorum ama olmuyor genelde ikisi yalnız kalıyor. Yalnız kalınca hemen bebeğin yanına koşup önce seviyor sonra ben yanlarına giderken hızlı hızlı vurmaya başlıyor. Ne zaman bebeği kucağıma alsam ya da uyutmaya kalksam onu bırak beni al beni uyut salla bana sarıl gibi şeyler söylüyor. Sürekli benim yapma dediğim şeyleri gülerek yapıyor bağırıyor ağlıyor. Bu süreci nasıl yöneteceğim ya da yönetebilecek miyim bilmiyorum.