Aile Kategorisi

Aile ilişkilerinde kendimi nasıl geliştiririm?

Merhabalar, eşimin ailesine yeteri kadar ısınamıyorum ve (benden kaynaklı olduğunu düşündüğüm) aramızda ufak bir iletişimsizlik var. Yaklaşık dört yıldır ailemden uzak Kanada’da yaşıyorum. İlk yıl yalnızdım sonrasında evlendik ve eşim de benim için buraya geldi. Dolayısıyla ailesiyle çok vakit geçirmedim. İçine kapanık ve özgürlüğüne düşkün biriyim. Eşimin annesi ise her zaman çocuklarını görmek ve onlarla iç içe olmak isteyen biri ayrıca kızına göre kocama daha düşkündür. İlk evlendiğimizde sürekli kocamla ne kadar yakın ve hep beraber olduklarını anlatıyordu. Annesi çok alıngan, ilgi isteyen ve ufaktan da karışan biri. İnsanlara çok hayır diyebilen biri değilim eşimi ve ailesini üzmek istemem. Fakat ailesiyle bulunduğum zaman sıkılıyorum ve sohbetleri çok açmıyor. Eşim ailesine göre daha bireyselci olduğumun farkında ama o da arada kalıyor. Yaklaşık üç yıldır ailelerden ayrı yaşadığımız için ben çok memnunum kendi düzenimizi kurduğumuza ve büyüdüğümüze inanıyorum. İki üç yıl içinde ise ailelerin yanına döneceğiz. Eşimin ailesine yakın bekarken alınan bir evi var. Fakat mahalleden dolayı ne o evde yaşamak ne de ailesiyle sürekli iç içe olmak istiyorum. Başka bir yerde oturabilecek ekonomik gücümüz ise yok. Bu beni strese sokuyor ve ailesinden daha da uzaklaşıyorum gibi hissediyorum. Onlara ısınmak için ne yapabilirim? İlişkimizde daha iyi olmak istiyorum.

Ben niye böyleyim nasıl değişirim

Ben bunu kendimi bile zar zor ikna ettim galiba o yüzden çok yardıma ihtiyacım var. Biz 5 kardeşiz ben ikinci olanım ben bir süredir en küçük ve ondan bir büyük kardeşimi hiç sevemiyorum. Sevmek değil de ne bileyim görmek etrafımızda olmalarini istemiyorum. Bir yere giderken gelsinler istemiyorum. Özellikle en küçük olanı mesela bir doğum gününde pasta kesilecek başına geçiyor görmemiş gibi bir de otur diyince lafımı dinlemiyor üstüne çok sinirleniyorum onun çocuk olduğunu biliyorum 10 yaşında sanırım. Ancak böyle haraketler yapması beni çok sinirlendiriyor. Başka şeyler de var tabi bu şekilde ayağımın altında dolaşıp duruyor otursun gözüme gözükmesin istiyorum. Benden bir küçük olan da onun gibi şımarık kimseyi önemsemiyor ona da genel olarak sinirleniyorum ancak en çok en kucuk olana dediğim gibi hiç görmek istemiyorum. Bu beni üzüyor çünkü o bir noktada benim kardeşim ancak dediğim gibi her hareketi çok batıyor. Büyük olan da da aynı şeylere sinir oluyorum konuşmasin istiyorum o da çok bilmiş tam ergenlik döneminde. Yani bu çocuklara karşı duygu hissedememek beni rahatsız ediyor. Ben küçükken bir şey yaparken herkesi düşünür ona göre hareket ederdim ama onların bu hali beni çok sinirlendiriyor

ailem bana güvenmiyor

eve internet bağlatmıyorlar annem ağır bi kaza geçirdi ölümden döndü evde ona bakıyorum dışarıya da çıkamıyorum genelde ve çok bunaldım 2 senelik ilişkim var buluşamıyoruz ve strese giriyorum bu durumdan çok sıkıldım işe girmek istiyordum ama annemin durumu yüzünden onada giremedim ve iyileşmesi uzun zaman alacakmış gibi ne zaman sinirli üzgün olsam bana annemin durumunu yüzüme vuruyorlar bu halde böyle davranman hoş mu diyerek ama bende insanım evde durmak çok sıkıcı hiç arkadaşımda yok sevgilimlede geçmişteki hatalarımız yüzünden ondan ayrılasım geliyor ama bunu yapmak istiyor muyum bilmiyorum kararsızlık içindeyim o beni gerçekten seviyor ama malum geçmiş ailem zamanında sevgilimi öğrendiği için bu haldeyim bana şiddet bile uyguladılar hepsine çok kızgınım

Aile ortamım bana uygun değil

Ailemle anlaşamıyorum yeterince sevilmediğimi düşünüyorum bu konu canımı sıkmasa bile adaletsiz davranmaları beni sinirlendiriyor söyledikleri şeyler çok ağır geliyor ve sesimi yükselterek hakaret veya küfür ederek karşılık veriyorum onlar evde yokken çok mutluyum geldiklerinde üzülüyorum veya dışarıda cok mutluyken eve geldigim anda durduk yere sinirleniyorum onlardan nefret etmiyorum ancak uzak olmak istiyorum hayallerimden birisi tek yaşamak ne yapmam gerek sinir için kapsül pasiflora tarzı şeyler kullandim ancak sakinlesmiyorum cok strese giriyorum ve bu cildime sağlığıma kiloma yansıyor suan icin ailemden uzak kalma durumum yok onlara nasil daha fazla katlanabilirim

Kafamda birini ve geçmişi nasıl daha az düşünebilirim?

Kafamda nasıl ayrılacak olduğum eşimi ve geçmişi daha az düşünürüm ve moralimi her gün aynı seviyede yüksek tutarım Bu konuda destek istiyorum Eşimin beni aldatması beni çok çok üzdü 5 yıldır bu konuyla boğuşuyorum Yoğun mesaide bir işte çalışıyorum ve 2 tane 14 ve 17 yaşında lgs ve yks sınavına girecek erkek ve kız çocuğum var Evliliğimizin 20. Yılı ve çok yalan söylediğni tespit ettim 15. Yılımda beni aldattığını tespit ettim ve af diledi 16. Yılımda yine yaptı yine af diledi evden 3 ay gönderdim geri geldi sonra evde bol bol tartıştık onun beni sevmediğini hissettim bir iki numara daha yakaladım inkar etti en son watsapına girdim 2 ayrı kadınla cinsel içerikli mesajlarını gördüm o günden beri çok konuşmuyoruz Çocukların sınavını bekliyoruz Ayrılacağız ama o hiçbir şey olmamış gibi davranıyor Bu beni çok rahatsız ediyor

Sera2127

İkinci evliliğim eşimin yetişkin oğlu ile anlaşamıyorum yardım eder misiniz?

Slm 8 senedir 2. eşimle yaşıyorum 20 li yaşlarda oğlu var ve başka şehirde okuyor,ben eşimi çok sevdiğim oğluyla ve üst katta oturan demans hastası olan annesi ile yaşamayı kabul ettim,Oğlu daha 1 yasinda iken anne baba sorunlu şekilde ayrılmışlar ve benden 3,4 sene öncede kısa süreli bi evlilik yapıp ayrılmış,bu cocuk hiç babasını tanımadan büyümüş,bu yüzden annenin verebildiği sevgi ile büyümüş,ve sonra ben hayatlarına dahil oldum, ilk başlarda ufak olduğu için snrm beni kabul etti sevdi diye düşündüm ama büyüdükçe benden nefret ettiğini ve aşırı sekilde annesini kiskandigini farkettim ,bazen tartışma olunca annesiyle bana zarar verebilecek davranış sergiledi,alttan aldim aramizda baba oğul diye bir ilişki mevcut değil abi diyor bana bende ona oğlum demek istemiyorum çünkü iki evladım var,tüm yaptığım pişmanlık diye düşündüm yillardir böyle bir ortamın içinde olmak beni çok baskıladı, çocuğu olan bir kadınla yaşamak zor ve başka bir şehre yada tatile bile gidemiyoruz ve annesi 2 senedirhasta ve yalnız birakamiyor haftasonu cikamiyoruz dışarı artık, annesine ve oğluna toz kondurmuyor ,ara ara sırf oğluyla anlaşamadığımiz için kisa sureli aramizda ayriliklar yaşadık ama sevdiğimiz için barısiyoz,oğlu artık bir yetişkin ama asosyal mlsf ,ufakken hep ezilmiş babasız olduğu için, yıllardır aramadığı babası birgün aramış annesi vasıtasıyla 3,4 senedir öz babasiyla görüşüyor yardımcıolun

Eski eşimle ilgili kafam karışık

Merhaba. 3 yıla yakın oldu ayrildik eski eşimin istegiyle. 7 yaşında oğlum var. Hayatıma başka biri girdi bunu süreçte ve çıktı. Seviyordum kendisini ama maddi olarak sorumsuzdu ayrildim. Eski eşim çok sorumluluk sahibidir ama çok mıcmıc ilişkileri sevmez. Ben de yakınlığı ve güzel şeyler duymayı severim. Şuan ailemle yasiyorum zorlanıyorumEski eşim şöyle dedi,tekrar deneyelim vakit geçirelim 3müz bakalım bı. Oğlumuz için çok mutsuz dedi. Akışında ilerlesin bi acele etmeden bakalim, aileme bile söyledim ben tekrar birlesebiliriz diye dedi. Genelde az konuşan biridir. Bunları soylemesinden bincikarimda bulunmalı miyim yoksa insan net bi şekilde iyi şeyler duymayı mi beklemeliyim bilemiyorum. Kendi duygum ona karşı pek kalmadı ama severek evlenmistik. Belki eski duygularım tekrar canlanır diyorum bı deneyeyim dedim. Ayrı şehirlerdeyiz. Gel vakit geçirelim dediğinde gitmedim ama başka bı zaman için gelicez dedim tmm dedi. Bı plan yaptın mı dedi hayır dedim. Vakit geçirmek üzerine düşündü o zmn. Benim yaşadığım şehir için seviyor musun burayı dedi evet dedim. Onun yaşadığı yer iyi gelmiyor bana heleki ailesini hiç görmek bile istemiyorum. Ne yapicagimi bilmiyorum. Hala seviuor mi yoksa mantıklı mı davranmaya çalışıyor, ki hiç benim yapamiycagim şeyler, bilmiyorum. Biriyle olmuş olman zor benimicin dedi yada o sebeple mi anladı bilmiyorum, biseyleri düzeltmeye çalışması sevdiğini mi gösterir? Ne yapmalıyım

Evlilikte şeffaflık ve öncelik sırası karmaşası

Merhaba, 5 yıllık evliyim . Evliliğimizin ilk günlerinden itibaren eşim tarafından hep ikinci planda bırakılıyorum Hatta yok sayılıyorum. Evde farklı ama ailesinin yanında bana yabancı gibi davranıyor . Hatta bazen onların yanında bilerek beni azarlıyor. Bir aile meselesi olduğu zaman benim yanımda konuşmuyor. Bir keresinde beni odadan cıkartmıştı . Evde ağzını bıçak açmazken ailesin yanında çok konuşkan biri. Bana ve çocuklara karşı çok ilgisiz . Sürekli yorgunum diyor ama ailesini ziyaret ya da arkadaş buluşmalarında yorgunluğunu önemsemiyor. Maddi olarak da bana karşı eli sıkı "sürekli param yok " diyor ama maaşından düzenli olarak babasına pay ayırdığını başkasından öğrendim. Bu beni çok yaraladı. Evde para saklıyor ama benim hiç bir bilgim olmuyor. Evin geliriyle ilgili bana şeffaf davranmıyor. Sonuç olarak ,bunlar artık biriktiği için bir gün onunla bunları konuştum. Davranışa dökülen bir değişim istediğimi aksi halde evliliğimiz hakkında kaygılandığımı dile getirdim. Bana küstü , tavır aldı. Suçlayıcı bir dil kullanmadan kendi duygularımı söyledim ama o yine bana sorun çıkartan gözüyle baktığı için tavır alıyor ,sessizliği tercih ediyor. Çocuklarla her gün 5 10 dk. da olsa ilgilenmesini oynamasını belirttim ama ilk günden bile bunu yapmadı. İşten gelip uyumaya devam ediyor. Bu durumda ben ne yapabilirim?

Mutlu olmak hayatımın hersey yoluna gitmek için ne yapmalıyım

Merhaba. Ev ortamında kendimi uzun süredir mutsuz hissediyorum. Sürekli gerginlik ve tartışma yaşanıyor. Özgüvenim çok düşük ve kendimi özgür hissedemiyorum. Yetişkin olmama rağmen annemle olan iletişimimde zorlanıyorum. Küçük hatalara karşı çok tahammülsüz olabiliyor ve sık sık eleştiriyor. Bu durum bende de yoğun bir öfke ve gerginlik yaratıyor. Ben tepki verdiğimde, iletişim daha da kötüleşiyor ve kısır bir döngü oluşuyor. Geçmişte, özellikle çocukluk ve ergenlik dönemlerimde bazı zorlayıcı deneyimlerim oldu ve hatalar yaptım. Annem bu geçmişteki hataları sık sık gündeme getiriyor ve bu da kendimi yetersiz hissetmeme neden oluyor. Kendimi düzeltmeye ve daha iyi olmaya çalışsam da yeterince takdir edilmediğimi düşünüyorum. Eleştirilme korkusuyla zaman zaman dürüst olmakta zorlandığım oldu ve bu durum ilişkimizi daha da zedeledi. Son zamanlarda hem psikolojik hem de fiziksel olarak kendimi çok yorgun ve gergin hissediyorum. Öfke kontrolü, aile içi iletişim ve sınır koyma konusunda desteğe ihtiyacım olduğunu düşünüyorum. Bu durumla daha sağlıklı başa çıkabilmek için ne yapabilirim?

cagla_98

Çocuklarımın annesi onları terk etti

30 yaşındayım kötü bir evlilik yaptım dul bir kadınla evlendim bu kadından biri 5 yaşında erkek diğeri 4 yaşında kız çocugum var eşim sürekli kavga çıkartıp bizi terk ediyor ve sonra pişman olup geri dönüyor çocuklarım annesini çok özlüyor diye boşayamıyorum ama hep kavga ediyoruz olmayan şeyleri kafasında kurup kavga çıkartıyor sonra özür dileyip geri dönüyor anlamadım yârdım ediniz boşanmak istiyorum ben