Aile Kategorisi

Sinirimi nasıl kontrol edebilirim

Eşimle doğru iletişim kuramıyorum birşey söylediğimde tersliyor damarıma basıyor ve bende bağırıp çağırıyorum böyle biri olmak istemiyorum önceden sakin kalan arkadaş çevresi olan eğlenmeyi bilen biriydim şimdi öyle değilim mutsuzum eşimden destek görmek istiyorum ama göremiyorum Bağıran biri olmak istemiyorum eşim karşımda sakince duruyor ve krizlerimi izliyip dalga geçiyor ne yapacağımı bilmiyorum çok yoruldum ve düzelmek istiyorum böyle biri olmak istemiyorum

Narsist ebeveynlerle büyüdüm şu an yetişkinim hayat benim için çok zor oluyor

Merhaba ben narsist anne ve babayla büyüdüm artı olarak ayrı olmaları çocukluk ve ergenlik sürecinde hayatı benim için 10x zorlaştırdı. Babam küçüklüğümden bu yana sürekli iğneleyerek ve aşağılayarak babalık yaptı neden böyle yapıyorsun dediğimde hep şu cümleyle geldi “yarın öbür gün bana çok dua edeceksin” bu durum yetişkinliğimde yetersizliğe depresyon ve ansiyeteye sebep oldu. Yetişkinliğimde de bana sürekli bu kadar özgüvensiz olma ne bu suçluluk duygusu diye söyleniyor gerçekten dayanamıyorum. Anneme gidip zor bir dönemimde sorunumu anlattığımda 1 cümlelik “aman geçer” diyerek hemen kendi sorunlarını anlatmaya başlıyor kendilerinin asla farkında değiller hem çocukluğum hem ergenliğim he yetişkinliğim mahvoldu ve bir yandan biz yaşlanıyoruz bize bakıcaksın baskıları başladı ben ne yapmam gerek bilmiyorum boşlukta asılı kalmış gibi hissediyorum .

Eşimin ailesiyle ilişkisi

20 senedır evlıyız bana saygı duyulmuyor fazla fedakarlık yapıyorum, kendimi hiçbir şeye layık göremiyorum. Hep çocuklarıma olsun ben önemli değilim modundayım. Eşimden ailesinin yanında yanlışa yanlış dıyemez saygısızlık olarak görüyor. beni ve aılemı koruyamıyor. Bunu dıle getırınce ben hatalı oluyorum. Ailesı hep haklı. . dogruları göremiyor. Böyle bir insana nasıl doğruları gösterebilirim aılesının kendını kullandıklarını işleri düşünce var olduğunu nasıl farkına vardırırım

parentification ve aile ile barışma

tekrardan merhabalar,ben 20 yasindayim, ve universiteye gidiyorum. ben 17 yasimdayken, bir kardesim dunyaya geldi. ve kendisi istenilen bir cocuk degildi. annem 17 sene sonra bir bebege bakmak istemesede yinede kardesimi dunyaya getirdi. o dogdugunda cok sey degisti. annem alisamadi, babamda oyle. abim zaten okula gidip geliyordu sadece. annemle babamin arasi pek iyi degildir. evliler ama gorucu usulu, ustelikte cok anlasamiyorlar ama ayrilmak biraz "tabu" gibi. kardesim dogduğunda ben lisede cocuk gelisimi okuyordum. ve onla surekli ilgileniyordum, yemek yapiyor ve camasirlari katliyordum. cok yalniz biri oldugumdan, disarida cikmazdim. zaten 4 senedir depresyonla mucadele etmis birisiyim. annem kardesim 6 aylikken ise basladi. saat 6 dan 12ya kadar (oglen). ben ise okuldan gelince, tatillerde ve hafta sonlarinda besik salliyordum. bunlarin olmasi gereken bir sey oldugunu soyluyordu annem "sen onun ablasisin". ben kendimi iyice izole ettim, herkesten. hic kimseyle konusmuyor geceleri ise odamda agliyordum. 2 sene oncesine kadar ailecek tatile gidince, onlarla surekli beraberdik. onlara o kadar ofkeli davraniyordum ki? anlamiyordum. gecen sene mesafe koydum terapi aliyorum, antidepresanda kullaniyorum. ama hala ara sira agliyor ve derin bir aci hissediyorum. cocukken cok yalniz birakildim annem hep dertlerini anlatir ama, ben hic. abimle kiyasladilar, notlarim kotuydu zorbaliga ugrardim. simdi ise onlari affedemiyorum. artik ofkeli degilim, ama aci hissediyorum.

bu hissi nasıl atlatırım

ben babamın telefonunda başka bi kadınla mesajlarını gördüm annemi aldatıyordu ve anneme söyledim kavgalar oldu ama bir şekilde olay kapandı çünkü aldatmanın dozu anneme göre küçük bir olaydı ya da başka bir sebep bilmiyorum ama ben atlatamıyorum bu olay 2-3 sene önce yaşanmasına rağmen her üzgün oluşumda kendimi bu olaya ağlarken buluyorum herkes çok mutlu herkes unuttu ama benim aklımın bir köşesinde çıkaramıyorum çok yoruldum yalvarırım unutmam için yardımcı olun gerçekten çok yoruldum bazen kendime kızıyorum şu an babam iyi unutmamakla ona haksızlık mı ediyorum diye ama aşamıyorum

Kendime nasil daha iyi davranırım?

Nisanlimla annemin cok uzun süredir devam eden baskıcı hali yüzünden tartıştık ama normal bir tartisma gibi degil ayrılık eşiğindeyiz düğüne 1 ay var. Annem ayni 5 yasinda çocuk gibi ben disarda oldugum zaman arayip eve cagiriyor telefon acilmadiginda delirmis gibi arıyor korkuyo strese giriyor her ne durumda olursam olayim o telefonu acmami istiyo nisanlim da bu sekilde bizim bir ozel hayatimiz olmayacagini benim de bi sınır koymayacagimi dusundu biz kavga edince anneme de senin yuzunden dedim anlayabilmesi icin çünkü daha once cok cok kez denedim anlatamadim ileri derecede kaygi bozukluğu var saat basi haber almak istiyor. Simdi durum nisanlimla aram kötü evliligimize inancini kaybetti annem anlattiklarimi anlayamadigi için onu istemiyoruz sanip üzülüyor yüzü bes karis ve aralari bence iyice açıldı. Dahasi kac gündür bu konuyla ilgili kime danissam annemle ilgili hep haksız olduğu ve kotu seyler soylendi suan hic iyi hissetmiyorum kendimi evet annemin aşırı bir baskısı olduğu icin bunlarin olduğunun farkındayım ama anneme cok üzülüyorum babam yok abimin madde bagimliligi yuzunden ben memur olduktan sonra ben yanima aldim burda kimsemiz yok aksama kadar evde tek basina duruyor abim calisiyo suan ama aksam gelir o da bagirir cagirir uzer suan tekken bide onu üzmüş olmam beni mahvediyor hic kiyamiyorum ama öbür türlü de bir hayatim olmayacak is ve annem arasinda olmam gerekecek ne yapacagimi şaşırdım aslinda ne yapmam gerektiğini biliyorum ama annem o kadar üzgün ki kıyamıyorum üzüntüden icim yaniyo evlenip gidince annem iyice tek kalacak diye de yaniyo içim lutfen bana bisey söyleyin bu ruh halinden nisanlimi kaybedip iyice yalnizlasmak da istemiyorum annemin de mutlu olmasini istiyorum çok üzgünüm ne yapmalıyım?

Cok tsk ederim Can hanim. .. beni cok rahatladiniz. .. evt bizimikiler daha cok dediginiz gibi is gibi görmek degil sadece yanimizda olmak vakit gecirmek. .. ama malesef esim farkli düsünyorKiz kardesim bizimle beraberdi sonra bebekleri oldu cikti isten ortakligimiz vardiSuan bir Problem daha geldiDükkan önü insaat ve 10. Ayda biticek. .. .kardesim dediki fiyat icin 10 ay bekleriz kim ne sunuyor ona göre illerde Parameter verirsiniz. .. .. esimde suan bana baski yapiyor ve diyorki bana bu konuyu bu ay bitir bu ay ögren ne istiyorAma Saaten susn verecek paramiz yok bir kismini bile ana esim bunu anlamiyor yinede acele ediyor. .. .. belki satilir kurtuluruz cünkü insaat baya sürdü. .. bizi yipratti bayaYine arada kaldim bu baskilarla malesef. .. .Gecen babada söyledi bu ay fiyat verin . .. babamda dediki ikiniz ailemsiniz kimseye yanlis olmaz simdi fiyat ölcülür sonra daha farkli cikar ne sizin üzülmenizi isterim nede onun. .. .Yok az verdiler yok siz derseniz cok verdik. .. .Böyle malesef Can hanim

Beni anlamak istemiyorlar

Hep ailemle sorunlarımız var beni anlamıyorlar hep sorunu kendilerinde değilde başka kişilerde buluyorlar gibi bağırıyorlar ama ben daha beter oluyorum bunu hep yapıyorlar akşam ağlarayak içimi rahatlatıyorum onlara kendimi anlatmaya çalışıyorum anlamak istemiyorlar açık giyinme diyolar köye götüreceğim, arkadaş çevrenin olmasını istemiyorlar ve ben çok tükendim küçük yaşta tükendim iste kendim takmamaya çalışıyorum strese kaygı var ama ne yapacağımı bilmiyorum

Aldatıldım Ne Yapmalıyım

Öncelikle merhaba bu camiada yeniyim ve derdimi anlatacak kimsem yok. Ben 6 yıllık evli ve bir kız çocuk babasıyım (4 yaşında) evladımı çok seviyorum ve ona karşı hassasım. Eşime güvenen ve ondan şüphe duymayan biriydim ama bir başkasıyla telefon konuşmalarını yakaladım mart ayında ve bu süreç Eylül ayından beri devam etmiş kendisinin söylediği sadece konuştum ve herhangi bir flörtöz durumu olmadığı. En son dişçiye diye gideceğim deyip o şahsın evine gitmiş ve bunu yakaladım bana oraya bu muhabbetleri bitirmeye gittim dedi. Çok yeminler ediyor pişman ve beni sevdiğini sürecin başından bu yana dile getiriyor çabalıyor fakat inanılmaz kötü hissediyorum kendimi ayrılmak ve boşanma kararı aldık temmuz ayında fakat çok zor günler geçiriyorum ne yapmam gerektiği konusunda ayrılma kararını ben aldım o bu kararıma saygı duydu ama istemiyor bir tane çocuğum var. Tavsiyelerinize ihtiyacım var.

Esim ailemi istemedi

Merhaba, ben kocamla 14 yıldır evliyim. Dükkanımız var, annem ve babam maddi ve manevi olarak yardım ediyorlar. Dükkanında yardım ederlerdi, sabahları. Ama bu sira esim dediki ben sabahlari giderim acarim yardim etmesinler. .. onlarda gitiginde esim herseyi yapmis oluyor su siralarBir sabah 3 kere bizimkilere demiski niye geldiniz keyfinize bakin. .. annem tabiki anladi gelmelerini istemiyor artikSonra eşim bana dedi ki baban gelmesin istemiyorum çok zoruma gitti üzüldüm. .. Dedimki aliskanlik gelsinlerYok dedi kontrol edilmeyi sevmem yardima da gerek yok Ben varim artik. .. su an ne yapacagimi bilmiyorumTsk ederimSaygilar