Aile Kategorisi

Aile ve kendim arasında kalıyorum

Aile içerisinde bir sınır koyamıyorum bu da tartışmalara sebep oluyor tamamen ilişkiyi kesmek mi gerekiyor anlayamıyorum o zaman da ileride pişman olmaktan korkuyorum arkadaş değil ki bu yenisini bulasın. Karşılık verme alttan al gerilmeyelim diye büyütüldük kendimizi korusak huzur bozan saygısız evlat oluyoruz ve sadece bize değil baba tüm ev halkına sinirli davranıyor senin yüzünden biz de çekiyoruz baskısı berbat cevap vermesen ölür müsün,ne var tamam de geç,duyma gibi kendimi yok sayıp onları hoşnut etmemi bekliyorlar. Şuan evden ayrılmak gibi bir lüksüm yok bildikleri için daha çok üstüme geliyorlar ne de olsa bize muhtaç gibisinden bilmiyorum bazen de ben mi şımarıklık yapıyorum diye düşünüyorum kim haklı kim saygısız meçhul bir kavganın içinde yaşıyorum insan yıpranıyor. Anlatsan anlamazlar onlar böyle görmemiş ya eskiden zaman farkını anlayamıyorlar aileyi çok kutsal sanan kız evlatları da evlenene kadar mal gibi gören her şeyine karışıp hadsiz uyarılarda bulunan bedenleri üzerinde hak sahibi olduklarını sanıp yersiz şeyler söyleyen sözde iyiliğimizi düşünen sevgili aile bireyleri en çok da bu iyiliğimizi düşünen insanlar bizi uçuruma sürüklüyor ne kadar acı aile evladına bunu yaparsa el bize neler yapmaz diye düşünüp arkadaş da çok edinmiyorum zaten öyle bir istek ihtiyaç ya da enerjim de olmuyor tükenmiş hissediyorum

Bosanmali miyim, pişman olmaktan korkuyorum

Merhabalar, nereden başlamalı bilmiyorum,6 senelik evliyim,görücü usulü,birbirimizi beğendik evlendik,eşimle tanışma-görüşme aşamasında onun daha önce evlilik/nişanlılık olup olmadığını sorduğumda yapmadığını söylemişti,nisanlandik ve bı kaç ay sonra nişanlandığını ve nişanlısının başkası ile kaçtığı anlatıldı,bu durumdan hoşlanmadığı için bahsetmek istememişNişanlılık içerisinde beni kısıtlamalari başlamıştı, ondan izin almadığım için küslükleri vardı, önemsemedimDaha sonra ailesinin istekleriyle sürekli bir şeyleri baskı ile yaptırmaya çalıştı. Ailesiyle aynı bahçe içerisinde 3 yıl oturduk; yeme içme her şey biriydi. Yatmadan yatmaya eve gidiyorduk. Çok zor zamanlar geçirdim. O kadar zorlanıyordum ki ayrılmak isteyip ailemin evine gittiğim oldu. Hep aramızda yapılmaya çalışıldı. Kirada bir ev varken ben kayın aileyle bir arada yaşamaya zorlanıyordum. Eşime gidip, kiracıya yalvarıyorum diyordum; asla istemiyorlardı. Bu zorluklarin içinde eşimin aldattığını yakaladım,3 sene boyunca tasinmayan adam pislikleri ortaya çıkınca bı anda eve taşınma kararı aldı,ve taşındık, maalesef sorun ev değilmiş eşim,ailesi ve onun kafa yapisiymisEşimle kültürel farklılıklarımız çok fazla,beni ona itaat etmediğim için cezalandırıyorŞuan 6 senelik evliyim ikinci çocuğuma hamileyim bı kac haftam kaldı,sürekli sanki onu aldatiyomusum gibi davranıyor, markete veya aileme gitsem kavga çıkarıyor ve 5 yaşındaki kızım çok etkileniyor,bende artık bıkmış durumdayim,üstelik kendisi gece saat 2lere kadar kahvede Okey oynuyor,kendimi çok yalnız ve çaresiz hissediyorum ,aile danışmanına gitmek istiyorum kabul etmiyor,benim hasta olduğumu benim gitmem gerektiğini söylüyorBoşanmak istiyorum,mesleğim gelirim yok,pişman olmaktan korkuyorum,ne yapmalıyım

babamın psikolojik sorunları olduğunu da düşünüyorum

önceki soruma cevap verdiğiniz için teşekkür ederim, zaten 9 aydır söylememe sebeplerimden biri de ben söylesemde kararı verecek olan kişinin annem olması. ben söylediğim halde bu ilişkinin devam ettiğini görürsem anneme de çok sinirleneceğimi bildiğim için cesaret edemedim. onun için gerçekten çok üzülüyorum, anlamaya çalışıyorum neden bu ilişkiyi bu kadar devam ettirmeye çalışıyor ama sanırım asla tam olarak bilemem. ben babamın psikolojik sorunları olduğunu da düşünüyorum, kendisi kendinin mükemmel olduğunu düşündüğü ve asla psikoloğa gitmeyeceği için bilemem ama gerçekten hem annemin hemde benim psikolojimi olumsuz etkilediğini rahatça söyleyebilirim. sinirli, dengesiz, belki narsist bi insan. ben hayatım boyunca en basit durumda bile babam bu durumda şunu söyler tarzı bir cümle kuramadım. ne diyeceğini, ne yapacağını kestiremediğim için özellikle çocukluğum çok korkarak, gerilerek geçti. güzel kızım, canım kızım gibi güzel konuşurken saniyeler içinde bana bağırmaya da başlayabilir ve ben bunun gerginliğiyle büyüdüm. bunu da çok yaşadım. gerçekten sinirlendiğinde, ki çok kolay sinirlenen biri, ne yapacağını kestirememem de susma sebeplerimden biri. bunu bildiğimi öğrendiğinde artık rol yapamamak beni rahatlatır ama ona bi sınır koymak veya tepki vermek beni korkutuyor. beni ahlak ahlak diye büyütmüş biri olarak, en ufak şeyimde bile ahlakıma laf eden bi insan hakkında bunu bilmek ayrı bir sinirlendiriyor.

Eşimden borclari ve sorumsuzluğu nedeniyle çok soğudum hissizim

Merhabalar, eşimle 19 yıllık evliyiz. Evliliğimiz eşimin yaptığı gizli saklı borçlar yüzünden hep inişli çıkışlı devam etti. Ama geçen Aralık ayında 600 bin TL borcu olduğunu ve arabayı satarak ödeyeceğini ansızın sokak ortasında söyledi. Benim o anki travmamı düşünün. Kızımda duydu tabii. Ve babasıyla şu an araları açık. Borcu nereye, ne için yaptın dediğimizde söylemiyor. Evi geçindiremedim. Diyor ama maaşı ortalamanın çok üzerinde; bu imkânsız. Benim çalıştığım dönemlerde yaptığım tüm birikimim gitti borca . Eşime karşı çok soğudum. Muhabbetimiz azaldı. Evde tat tuz yok. Sizce ben nasıl davranmalıyım, ne yapmalıyım? Ne olur, bana yol gösterin.

Affetmeli miyim?

Merhaba, eşimin sosyal medya üzerinden beni aldattığını öğrendim. Bu kişi yurt dışında. Fiziksel herhangi bir temas yok. Yalnız onu telefonuna her şeyim diye kaydetmiş. Bazı mesajların sonunda sevgilim diye hitap ediyor. Hepsini göremedim tabii ama gördüğüm bana yetti. Hatta bir mesajında lütfen unutma, sen benim her şeyimsin yazmış. Yüzleştim tabii ki. Ama o bunu ihanet olarak kabul etmiyor. Çok kırgınım. Ne yapabilirim?Boşanmak doğru mu?Çok kötü bir haldeyim. Bir saniye bile aklımdan çıkmıyor. Eşim bunu asla ihanet olarak kabul etmiyor. Gelip geçici ve hiçbir gerçekliği yok, diyor. Ama o 'her şeyim' kelimesi beni delirtiyor. Ne ara her şey oldu, bilmiyorum. Bana kalbimin sahibi sensin, vazgeçmem, diyor. Ama ben bununla nasıl baş edeceğimi bilmiyorum. Devam etsem unutulacak bir şey mi bu? Sürekli başına kakıp duracak mıyım? Lütfen yardım edin. Çok çaresizim.

Nasıl ikna edebiliriz ?

Merhabalar,erkek arkadaşımla 4 yıldır birlikteyiz. Benden önce babam tanıyordu ve çocuğu ailesiyle çok övüyordu evde durup dururken konusu açılıyordu sosyal medyadan fotoğraflarına bile yorum yapardı. Benimle sevgili olduğunu eylül ayında öğrendi ve o günden beridir istemem diyor ilişkimizi bitirdik ara ara konuşuyoruz babam yüzünden, geçen hafta unutamadım diyince yine olay yaşadık. Aylar geçti vazgeçmek istemiyoruz. Ama babam çok severken birden böyle oldu çok üzgünüm. İstemem diyip duruyor annemide etkiliyor bu sefer artık ilaç tedavisi alıyorum kendime engel olamadığım için . . Babamla da aramız bozuk baya laflar işittiğim için zoruma gitti ben konuşmuyorum

eşim ayrılmak istiyor

Eşimle dokuz yıldır ayrıyız. Sürekli beni aldatıyor. Şu an her seferinde çocuklar için ve onun olmadan yapamadığım için ayrılmak istemiyordum. En son bir kıza daha yazdığını duydum, 'Selam güzelim' diye yazmış. Bunda bir şey olmadığını söylüyor. Ben bunu görünce tartıştım, ailemi yanına götürdüm, bir hafta orada kaldım. Beni hiç arayıp sormadı, benimle iletişimi kesti. Ben yazdığım halde bana 'Yazma' dedi, hata olmasına rağmen hiç özür dileme gereği duymadı. Boşan, gelme, orada kal, dedi. Ama orada yapamadım, olmadı. Çocuklarım durmadı, düzenleri bozulduğu için ağladılar. Ben de dayanamayıp evime geldim. Gidince ona sinirle, 'Yeter, eve gelme, seni görmek istemiyorum,' dedim. O da bunu bekliyormuş gibi gitti. Annesiyle yerleşti, eşyalarını aldı, çıktı ve gitti. Yapmasına rağmen ben onun bunlara onun evine gelmesini istiyorum. 'Seni sevmiyorum, istemiyorum, gebersem bile o eve gelmem,' dedi. Duygularım karmakarışık; bir yanım gelmesini istiyor, diğer yanım yaptığı şeylerden dolayı istemiyor. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.

Anksiyete bozukluğunu nasıl atlatabilirim?

Yeğenim var; annesi boşandı. Bebeklikten yana bizimle hastalandığında fazla endişe duyuyorum; kalp çarpıntım, titreme, huzursuzluk oluşuyor. Uyuduğunda yatarken alarm gibi yatıyorum, gece uyanıp sesini dinliyorum. En ufak ağlamasında panikleşiyorum hemen. Üniversite için farklı şehirdeyim, burada hasta olduğunu veya sebepsiz ağladığını öğrendiğimde belirtiler biraz azalsa da anlık olarak aynı seviyede belirtiler gösteriyorum. Yeğenimde otizm tanısı var. Konuşamıyor. Anlatmadığında geriliyorum. Haber alamayınca da aynısı oluyor.

onu kaybetmekten çok korkuyorum

Merhabalar, biz eşimle severek evlendik. Şuan 9 aydır evliyiz. Eşimi tarif edemeyecek kadar çok seviyorum ve en önemlisi onu kaybetmekten çok korkuyorum. Evliliğimiz süresi boyunca çok fazla kavga etmeye başladık. Her kavganın sonunda kendimi yeteri kadar anlatamadığı düşündüğümden ağlayarak buluyorum. Artık kendime zarar vermeye başladığımın farkındayım. Eşim özünde çok iyi bir insandır. Fakat söz konusu benimle kavga etmeye gelince beni düşmanı gibi görüyor ve çok ağır cümleler kullanıyor. Öfke problemleri var. Kavga ettiğimizde beni yok sayıyor görmezden geliyor. Kavga tartışma sonrası empati yapmasını söylediğimde ise yapamayacağını belirtiyor. Ya da yapsa beni anlamıyor yine kendini haklı çıkartıyor. Bilmiyorum acaba haklı olma cabasına mı girdim yoksa anlaşılmak mı istiyorum yada eski bizi mi özlüyorum bilmiyorum. Bunları da eşime söylediğimde, bizi bu hale sen getirdin, senin elinde olan şeyler söyleyerek daha da çok üzüyor . Dün bir konu için tartıştığımızda sonumuzu göremiyorum demesi beni çok üzdü. Ben artık ilişkimi nasıl yönlendirmem gerektiğini bilmiyorum. Benden gitmesinden, uzaklaşmasından çok korkuyorum.

Affettikçe dahası olacak mı düşüncesi

Soruyu Şevval kurnaz ünyılmaz cevaplayabilir mi? Çok korkuyorum affettikçe sanki daha büyük daha farklı şeylerle gelecek diye içim ürperiyor. O güven duygusunu bende komple bitirdi. Eşime asla güvenmiyorum güvenmekte içimden gelmiyor zaten. Ona inanma duygumu yitirdim ben. Sıkıştığı an yalana itiyor kendini ben doğrusundan emin olduğum şeylerde bildigimi bildiği konularda doğrusunu duyabilirim eşimden hele ki böyle kadın konularında asla dürüstlüğü seçmez gerekirse yemin eder. Aslında benim için yemin etmesi ıspatlamasından bile daha önde gelir. Ama eşim yemin ederse inanmam. Çünkü kavgaların gidişatı boşanmaya gidecegini düşündüğü için yalan da olsa yemin etmeyi tercih eder. Ama ben başkalarından duyacağıma veya ben sorduğumda yalan söyleyip ben doğrusunu kendi imkanlarımla buluyorsam daha çok deliriyorum. Kendi dürüst olmayı seçse belki de bu kadar güvensiz olmayacaktım. Beni bu güne kadar hep kısıtladı sürekli gözleri üstümdeydi ailemden bile kıskanıyordu. Onsuz ailemle gülüp eğlendiğimde mutsuz olurdu suratı düşerdi. Şimdi bu şekilde bunları yaşatan bir adam nasıl olur da sürekli bana yanlış yapar hiç anlamış değilim. Bundan sonrada erkekleri de anlayacağımı düşünmüyorum açıkçası. Çok merak ediyorum bu yaşatılanları bir kadın yapsa ne olurdu. Veya da tek erkeklerde mi var stres anını yönetemediklrinde kendilerini rahatlatma yolu. Kadnlar stres anında moralleri bozukken cinsellik hayal etmezler veya böyle şeylerle uğraşmazlar. Moral bozuklukları rutin hayatını bile etkiler. Bir erkekler mi etkilenmiyor anlamıyorum. Veya etkileri seks mi ? Soruyu Lütfen Şevval kurnaz ünyılmaz cevaplayabilir mi 🙏