AileKategorisi
Aileyle yaşamak, sevmek kadar sabretmeyi de gerektiriyor. Çocuklarla, partnerle ya da aile büyükleriyle daha sağlıklı ilişkiler kurmak için bazen sadece doğru bir bakış açısı yeterlidir.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Eşime karşı öfke problemi
MerhabalarBayan olarak eşime karşı çok sinirli kırıcı ufacık birşeyde hemen sinirlenebiliyorum böyle olmak istemiyorum eşim bana karşı sakin anlayışlı altan alan ama ben tam tersi artık ona iyi davranınca bile şaşırıyor bende böyle olduğum için çok üzülüyorum . 10 ay oldu memleketten taşındık Bursa'ya geldik benim kimsem yok burada hep yalnızım çok bunalıyorum sıkılıyorum 1buçuk yaşında da oğlum var hep evdeyiz aşırı derece de sıkılıyorum gidebilecek kimsem yok. Eşim gelmeden önce gelince kapıda öpüp güzelce karşılayacam diyorum kendime ama gelince hiçbişi yapamıyorum . Önceden de sert bir yapım vardı ama bu taşınmadan sonra çok değiştim eşime karşı bir duvar örmüş gibiyim sanki mesela o dışarı çıkınca biz çıkamayınca öfke patlaması yaşıyorum resmen psikiyatriste bile gitmeyi düşünüyorum eşime karşı kendime karşı daha sakin olabilmek adına bu denli sinirli olmanın nedeni acaba taşınma olabilir mi ?Lütfen görüp cevaplayabilirmisiniz görüşünüze çok ihtiyacım var :( Teşekkürler.
2 yıllık eşimin sosyal medyada eski sevgililerinin profillerine bakması
merhaba2 yıllık evliyim 2. eşimle (daha önce 20 yıllık bir evlilik sürecim oldu aldatma dolayısıyla bitti) sosyal medyadan tanışıp evlendik, zaman zaman bazı açık seçik kadın profillerine baktığını görmüştüm ve bunların benim özgüvenimi sarstığını da açıkça iletmiştim. kabul etti kırgınlığımı ayrıca benim istediğim şekilde hiç bir ilgi şefkat göremediğimi de defalardır iletiyorum sakince. Bunlara devam ettiği gibi birde eski bir sürü sevgilisinin de profillerine baktığını gördüm ve yine kendisine aynı şekilde ilettim. hiç kavga gürültü etmeden. haklısın sadece meraktan bakıyorum diye ifade etti kendini bende ne aradığını eski hayatını özleyip yada onları özleyip özlemediğini sordum. ve bunu normalleştirmeye çalışınca da daha fazla konuşmak istemediğimi söyledim. geldiğimiz noktada her hangi bir iletişimde olmadığına eminim ama ilgi şefkat vs eksikliği de olduğundan inanılmaz kırgınım ve ne yapmalıyım bilmiyorum.
Aldatıyor mu diye sürekli eşimden şüphe ediyorum. Burada sorun kimde?
Ben 3 yıldır zor bir dönem geçiriyorum. Arkadaşımın kocası eşini aldattığından beri bende eşime karşı güven problemi oluşturdu. Sürekli eşimden şüphe eder hale geldim oysa ki telefonun şifresi her şeyi ortadadır işten geldikten sonra benimle oturur günün nasıl geçtiğini anlatır ilgilidir şuan da neden şüphe ediyorsun diye çok büyük kavgalar ediyoruz problem bende mi destek mi almalıyım her hareketini inceler haldeyim oda bunun farkında ve artık rahatsız oluyor evliliğimizi çok yıprattı hiçbir şey de görmedim mesaj falan zaten her şeyi söyleyen biridir iş yerindeki bayanlar bile arasa onları da hemen söyler daha yalanını hiç yakalamadım ben böyle doğruyum diye mi bana bunu yapıyorsun diyor ne yapmalıyım evliliğim kötüye gidiyor sürekli kuruyorum her şeyi
Sinirliyken ağlama huyumu nasıl yenebilirim
ailemle tartıştığımda ağlıyorum bu ağlama huyumu yenemiyorum çok çabuk sinirleniyorum sakin kalamıyorum en ufak şeyde sinir oluyorum sakin kalmak istiyorum sinirlenmemek istiyorum sinirlendiğimde ağlamak istemiyorum olaylara tepki göstermemek istiyorum sinirden ellerim vücudum titriyor gözlerim doluyor titremem durmuyor ailem beni sinir hastası yaptı psikolojim bozuldu hiç bir cümlelerine katlanamıyorum hemen sinirleniyorum ağlıyorum titriyorum nefes alıp verişim bile değişti benim çok üzülüyorum
Kayınvalidemle aram kötü yardımcı olur musunuz?
Merhaba şı şekilde anlatacağım ki kayınvalidem sürekli beni kötü ediyor her geldiğinde bana laf sokuyor susuyorum ama bu seferde aileme laf söylüyor ne yapacağımı bilmiyorum bunları aileme söyleyemiyorum daha 6aylık evliyim ya bu şekilde çok üzülüyorum sürekli stres halindeyim o şekilde mutsuzum evliliğime yansıyor bu süreklii desteğe ihtiyacım var lütfen yardımcı olur musunuz bana çok ihtiyaç var yani çok lütfen ya
Eşimin geçmişte ailemle ve benimle yaşadığı sorunlar
Ben ve eşim 51 yaşında iki çocuklu bir aileyiz. Evliliğimizin ilk yıllarında eşim ve ailem arasında bazı tatsızlıklar yaşandı. Annem ve Babam gerekyigi kadar bana ve eşime sahip çıkmadı. ayrıca eşim çok duygusal bir insan en güvendiği kişi abim kendisini dolandırıldı. benide güç durumda bıraktı. cocuklarımıza gereken ilgi ve alakayı gösteremedik kızım şu an takıntılı biri bu yüzden hayatını tam olarak idame etmekte güçlük çekiyor kendi başına yemek yapamıyor tek başına banyo yapamıyor bir işe girip çalışamıyor oglumda isyankar annesine karşı saygısız duyarsız. Uyku düzeni yok yemek düzeni yok okula hep geç kalıyor asla ders çalışmıyor eşimde kendisine eleştirel yaklaşım da bulununca annesine karşı kırıcı hakaret vari tavır takınıyor . ben ise arada kalan biri olarak ne babalık ne kocalık yapabiliyorum. . tekrar ailemi kazanmak için ne yapmam gerekir yeni bir başlangıç yapmak bir aile olmak için ne yapmam gerekiyor. ..
Eşim bana ilgi ve değer vermiyor
Merhabalar. 3 aylık evliyim ve bu aralar çok ağlıyorum eşim yüzünden. Anlayışlı çok iyi bir insan amaaa bu aralar bana değeri ve ilgisi yok. Bilgisayar da oyunu var eve geliyor 7 de napiyosun nasılsın soruyor ve direk oyuna giriyor. Ben bu durumdan o kadar çok rahatsızım ki anlatamıyorum kimseye derdimi çare bulmak istiyorum. Hatta yatağımıza bile birlikte girmiyoruz. Ve bende çalışan bir insanım akşam 7 de geliyorum. Çok güler yüzlü insanım eşime değer veririm ve çok seviyorum onu. Akşam yemeği hazır olur çayı hazır olur kahvesi hazır olur her zaman. Ama ben değeri ilgiyi göremiyorum neye yarar ki. Sabah 6 da işime giderim akşam 7 de gelirim her zaman destek olurum eşime hep değer ilgi gösteririm ama onda yok hep bilgisayar hep oyun ne yapmam lazım kafam kaldırmıyor ve her zaman ağlıyorum bana da akıl verin çok kötüyüm.
Annemi sevemiyorum
Merhaba, 24 yaşındayım. Annemi asla sevemiyorum sadece varolan düzenim bozulmaması için çoğunlukla iyi geçinmeye çalışıyorum. Evin ilk büyük kızıyım ve duygusal olarak yanımda annemi asla görmüyorum kendimle alakalı sorunları ve sıkıntıları paylaşmam ve ondan hep ondan bir şeyleri gizlemişimdir. Sosyal medya kullanıyorum haberi yok bunun gibi hayatımla alakalı bilgilere sahip değil. Paylaşmak istediğim zaman kontrol altında tutup kendisine göre uyarlamaya çalışıyor, istediği gibi olmazsam küsüyor ve konuşmuyor. Şuan yine bir küs olma durumu içindeyiz, bana burunun havada, senden bir şey olmaz gibi laflar ediyor bunları yaparken o yüzünü buruşturup şekilden şekile girdiriyor ya o kadar nefret ediyorum görmek istiyorum bile yüzünü. Annem çalışan birisi, bende kendi bölümümden iş deneyimim oldu tabii ki bir dönem ama şuan kpss çalışıyorum bir yandan dersler bir yandan ev benim üzerimde büyük kız olmanın zorluklarını yaşıyorum sürekli. Annemin geçmişinde hem kendi annesi hemde babamın ailesi tarafından sevilmemiş birisidir. Yaşadığı kötü günleri zaten sürekli anlatır bana böyle yaptılar vs. Babamla olan kavgalarını tartışmalarını hep ben sorumluluğunu üstlenip aralarını düzeltirim. Ben bu kadından iyice bıktım üzerime verdiği yüklerden. Kavga anında bana yaşattığı sıkışmışlık hissinden. Ne zamana kadar düzenim bozulmasın diye iyi geçinmek zorundayım.
Son zamanlarda aileme çok kötü davranıyorum
Son zamanlarda aileme katlanamıyorum. Ufacık şeylere ağlayıp sinirleniyorum. Ailemin beni anlamamasından, dinlememesinden çok yoruldum. Hayatımı onlar için yaşıyormuş gibi hissediyorum. Şu anda aile evinde yaşıyorum ve üniversite bittikten sonra her şey güzel olur diye düşünmüştüm ama işsizliğin de baskısıyla çok bunaldım. Babamın yüzüne bir şey söyleyemiyorum ama annemi çok üzüyorum istemeden. Her gün birlikteyiz ve çok sıkıldım. Onlara karşı iyi evlat olmaya çalışıyorum ve hissettiklerimden pişman oluyorum ama elimde değil her hareketleri batıyor. Ailenin en büyük çocuğuyum ve bazen tüm yük bendeymiş gibi hissediyorum. Çok kötü bir şey biliyorum ama bazen onların sesini duymaya, yüzünü görmeye bile tahammül edemiyorum. Sonra böyle hissettiğim için çok üzülüyorum ve aniden pişman oluyorum. Her ikisi de çok iyi insanlar ve onları çok seviyorum ama yalnızca onların istediği gibi yaşarsam iyi anlaşıyoruz. Benim ne hissettiğimin, düşündüğümün önemi yok. Bir an önce kendi evime çıkmak istiyorum ama onları çok özleyeceğimi de biliyorum. Böyle ikilemde kalıyorum hep. Sonra onları kaybetme korkusu sarıyor. Hem onlarla hem de onlarsız yaşayamıyorum ve artık çok yorulduğumu hissediyorum. Çok uzun oldu özür diliyorum.
Kumar bağımlılığından dolayı ayrılık yaşıyorum
Sorumun devami kendisi kendi aldığı ikramiyeleri kendisine bilezik yaptı tüm giderleri bana yükledi kumara çok para yatırdım için kendimi hep borçlu hissettim ve e kazandıysa verdim fakat hala beni sucluyordu bana bise almıyorsun diye ama param kalmıyordu. kendisi savurgan bi harcaması vardı biraz tasarruf et dediğimde ise senin kumara verdiğinin yanında bise değil diyip geçiyordu ilk seferde defalarca böyle yaptı maddi yardimci olmadığı gibi manen hiç yardımcı olmadı ve devamlı suçladı. ben istiyordumki bana güvensin bende ona bana güvencesinin karşılığını vereyim. ama olmadı yılbaşında dogumgunu vardı benden bilezik istiyordu yine boyle bi kavga sonrasi ve maasi benden yuksek olduguicin benim maasimi kucumsuyordu 20 bin param vardı bende alabilmek için tek çare olarak yine iddiayı gördüm parayi ikiye katlarsam alirim dedim o kızgınlıkla parayi bastim tabiki yine kaybettim ve onu yerine koyabilmek için bu sefer kurtarırım şimdi kesin kurtarırım derken 1 haftada 300 luk oldum tabi bilezik alamayınca beni direk evden kovdu kavga tartışma derken orda tekrar kumar oynadığımı soyledim o da ertesi gün gitti bosanma davasi açtı tazminatlar nafaka velayet herseyi istedi sanki bugunü bekliyormusduda ben ona bunu altin tepsi ile sundum şimdi ne yapmalıyım ondan ayrilmakta istemiyorum çünkü herseye rağmen hatali kendimi görüyorum çıkmazdım ne yapacağımı bilemiyorum hiç bir türlü affetmiyor.