AileKategorisi
Aileyle yaşamak, sevmek kadar sabretmeyi de gerektiriyor. Çocuklarla, partnerle ya da aile büyükleriyle daha sağlıklı ilişkiler kurmak için bazen sadece doğru bir bakış açısı yeterlidir.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Annemin beklenti yası sürecine nasıl destek olabilirim?
Şu an ailece çok ağır ve karmaşık bir kriz döneminden geçiyoruz ve hem kendim hem de annem için profesyonel bir desteğe ihtiyacım var. Dedeme ölümcül bir hastalık teşhisi kondu ve ameliyat olsa bile maksimum 1-1. 5 yıl ömrü kaldığını öğrendik. Şu an doktor doktor geziyorlar ama sonuç aynı. Bu acı haberle birlikte aile tamamen altüst oldu. Annem bi yandan kalp hastası olan babamın ilaçlarının sorumluluğunu taşırken bi yanda bu olması onu çok yordu. Benimse iki gün sonra mezuniyetim var. .. Annem iki gündür ağlıyor. "Babam ölecek, bunu bilmek çok kötü. " diyor. . Bir yanım annemin çaresizliğine şahit olduğu için kahroluyor ve ona nasıl destek olacağımı bilemiyor diğer yanım hayatımın bu önemli anında parça parça kalacağı için kendini kötü hissediyor. Üstelik gelecek zaman için dedem öldükten sonra anneanneme kim nasıl bakacak gibi büyük bir kaygı da omuzlarımıza çökmüş durumda. Hem annemin bu ağır yas ve baskı sürecini daha sağlıklı göğüslemesine nasıl yardımcı olabilirim? Hem de kendi içimdeki bu suçluluk ve hissiyle nasıl baş edebilirim? Annem ağlarken ben gülmek istemiyorum. .. haksızlık gibi geliyor. Annemse benim mezuniyetim için çok heyecanlıydı dedemin ömrünü öğrenene kadar. Bu süreçte psikolojik olarak ayakta kalabilmemiz için bize nasıl bir yol önerirsiniz?Şimdiden desteğiniz için teşekkür ederim.
Bencil olmak istiyorum nasıl yaparım ?
Kimseyi düşünüp kimse için bir iş yapmak istemiyorum resmen beni bu hale getirdiler kayınvalidem ve eltim eltim 2 aylık hamile ben 9. Aya girdim beraber yaşıyoruz hiç bir iş yapmıyor kayınvalidem hâlâ onu savunuyor yapacaktı da edecekti de bide bana karşı ve eşim bir şey istediğinde karın yapsın oluyor ama kaynım istediğinde karın yapsın demeyi geçtim gıkını çıkarmıyor bıktım artık bu haksızlıktan
Eşime güvenmiyorum nasıl güveneceğim
Yaklaşık bir sene önce eşim tarafından aldatıldım barıştık herşey yolunda ama halen olan karşı içimde kırgınlık var desem olduğunu bilmediğim birleyen var acaba diyor hep güvenemiyorum bu yüzden kafamı toplayıp ders çalışamıyorum masanın başına geçip. aşırı sinirli biri oldum neredeyse kendimi bazen tanımıyorum gibi geliyor ne yapabilirim bana yardım edermisiniz nasıl bir yol izlemeliyim nasıl hareket etmeliyim birde çocuğum var kızım var 3 yaşında
sevilmek için ne yapmam gerek
ailem bana sevgi göstermiyo gibi geliyo nefret ediliyorum bence ve korkuyorum bunun sonunun nereye gideceğini bilmiyorum sanallarım engelledi beni korkuyorum hayatımda amacım yok hayatımdaki yaşama amacımı nasıl bulucam annemin bana nefretle baktıgını görüyorum ortanca cocugum annem diğerlerini daha cok seviyo lütfen yardım edin kötü hissediyorum günlük hayatımda bıkkın korkmuş yalnız hissediyorum annemin sevgisini nasıl kazanıcam bilmem diğer kardeşlerim benden üstün sevgi görüyo
Ailemle ilgili sorunlarımı nasıl çözebilirim
Biliyosun annrnle babam ayrı bende babamı özlediğim için geldim neredeyse 1 aydır görüşemiyorduk bende hazır o mahalleye gelmişken arkadaşımı da göreyim dedim sudelere gittim oturduk yemek yedik film izledik derken saat akşam 10 oldu bende eşyalarımı alıp babamın evine gittim anahtarın olduğu için açtım kapıyı girdim babaannem oturma odası dayadı babamda odasında babamın yanına gittim ben geldim dedim dediği ilk şey gelneden önce niye haber vermedin ya ben onun evladıyım ya ben babamın evine gelirken bile arayıp ben gelicem bugün diye haber mi vermem gerekiyodu
Eşim ve Ailem
Merhabalar ben hasan 38 yaşındayım 15 yıllık evliyiz iki erkek çocugum var 15 ve 4 yaşlarında. sevgili hocam eşim sürekli ailemle sorun çıkarıyor annenle babanla görüşme gitme diye kendisi ailemle konuşmuyor ve ben kendisine ailemle görüş demiyorum evimde huzurum olsun sen konuşma ilgilenme ailemle dedim buna rağmen hergün ailemle ilgili birşeyler söyleyip kavga çıkarıyor bazan aileme hakaret ediyor çocuklarım için surekli susuyorum . sustuğum zaman da sen erkekmisin adam değilsin diyerek bana hakaretler ediyor sürekli evin içinde bağırıp duruyor ve beni sürekli bak boşanırım giderim diyerek tehdit ediyor çocuklarım kimsenin eline kalmasın diye sesimi çıkarmıyorum o ise bunu korkagım diye algılıyor yani dayanacak gücümde kalmadı hocam bir taraf ailem bir taraf eşim ve ortada iki tane çocuk sizlerden ricam bir yol gösterin bana. Saygılarımla. ..
Ben bu durumun içinden nasıl çıkacağım
Babam yıllar önce annemi, beni, ablamı, abimi ve iki erkek kardeşimi başka bir kadın için terk etti. Ancak bu süreç tek seferde yaşanmış bir ayrılık değildi. Yaklaşık 10 yıl boyunca bir bizimle bir o kadınla oldu. Sürekli gidip geldi, umut verdi, sonra geri çekildi. Bu belirsizlik ve kararsızlık ailemizi yıllarca yıprattı. En sonunda bir taraf seçmesi gerektiğini söyleyerek bizi bıraktı. Ayrılırken sadece duygusal olarak değil, maddi olarak da büyük zarar verdi. Evimizi sattı ve annem tüm yükü tek başına taşımak zorunda kaldı. Annem hem anne hem baba olmaya çalıştı. Bize iyi bir hayat kurabilmek için çok mücadele etti ve bugün ayakta durabiliyorsak bunda onun emeği çok büyük. Babamla yaklaşık 4 yıldır hiçbir iletişimim yoktu. Onu görmedim, sesini duymadım, konuşmadım. Hayatımda fiilen yoktu. Bu nedenle onunla ilgili birçok duygunun zaman içinde durulduğunu ve kendi hayatıma odaklandığımı düşünüyordum. Fakat uzun bir aradan sonra yeniden iletişim kurmaya çalışması ve vicdan azabı duyduğunu hissettiren konuşmaları bende beklediğimden farklı duygular uyandırdı. Onun pişmanlık duyuyor olması beni rahatlatmıyor. Aksine, sanki kendi vicdanını hafifletmeye çalışırken bu yükün bir kısmını bana bırakıyormuş gibi hissediyorum. Yaşananların en ağır sonuçlarını annem, ablam ve abim yaşadı. Ben ve erkek kardeşlerim de etkilendik ama kendimi bu hikâyenin merkezindeki kişi olarak görmüyorum. Bu yüzden bana dönüp geçmişle ilgili duygularını anlatması ya da benden anlayış bekliyormuş gibi hissettirmesi beni rahatsız ediyor. Çünkü onun vicdanını rahatlatmak, onu affetmek ya da yaptığı seçimlerle ilgili iç huzura kavuşmasını sağlamak benim sorumluluğum değilmiş gibi düşünüyorum. Buna rağmen kendimi bazen suçlu hissediyorum. Bir yanım ona karşı mesafeli kalmak isterken, diğer yanım onun bir pişmanlık yaşadığını görüyor. Bu da bende kafa karışıklığı yaratıyor. Şu an en çok anlamak istediğim şey, onun yaptıklarıyla ilgili sorumluluğun nerede bittiği ve benim üzerime istemeden yüklenen bu duygusal yükle nasıl başa çıkabileceğim.
ailem yüzünden erkek arkadsımdan ayrıldım
hayatımın yarısını geçirdiğim bi erkek arkadasım vardı sosyal medyada fotograf paylasmam uzerıne aılem ona da tepkı verdi ve oda aılemle konusmak tanısmak istemediğini soyledi yıllarca ıkna etme cabası ıcerısınde oldum ama cok sevdım hala da sevıyorum sonra gururunu kırdı ve tamam tanısalım dedi ve tanısmada tadsız olaylar yasandı oysakı ben herseyımı hazırlamıstım bunların olacagını bılmeden bunca yıldır mutlu oldum tek gundu o gun ailemle kavga oldu benım aılemınde hatalı olduğu cok yerler var konuda o esnada erkek arkadasımda tehdit edınce aılemde istemedi sonra erkek akadasım yazdı ve aılem ogrenınce tekrar tepkı verdi ve ayrılmak zorunda kaldım erkek arkasımında ailesi beni istemıyor fark edıyorum canımız cok acıyor ıkımızınde ama ımkansız aşk olarak kaldık bırlesme sansımız yok aılelerımızden kaynaklı
Boşanmakta kararsızım ne yapabilirim
Eşimle 5 yıldır bir evliliğim var. Bu 5 yıl öncesinde liseden beri bir geçmişimiz var. Yani neredeyse böyle beraber çocuklukumuzdan beraber büyüdük O zamandan birbirimize sevgimiz var. Gerçekten birbirimizi çok seviyoruz. O da beni ben de onu evlendik. Eşim bir hata yaptı kumar oynadı ve 5 yıldır bunu ödeme ile uğraştık işte 4-5 aydır falan borçlarımız bitmişti. Şimdi tekrar böyle bir şey yapmış. 650. 000 bir borca girmiş onu o kadar çok seviyorum ki o kadar çok üzülüyorum ki bu evliliği bitirmeli miyim yoksa bitirmezsem şu an çok üzülüyorum ama ileride daha mı büyük sıkıntılar Yaşarım Ben aynı zamanda KPSS'ye çalışan bir kadınım ve 4 yaşında bir oğlum var. Ona dedim ki yollarımızı ayıralım ama Eylül'den sonra o zamana kadar hani kurulu bir düzenim var. Bunu bozmak istemiyorum. Sınavlara çalışıyorum. O da dedi ki bana sen her aklında her şeyi bitirdiysen bunun Eylül'den sonra yine Ne alakası var yani gideceksen şimdi gittik gibisinden söyledi ve bana ben sana her şeyi söyledim açıkça dürüst oldum ve sen beni yarı yolda bırakıyorsun dedi. Biz ne olursa olsun bu evliliği sürdürme olarak görüyordum ben dedi ve ben ne yapacağımı Gerçekten bilmiyorum hem dersler hem çocuk hem yani boşanmalı mıyım ikinciye de görmüyorum olayım bilmiyorum
Ne istediğimi bilmiyorum
Boşanmış maddi destek almadan asgari ücretle çalışan üç çocuklu bir kadınım hiçbir şeye yetişemediğimi düşünüyorum hayatımda ki adamda bekar ben evlilik isterken onun acabaları var sorumluluktan kaynaklı ama o da çok fedakar maddi ve manevi olarak çocuklarıma da bana da şu anda cezaevinde bu insan genel olarak ben ne yapmalıyım bilmiyorum hayatıma dair tamamen boşlukta hissediyorum yön bulmak istiyorum artık hayatımda