Aile Kategorisi

Hamileyken eşimin beni aldattiğini öğrendim

Ben hamileliğimin ilk aylarında eşimin beni duygusal ve fiziksel aldattığıni öğrendim. Ama eşim hic aldattigi icin pişman olmadi sadece benim hamileyken öğrendiğim için pişman olduğunu söyledi. Ben boşanmak ve evden gitmek istedim beni göndermiyor. Boşanmak istemiyor hic bir şey olmamış gibi hayatimiza devam etmemizi söyledi. Ben çok yoruldum kafamda binlerce sorular var ve ne yapacağımı bilmiyorum lütfen bana bir tavsiye verebilir misiniz!?

Karımla artık eskisi gibi anlaşamıyoruz

8 senedir evliyim ve evlilik sebebi ile yurt dışına çıktım ilk başlarda evliliğimiz gayet normal gidiyordu arada tartışsak bile bir şekilde çözüme ulaşıp hallediyorduk ama çocuklar doğduktan sonra eşim annelik görevini daha çok benimsedi ve aynı evde ayrı odalarda uyumaya başladık son üç yıldır ve son zamanlarda artık birbirimizi anlayamıyoruz ve her hareketim bir eleştiri konusu oluyor yakın arkadaşına evimizde olan her detayı benden önce anlatıyor bi şeye karar vermesi gerekirse artık fikir alma işini bile bırakti nerdeyse hiç birşey sormuyor sürekli kavga ortak bi aktivitemiz yok o dizi izliyor ben tarih programı falan oturup konuşamıyorum artık sürekli kavga son zamanlarda benden hamile kaldığı için pişman olduğunu bile söyledi ben evde durunca onu rahatsız ediyor muşum evde olmayınca akşamları en azından kafa dinliyorum diyor zaten bana yakınlık gösterme ve ilgi duyma yok nerdeyse hiç bir zaman olmadi ben de artık doldum bu yere kadar dayanamıyorum artık bir evde iki oda arkadaşı gibi yaşıyoruz

Ailemin psikolojime etkisi

Merhaba ben 19 yaşındayım, ailemle hep çatışma içerisindeydik özellikle annemle annem narsist bir insan onun istediklerini yaparsam beni sever yapmazsam sevmez kendi kararlarımı almamdan rahatsız olur,onun istediği bir şey yapmazsam çıldırır ve öyle bir hal alırki sanki annem değilde düşmanın bana karşı hep öyleydi öyle hakaretler ediyorki bana, Bir insan evladına nasıl böyle şeyler söyler şoka giriyorum. üstüne ağlayarak bana vicdan azabı çektirmeye çalışıyor. Bir insan kızına şeytan der mi inşallah ömür boyu mutlu olamazsın sürünürsün diye beddua etti, tabiki benimde hatalarım vardır yoktur diyemem ama ben asla hakaretle yaklaşmadım. Dışardan herhangi bir insan bana böyle aşağılayacı hakaretlerde bulunsa üzülmem, ama o benim öz annem, insanı annesi sevmezse kim sevebilirki, Ve eskiden ağlardım bana hakaret ettiğinde şu an ağlayamıyorum sanki duygularım alınmış belkide alışkanlıktandır. Donma tepkisi veriyorum. Ve maalesefki ona karşı sevgim kalmadı annem olsa bile ona annem gözüyle bakamıyorum bunun nedenide bana olan kötü davranışları, psikolojim o kadar bozuldu ve herşeyi o kadar içinde yaşamışımki geçen gün sinir krizi geçirdim bağırdım ve rahatladım sanki. Hayatta hiçbir şey istediğim gibi olmadı kendimi de hiç sevemedim zaten dış görünüş, karakter hep kusur buldum kendimde, hep başkaları beni çok sevsin diye çırpındım, annenin doyuramadığını dünya doyuramazmış diye bir laf vardır o kadar doğru ki, Ben daha kendi annemden sevgi, ilgi alamamışım elin insanlarından beklemem saçma, Babam desen hayatımla alakalı hiçbir şey bilmez, uzun zaman şehirdışında çalıştı oda eski düşünceli, muhazakar bir insandır. Doğum günümü bilir mi oda şüpheli, gitmek istiyorum evden, içim acıyor, üzülmekten yoruldum sevilmemekten yoruldum. Hep yetersiz görülmek hep vazgeçilen kişi olmaktan yoruldum. Annemin bana vermediği sevgiyi ben herkese vermeye çalıştım ama yinede yaranamadım, olmadı, ne sevilebildim nede bu hayatta mutlu olabildim. Bazen yaşamak bile zor geliyor çünkü mutlu hissetmiyorum. Ne yapabilirim ?

Eş-

Dışarıda çok aktif, her ortama ayak uyduran, sorunsuz ilişkiler kurabilen bir insanım. . çok nadir sorun yaşarım eğer işin içinden çıkamıyorsun direk hayatımdan çıkartırım. . Ancak eşime karşı aynı özverim yok ona karşı tahammülüm yok. Her şeyi gözüme batıyor . . aslında onu çok seviyorum. . ama bu anlaşmazlık beni çok yoruyor. Sinirli ve öfkeli bir insana dönüşüyorum. . bazen ben gibi olmuyorum. Ağlamak geliyor içimden, duygularıma hakim olamıyorum çocuğum var ve buna şahit oluyor ve çok üzülüyorum. . bazen kendimi tutamıyorum, her şeyi dağıtmak istiyorum. .sonra sakinliyorum ve her şeyi normale döndürebiliyorum. Ne yapmalıyım?

Ne yapsam olmuyor

merhaba ben 52 yaşında evli erkeğim 19 senedir eşim annem önceleri giderken gece ağlıyordu sonra yılbaşı falan derken bu sene bayram ziyaretlerine gitmemeye başladı sen git ben gelmiyorum dedi doğrusu çok zoruma gidiyor diyorum dini vecibe gereği sevap diyorum ne sevabı diyor sonra boşanalım deyince kızdım kabul etmedim çünkü yıkmak kolay yapmak zordur ne yapayım derdin ne diyorum söylemiyor iyice sinir oldum elimi bile kaldırmadım

Evlilik

Merhaba hocam ben 30 yaşında bir kadınım evlenmek istiyorum ama sadece istiyorum görücü geldiği zaman direk reddediyorum karşı tarafı tanımak bile istemiyorum sanırım korkularım var bir kere birisiyle görüşmeye gitmiştim ama onda direk kabul etmemiştim ısınamadım diye ama karşı tarafı tanımak istemedim bile sanırım evliliğimin hayatımın merkezine oturacak diye kendimde korku oluştu sanki kendi değerim evlilikle olacak diye düşündüğum için evlilik düşuncesi bile kendimi zincirlenmiş hissettiriyor. Sizce ne yapabilirim ???? Şimdiden çok teşekkürler🌸🌸🌸🌸

Evlilik ile ilgili kafam çok karışık.

6 senelik bir ilişkim var. Erkek arkadaşım ile 6 senedir uzak mesafe ilişkisi yürütüyoruz. İlişkimiz de çok büyük sorunlarımız yok aslında,kendisi de güvenilir, dürüst bir insan. Ama benim için en büyük sorun evlilik aşamasına bir türlü geçemeyişimiz. 2 sene önce eşyaların bir kısmını aldık,aile tanışması yaptık ama gerisi gelmedi. En sonunda babamda bu iş bu şekilde devam ederse rızasının olmadığını söyledi. Ben evlilik için ne kadar istekliysem o da tam tersi uzak gibi. Ben artık aileme onunla ilgili bir şey söylemeye çekiniyorum bu aşama çok uzadı diye. . En sonunda dayanamadım ve patladım. Ben ailem ile senin aranda kalmak istemiyorum,bu şekilde uzatmaya giden bir ilişki istemiyorum artık diye. Önce beni suçladı başkalarının etkisinde kalıyorsun,bizim hatamız ailelerin erken tanışması oldu falan diye ama ben düşüncemde kararlı olunca beni anladığını,onunda bir şeyler düşündüğünü söylüyor ama bir çabası da yok. Ben bu konuşmayı yapalı 2 gün oldu, 2 gündür hiç konuşmadık. Açıkçası yoğun bir duygu ve kafa karışıklığı içerisindeyim şuanda. Bu ilişkinin sonucu ne olur acaba??

Kocamin bana narsist tanisi koyması

13 yıllık evliyim kocam bana narsist tanisi koydu. dokdor felanda değil sürekli kavga ediyoruz,3 yıl önce beni aldatigini ögrendim,bana ister inan ister inanma diyo hiç umrunda değil, ona güvenemiyorum,3 tane çocuğum var çocuklarım için çekiyorum,bir yandan yaptıklarına rağmen ondan kopamiyorumda,kimseyle bir iletişimi yok herkesi kötülüyor ve beni yanlizlastırmaya calisiyor kendisi gibi,ailesiylede hiç bir bagi yok. hic çevremiz kalmadı,bana sürekli sen narsistsin yada bipolar hastası demesi beni çok rahatsız ediyor. Telefonda sürekli açık sacik Kadinlara bakıyor,bana hiç ilgi göstermiyor,13 yıllık kocam birkez düğüne gidip dans bile etmedik,çok özeniyorum etrafımdaki çiftlere,kendisi ben agir insanları severim diyor,ama bende aksine çok sevecen sevgi bekleyen bir insanım. halbuki bana biraz ilgi gösterse belki hersey düzelicek,ne yapacağımı hiç bilmiyorum. biz Almanya’da yasiyoruz,sürekli benim kavgalarımızda burda Almanya’ya bırakıp kendisi Türkiye’ye gidiyor bir kaç ay sonra geri geliyor. ocaktan belli piskologa gidiyorum ilaç alıyorum ama sanki hiç bir ise yaramıyor. en çokta beni yaralayan bana sürekli sana oldum olası güvenmiyorum demesi,halbuki benim gözüm ondan başkasını hiç bir zaman görmedi. Ama derler ya hani kişi kendinden bilir işi diye,acaba oda gerçekten öyle mi,bana 13 yıldan belli bana güvenmediğini söylüyor. belki bunları okuyup sizde bana herkes gibi diyeceksiniz niye bu adami çekiyorsun? Ben kendimi anlayabilsem zaten hersey çözülecek gibi….

gamze27

Kendimi inşa etmek için neden ailemle savaşıyorum?

Ben 19 yaşında bir kızım. Özgürlüğüme oldukça düşkün biriyim. Bir gün kendi evime çıkıp öyle yaşamak istiyorum fakat ailem bunun için fazla baskıcı. Üniversiteyi başka bir şehirde okumak isterdim ama okuduğum bölüm için iyi üniversitelerden biri şu an okuduğum üniversite. 3 çocuklu bir ailenin en küçük ve tek kız çocuğuyum. Ailem muhafazakardır ve abilerim de sınırları genişletmek için çaba sarf etmediler. Bu ailenin 'uçarı' çocuğu benim diyebiliriz. En basitinden tırnağımın uzun olmasına bile babam karışır, giydiğim kıyafetlere bile karışır. Ama ben bu triplere gelebilen biri değilim ve üstüne oldukça kafa yoruyorum ve bu beni çok yoruyor. Artık bağımsız olmak istiyorum ve ailemden yavaş yavaş kopmak istiyorum ama buna izin vermiyorlar. Bunun için maddi bağımsızlığımı kazanmam gerektiğini biliyorum ama gençliğimde istediğimi yapamamak beni kırıyor. Aslında üstüme titrerler bu kadar üzgün olduğumu bilseler ama duygularımı gösteremiyorum. Kısacası artık ailemin beni bağımsız biri olarak görüp kararlarımı destekleyen bir pozisyona gelmelerini istiyorum ama onları değiştiremeyeceğimi biliyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum içimde sürekli bir fırtına kopuyor.

Bu baskıyla nasıl başa çıkarım

Merhaba 30 yasindayim babam bugün annemi arayıp kız 30 yaşına geldi biz ölünce ne yapacak evlenmedi de ne yapacağız biz bunu demiş geçen yıl da bana kaç yaşına geldin sen bulamazsan biz bulalım evlenecek birini birkaç yıla benden farkın kalmayacak yaş olarak dedi ve evlenmedigim icin bana bela okudu sen benim basima belasin allahin cezasisin dedi çok zoruma gitti ama hiçbir şey demedim bir süre konuşmadım ama bugün annemi arayıp konuyu tekrar gündeme getirmiş ne yapmam gerek bilmiyorum kendimi fazlalık hissediyorum ailemden para almıyorum maddi olarak ufak da olsa kendi gelirim var ama hala böyle konuşuyorlar ne yapayım sizce bir çıkar yol gösterir misiniz