Aile Kategorisi

Kafada biriyle konusmak

Annem sürekli kafasında birileriyle konusuyor bazen tartısma gibi bazen gulumsuyor kafasını falan sallıyor sorunu ne sizce?Evin içindeyken çok garip geliyor çünkü. Bakıyor böyle sanki orda duruyor yani daha çok kafasını havaya kaldırıyor annem kafayı mı yemiş? Bazen sinirleniyor falan ve konusmaya calisinca da duymuyor 2 kere falan seslenmek gerekiyor sanki başka gercekliğe falan gidip geliyo ama dümdüz oturuyor yani. Napmak lazim

Eşimin sorunu nedir evlendikten sonra evinden kaçar gibi gitti

Merhaba biz yeni evlendik. Evlenene kadarki süreçte vs hiç bir problem yaşamadık. Düğünümüzü yaptık evimizi dayadık döşedik. Eşim normalde artvinli. Oradan gelin geldi. Ben İstanbul da oturuyorum ve çalışıyorum. 3 sene kadar bir uzak ilişki yürüttük ve sonunda evlendik. Eşim İstanbulda yaşayacağını biliyor ve istiyordu. Evlendikten sonra balayına gittik orada her şey yolundaydı. Sonra döndük ertesi gün ben işe gittim. İşe giderken normal vedalaştık hafif gözleri doldu ama ben normaldir diye düşündüm. Ben gittikten sonra ağlama krizleri kalp çarpıntları eşliğinde annesini aramış konuşmuş. İstanbuldan gitmek istediğini çok kötü olduğunu sığamadığını söylemiş. Ertesi gün akşam annesi geldi. Bir kaç gün kaldı ama sürekli ağlama krizleri kalp çarpıntları devam etti. Sonrasında mecburen artvine yollamak zorunda kaldım. Bir aydan fazla bir süredir orada ve sürekli İstanbula gelmeyi düşündüğünde bile kötü olduğunu kalp çarpıntısı olduğunu söylüyor. Bununla beraber tansiyon vs de düşüyor. Bununla alakalı çözüm bulamadık psikiyatri ilaç vermiş ama 20 günden fazladır bir faydası olmadı. Eşimin geri gelebilmesi için ne yapılması gerekiyor?

Psikopat aileden anne baba akrabadan kafa yapısı olarak nasıl uzak kalırım. Kendime odaklanırım.?

ANNEM BABAM AKRABALARIM SÜREKLİ MANİPÜLE KISIT BASKI ROL NASIL ONLARIN KISITLAMASI İZİNSİZ HERŞEYİMİ KARIŞTIRNALARINI ENGELLEYEBİLİR İM MANİPÜLE BASKI DUR DİYEBİLMEK HANİ PSİKOPAT ANNE BABAYA KARŞİ NASIL AYNI EVDE UZAKLAŞTIRABİLİRİM KENDİMDEN ONLARI KENDİ ALANINA GİRMEMELERİ İÇİN BU UZAKLAŞTIRABİLİRİM NEYSE BUNLA BERABER Bİ İSTEKSİZLİK FALAN D OLAYI ÇIKMAMA ÇİKMA İSTEĞİ GİBİ BİŞEY SORCAM EV HARİÇ KÜTÜPHANE HARİÇ PARK HARİÇ NERDE BEDAVA OTURA BİLİRİZ RAHAT SIKILMADAN ŞARJ KABLOSU FALAN ÖNEMLİ OLAN SİNİR ÇİZME

zeynepgultek

Kendi içimde affedip nasil yoluma bakarım.

Babamla annemin İlişkisi her zaman toksik bir ilişki olmuştu. Annem babamı bize kötüler sonrasında onunla arasi cok iyi olurdu. Babamla hic bir zaman dogru düzgün bir baba kız ilişkimiz olmadı ve cok ciddi olan bir kaç olay sonrası ona dair hiçbir iyi şey kalmadı içimde simdi uni icin farklı bir yurtta kalicam ama içimdeki o boşluk hiç geçmiyor kendi kendimi nasıl iyileştirebilirim. O boşluk hissini nasıl geçiricem.

Babama kırgınım

Babamı uzun zamandır yaptıkları için affettmiş ve onu kabul etmiştim ancak ettiğimiz bir kavga sonrası her şey bitti o kavgada bağlarımızı kopardık sanki bazen hâla onun ruhsal olarak yanında olmak istesem de ona çok kırgınım ve geçirdiği ameliyat sonrası neredeyse bir şey hissetmedim,ablam bir gün babam vefat edip gidince pişman olursun diyor bu konuda pişman olmak da istemiyorum ama kendimde onu affedecek ve konuşacak gücü de bulamıyorum,ona karşı git gide hissizleşiyor gibiyim önceden bu durum karşısında ağlar ve kalbim sızlardı, bu konu beni gün içinde bazen düşündürse de alışmış gibiyim, babamı sadece bana hissetirdiklerinden değil anneme ablama hissettirdiği duygulardan dolayı da affedemiyorum aynı zamanda onun için üzüldüğüm anlar da oluyor, ne yapmalıyım nasıl hissetmeliyim ve nasıl davranacağımı da bilemiyorum

Annem üzerime geldiğinde kendimi nasıl savunabilirim?

Merhabalar, ben 28 yaşında, bekar bir kadınım. Ailemle beraber yaşıyor, kurumsal bir şirkette çalışıyorum. Çocukluğumdan beri baskıcı bir anneyle büyüdüm. Dışarı çıkarken ne giydiğimize karışılır, en yüksek puanı almadığımızda olay çıkar, duygusal ve fiziksel şiddet uygulardı. Şu an kendisi bunları hatırlamasa ve kendisini dünyanın en iyi annesi olarak görse bile, bunlar gerçekler. 2 ablam daha var. İkisi de evli ve yeğenlerimi çok seviyorum. Annemi bu kadar anlatmamın asıl sebebi, hâlâ hayatıma fazlasıyla müdahale etmesi ve evlenemediğim için başıma kakması. 'Kimseyi beğenmiyorsun' diyerek hep benden 10-15 yaş büyük erkekleri öneriyor. Yaşımın geçtiğini, artık genç birinin beni beğenmeyeceğini ve bunlara şükretmem gerektiğini söylüyor. Ortalama güzellikte biriyim, daha önce ilişkilerim oldu fakat kaygılı bağlanma stiline sahip biri olarak aşk hayatımda bazı sorunlar yaşadım ve evlilikle sonuçlanmadı. Annem ise “Ablaların da seninle aynı çocukluğu geçirdi ama onlar evlendiler. Sen neden birini bulamadın?” diyerek kendimi değersiz hissetmeme neden oluyor. Hislerimi ona anlatmaya çalıştığımda ise “Sorun sende. Sen kendini değersiz hissediyorsun, bana suç atma. ” diyor. Herhangi bir teşhisi yok fakat ben narsistik k/b olabileceğinden şüpheleniyorum. Maddi açıdan da ayrı bir eve çıkma şansım yok. Annemle simbiyotik bir ilişki içerisinde büyüdüm ve onun sözleri beni çok etkiliyor. Onun üzerimdeki etkisini nasıl azaltabilirim? Üzerime geldiğinde kendimi nasıl savunabilirim?

defnegurbuz_

Babam annemi aldatıyor

Öncelikle merhaba babam uzun zamandır annemi aldatıyor. Biz bunu ilk öprendiğimizde evde baya kavga çıktı ama babam bir şekilde annemi kendine inandırdı inanmasa annem aşık olduğu için inandı ve hala daha eve geç gelmeler hafta sonları işe diye gitmeler babam çyle bir adamdı ki kahve hayatı bile olmadı bu yaşına kadar ama şimdi eve gelmeyecek nerdeyse gece gündüz yaşama hevesim kalmadı işi bıraktım sadece eve kapandım psikolojik olarak çok sıkışık durumdayım

Bulunduğum durumda ne yapmaliyim

Esim benim onu 10 yıl ihmalettigimi ve umursamadigimi bu yüzden hayatına bir kadın sokacağını söyledi. Bir kadınla tanışmış bundan 1. 5 yıl önce. Azerbaycan'da ve eşim şu an 60 o 31 yaşında bu kişi eşinden çok dayak ve eziyet görüyormuş. Önce telefon yoluyla bir yardım etkinliği sebebiyle tanismislar. Küçük kızım evde eşimin onunla telefon konuşmalarına şahit olmuş bana söyledi. Ben biraz meseleyi kurcalayinca eşim işte hayatımda varedecegim kadın bu dedi. Ben olmaz bosanalim ben kabul etmem dedim. Hayır ben 10 senedir senin beni yoksaymana katlaniyorum sen de buna katlanacaksin dedi. Ben o tarihten itibaren hep eşimle tartıştım. Bir yandan da ilişkimizin seyri değişti cinsel yaşantımız sevgimiz ikinci baharimiz gibi oldu. Kadın geldi eşim ona bir ev bir iş ayarladi. Kendini bul ayaklarının üzerinde dur. Sonra sendeki beni bulursan benim kadınım ol demiş. o yüzden hiç cinsel beraberlik olmadi. Kadın eşime aşık oldum sevdim ömrümün sonuna kadar seninim. DemisTam 1. 5 yıl. surduEsimle çok kavga ettim. Ben fırsatı bulduğumda kadına hakaret dolu mesajlar,eşime hakaretler ettim. Bir yandanda eşim beni hiç ihmal etmedi yanimdaydi. 2ay önce kadın hayatımda biri var dedi kayboldu. Eşim intikam alma hirsinda. Boşanmak istemiyorum yuvamız güzel olayı nasıl unutacağım. Kadın yok ama nasil sindireyim. Yaramı nasıl tedavi edeyim. Eşimi çok seviyorum ama unutamiyorum

13 haftalık gebeyim

çocukken baba kız ilişkilerinden yaşadığım bazı şeylerden kaynaklı olarak kız cocuğumun olmasını hiçbir zaman istemedim. üzerine 12. haftada erkek olduğu kesin bir şekilde söylenen bebeğimin 14. haftada %100 olarak kız olduğu söylendi. Bunu duyduğumdan beri ağlama krizleri yaşıyorum. kendimi hiç kız bebekle hayal etmemiştim. bu durumda annem dahil herkes beni dışlıyor kimse anlamıyor kimseye anlatamıyorum bebeği nasıl kabul edeceğimi hiçbir şekilde bilmiyorum onu aldıramam tek bir hakkım olsa o güne gidip hamile kalmamayı seçerdim ama bunun dönüşü yok bana yol gösterin napacağım nasıl kabul edeceğim o bebeğe haksızlık yapamam kız çocuğunu hayatımın hiçbir safhasında hayal bile etmedim evde benden başka bir kız görmeyi kafamda kuramıyorum ben ciddi anlamda bu konuda patolojik hissediyorum ve bu çocuğa zarar veriyor eminim. babası da tüm bu sözlerim yüzünden çok üzülüyor ama ben keşke evliliğime bir çocuğu dahil etmeseydim diye ağlıyorum öte yandan bana verilen sağlıklı bir çocuk için bunları düşündüğüm için kendimden nefret ediyorm ama takıntımdan vazgeçemiyorum çok çaresizim

anonimss

Ailem ve Evliliğim Arasında Sıkışmışlık

Üç kardeşiz: ben, erkek kardeşim B. (23) ve M. (20). 2023’te atandım; aynı yıl annemle babam anlaşmalı boşandı, babam altı ay sonra yurtdışına gitti. Atandığımda annemle hayaller kurdum; “Seni buradan götüreceğim, Karadeniz’e gideceğiz, gezeceğiz” diyordum. Maaşım 22 bin lirayken kiradan sonra kalan paramın 5-6 binini anneme gönderiyor, kardeşlerime de harçlık veriyordum. 2025 Ekim’de evlendim. Babam düğünüme, istememe ve nişanıma gelemedi. Evlendikten sonra da aileme desteğimi sürdürdüm; eşim ise kardeşlerimin çalışmamasına ve benden para istemelerine kızıyordu. 2026 Mayıs’ta M. ’yi kaybettik. O zamandan beri “keşke”lerle yaşıyorum: Keşke daha çok arasaydım, daha fazla destek olsaydım, evimize gelseydi, kafası dağılsaydı, düğünümün sabahı “Bowling’e gidelim mi?” dediğinde kabul etseydim. Şimdi B. ’de aynı pişmanlıkları yaşamamak için elimden geleni yapmak, annemi ve kardeşimi gezdirmek, eğlendirmek, ihtiyaçlarını karşılamak istiyorum. Eşim kötü niyetli olmadığını biliyorum ama “Evin erkeği sen değilsin; erkek kardeşin sorumluluk almalı” diyor. B. ’nin çalışmamasına da kızıyor. Ayrıca gelecekte çocuğumuz olursa “baba rolüne girmeni istemem; tek rolün çocuğunun annesi, istersen bu evin hanımı olmak” dedi. Bu sözler beni baskılanmış ve kimliğim daraltılmış hissettiriyor; hatta çocuk sahibi olma düşüncesinden uzaklaştırıyor. Doğduğum ailemle kurduğum ailem arasında sıkışmış hissediyorum; ikisinden de vazgeçemiyorum. Aileme sahip çıkmak istememin sebebi babalık yapmak değil; sevdiğim insanları kaybetmeden önce yanlarında olmak istemem, hepsinden önce.