Aile Kategorisi

EŞİM AİLEMLE YAŞADIĞI OLAYLARI AŞAMIYOR

Merhaba eşimle 2. 5 yıldır beraberiz. 1. 5 yıl nişanlılık ve 5 aydır da evliyiz. Eşim biz nişanlıyken anlık bir duygu boşalması yaşadı ve annem ve babamın yanında ağladı. Nişanlılığımızın uzun sürdüğünü söyledi sadece ama annem çok tepki verdi ve defolsun gitsin böyle yaparsan seni kimse sevmez tarzında laflar söyledi. Bu yaşananlar buluşuldu ve konuşuldu her şey düzeldi gibi geliyordu fakat eşim söylenilen laflardan dolayı çok yaralı hissediyordu. Hala daha aynı şekilde hissediyor ve 1. 5 yıl önce yaşanmış olayı öne sürerek kavga ediyoruz. Ben bu durumda sakin kalmasını söyledim. Ben elimden geleni yaptığımı düşünüyorum anneme böyle yapmaması gerektiğini ve bizi yıprattığını söyledim. Annem de tamam konuşmayacağım bir daha bu konu hakkında dedi ama eşim benden özür dilemediler ben ne yapacağım beni mahvettiler psikolojik şiddete maruz kaldım diyerek neredeyse 5 aydır 10 defa bu meseleden dolayı kavga edip tartışıyoruz ne yapmam gerektiğini anlamıyorum ve bilmiyorum. Annem çok baskın bir karakter bu zamana kadar hep bu şekildeydi. Küçükken bir şey söylediğimizde bizi baskılardı. Şimdi ise tekrar baskıladı ve bu laflar eşime ağır geliyor ne yapmalıyım bilmiyorum. Eşim annemden bir özür bekliyor ama annem özür dileyecek bir karakterde insan değil ne yapmalıyım bilmiyorum.

Bencil miyim?

Merhaba, 26 yaşında genç bir kız ve evin en büyük çocuğuyum maalesef, ailemizde sürekli sorunlarla uğraşıyoruz, annem babam ayrı ve 3 küçük kardeşim var. Kız kardeşim depresyon hastası erkek kardeşim bipolar geçirdi vs derken ben artık kendimi çok yorgun ve tükenmiş hissediyorum artık kimseyi düşünmeyip tek başıma kalmak istiyorum, tek başıma zaman geçirmek istiyorum artık büyük olmaktan çok yoruldum. Onları düşünmüyorum diye bencillik mi ediyorum bazen bilmiyorum bu seferde kendimi suçlu hissediyorum ama bende bi çocuğum yeter artık çok bunaldım benimde sorunlarım var ama bana yardım edebilecek bi ablam yada abim yok bende hayatımı kurmaya çalışıyorum tek başıma, haftada 1 gün izin günüm var ondada çocukları nereye götürsem diye düşünüyorum ama aslında kendime hiç zaman ayırmıyorum onu fark ettim işten eve geliyorum yemekle uğraşıyorum çoğunlukla bulaşığı ben yıkıyorum annemde çalışıyor çünkü bazen onada çok kızıyorum neden bu kadar çocuk dünyaya getirdi diye ama bi çözüm olmadığının farkındayım. Bu aralar özellikle kız kardeşim ağır depresyon ve ergenliğiyle beraber eşlik eden sinir krizleri geçiyor ve bende istemsizce uzaklaşıyorum modum düşüyor sinirlerim bozuluyor içimde ne yaşıyorum bilmiyorum anlam veremiyorum. Onları çok seviyorum ama gerçekten sorunlardan çok bunaldım yalnız kalmak istiyorum bu bencillik mi?

Sanal kumar bağımlılığı

5yıldır evliyim eşim hemen hemen 5yıla yakın sanal kumar oynuyo bu sene bağımlı olduğunu bana söyledi türlü yalanlarla bana verdiği paraları alıyordu bana anlattığında artık yapmayacağını söyledi inandım maalesef 2evladım hatrına ama üzerinden kaç kez geçti hatırlamıyorum defalarca yaptı öyle bi hal aldı ki artık evin eşyalarını satmaya başladı çocuklara ve bana davranış biçimi kötü yönde çok değişti tabiri caizse bi canavar oldu destek aldı güya ama hiç bi şekilde inanmadı yine aynı şekilde be hatasını kabul ediyo ne iyileşmek istiyo sadece hastayım ben bağımlıyım diyo bunun farkında ama devam ediyo maaş hesabı bende ama nakit olarak bulundurduğum parayı resmen çalıyı ve yine kumara yatırıyor yetmedi fatura üzerine 2telefon ve ayrı yeten iki farklı yerden ç. makinesi alıp satmış 40bin civarı alıp 15e satıyo borç aldı başını gitti babasına diyorum boşan diyo annesine anlatıyorum üstüne gitme diyo ne yapıcam bilmiyorum artık görünce midem bulanıyor gerçekten kusma derecesine geliyorum

Kötü

babamin annemi aldattigini öğrendim çok kötüyüm küçük kardeşlerim var ne yapacam ne edecem bilmiyorum anneme soylemeli miyim diye düşünüyorum bi senedir yatamiyorum sinavimi cok kotu etkiledi ne yapacam ne olur bi yardim eli uzatin hayatım berbat bi noktaya geldi yuzune bakamıyorum geceleri gec geliyorum sabahlari gormemek icin erken çıkıyorum çok üzülüyorum anneme kardeşlerime bi yardim istiyorum kotu durumdayim teşekkür ederim

aile problemlerim var

babam kumar oynamış 8 ay önce öğrendik evde sürekli para kavgası var zaten annemde yediremiyo böyle bişeyi para kavgası olmasa bile sürekli kavga var babama karsı hic bisey hissedemez hale geldim ona üzülüyorumda cünkü ayagı kırık ama calısıyor borcunu ödemek icin ama sonra da bizi de kendini de bu hale getirdigi icin sogukkanlı kalmaya calısıyorum ne bir arkadasım var ne aile ici normal yani o kadar mahvolmus bir haldeyim ki iş buldum ama çok zor geldi sonra işi bıraktım ve işi bıraktığım için kötü hissediyorum mesela yks den cıktık tatil yapmak istiyorum kafamı bosaltmak istiyorum ama bu halde gidemicegimizi de biliyorum calısmak istedim o yüzden üniversite icinde param olsun istedim ama is cok zor geldi yeni bir ise basvurdum onaylancak mı belli değil cok kücük bi yerde yasıyoruz öyle her is imkanı olmuyor şuan evde 1 lira bile yok çok şükür yemeğimiz var evimiz var çok şükür ama o kadar kötü bir haldeyim ki kafamın içi sürekli dolu sürekli ağlayasım geliyor tüm yük annemin omuzlarında babam sanki yok gibi o kadar garip duygular icerisindeyim ki

Eşim sürekli bana ve aileme yönelik bir eleştiri ve memnuniyetsizlik halinde

Bir kaç ay önce nikah yaptık. Düğüne 2 ay var. Eşim ailemden ve benden yana sürekli bir şikayetsizlik ve memnuniyetsizlik halinde bu durum beni çok yordu ve artık soğuyacak dereceye getirdi. Şikayetleri şunlar ailem maddi sıkıntılardan dolayı çok destek olamadı sürekli bunu söylüyor, kendine bir önceki abimin gelinle kıyaslıyor, benden sürekli saçma sapan beklentileri var, çevrem beni çok sever bu insan benden ne istiyor bıktım. Benden başka biri olsa bu insana ve takıntılarına iki ay belki dayanırdı. Her şeyi annesine söylüyor. Hayatta annesinden başka kimsesi yokmuş onu bep annesi düşünüyormuş gibi yapıyor. O kadar yoruldum ki konuşacağım kelimeyi bile 50 defa düşünüyorum.

Kendimle kavga içerisindeyim neyi yanlış yapıyorum diye

Bir tane oğlum var 18 aylık gün boyu onunla ilgileniyorum yoruluyorum onun için de iyi anne olmaya çalışıyorum gün boyu şunu iyi yapıyor muyum beni çok darlıyor meme diye dışarı çıktığımızda sürekli yanındayım peşindeyim bir şey olacak diye korkuyorum çok akıllı çok güzel bir iletişim kuruyoruz ama onunla oynarken de böyle sıkılıyorum kendi aileme gitmek istediğimde eşim her seferinde huzursuzluk yaratıyor ve bu durum da beni çok bunaltıyor iki aile tarafıyla da aramız limoni herkes kendi ailesiyle iyi olsun diye bir mantığa girdim onun ailesini gerçekten sevmiyorum çok büyük hayal kırıklıkları yaşadım ailesinin tarafından evlenmeden önce çok iyilerdi evlendikten sonra çok kötü oldular eşim de bir sürü görüşmedi sonrasında her şeyi affetti ve sadece gözünle görünen benim ailemin ne kadar kötü olduğunu anlatmaya çalışıyor bana ben onun ailesiyle gidi şeyleri kendi ailesidir bana ne diyorum ve açmak bile istemiyorum ama o açtığı için ben de acıkmış oluyorum ben aileme gitmek istediğimde sorun oluyor o ailesiyle iki günde 1. 01 şekilde görüşüyor kendi ailesinin evine gitmiyor abisiyle ilgili sorun yaşadığı için yoksa her gün gitmek isteyecek bir şekilde düşkün ev için elimden geleni yapıyorum oğlum için elimden geleni yapıyorum ama eşim bizden kaçıyor muş gibi geliyor ilgilenmiyor çok yorgun olduğundan mı bilmiyorum

Stresimi nasıl yönetebilirim

Şöyle ki sevgilime kefik oldum ve icra davası açıldı hakkımızda ve baskıcı bir ailem olduğu için söylemekte zorlandım ancak söyledim ilk fazla tepki verdiler sonra anlayışla karşıladılar ama ben yine de eve tedirgin gidicem ve bu beni geriyor gerdiği için de midem bulanıyor düzgün yemek yiyemiyorum bir şey olacağından değil ki ödemiycez demiyoruz sadece itiraz edecekler avukatı öyle demiş bilmiyorum

Babama söylerken ve söyledikten sonra nasıl bir yol izlemem lazım?

Ben 11 yaşında kapanmış biriydim sonra uzun süreler açılmak isteyip cesaret edememekte geçti lise sondan üniversite boyunca ve hep kendimi atanınca diye telkin ettim. Aileme ilk söylediğimde babam beni silersin dedi sonra atandıktan sonra gelmeden önce annem oraya gidince açılırsa ne yaparsın falan demiş o da yapmaz öyle şey diye kısa kesmiş, neyse şu an 6 7 ay olacak açıldım ayda yılda bir görüyorum zaten onlar da çok görmüyor beni, hatta ben gelmelerini istiyorum ama bilmediği için bana zor oluyor diye çağıramıyorum, işim yoğun az boşluk veriliyor genelde ama artık yoruldum taşımaktan sürekli rüyalarımda görüyorum artık bilmesi gerekiyor küsse bile illa bir gün barışır saklayarak bu süreyi de uzatıyorum ama çekiniyorum neden diyecek nasıl diyecek ne söylemem gerek ya da süreci nasıl yönetmem gerekecek bilmiyorum gerçekten küserse ne yapmam gerek kızarsa ne yapmam gerek bilmiyorum psikolojik olarak buna nasıl hazır olmam gerek bilmiyorum tek bildiğim şey çok yorgun olduğum ve dürüst bir şekilde yaşamak istediğim…

Eşim ailesini benden üstün görmesi

Merhabalar hocam eşimle 12 yıldır beraberiz 3 çocuğumuz var bugüne kadar hiç birşeyini eksik etmedim normal işinde gücünde normal bir babayım çocuklarıma deseniz aynı şekil ama nedense ailesinin bazı hataları yüzünden aramız bozuldu benim haklı olduğumu bildiği halde ailesi onu hiç umursamadığı halde benle onlar arasındaki seçimi onlardan yana kullanmasını anlamıyorum ailesinden bahsetmeme bile izin vermiyor ve bana olan sevgisinede inanmıyorum