Aile Kategorisi

Babam annemi aldatıyor

Öncelikle merhaba babam uzun zamandır annemi aldatıyor. Biz bunu ilk öprendiğimizde evde baya kavga çıktı ama babam bir şekilde annemi kendine inandırdı inanmasa annem aşık olduğu için inandı ve hala daha eve geç gelmeler hafta sonları işe diye gitmeler babam çyle bir adamdı ki kahve hayatı bile olmadı bu yaşına kadar ama şimdi eve gelmeyecek nerdeyse gece gündüz yaşama hevesim kalmadı işi bıraktım sadece eve kapandım psikolojik olarak çok sıkışık durumdayım

Bulunduğum durumda ne yapmaliyim

Esim benim onu 10 yıl ihmalettigimi ve umursamadigimi bu yüzden hayatına bir kadın sokacağını söyledi. Bir kadınla tanışmış bundan 1. 5 yıl önce. Azerbaycan'da ve eşim şu an 60 o 31 yaşında bu kişi eşinden çok dayak ve eziyet görüyormuş. Önce telefon yoluyla bir yardım etkinliği sebebiyle tanismislar. Küçük kızım evde eşimin onunla telefon konuşmalarına şahit olmuş bana söyledi. Ben biraz meseleyi kurcalayinca eşim işte hayatımda varedecegim kadın bu dedi. Ben olmaz bosanalim ben kabul etmem dedim. Hayır ben 10 senedir senin beni yoksaymana katlaniyorum sen de buna katlanacaksin dedi. Ben o tarihten itibaren hep eşimle tartıştım. Bir yandan da ilişkimizin seyri değişti cinsel yaşantımız sevgimiz ikinci baharimiz gibi oldu. Kadın geldi eşim ona bir ev bir iş ayarladi. Kendini bul ayaklarının üzerinde dur. Sonra sendeki beni bulursan benim kadınım ol demiş. o yüzden hiç cinsel beraberlik olmadi. Kadın eşime aşık oldum sevdim ömrümün sonuna kadar seninim. DemisTam 1. 5 yıl. surduEsimle çok kavga ettim. Ben fırsatı bulduğumda kadına hakaret dolu mesajlar,eşime hakaretler ettim. Bir yandanda eşim beni hiç ihmal etmedi yanimdaydi. 2ay önce kadın hayatımda biri var dedi kayboldu. Eşim intikam alma hirsinda. Boşanmak istemiyorum yuvamız güzel olayı nasıl unutacağım. Kadın yok ama nasil sindireyim. Yaramı nasıl tedavi edeyim. Eşimi çok seviyorum ama unutamiyorum

13 haftalık gebeyim

çocukken baba kız ilişkilerinden yaşadığım bazı şeylerden kaynaklı olarak kız cocuğumun olmasını hiçbir zaman istemedim. üzerine 12. haftada erkek olduğu kesin bir şekilde söylenen bebeğimin 14. haftada %100 olarak kız olduğu söylendi. Bunu duyduğumdan beri ağlama krizleri yaşıyorum. kendimi hiç kız bebekle hayal etmemiştim. bu durumda annem dahil herkes beni dışlıyor kimse anlamıyor kimseye anlatamıyorum bebeği nasıl kabul edeceğimi hiçbir şekilde bilmiyorum onu aldıramam tek bir hakkım olsa o güne gidip hamile kalmamayı seçerdim ama bunun dönüşü yok bana yol gösterin napacağım nasıl kabul edeceğim o bebeğe haksızlık yapamam kız çocuğunu hayatımın hiçbir safhasında hayal bile etmedim evde benden başka bir kız görmeyi kafamda kuramıyorum ben ciddi anlamda bu konuda patolojik hissediyorum ve bu çocuğa zarar veriyor eminim. babası da tüm bu sözlerim yüzünden çok üzülüyor ama ben keşke evliliğime bir çocuğu dahil etmeseydim diye ağlıyorum öte yandan bana verilen sağlıklı bir çocuk için bunları düşündüğüm için kendimden nefret ediyorm ama takıntımdan vazgeçemiyorum çok çaresizim

anonimss

Ailem ve Evliliğim Arasında Sıkışmışlık

Üç kardeşiz: ben, erkek kardeşim B. (23) ve M. (20). 2023’te atandım; aynı yıl annemle babam anlaşmalı boşandı, babam altı ay sonra yurtdışına gitti. Atandığımda annemle hayaller kurdum; “Seni buradan götüreceğim, Karadeniz’e gideceğiz, gezeceğiz” diyordum. Maaşım 22 bin lirayken kiradan sonra kalan paramın 5-6 binini anneme gönderiyor, kardeşlerime de harçlık veriyordum. 2025 Ekim’de evlendim. Babam düğünüme, istememe ve nişanıma gelemedi. Evlendikten sonra da aileme desteğimi sürdürdüm; eşim ise kardeşlerimin çalışmamasına ve benden para istemelerine kızıyordu. 2026 Mayıs’ta M. ’yi kaybettik. O zamandan beri “keşke”lerle yaşıyorum: Keşke daha çok arasaydım, daha fazla destek olsaydım, evimize gelseydi, kafası dağılsaydı, düğünümün sabahı “Bowling’e gidelim mi?” dediğinde kabul etseydim. Şimdi B. ’de aynı pişmanlıkları yaşamamak için elimden geleni yapmak, annemi ve kardeşimi gezdirmek, eğlendirmek, ihtiyaçlarını karşılamak istiyorum. Eşim kötü niyetli olmadığını biliyorum ama “Evin erkeği sen değilsin; erkek kardeşin sorumluluk almalı” diyor. B. ’nin çalışmamasına da kızıyor. Ayrıca gelecekte çocuğumuz olursa “baba rolüne girmeni istemem; tek rolün çocuğunun annesi, istersen bu evin hanımı olmak” dedi. Bu sözler beni baskılanmış ve kimliğim daraltılmış hissettiriyor; hatta çocuk sahibi olma düşüncesinden uzaklaştırıyor. Doğduğum ailemle kurduğum ailem arasında sıkışmış hissediyorum; ikisinden de vazgeçemiyorum. Aileme sahip çıkmak istememin sebebi babalık yapmak değil; sevdiğim insanları kaybetmeden önce yanlarında olmak istemem, hepsinden önce.

İki arada kaldım ve ne yapacağımı bilmiyorum

eşimle kaçarak evlendık sonra dugun oldu düğünü,eşyaları takılarla yaptılar benim ailem konuşmadı bu sürede sonra konuşmaya başladık ve aimdi konuşuyoruz eşim gelmelerini gitmeyi istemiyor hiçbirsey yapmadılar bana dıyor ama kendının aılesı de düğündeki altınlarla yaptı bunu düşünmüyor şimdi ailemi sevmiyor iki arada kaldım ne yapacağım bılmıyorum ama eşimi ailesinin doldurduğunu düşünüyorum eşim beni aileme götürüyor kendisi içeriye girmiyor oda ailesine gidiyor ve bu da benım sinirimi bozuyor ne yapacağım bılmıyorum ne kadar konuştuysam da bişey yapmadılar bıze sımdı evlat sahıbı oluyorlar dıyor

Evliyim ama eşimin beni düşünüyor gibi yapıp eleştirmesi artık yoruyor.

3 yıldır evliyiz. Görücü usulü evlendik ama severek evlendim. Şu an Vajinusmus tedavisi görüyorum 3. Yılımda tatlı bir doktor buldum. Birlikte gidiyoruz sorun belki bundandır diye belirtmek istedim. Eşim sağlıksız yediğim ya da fazla yediğim ekmekten tutun benimle ilgili her konuda yorum yapıyor. 36 yaşındayım ve alışkanlıklarım var her gün bir hata yaptığımda “bir kerede sözümü tur beni ciddiye al” diye bir başlıyor bitmiyor. Ben bir şey söylesem dinlemiyor bana göre hatalı olduğunu konularda ben abartan taraf oluyorum. Yani basagrısı çekiyorum her hata yaptığımda. Bana sağlıksız beyaz ekmek yeme diyor ya ben ekmeği çok seven biriyim ailem nasıl adamız iki ekmeği bitiremedik der az yendiğimizde. Diyorum alışkanlık çok severim ama yok her ekmek yediğimde yine başlıyor. Okulda zaten stresteki bir ortamdayım. Eve geldiğimde sakin içe dinlenmek istiyorum. Ev ilerinde yardım etmesi çok güzel ama kendi hatalarını kabul etmemesi benim eksiklerim hakkında saatlerce konuşması çok yoruyor beni. Ben ilk tanışmamda çok konuşkan yapım var demiştim sanki bilmiyor arkadaşları geldiğinde ya da akrabamıza benim kendi akrabama gittigimde çok konuşuyorsun bırak onlarda konuşsun diyor. Cıldıracağım. Gelip seviyor sayıyor ama azıcık tartışma geçsin işim var der tarlaya gider daha da akşama kadar aramazz. Ne yapmalıyım bilmiyorum

Merhaba babam neden Beni sevmez. Bana kizim degilsin dedi. Esimde ayrica cok duyarsiz. Cok moralim bozuk. Cogu zaman cekip gitmek isterim ama ozgur olarak Maddi durumum yok. O yuzden kalmaya mecburum bu sacmaligin icinde. Annem desen hasta. Bakim evinde. Kardeslerimle gorusmem. Onlarin tercihi. Yani kisacasi cok moralim bozuk. Bu yuzden intihari denedim ama yapamadim. Ve ozellikle esimin hic umurunda degil. Yardim edin lutfen.

Ailemin özel hayatına şahitlik etmek sağlıklı mi?

Ben 20 yaşındayım. Bu yıl üniversiteye başladım ilk senem bitti. 5-6 yaşlarından beri anne babamın yatak odası ilişkisine şahit oluyorum. 1 kere yine 6 yasindayken basmiştım onları. Başlarda ne olduğunu ne yaptıklarını anlamiyordum ama büyüdükçe anlamaya başladım maalesef. Maalesef sadece yatak odasi da degil evin her yerinde yakınlasiyorlar. Kendimi evde guvende hissetmiyordum. Lise sonda sınava hazırlanırken gece ders çalışmak için biraz geç yatıyordum ama onların sesi yüzünden ders de çalışamıyordum. Okula sınavlara hep uykusuz gittim. İlk sene istediğim yer gelmeyince 1 sene daha kaldım çalıştım ve yine benzer şeyleri yaşadım. Sınav günümde bile uykusuzum çünkü yine gece onlar yüzünden uyuyamamistim doğru düzgün. Benim onlari fark ettiğimi biliyorlardı çünkü ben onlara sahit olunca biraz ters konuşuyordum her defasında bana seni de göreceğiz gibi şeyler diyorlardı. Onlardan kaçmak için istemediğim bir bölümü yazdım ve şu an bölümümü seviyorum ama aklımda hep acaba böyle olmasaydı şu an nerde ne yapıyor olurdum gibi bir düşünce var. Yaz tatilinde eve geldim yine aynı şekilde devam ediyorlar. Hâlâ fark edince sinir oluyorum uykum kaçıyor. 20 yaşındasın saçmalama normal demeyin lütfen. Cinselligin normal olduğunu biliyorum ama bunu çocuklarına belli etmek zorundalar mı. 2 tane kardeşim var ve en küçüğü onlarla ayni odada kalıyor. Yoruldum artık ne yapacağım bilemiyorum. Tiksiniyorum onlardan.

Uzun Süredir Ailemden Nefret Etmek

19 Yaşındayım Yıllardır Ailemi Sevmiyorum Nefret Ediyorum Sorumluluklarımı Yerine Getiren Birisiyim Dün Sadece 2 Saat Oyun Oynadım Diye Babam İş Yerine Getirdi Bağırdı Bana Şeytan Dedi Babam Ve Annem Sürekli Kavga Eder Birbirinin Arkasından İş Çevirir Sonra Birbirine Canım Der Gerçekten Tiksiniyorum Onlardan Yıllar Boyu Sorumluluklarımı Yerine Getirdim Bana Demedikleri Kalmadı Kardeşim Kuzenime Benim Yanımda Onu Sevmiyorum Dedi Ciddi Şekilde Bende Neden Dedim Şaka Dedi Sonra Ama Ciddiydi Bir Kaç Gün Önce Annem Seni Doğurduğuma Pişmanım Dedi Yıllardır Annemden Sözlü Fiziksel Şiddet Görüyorum Örneğin Çoçukken Fotoraflarda Engelli Gibi Durma Zihinsel Engelilere Benziyorsun Derdi Bana Vururdu Bu Yüzden Yıllardır Fotoraf Çekinmiyorum Nefret Ediyorum Kısaca Babamda Aynı Şekilde Eve Gelmez Benle Vakit Geçirmedi Hiç Ben Evdeyken Arkadaşlarıyla Gezmeye Giderdi Çoğu Kez Sonra Eve Gelince Kavga Çıkardı Annem Babam Kardeşim Başkalarına Karşı Kibar Bana Gelince Canavar Oluyorlar Onlarla Konuşmak İstemiyorum Nefret Ediyorum Onlardan Asla Affetmicem Onları Ben Sadece Sorumluluklarımı Yerine Getirip Sevdiğim Şeyi Yaptım Yanlızım Ve Kimsem Yok Kimseden Nefret Etmek İstemiyorum Ama Durum Böyle

Aynı evde iki yabancı olarak yaşamak zorunda mıyım?

Merhaba benim düğünümden bugüne kadar sıkıntılar öncelikle eşimin ailesi tarafından başladı sürekli bir müdahale herşeyimize karışma gereği duyuyorlar. Belli bir yaşa gelmiş insanlar neden çocuğu evlenmiş artık mutlu olması için elinden geleni yapmıyor? Ailene sınır koy dediğimde; ailemle görüşmemi istemiyorsun diyor. Ben eşimle birşey konuşmak istediğimde kök ailesine sanki hakaret ediyormuşum gibi tepki gösteriyor, tartışmayalım uykum var sonra konuşuruz diyip geçiştiriyor. Ama konu çözülmüş olmuyor ben konuyu konuşup çözelim ve bir daha konuşmak istemediğimi söylemek istiyorum. Bu seferde aynı şeyi söyleyince yıllardır aynı şeyi söylüyorsun diye dırdır ediyorsun diyor bana. Eşimle aramızda ki iletişim kopuk. Bir sabah günaydın canım birtanemle başlıyor sonrasında ilgi alaka yok. Ufacık şeye tepki gösteriyor. Seni seviyorum diyor ama göstermiyor. Ailesine karşı hiç korumuyor, teyzesi bana hakaret ediyor, bana hakaret edicek ne beni tanıyor ne de bunu söylecek bir sebep var ortada ama teyzem birşey diyemem diyor. Senin aile kavramın farklı diyor. Ailesi dediği kişiler hiçbir özel gününde yanında bizim mutluluğumuzu düşünerek hareket etmediler. Hepsi egolarına göre takıldılar. 5 yaşında kızım var. Benim de hatalarım mutlaka vardır ama eşim ve ailesi tarafından çok kırıldım ve yıprandım. Bir insan birini kırıyorsa ailense özellikle özür dilemese bile davranışıyla belli eder ama onlarda o yok. Mutsuz bir evliliği çocuğum için sürdümkistemyrumNeyapmlyımyardmcıolurmusunuz?