Psikoloji Kategorisi

Davranışlarımı etkileyen çirkinim gibi kötü düşüncelerim var

Okuldayken kendi bazen güzel bazen çirkin hissediyorum ve bu durum bana çok engel oluyor sınıftayken bi anda titreme geliyor vb ve bundan kurtulmak istiyorum arkadaşlarımla iletişimimi etkiliyor bu düşüncelerden kurtulmak için ne yapmaıyım bilmiyorum aynaya bakınca o anda güzel ya da çirkin hissetmem tüm günümü etkiliyor çok rahatsız oluyorum keşke gitse düşünceler bir çözümü var mıdır şimdiden cevabınız için teşekkürlerr ederimm

Kaygımı nasıl azaltabilirim

Sevgilim arkadaşlarına çok öncelik veriyor arkadaşının kız arkadaşı bana hiç bir şekilde adım atmazken buna şahit olmasına rağmen kabullenmiyor ve aynı ortama sokmaya çalışıyor benim sevgilim arkadaşına aylarca evinde bedava baktı eline fazla para geçtiğinde onunla paylaştı biz sevgili olurken ben senin evine kız girmesini istemiyorum dedim diye o kız bana tavır aldı ama benim sevgilimin yaptıklarına zerre minnet etmiyor bana selam verme tenezülünde bulunmuyor

Eşim öfke kontrol problemim olduğunu ve tedavi görmem gerektiğini söylüyor

Merhaba ben 26 yasında 1. 5 senelik evli bir kadınım muhasebeciyim sinirlendiğim zaman bağırıp küfür ettiğim için eşim öfke kontrol problemim olduğunu söylüyor evet çabuk sinirleniyorum ama durduk yere değil damarıma bastığı için yada beni sinirlendirecek cümleler kurduğunda ben deliriyorum ama gidip saldırgan davranışlar sergilemiyorum gidip eşyalara yada kendisine zarar vermiyorum sadece bağırıp küfür ediyorum ben öfke kontrol sorunum olduğunu düşünmüyorum bir şey anlatırken beni dinlememesi yada dün anlattığım şeyi 2 gün sonra anlattığım şeyi hatırlamıyor olması yada önemli konuları sarsaklaması yada sabah bir şey söylüyorum bunu böyle istemiyorum bugün diyorum akşam geliyorum ki ben istemiyorum dediğim şey yapılmış ve karşımda duruyor ben çıldırıyorum sonra sen sinirlisin diyor kendisi çok rahat ben sinirli değilim onun rahatlığı beni delirtiyor

Anlaşılmak için ne yapmam gerek ve doğru yerde miyim?

Son konuşmamızda geri çekildiğim bir anda telefonda bana hakaret etti. Ben de konuşmayı uzatmadan telefonu kapattım. O günden sonra bilinçli olarak 2–3 gündür hiçbir şekilde iletişime girmedim. Bu süreçte kendisi sosyal medya hesaplarını kapattı. Bana sadece WhatsApp üzerinden iki kez emoji gönderdi; yorgunluk/bitkinlik ifade eden emojilerdi. Bunun dışında bir açıklama ya da iletişim olmadı Bu süreç bende suçlulukla karışık bir yorgunluk ve mesafe ihtiyacı yarattı. ”

İlişkide beni zorlayan davranışlar

Bir ilişkim var ve son tartışmada beni asıl zorlayan şey kullanılan kelimeden çok, sınırlarımın kabul edilmemesi oldu. Tartışma sırasında bana “ne b*k yersen ye” gibi bir ifade kullanıldı. Ben bunun bana göre saygısızlık olduğunu söyledim. Ama karşı taraf bunu normalleştirdi ve “başkasına edilen sözle bana edilen söz aynı” diyerek beni suçladı. Benim için sorun şu: Ben ilişki içinde hakaret etmediğim halde, dışarıda üçüncü kişilere söylenen sözler ilişkiye saygısızlık gibi bana yüklendi. Bu durum kendimi anlaşılmamış ve haksız yere suçlanmış hissettirdi. Üstelik bunu anlatmaya çalıştıkça konu kelimeden çıkıp beni baskılayan bir hâl aldı. Şu an kafamı karıştıran şey, sınır koymak isterken suçlu hissettirilmem. Geri çekildim çünkü kendimi savundukça daha çok yoruldum. Asıl anlamak istediğim; burada benim sınır koyma şeklim mi sorunlu, yoksa karşı tarafın bakış açısı mı tutarsız? Bu durum beni neden bu kadar etkiledi, bunu anlamak istiyorum.

Karşımdaki insanı nasıl daha iyi anlar ve ona göre davranırım

Mesela karşımdaki insan yanlış kelime kullanıyor ona yanlışını söylediğimde hemen bir yarış içerisine giriyor ve benim hislerimi önemsemiyor ona nasıl anlatmam gerekiyor kendimi ben bir sorun olduğunu her söylememde benimle bir savaşa giriyor ve o yolda yürüyor bana argo kulanıyor diyorum yanlış bana diyor ki sende başkalarına kullanıyorsun ama onlar başkası sen beni başkasıyla kıyaslayabilir misin diyorum o hala o açıdan bakıyor anlatamıyorum derdimi

Kocam ınstagram dan kızlara bakıyor ne yapmam gerek

7 aylık evliyiz eşim Instagramda açık kadınların videosuna bakıyor her yakaladığım da önüme düştü diyor ama aynı ınstagram sayfasında iki üç tane kadının videosuna bakmış ben her gördüğümde rahatsız olduğumu söylüyorum ama yine her seferinde önüme düşüyor ben ne yapayım diyor bakması da oldukça beni rahatsız hissettiriyor bu durumda ne yapmalıyım bu sürekli tekrarlanıyor aramız açılsın istemiyorum kavga etmekte istemiyor ne yapmam gerekiyor bilmiyorum

Kendimden büyük birine hislerim var

Kendisi benden yaşça büyük biri benim bu kişiye hislerim var ve yaklaşık 3 yıldır devam ediyor bazen özlüyorum bazen seviyorum bazen ise nefret ediyorum ama yine başa dönüp onu düşünüyorum onu istiyorum geçmiyor bu hisser ilk görüşte oldu bu hissler o günden beri de geçmek bilmedi ben bu durumdan hem kurtulmak hemde kurtulmamak istiyorum hem onla zor hem onsuz zor kıskanıyorum bana ait olmamasına rağmen kıskanıyorum sonra kalbim sıkışıyor nefes alamıyorum ağlıyorum

hayatımı sıfırdan kurmak çok korkutucu geliyor

Merhaba 3 sene önce bir ilişki yaşadım çok farklılıklar çok hatalar vardı beni başta yarabandı olarak kullandı. her seferinde uyum sağladım karşımdaki insan kendini hiç düzeltmedi. 1 sene sonra Sonra uzaktan şarkılar paylaşarak çok sevdiğini haykırmaya başladı ortak arkadaşlar aracalığıyla benim de paylaşılarımı ona gönderdiler. Ama ne bir dönüş ne bir açıklama vardı. Ben hayatıma devam ettim. Ama dönmediğim için beni başkasıyla oldu ondan dönmedi şeklinde suçlamaya başladı. Onu aradım ama doğru olan bu dedi. Hayatıma devam ettim. O da devam etti. Hatta o bu düşünceyle sürekli ortamlarda insanlarla tanışarak devam etti. Bense 3 senedir psikolojik olarak kendimi bu durumdan kurtarmaya uğraştım çabaladım olmadı. Şimdi beni suçlayarak bu yüzden dönmediğini dile getiren paylaşımlar yapıyor ama kendisinin yaptığı en ufak şey yok. Şarkılar üzerinden her şeyi dile getiriyor ama arayan bile bendim. Hakkımda böyle düşünmesin diye açıklama yapasım geliyor ama çok yorgunum. Benim üzgün olduğumu bildiği için de iyice üzerime oynuyor. Kendimi açıklamaktan yoruldum. Hiçbir zaman sorumluluk alıp gerçekten yanımda olmayan birisine artık kendimi açıklamak fedakarlıklar yapmak istemiyorum. Ama hayatımı sıfırdan kurmak çok korkutucu geliyor 30 yaşındayım. Resmen 3 senedir yaşadıklarımdan dolayı kendi kaygılarımdan dolayı aşamıyorum düzelir diye çabalamak istiyorum ama bunu yapan ben olmak istemiyorum artık. Yapmadığım için de suçluluk duyuyorum. Sıfırdan başlarsam yine olduğum yeri sevmezsemdiye

Hayattan zevk almama durumu ve sürekli ağlama isteği nasıl geçer

Her gün ağlıyorum,ne olursa oldun hiç mutlu değilim etrafımda hiç arkadaşım yok Sosyal birisi olmaya çalışıyorum olamıyorum. Çok yanlız hissediyorum. Etrafta kimsenin beni sevmediğini düşünüyorum. Artık bana zevk veren hiç bir şey kalmadı. Yaklaşık 2 aydır bu durumdayım ve geçmiyor belki sadece artıyor Bu yanlızlık hissi,ben çok mutsuzum. İçimden ağlamaktan başka hiç bir şey gelmiyor. Ne yapmalıyım nasıl geçicek bu durum