PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İnsanları takmayı nasıl bırakabilirim?
İnsanları takmayı nasıl boşlayabilirim Ben çok fazla insanları kafaya takıp yıpranıyorum buna bir çözüm Ve etrafindaki insanlar bunun hiç ama hiç farkında değil aşırı bencil ve duyarsız bu konuda kendimi geliştirip güçlenmek istiyorum insanlara yeni Beyzayı güçlü birşekilde göstermek istiyorum işte bu yüzden kendimi geliştirmem lazım bunu yapma için bugün ilk adımı attım gerisi sende sen bana söyle nasıl insanları takmayı boşlayabilirm
Gizli Kullanıcı
Kendimi hep bir mutsuz hissediyorum
Bilmiyorum aslında sadece galiba birilerine bir şeyleri anlatmak içimdekiler artık atmak istedim için buradayım bir anda modum düşüyor hayattan soyutlanmak istiyorum sanki benim değer verdiğim insanlar dan aynı karşılığı da görmüyorum hep bir yetersiz miş gibi davranılıyor ama her koşulda ben varım yarım ediyorum , yaptıklarım görülmüyor sürekli bir baskı sürekli bir eleştiri ben insanlara hep güzel yaklaşırken onlar hep bi kendine olarak bakıyorlar
Gizli KullanıcıKendimi nasıl iyi hissederim
Zaman zaman herkesten nefret edip kinleşiyorum buna ailem kardeşlerimde dahil kendimi değersiz mutsuz hissediyorum sanki kimsenin umurunda değilmişim gibi olur olmadık şeylere sinirlenip gereksiz tepkiler veriyorum sonra pişman oluyorum sürekli insanlara kendimi açıklama ihtiyacında bulunuyorum yanlış anlaşılmaktan korkuyorum (ailemle tartışmaya girdiğimde bi şekilde kendimi suçlu hissedip ya da hissettirilip suçluluk duygusuna kapılıyorum) nişanlılık dönemindeyim ve çok kaygılıyım bununla başa çıkamıyorum ne yapmam gerekiyor
Gizli KullanıcıMerhaba ne yapacağımı bilmiyorum çıkmazda kaldım
PSİKOLOĞA SUNULACAK DURUM ÖZETİ Bir süredir duygusal bir ilişkim vardı. Aramızda yaşanan son olay, iletişim biçimimizle ilgili ciddi bir kırılma yarattı. Bu süreci sağlıklı değerlendirebilmek ve kendi durumumu netleştirmek için bu özeti paylaşıyorum. Bir tartışma sonrası kendisini aradım. Amacım sakin bir şekilde konuşmak ve durumu kırmadan çözmekti. Telefonda “ne yapıyorsun” diye sorduğumda, bana sert ve küçümseyici bir tonla “ne diyorsun sen be, işim var” şeklinde karşılık verdi. Bu tavır beni çok tetikledi. Sinirle kırıcı bir şey söylememek için telefonu kapattım. Daha sonra, kalbini kırmamak ve niyetimin kavga olmadığını anlatmak için WhatsApp’tan açıklayıcı mesajlar yazdım. Bu mesajlarda: - Haklı çıkma derdinde olmadığımı - Sadece insan gibi, sakin bir şekilde konuşmak istediğimi - Hakaret ve sert dilin beni kırdığını - “İki dakika bekle” denebilseydi bunun sorun olmayacağını anlattım. Bu mesajlardan sonra beni WhatsApp’tan engelledi. Bunun üzerine SMS ile yazmaya devam ettim. Yazdığım mesajlarda suçlayıcı olmamaya özellikle dikkat ettim. Davranışlara odaklandım, kişiliğine saldırmadım. Karşı tarafın mesajlarında ise: - “Nefret ediyorum” - “Umurumda değil” - “Sen sorun çıkarıyorsun” - “Kendi düşüncelerinle nefsini besle” gibi ifadeler yer aldı. Sürekli olarak sorunun bende olduğunu söyledi. Kendi sertliği, hakaretleri ve tonu için sorumluluk almadı. Özür dilemedi. Ben sakin kaldıkça, o daha çok savunmaya geçti. Son mesajlarında “şimdi uzak dur benden” diyerek konuşmayı tamamen kapattı. Bu cümleyi ben değil, o kurdu. Ben bu süreçte: - Kendimi ifade etmeye çalıştım - Kırıcı olmamaya özen gösterdim - Uzun uzun açıklamalar yaptım - En sonunda da konuyu zorlamadan kapattım Ancak karşı tarafta: - Yüzleşme - Sorumluluk alma - Özür - Duyguyu anlama gibi bir tutum görmedim. Şu an benim kafamı kurcalayan sorular şunlar: 1. Bu yaşananlarda benim iletişimimde ciddi bir hata var mı? 2. Karşı tarafın davranışları duygusal olgunluk açısından nasıl değerlendirilir? 3. Bu tür bir iletişim biçimi sağlıklı bir ilişkiye evrilebilir mi? 4. Onun geri dönme ihtimali psikolojik olarak var mı, yok mu? 5. Benim bu noktada üzülmem normal mi, yoksa mesafe koymam doğru bir adım mı? 6. Sessiz kalmam mı, yoksa tamamen kapatmam mı daha sağlıklı olur? Bu süreci objektif bir bakış açısıyla değerlendirmeye ve kendi ruh sağlığım için doğru adımı atmaya ihtiyacım var.
Gizli KullanıcıHayattan keyif alamıyorum artık
Merhaba uzun süredir hayatımda atanamama iş bulamama yanlış ortamlar yanlış insanlar kaygı mide bulantıları sonucunda yapayalnız kaldım. Uzun süren arkadaşlıklarım dağıldı resmen kimsem kalmadı. Ne derdimi anlatacağım bir arkadaşım ne işim var. Bana öyle şeyler yaşattılar ki onlara biraz sınır çizmeye kalkınca hemen kötü ilan edildim bütün gruptan dışlandım herkes birden bana laf sokmaya onlara attıklarım üzerinden beni zayıflığımdan vurmaya başladı. oysa ben bu insanların her şeyinde yanındaydım. Sosyal medyadan laf sokmalar kendini diğer insanlara ispatlamak için din üzerinden namaz fotoğrafları paylaşarak laf sokarak üstüme gelmeler çok yoruldum. Bu insanlar her fırsatta benim arkadamdan konuştu. Ben bunu söyleyince gidip benimle alakalı her şeyi anlattı diğer tarafa hepsi birlikte bana cephe aldı. Her gece çocuk gibi ağlıyorum. Ailem nelerle savaştığımı bilmiyor. Onlar da benden beklenti içindeler mide bulantılarım yüzünden işe gidemiyorum. Sorun bende herhalde Git gide yük oldum herkese ama hiç ses çıkarmasam eskisi gibi fedakar olsam tüm hataları affetsem bu insanlar benim sonsuza kadar arkadaşım olurdu. Yeni ortamlara da giremiyorum içim öyle bir daralıyor ki beni yalnız bıraktılar bakalım ne yapacak gelip eskisi gibi özür mü dileyecek telafi mi edecek diye. O kadar yorgunum ki yapayalnız kaldım. Onlar birileri var sanıyorlar yalnız kalma pahasına bile kimseyi istemiyorum artık
Gizli KullanıcıKendimi hiç mutlu hissetmiyorum.
27 yaşındayım ve Kendimi çok uzun zamandır mutsuz hissediyorum. Hiçbişeyden keyif almıyorum, hiçbişey yapmak istemiyorum çoğu zaman biriyle buluşup kafeye otursam bile karşımdaki kişinin konuşmalarına odaklanamıyorum, uykulu oluyorum içime sıkıntı çöküyor hep. Kendimi beğenmiyorum. Kendimi güzel bulmuyorum ki işsiz dönemimde de ciddi bir kilo aldım. Kendimi hep başka insanlarla kıyaslıyorum hayatımda çok istediğim birçok şey olmadı ve insanların benim istediğim şeyleri bile kolayca elde etmesi beni üzüyor ve Adil gelmiyor. Derin arkadaşlıklar kuramıyorum. Geçmişimi toksik ilişkilerimi çok sık düşünüyorum. Aradan 3 sene geçmesine rağmen son ilişkimde narsist biriyleydi ve o kişinin sözlerini hayatımdaki o kötü olayları unutamıyorum. Şuan uzak mesafede de olsa çok iyi sağlıklı bir ilişkim var ama geçmişte aldatılmalarımı, anıları ve bu tarz şeylerimi unutamıyorum. İşimde var ama iş yerinde de özgüvensizliklerim var bazen biriyle konuştuğumda kendimi iyi ifade edemiyorum kelime bulamıyorum, dikkatimi veremiyorum, çoğunlukla konuşurken çok fazla söz kestiğimi söylerler. Benden çok güzel biriyle iletişim kurduğumda çekiniyorum kendimi zor ifade ederim mesela. Bütün bu hayatım beni mutsuz ediyor. Mutlu bir ilişkim olsa da, çalışıyor olsam da, ailem olsa da hayatımda beni mutsuz eden şeyler.
Gizli KullanıcıSevgilimin ailesi ona başka bana başka konuşuyorlar
Merhabalar ismim Gülay 5 yıla yakındır bir ilişkim var 5 yıldır cezaevinden çıkmasını bekliyorum ailesi sürekli bana bu adamı kötülüyor ama bu adamın yüzüne geldiklerinde çok farklı davranıyorlar bu durumdan artık rahatsız olduğum için bunu kendisini anlattım bu söylenenlerin beni rahatsız ettiğini ve bunları benim için değil onun için söylediklerini söyledim o da bana senin için de kötü şeyler söyleniyor seni istemedikleri için sana beni kötülüyorlar diyor benim için kötü şeyler söylemeleri ya da söylenmesi ailesi tarafından değil başkaları tarafındanmış ama erkek arkadaşımın hakkında söylenenleri kendi ablaları ve erkek kardeşi söylüyor eniştesi söylüyor buna verdiği cevap da beni istemedikleri için onu bana kötülediklerini söylemesi bunu ne sebeple yapıyorlar dediğimde ise bana cevap verememesi ve hiçbir şey olmamış gibi yine onlarla görüşüp konuşmaya devam etmesi herhangi bir mesafe koymamaya yüzleşmemeye devam ederek çok samimi bir şekilde konuşması çok sağlam bir aile yapım yok benim de konu benim ailem olunca çizgini çek para gönderme arama konuşma gibi cümleler söylüyor ama konu kendi ailesi olduğunda hiç böyle şeyler yapmıyor bu durumdan çok rahatsızım sizce ne yapmalıyım nasıl davranmalıyım
Gizli KullanıcıYks ve geçmişi tekrar tekrar düşünmek
merhaba umarım iyisinizdir ben Azra yks ye hazırlanıyorum 2. mezunluğumdayım ancak çoğu şey yolunda değilmiş gibi hissediyorum geçmişe çok takıntılıyım saçma gelebilir mikrodalganın önüne geçiyorum ve saatlerce geçmişi düşünerek hareket ediyorum burada ne cevap veriridim falan diye çevremdeki herkes bir şekilde yola girdi ikizim bile ve ben burada tıkılıp kaldım kendimi olduğum gibi sevmiyorum hatta son 3 yılda bir tane bile fotoğrafım yok kendimi eski ben zannediyorum kim ne yapsa gözüme batıyor verdiğim emekler boşuna gidiyormuş gibi hissediyorum çünkü 12. sınıfta da 1. mezunluğumda da çok emek vermiştim asla kendimi güzel hissetmiyorum ve geçmişteki bu insanları kendi ellerimle hayatımdan çıkardım şimdi onları çok özlüyorum ama yazarsam kendime zarar veririm biliyorum çünkü kimse eskisi gibi kalmadı doğal olarak benimle buluşmak isteyen arkadaşlarımla buluşmaları hep iptal ediyorum ikizimin erkek arkadaşı var ve onunla çok mutlu olmasını istiyorum ama dışarıya sanki bu durumdan hoşnut değilmişim gibi davranıyorum bunun sebebi benim yaşadığım olay da olabilir 11. sınıftayken bir tane erkek arkadaşım vardı 2 ay sevgili olduk ayrıldık ve beni hep üzmeye çalıştı başka bir kızla ben asla karşılık vermedim ve ben sustukça bu çocuk daha da canımı yakacak hareketler yapmaya başladı bu yüzden 12. sınıfta da okula gitmek istemedim ne zaman mikrodalganın önüne geçsem kendimi hep o anlarda ona hak ettiği cevabi verirken ya da beni çok seven biri varmış o da onu görüyormuş gibi davranıyorum ben neden böyleyim buraya kadar okuyup sorumu cevaplarsanız ne mutlu bana kolay gelsiinnn
Azra_uys48Arkadaş ortamında sorgulanmak
Merhaba ben 4 sene önce muhafazakar biriyle sevgili oldum o dönem bazı fedakarlıklar yaptım o da yaptı onlar kadar muhafazakar değilim ama bir arkadaş ortamında olduğum için her yaptığım hareket yargılanmaya kötü gösterilmeye başlandı. En yakın arkadaşıma ne zaman bir şey anlatsam ya da bir şey söylesem diğer tarafa gidip konu oluyordu biz ayrıldık. Bu kişi beni sevdiğini uzaktan duyurmaya başladı ama ben yaşadıklarımdan sonra kendi hayatıma döndüm hala göndermeler devam etti ama bir yandan da kendi hayatına devam ediyordu onu yine aynı çabaları benden bekledi bana büyük hatalar yapmıştı zamanında onu yine de aradım onun istemediği gibi olduğum için doğru olan bu dedi ama ben bunu yakın arkadaşıma anlatmadım. Yakın arkadaşım bana alttan alta laf sokmaya başladı. Ben de ona laf soktum. Sonra beni kötü ilan etmeye başladılar zamanında içimiaçtığım şeyler üzerinden hayatımı sorgulamaya başladılar başkası var imaları başladı evde yalnızım ne yaptığımı merak etmeye başladılar her hareketim yargılanmaya başlandı. Resmen beni sorunlu göstermeye odaklandılar. Yalnızım arkadaşım yok diye hayatımı didiklemeye başladılar. Ben de ne istediğimden emin olamıyorum ama hemilişki hem arkadaşlık çok yordu kendimi açıklasam bile artık yaşananlar da yordu susup kenara çekildim artık. Arkadaşım kendiyle bir derdim olduğunu onu kıskandığımı düşünüyor. Ben yolumu bulamıyorum. Zamanında fedakarlıkyaptımama bu ortamıniçindehep onlarauyumlu olmambekleniyor.
Gizli KullanıcıBir şey yapmak istemiyorum yaptığımda da nefes nefese kalıyorum. Ne yapabilirim?
Slm hiç. Birşey yapmak istemiyorum yaptigimdada nefes nefese kalıyorum. Zaten 100 kg oldum yemiyorum yemek yapmak bile istemiyorum 3 tane çoçuğum var 18 -16-14 yaşlarında birak sonra yParsin diyorum sonra hiç gelmiyor bu yaziyi yazmayi bile üşendim hayalimi nasil düzene. sokabilirim psikoloğa gittim sadece beni dinledi aha bana buraya gel git düzelceksin diyor altı seans gittim hiçbir değişiklik yok yani
Gizli Kullanıcı
