PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
17 yaşındayım, YKS hazırlanıyorum; beyin sisi, vitamin eksikliği ve bir döngüden çıkma çabam
Merhaba hocam, 17 yaşında YKS'ye hazırlanan bir öğrenciyim. Bir süredir içinden çıkamadığımı hissettiğim ve hem zihnimi hem de ders çalışmamı çok etkileyen bir durumla baş etmeye çalışıyorum. Temmuz ayından bu yana yaşadığım psikolojik ve fiziksel bir kırılma sonrası hayatımda bazı şeyler değişti. O dönemden sonra zihnimde sürekli bir "beyin sisi", odaklanamama, okurken gözlerin yazılardan kayması ve dalgınlıklar baş gösterdi. Durumun ciddiyetini fark edip doktora gittim ve yapılan tahlillerde B12, D vitamini, magnezyum ve çinko eksikliğim olduğu ortaya çıktı. Şu an doktor kontrolünde 6 aylık B12 iğne tedavisi görüyorum (2. aydayım) ve D vitamini takviyemi bitirdim. Ancak asıl zorlandığım kısım şu: Zihnimdeki bu yorgunluk ve beyin sisi, yaşadığım bazı ufak tefek tetikleyicilerle (örneğin gece saatlerinde yenilen tatlılar/çikolatalar vb. ) birleştiğinde zihnimi çok yoran bir döngüye dönüşüyor. Kendimi akıl sağlığımı yitireceğim korkusuyla ve aşırı bir kaygıyla baş başa buluyorum. Fiziksel olarak vitaminlerimi alsam da, bu zihinsel alışkanlığın ve kaygının derslerime odaklanmamı engellemesinden, zihnimi bulandırmasından çok korkuyorum. Sorum şu: Hem bu fiziksel/vitamin eksiklikleriyle iyileşmeye çalışan hem de YKS stresi ve bu zihinsel döngü arasında sıkışıp kalan bir genç olarak bu süreci en sağlıklı nasıl yönetebilirim? Aklımı yitirme korkumun yersiz olduğunu bilsem de bu kaygıyla nasıl baş etmeliyim? Tavsiyeleriniz nelerdir?
gripusula
2. Hamileliği kabullenemiyorum
5 yaşında oğlum var onu çok seviyorum onunla yapmk istedgim çok hayalim vardı 2. Bebeği düşünmedim hiç korunurken dikkat ederken hamile kaldım ve şok geçirdim öğrendiğim günden beri hayatım bitmiş gbi hissedyrm eşime sürekli aldırmk istdgmi söyledim müsade etmedi iyi dglm dedim alışrsn dedi 18. Haftaya grdm hala istemyrum ve evliliğö btme noktasına geldi bu çocuğu hiç sevemm gib geliyo en son tekrar aldırmak istiyorum diyince bu çocuğun eli kolu herşeyi oluşmuş dedi nasıl düşünürsün dedi şuan konuşmyrz en başda çok dedim piskolojim iyi değil yapamicam diye çok çabaladım olmuyo eşimi kaybetmek istemiyorum o çok iyi bi insan ve bu çocuğu istiyo ben istemesemde ama elimde olsa keşke onu kabul etmek destekde aldım 2. Çocuklu arkadaşlarımlada görüşyorum ama beynim kalbim istemiyo karnımdakini sanki o yok olsa hayatım eski kaldgı yerden devam edicek herşey güzel olucak tekrardan gibi geliyo
Gizli Kullanıcı4.5 yıllık ilişkinin evliliğe dönmemesi ve kaygı
Merhaba 4. 5 yıllık bir ilişkim var ilşkimin ilk 6 ayında evlenmeyi düşündüm ve bunu söyledim 1 yıl sonra tanışma oldu gittim ama ayaklarım hep heri geri geldi sanki boğuluyordum korktum artık sevmediğimi ve istemediğimi hissettim söyledim sonra aileler ayrıldık bilirken bir tekrar birleştik ve devam ettik herşey güzeldi tartışmalar oldu çok büyük olmasada gidip gelmeler oldu ama biz kopmadık kopamadık şimdi yeniden bu evlilik konusu gündeme geldi ve ben yine aynı durumdayım onu bırakmak istemiyorum ama evlenmekte istemiyorum sürekli birşeylerşni görüyorum batmayan durumlar batmaya başladı hem düşünce yapısı hem fizikten kaçmaya başladım beğenmemeye başladım ama o yokkende özlüyorum onu aslında isteğim içimdeki bu kaygıyı sonlandırıp ona laik biri olup devam etmek ama yapamamıyorum ne yapmam lazım bilmiyorum mükemmeliyetçi ve takıntılıyım kabul ediyorum kurtulmak gerekiyor ama düşünceler beni rahat bırakmıyor çünkü nenolursa olsun o beni sevmekten elimi bırakmaktan asla vazgeçmedi bende böyle birini bırakmak istemiyorum ama düşüncelerime davranışlarıma söz geçiremiyorum çok yoruldum ne yapmam gerek yardımcı olursanız çok sevinirim
Gizli KullanıcıNe yapmam lazım
Ben gerçekten herseyden sıkıldım. Ailemden arkadaşlarımdan bir bir kopuyorum zaten kimse kalmadı bi takıntı yaptıgım çocuk var ama arkadaş olarak görüyor onun dışında çok sinirliyim bazen bişeyleri fırlatmak istiyorum yada kendimi tokatlıyorum ben artık birşeylerin düzelmesini istiyorum çabasızım hayatta ve ne istediğimi ne yaptığımı bilmiyorum son zamanlarda ise bazı nesneleri insan suratına benzetmeye başladım kafam allak bullak birsürü sey var içim dolu ama yazışarak anlatmak istiyorum.
Gizli Kullanıcıdaraldım nasıl ilerlemeliyim bilmiyorum
Merhaba, 17 yaşındayım. Mezun senemdeyim ve yksye hazırlanıyorum. Geçen sene cok güzel bir motivasyon ve disiplinle çalışıyordum fakat son aylarda bıraktım ve hâla devam ediyor. Psikolojik olarak kendimi kötü hissediyorum, sanki zihnime daha fazla bilgi girmiyormuş gibi kendimi veremiyorum. Arkadaşlarımla haftada bir kere falan buluşuyorum ama konu derse gelince bunalmıs hisediyorum. Hep erteliyorum bugün kendime vakit ayırayım yarın yaparım diyorum ama olmuyor salaklaşmış hissediyorum. Evde kardeşim sürekli bağırarak konusuyor bıktım artık. Kendimi kapana kısılmış hissediyorum. Belki de önceden çalışmamın karşılığı almadığım için yine çalışırsam alamayacağım ve daha cok zorlanacağımı düşünüyorumdur bilmiyorum. Aslında artık bir senedir aynı döngüde olduğum için farklılık istiyorum ve o yüzden kaçıyor olabilirim. Halbuki hedefim yüksekti, artık zora veremiyorum kendimi.
Gizli KullanıcıÖlüm korkusundan nasıl kurtulabilirim?
Merhaba. Ben kendimi bildim bileli sevdiklerimi yani çekirdek ailemi kaybetmekten korkan biriyim. 2. 5 sene kayınvalidemi trajik bir şekilde kaybettik. Ondan öncesi arkadaşlarımın annesini babasını kaybetmesi sonrasında bu olay ve sonrasında sürekli ölüm haberleri almak beni çok etkiledi. Artık en ufak bir şey de ya onlara bir şey olursa kokrkusu yaşıyorum. Nasıl aşacağım bu durumu? Mesela annemlere gitmek istiyorum ve bir sebepten bu erteleniyor. Sonrasında ise ya onlara bi şey olursa gitmediğim ertelediğim için pişmanlık yaşarsam ya gitmem gerekiyorduysa gibi sorular oluyor kafamda. Onların istediği her şeyi yapmak istiyorum ya sonrasında üzülür pişman olursam diye.
hayalperestEğitim için geç mi
Merhabalar ben 3 kez Yks girdim ve bu sene ailem girmeme izin vermiyor açıkası kafalarında sürekli çevrelerinde bekar olan insanları ban annem öneriyor şans ver diye diyor ki bir kız 30 yaşında kadar evlenmezse zor evlenir sonra baskı kuruyor herşeye geç mi kaldım napacagım bilmiyorum ve bu durumdan ruhsal anlamda da çok yoruldum iyi olmaya çalışıyorum ama batıyorum gibi bu yüzden
Gizli Kullanıcıartık unutmak istiyorum
haftanın 5 günü gördüğüm birini nasıl unutabilirim, önceden sevgili olmuştuk ayrılmamıza rağmen iletişim halinde oluyorduk bir şekilde. Aramızda garip bir bağ var, neyse sevgilim varken bana tekrardan yazdı. Onu o kadar çok seviyodum ki cevap verdim ve 2 hafta falan konuştuk sevgilim varken bu durumdan pişmanım çünkü kesinlikle haketmiyor. Sevgilimden ayrıldıktan sonra onla konuşmaya devam ettik, kısa sürede sevgili olamayacağımızı ikimizde biliyorduk zaten daha cok arkadaş flört sevgili üçü bir arada gibiydik. Neyse daha uzatmayayım. Hayatımda daha önce hiç bu kadar kötü hissetmemiştim. İçim hep daralıyor, sürekli derin içler çekiyorum artık onu görünce bir şey hissetmek istemiyorum. Not: 1 yıldır tanışıyoruz sadece
beyazmutlulukİlişkim bitti ne yapmaliyim
Biz çok güzel bir ilişki yaşadık. İlişkinin başında birbirimize nasıl bakıyorsak, iki yıl boyunca da aramızdaki enerji ve sevgi hiç değişmedi. Elbette kavgalarımız ve birbirimizi anlamadığımız zamanlar oldu ama çoğu zaman konuşup her şeyi çözmeyi başardık. Aramızda ciddi bir sorun yoktu. Sonra onun Work and Travel ile Amerika’ya gitme fırsatı çıktı ve bunu değerlendirmek istedi. Gitmeden önce ağlayarak vedalaştık ama birbirimize karşı hiç soğumadık. Amerika’ya gittiğinde aramıza 8 saatlik zaman farkı girdi. Ben çalışıyordum, o ise sabah 8’den akşam 10’a kadar iki işte çalışıyor ve çok yoruluyordu. Konuştuğumuzda sık sık ağlıyor, orada çok zorlandığını ve beni özlediğini söylüyordu. Çiftleri gördüğünde bizi özlediğini anlatıyordu. Ben ise hayatımda ilk defa ilişkide bu kadar zorlandım. Güven problemim kesinlikle yoktu; sadece onu çok merak ediyordum. Bana 15-20 dakika yazmadığında kızıyor, trip atıyor, ona destek olmam gerekirken yeterince ilgilenmediğini düşünüyordum. Sanırım bu süreçte onu fazlasıyla bunaltmış olabilirim. Bir sabah yine geç yazdığı için tartıştık ve aynı akşam ayrılmak istediğini söyledi. İki yıllık ilişkimiz yaklaşık 20 dakikada bitti. Son kez konuşmak için çabaladım ama kararını vermişti. Yaklaşık bir aydır ayrılığı düşündüğünü söyledi. Şimdi üzerinden 20 gün geçti ve bugün bizim ay dönümümüz. Ne yapacağımı, yazıp yazmamam gerektiğini ve Türkiye’ye dönmesini beklemenin doğru olup olmadığını bilmiyorum.
Gizli KullanıcıErteleme Döngüsünden Nasıl Çıkılır
Merhaba. Yaklaşık beş yıldır hayatımda hiçbir şeyi değiştiremediğim, sürekli olarak erteleme ve tükenmişlik döngüsünün içinde sıkışıp kaldığım bir ruh haliyle yaşıyorum. Dümdüz, hiçbir sapması ve varacağı yeri olmayan bir yolda sadece sürükleniyor gibiyim. Zaman akıp giderken ben yerimden bir adım bile kıpırdayamıyorum. Yapmak istediğim birçok şeyi, koymak istediğim her hedefi sürekli erteliyor, en ufak bir eylemi bile gözümde aşılamaz bir dağa dönüştürüyorum. Her şeyin üstüne bu kadar düşününce vazgeçecek bir neden bulmakta zorlanmıyorum. Erteledikçe ve yerimde saydıkça kendimi suçluyor, yetersiz hissediyor ve yoğun bir suçluluk duygusuyla boğuşuyorum. Bir şey yapmadığım ya da dinlenmeye çalıştığım zamanlarda bile zihnim susmuyor, ne durup nefes alabiliyorum ne de ileriye doğru hareket edebiliyorum. Bu döngüden kendi başıma, sadece kendi kafamın içinde düşünerek çıkmaya çalışmaktan artık tamamen tükendim. Yıllardır süren bu erteleme ve kilitlenmişlik halini kırabilmek için nasıl bir yol izlemeliyim, bu sürece nereden başlamalıyım?
Gizli Kullanıcı
