Psikoloji Kategorisi

Hayır demeyi öğrenmek bu korkuyu yenmek

ben iş yerinde yardımcı öğretmenim hayır diyemiyorum elimde bie iş varken bile beni diğer öğrermen çağırsa bir dakikalık bir iş için bile olsa resim çekmek veya şunu getirmek gibi anında gidiyorum şu an bununla ilgileniyorum öğrermenim gelemem bile diyemiyorum korkum dışlanmak sevilmemek değil tartışma çıkmasından ve cevap veremeyip dona kalmaktan korkuyorum hayır dersem dedikodumu yaparlar kızarlar diye bundan dolayı da kullanıldığımı düşünüyorum hocam nasıl olsa bu kız salak her şeye evet sdiyor biz bunu kullanırız her işimizi yaptırırız diye düşünüyorlar gibi de hissetmekte haklıyım

Kafaya takma ayrılık

Kafama takıyorum, sinir problemlerim var, kendimi iyi hissetmiyorum. İlişki sorunlarım var. Sevdiğim kızla ayrılmıştık, zorla tekrar kavuşmuştuk, sonra yine zorla ayrıldık. Bana teselli verecek birisi lazım. İlk olarak arkadaş olarak konuşuyorduk, sonra bazı olaylar oldu ve birbirimize iltifatlar ediyorduk. Sonra arkadaşlarım arasında bir şeyler oldustik. Birkaç gün sonra tekrar barıştık, birbirimizi çok seviyorduk. Ayrıldık, ama hala seviyoruz.

Hayattan nasıl zevk alırım

Aylardır hayattan zevk almıyorum boş döngüler boş insanlar beni bitiriyor hiçbir şey değişmiyor ne yapabilirim değişmek için yediğim hiçbir şeyden tat almıyorum değişmek istesem de değişmiyorum hiçbir şeyi değiştiremiyorum hayatım gözümün önünde kayıyor hiçbir şey yapamıyorum yapacak gücü bulamıyorum yaşama hevesim yok mutlu olmuyorum sadece üzülüyorum aylardır beni mutlu eden hiçbir şey yok destek verirseniz sevinirim çok işime yarar 🙃

Bir insan neden yalan söyler?

Merhaba ben 11 yaşımda bi kızım sürekli istemsizce yalan söylüyorum ama illa ortaya çıkıyor bu durumda ne yapmalıyım bilmiyorum ama artık ailemde bu durumun farkında ne yapacağımı bilmiyorum yalanlar ortaya çıkıyor ama bazenleri nasıl yalan söylediğimin farkına varmıyorum ama yalan söylemek istemiyorum asla ve kendime çok kızıyorum ailemi kendime karşı küçük düşürmek istemiyorum ama neden böyle bilmiyorum bu konuda yardımcı olabilir misiniz Lütfen 🙏 ….

edali

Sadece çok yoruldum artık

Kendi özgür irademle yaşamadığım hayat stilim sakin ve yapay, hareketsiz yaşam ve yalnızlık fazlasıyla kendimi beğenmiyordum zaten ama tarzımı da beğenmiyorum. Kendimle hep yargı mahkemesindeyim. Kafam bir dünya, yaşamak istediğim dünya bana güzel ama sevdiklerime değil; üzülmelerini biliyorum. Üzülmesinler diye yaşam tarzımı değiştiremiyorum. Sonra değişmezsem, geç olursa, pişman olursam ya da böyle yaşamayı öğrenirsem alışır mıyım diye düşünüyorum. Kas kulan, da alışsam da o düşünce hep aklımın bir kenarında kalacak, eminim. Kendimi olduğum gibi hiç kabullenemedim. Sanki ben ben değilim, biçilmiş bir karakter taşıyorum. Kendimi yapmacık ve benliksiz hissediyorum bazen. Şükürsüz ki nimetlere şükrediyor muyum diye düşünüyorum, ama o da değil. Nankör ya da bencil miyim? Hayır, beni kabul etmiyorum. Her şekilde eksik ve ben değilmişim gibi değilim, elimde hayatı, sadece sevdiklerimin kırılmasın, mutlu olalım, huzurlu olalım diye yaşadım. Fark ettim ki böyle giderek, zamanla benliğimi kaybediyorum. Stilim onların beğeneceği gibi, onların düşüncesi iyidir belki; benimki beğenilmez, kötüdür diye onlarınkini seçtim. Şimdi de hissediyorum. ve hep yaşamakten sıkıldım, yoruldum. İnsan olmak yorucu, yaşamak yorucu. Kesinlikle aklımda yaşama son vermekle alakalı hiçbir şey geçmedi, geçmez de. Sadece çok yoruldum artık. İnsanları insana dair bir şeyler görmek istiyorum.

Selinay

Bu sorunu nasıl aşarım

Merhaba ben çok detaylı anlatacağım terapiye bütçem yok en azından bana yardımcı olacağınıza inanarak yazıyorum. küçükken elimde oyuncaklar kenarda bekleyen bir çocukmuşum sosyal değilmişim ama aynı zamanda çok koşturan çok sessiz ama şımarık ve yemek konusunda yemeyen zor bir çocuk olduğundan bahsederler. Okul zamanı hep karnım ağrırmış. Buna ne sebep oldu bilmiyorum ama hatırladığım tek şey öğretmenim kalemimi fırlatmıştı ve rezil olmuştum. Ama hiç arkadaşım olmadı değil arkadaşlarım da oldu. Ama çok serseri tiplerdi. Hep ortamlarım böyle oldu. Bir tane erkek arkadaşım oldu liseden beri her şeyim o olmuştu. Üniversiteye gittiğimde bile aileden ayrı olunca mide bulantıları başladı onun hayatında yeni insanlar olunca yalnız kalacağım diye kaygılarım artmıştı. Ruminasyon yaparak beynimde sürekli ihtimalleri sıralıyordum. Onu çok boğuyordum o da yalan söylüyordu. Geldim 30 yaşıma ayrılık yaşadım. Kendi sosyal hayatımdan bile uzaklaştım aslında yaşamak istediğim hayatın çok uzağındayım ben sosyal hobileri olan rahat iletişim kurabilen iyi mesleği olan biri olmak istedim ama kaygılarım beni engelledi hep stres durumunda mide bulantıları yaşıyorum ayrılık sonrası yine beynimde yalnız kalacağım düşünceleri var. Bir anda geliyor yaşadıklarım o an zor geliyor evet ama yine yalnız kaldım. Şimdi ne yapacağım nasıl çözeceğim bu sorunları bdt öğrenip kendi kendime düzeltmeye uğraşıyorum ama ruminasyona beynim alıştı. Sürekli stalk yapıyorum kendi hayatımiçinadımatamuyorum.

Destek

Erkek Arkadaşım babasını dün kaybetti gözlerinin önünde oldu hocam çok üzgünüm yanında degilim ilçede kendisi ama arama msj vs yanındayım her zaman arayıp soruyorum yanına gelecem dedigimde gerek yok canım diyor buna zaman tamımalımıyım gitmek için yoksa gitmelimiyim kısa sürede bilmiyorum hep yanındayım güçlüsün diyorum ne kadar sürede onu görmeye gitmeliyim sizce yalnız kalmakmıdır gerek yok canım derken yoksa ihtiyaç bu pskolojide güçlü görünmek kendine alan tanımak mıdır yaptıgı

Her şeyi unutuyorum, kimseyi asla dinleyemiyorum

Merhaba, gerçekten ağır travmalar yaşadım. İşyerinde iftira, aşağılama ve sırf evli olduğum için dışlanmalara maruz kaldım. Psikolojik anlamda iyi olmayan, takıntılı yıllarca korkumdan ayrılamadığım bir sevgilim oldu. Arkadaşlarım bana ihanet etti, iftira attılar, dışlandım. Son birkaç yıldır çok ağır şeyler yaşadım. Şimdi bunların hepsinden kurtuldum. İşimi değiştirdim, arkadaş ortamımı değiştirdim, düzgün birisiyle evlendim. Ancak hiçbir şeyi aklımda tutamıyorum. İnsanları dinleyemiyorum ya da artık hiçbir şeyi veya hiç kimseyi önemseyemiyorum. Eşimi çok seviyorum ama onla ilgili, sevdiklerimle ilgili önemli şeyleri unutuyorum. Örneğin eşim şuraya gidiyorum diyip evden çıkıyor ama tekrar nereye gittiğini merak edip tekrar arayıp soruyorum. Beni dinlemiyor musun, önemsemiyor musun diye şikayet ediyor sevdiklerim insanlar. Ama elimde değil bu, yapamıyorum. Bu neden böyle oluyor, ne yapabilirim?

Dikkat eksikliği dehb. Erteleme

Sürekli erteliyorum. Bir işin sonunu getirmekte zorlanıyorum. Odaklanamıyorum. Sürekli düşünceliyim binlerce düşünce var aklımda. Hayatımı düzene sokmakta cok zorlaniyorum. Ev isleri ve günlük rutinler işkence gibi geliyor. Sürekli bir özgüvensizlik var. Kendimi hep 2. Sınıf insan gibi goruyorum. İnsanlarla iletişime geçmekte zorlaniyorum. Değersiz olduğumu ve hic bir şeye yetmediğimi dusunuyorum. Artık hayatimi düzene koymak mutlu olmak istiyorum. Umarim yardımcı olursunuz

Erkeklerle arkadaşlık kuramıyorum ve sohbet nasıl başlatılır bilmiyorum

Merhaba ben 19 yaşındayım ve ben bir kızım bu zamana kadar dostum diyebilicegim bir erkek yakın arkadaşlarım olmadı erkeklerle arkadaşlık edinmek istedim onlarla konuşmak tanışmak istedim ama hiç yakın arkadaş olamadım. Erkeklerle sadece lisede 2 tane konuştuğum erkek vardı ve insanlar konuştuğum 2 erkek için bu gay gibi dediklerini söyleyebilirim size bu 2 erkekle çok sohbet etmesem de arkadaşımdı. Biri benim sınıfım da diğeri ise başka bir sınıftaydı diğeri ile arada bir konuşuyordum sadece sınıfım da ki arkadaşım ise çok iyi biriydi ve arada bir onunla dertleşiyordum bahsettiğim bu arkadaşım gibi arkadaşlarım olsun istiyorum iyi niyetli ve empatik. Gaylerle arkadaşlık edinmek istiyorum çünkü onlardan bir zarar geleceğini düşünmüyorum bunun dışında erkeklerle sohbet edemiyorum ben sohbet nasıl başlatılır bilmiyorum diyologun devamını pek getiremiyorum o yüzden dolayı erkeklerin benimle konuşunca sıkılacağını düşünüyordum. Keko tipli erkeklerle arkadaşlık kurmam ama keko gibi olmayan erkeklerle konuşmak istiyorum benim şöyle bir hayalim vardı hala da var. 4n1k da ki gibi erkek arkadaş grubum olsun istiyordum bu hayali düşününce çok mutlu oluyorum üniversiteye gidersem böyle bir arkadaşlık istiyorum ama dizide ki arkadaşlık çocukluktan beridir başlamış ve devam etmiş şahsen ben üniversiteye gidersem böyle bir arkadaşlık kurabilir miyim bilmiyorum ama çok istiyorum bulamam gibi hissediyorum böyle düşünmek istemiyorum ama bu düşüncede beni rahatsız ediyor. İnsanlar tarafından pickme olarak anılmakta istemiyorum çünkü bir kaç kere şahit oldum duydum yani benim hayalimi yaşamak isteyen tanıdıklarım vardı ve insanlar bu arkadaşlıgı isteyen kızlar için erkek delisi pick me dikkat çekmeye çalışan bir insan olarak adlandırılıyordu insanlar tarafından böyle anılmak istemem. Benim burda istediğim şey değer görmek kardeşlerimmiş gibi hissettirmeleri bana abi edasıyla yaklaşmaları bunu istiyorum yakın arkadaş değil de kardeş gibi davranmalarını istiyorum böyle bir arkadaşlıgım olsun istiyorum. Diger bir konuya gelmek istiyorum ben diyalog kuramıyorum yani aklıma konuşacak konu gelmiyor sohbeti devam ettiremiyorum ettirmeye çalışıyorum ama zar zor ettiriyorum ve aklıma konu gelmediği için de insanlarla gidip tanışamıyorum. Mesela YouTube'dan dinliyorum sohbet nasıl başlatılır sohbet nasıl devam ettirilir akıcı bir sohbet için ne yapmalıyım diye yani benim aklıma gelen şey şu mesela karşı tarafa kız erkek fark etmiyor işte merhaba işte işte adımı söylüyorum dedim yaşımı söylüyorum ondan sonra işte nasılsın iyi misin diyelim işte okula gittiğim zamanlarda sınıfa sonradan yeni biri geldiği zaman işte merhaba hangi okuldan geldin ismin ne bazen de sınıftaki arkadaşlarıma derslerle alakalı işte soruyorum ödevi yaptın mı hocalar hakkında bazen konuşuyoruz bazen hobilerini soruyorum konuştuğum kişilerin bu kadar yani. şöyle tipler olur ya böyle sosyal çok iyi diyalog kurar işte sohbeti çok sarar akıcı sohbet eder yani sohbeti aşırı saran tipler olur insanlar bu kişiler hakkın da sohbeti çok sarıyor sohbet başlatmayı çok iyi biliyor der ya bende öyle olmak istiyorum. Zaten biriyle tanışmak istediğinizde hani gidip diyalog kurarsınız ya öyle tanışırsınız diyalog kurmak çok önemli bu anlattığım şeyleri gidip psikoloğa da anlatabilirdim ama özel çok pahalı ve ailem bu parayı vermiyor bana ben YKS sınavına çalışıyorum eğer kazanırsam üniversitede sessiz bir insan olmak istemiyorum asosyal bir insan olmak istemiyorum sosyalleşmek istiyorum şu an benim arkadaşlara ihtiyacım var bu yüzden dolayı da diyalog kurmayı bilmem lazım ve öz güven eksikliğini yenmem lazım yardımcı olursanız sevinirim şimdiden teşekkürler