Psikoloji Kategorisi

Geçmişi unutamama problemi

Ben hep geçmişe takılı kalan biriyim önüme bakamıyorum eski hayatım, eski ortamlar eski arkadaşlarım hep aklıma geliyor yeni sayfalar açamıyorum, hayatımdan çıkan insanları bile çok özlüyorum yerlerini dolduramıyorum. Yeni insanları alabiliyorum ama onlar eskilerin yerini doldurmuyor. Bu kadar geçmişte yaşamak bana zarar veriyor beni unutmuş olabilecek insanları bile düşünmek beni takıntılı, küçük duruma düşürüyor gibi geliyor. Rüyalarıma giriyorlar ben istemesemde geliyorlar, belkide o insanları değil yaşanılan şeyleri özlüyorumdur bilmiyorum ama daha çok gencim 19 yaşında bir kızım belkide o yüzden böyle geliyordur. Geçmişi silip atmak düşünmemek istiyorum ne yapabilirim

Yaşadığım sorunlar ne anlama geliyor

Merhaba, ben çok sessizim, hep evdeyim ve kaygı bozukluğu yaşayan biriyim. Kendimi zor durumlarda ifade edemeyip bazen içime kapanıyorum, hakkımı savunamıyorum. Sosyal bir ortamım olmadığı için de sessiz kalıyorum. Arkadaş ortamından biri doğum günü planı yaptı bana, ama hesabın hepsini erkek arkadaşım ödedi ve bana da 3 kere söyledi. Ben arkadaşımdan teşekkür etmesini istedim, arabulucu olmak için, ama bu o kadar yanlış anlaşıldı ki bunu siz aranızda halletmeliydiniz diyerek beni suçladı; suçlu ben oldum. Ben para istemiş durumuna düştüm. Erkek arkadaşım çok önemli değildi. Neden böyle bir şey yaptın? dedi. Bütün suç doğum günümde bana kaldı. Sonra ben hepsinden uzaklaştım, ayrıldık ve ben iyice içime kapandım, dönmedim o ilişkiye, hakkımda çok şeyler konuşulduğunu hissediyordum. Arkadaşımın düğün vs. her şeyinde yanındaydım, ona hediye almıştım; kalitesine bakıp alttan alta laf sokmaya başlamıştı. Güya doğum gününde ona bunu yaptım diye, o da bana karşılığında bu hediyeyi veriyor diye düşünüyordu. Bunun üzerine defalarca beni denemeye başladı; ortak arkadaşımız üzerinden neden görüşmüyorsun, kıskanıyor musun, tarzında laflar ortaya attı. Kırık cam teorisi gibi herkes o an bana yüklendi. Ben yönümü kaybetmiştim. Herkes bana yükleniyor ama kimse yanımda olmuyor. Aksine, beni yargılamaya başladılar. Hepsini çıkardım hayatımdan. Benim o kişiyle beraber olmak için arkadaşımı öne attığımı ileri sürdüler. Yönümü kaybettim. Bunları tasarladığımı ileri sürdüler. Ben bile kendimi sorgular hale geldim. Eksiğim yanlışım diye şimdi sosyalleşemeye korkuyorum

Sevilme konusunu nasıl çözerim

Ben hep başkaları tarafından çok sevilmek istedim; herkes beni sevsin. Ailemden yeterince ilgi ve sevgi alamadım, belki de bundandır. Ama ne yazık ki bu kadar istediğim şeyi bir türlü elde edemedim. Sevdim, sevilmedim; beni seveni sevemedim; hep bir yerde sıkıntı oldu. Sevilmeye, aşka olan inancım yok oldu çünkü hiç sevilmedim. Çevremdeki kızların ilişkileri var ve benim olmayınca ben de eksik diyorum. Asıl sıkıntı, bu zamana kadar hiç sevgilim olmadı. 20 yaşındayım, illa olması gerekmiyor yani. Ama insan başkasında olup kendinde olmayınca acaba ben sevilmeyecek biri miyim, diyor. Kendimi yeterince beğenip sevmiyorum; dış görünüş olarak bundan da kaynaklı olabilir. Ama o sevilme duygusunu çok tatmak istedim; sırtımı yaslayabileceğim biri olsun. Ben kendi evimde bile kendime yük hissettim; belki de bu yüzden insanların kalbine girebilmeyi çok istiyorum. Olduğum hâlimle sevilmek, ama nasip olmadı; bazen hiç olmayacak gibi geliyor. Dışarıdan bakılınca bunlar çok saçma sorunlar gibi gelebilir, ama bence sevilmek insanın en çok ihtiyaç duyduğu şeylerden biridir. Hayatta sevilmeye olan inancımı kaybettim; hayalini kurduğum hiçbir şeyi yaşayamadım; sanki hiç yaşayamayacak gibi hissediyorum. Ne yapabilirim?

Depresyon

Yaklaşık 2 yıldır redepra 30mg gece yatmama yardımcı olması için 50. mg misol kulanıyordum gündüzleri son 1 yıldır iki ilacı da yarıma düşürdüm çok harika gidiyordum her şey yoluna girmişti iyileşmiştim kamu dairesine atandım falan benim yılım oldu öyle diyeyim. Sonra Ailem artık sen iyileştin dediler bende kendime inanıyordum iyileştim diyordum misolu gündüz yarım kulandığım ilacı tam kestim son 1 buçuk aydır içmiyorum ardından 1 hafta sonrada redeprayı 1 gün iç bir gün içmeme usulüyle azaltım şu anda kendimi çok kötü hissediyorum şöyle diyeyim içimde ve yüzümde mutluluk adına bir şey kalmadı yüzüm sürekli kasılıyor sanki sinirlerim alınmış gibi uyuşuk bir yüzüm var bazen nefes alamıyorum geceleri tam uykuya dalarken aniden yataktan zıplıyorum uykuya bazen hiç dalamıyorum redeprayı içmediğim günler gün içinde hep içimde sıkıntı kaygı var hep of çekiyorum yüzümde kuruluk iştahsızlık kafamda hep bir ağrı her şeye sinirleniyorum uykudayken istemsizce hareketler yaşım 25 ben ne yaşadığımı bilmiyorum bana bir yol gösterin lütfen içime çok kapanığım ilaç içtiğim zaman ailem diyor iyileştin o ilaçlar zararlı kalp ritmini bozuyor vs. Diyorlar soldurtuyorlar içme diyorlar şimdi bu halimide böyle görünce ilacını içmeye devam et diyiyorlar bu sefer ben inatlaşıyorum içmiyorum ben eskiden çok neşeli yerinde durmayan enerjisi hiç bitmeyen birisiydim çok mutluydum şu anki mutsuzluğum beni bitiriyor

bir insan hayatında kendısını bır yere neden koyamaz?

Kendimi hiç bir yere ait hissetmiyorum. Okulda ve evde sanki bir uçurumun kenarındayım. Elimden tutan kimse yok, tutmak isteyen de ben değilim. Artık böyle bir yaşam sürüyorum; duygularıma anlam veremiyorum. Her şeyle başa çıkmak beni yordu; bedenimi ve ruhumu tüketti. Artık duygularımı hissetmek istiyorum, bunları bastırmak istemiyorum. Peki, bunun için nasıl bir yöntem deneyebilirim? Hayatımı nasıl daha yaşanabilir hale getirebilirim? Ben de mutlu olmak, duygularımı hissetmek istiyorum. Bazı şeyler ile yüzleşmek istiyorum; ama nasıl?

Hevessizlik

Hiçbir şeye bı hevesim kalmadı eskiden beni heyecanlandıran içime Umut olan şeylere bile hiçbir şeyin bi anlamı yok artık ot gibiyim ne heyecan ne sevinç sadece yaşıyorum ne yapicagimi da bilmiyorum birşey yapmaya da halim yok yoruldum artık sırf benim çabamla olucak şeye de Arzum yok kimse de çabalamiyor en kolayı beni suçlamak sanki herşey benim elimde kendime çok uzağım

Uyuma sorunum var napmaliyim

Uyuyamıyorum keşke uyuyabilseydim fakat çok zor uykuya dalmakta zorlanıyorum ve uyumaya calısırken iskence gibi geliyor 3 saat falan geçiyo dalmak için çok yoruldum nası geçeceğini bilmiyorum surekli geç dalıp geç kalkmaktan nefret ediyorum çok büyük uyku sorunum var ve bu hayatımı mahvediyor napıcam bilmiyorum bıktım usandım keşke diğerleri gibi yatağa geçtiğim an uyuyabilseydim umarım çözebilirim ama sanmam çok denedim olmadı zor

Beyzyls

Özgüvenimi nasıl geliştirebilirim

Kendimi sivilcelerimden dolayı güzel bulmuyorum. Makyajla üzerini kapatıyorum ama daha çok sivilcem çıkıyor. Yaşlanmışım gibi hissediyorum. Diğer kızlara bakarak imreniyorum ve kendimi onlar gibi yapmaya çalışıyorum ama olmuyor, onlar gibi olamıyorum. Kendimi kötü hissediyorum. Sonra makyaj yapıyorum, güzel giyiniyorum, kendimi güzel hissediyorum. Ama biraz sonra makyajım akıyor ve kötü görünüyorum. Dişlerimi de beğenmiyorum. Yüz yapım da makyajsız kızlara özeniyorum, öyle.

Hiç aşık olmadım hissi var

Merhabalar 23 yaşındayım bugüne kadar hayatımda kimse olmadı sevgili yada flört kimseye bir çekim bir şey asla ama asla hissetmedim bu konu ailemin kafasını kurcalıyor ve yaşımdan dolayı nasıl evleneceksin hiç mi kimse yok hayatına bakılıyor ve tuhaf gözüküyor bende anlamadım ama hayatıma hiç sevgilim olmadı bir çekim flört olmadı bir şey hissetmiyorum erkeklerden ne sorunum var bilmiyorum sorun nerde anlamadım

Takıntım hakkında ne yapmalıyım?

Hocam merhaba 20 yaşındayım 6 yaşından beri el yıkama takıntım var fakat okuldan mezun olduktan sonra bu direkt hijyen takıntısına dönüştü bazen 9 saat banyoda kalıyorum. Aslında zaman sıkıntım olmasa aynı şekilde hayatımı sürdürebilirim takıntılarımdan nefret etmiyorum fakat giderek artıyorlar sonuçta öğrenci olduğum için zamana ihtiyacım var. Mesela 5 dk iyice ellerimi yıkayıp sonra da temiz hissedebilmeyi isterim zaten başlarda böyleydim sonra saate bakıp saatteki rakamları takıntı haline getirdim istediğim sayıda elimi yıkamamışsam sonraki saatte o sayıları görünce elimi yıkıyordum. Bir eşya ile alakalı aklıma kötü bir düşünce geldiyse ve istemeden ona dokunduysam gidip hemen elimi yıkıyorum. Eğer temiz hissetmiyorsam işlerimi yapmıyorum hocam bir keresinde pis hissedince yıkanmamayı denedim ama böyle de adeta donakaldım 48 saat boyunca yataktan kalkamadım. Dert yanmayı sevmediğim için hiç kimseyle bu konu hakkında konuşmadım çünkü içimi dökünce takıntılarım artıyor o yüzden istemedim hocam nasıl bir yol izlemeliyim?