PsikolojiKategorisi

Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.

Soru sor
Filtrele
filtre ikon
Kategoriler

Filtrele

Soru sor
Filtrele
filtre ikon
Kategoriler
Psikoloji

Aşırı duygusallik

Merhaba ben oldum olası belki de annem ve babamın da böyle olmasından dolayı aşırı duygusal biriyim ve bu kendimle olan huzurum olsun ilişkimde olsun artık beni çok zorluyor hep kötü düşünüyorum hep kötü bir şey olacak gibi hissediyorum bu babamı kaybettikten sonra daha da arttı bir anda mutsuz oluyorum yada sevgilim ile hakettiğimiz bir problemi ben bir hafta sonra bir şekilde kafamda kurup kendi kendime dert ediniyorum sonra dayanamayıp yine o sorunun dile getiriyorum ve ilişkimiz böyle zarar görüyor gerçekten bende bu aşırı duygusallik yüzünden kendimi çok hırpalıyorum bi aralar düzlemisti bu durum ama şimdi yine arttı bu aşırı duygusallik ve herşeyi kötü düşünme yüzünden ilişkimin bitmesinden korkuyorum üniversitedeyim pek çevrem yok ders ve kitaplarla uğraşıyorum ama kendi kendime kafamda sorunlar üretiyorum karşımdaki insanın nefes alışında bile kendime pay çıkarıyorum beni artık sevmiyormu gerçekten seviyormu ya benden ayrılma düşüncesi varsa gibi ama aynı zamanda karşımdaki insanın bunları düşünmediğini biliyorum. Benim sorunum kafam rahat olmuyor en fazla üç gün sonra aynı bu döngü bana ve ilişkime zarar veriyor babamın kaybı bu özelliğimde payı var ama mantık ve duygu dengesi bende hiç kalmadı herşeyi duygu ile düşünüp Duygu ile karar veriyorum ciddi anlamda mantık ve duygu dengesini sağlamak istiyorum bu negatiflikten çıkmak istiyorum

Psikoloji

Hayatımla ilgili geri dönüşü olmayan yıllardır çok istediğim bı kararı verdim ama pişmanım kabullenip hayatıma devam etmek istiyorum

Ara ara çalışıp sonrasında 1-2 yıl eve kapanip neredeyse markete dahi gitmeyecek şekilde evden çıkmadan bunalımlı bir şekilde yaşıyorum haliyle çok kilo aldım ve kilo aldıkça daha da eve kapandım sonrasında kendimi de artık sevmemeye utanmaya başladım dışarı çıkmak isteyip her çıktığımda kendimden utanarak hemen eve geliyordum şimdi 10 günlük tüp mide ameliyatı oldum ve pişmanlık hissediyorum ve uçlarda hissediyorum durumdan kaçmak istiyorum ama kacamiyorum tahmin edersiniz ki geri dönüşü olmayan bişey ve bunu bilmek bile beni tetikliyor ve çok yanlış şeyler düşünüyorum ara ara gün içinde kriz seviyesinde bu düşünce altında ezilip ağlıyorum ve kötü şeyler yapmak istiyorum tek çarem o kalmış gibi geliyor lutfen yardım edin kendimi toparlayamiyorum

Psikoloji

yaşadığım olaylar sonucunda gerçek hayattan kopukluk hissi yaşıyorum ne yapmalıyım ?

yalnızım sesimi duyuramıyorum beni anlamıyorlar ısrarla aynı konuda üstüme geliyorlar güçsüz yorgun ve çaresiz hissediyorum durmadan baş ağrıları çekiyorum gerçek hayattan kopukluk hissi yaşıyorum gerçekten tam ilerleme var dediğim yerlerde başa dönüyorum çok sıkıldım bunaldım ne yapacağım konusunda hiçbir fikrim yok üstelik bunları eski dostlarım tarafından yaşıyorum bunları 8 aydır yaşıyorum rahat kalmak istediğim yerde bile kalamıyorum gerçekten kötüyüm diyebiliyorum artık

Psikoloji

Neden son zamanlarda içimde sanki uzun yoldan gelmişim de uyumuşum o uykudan uyanmışım gibi bir his var

Son zamanlarda bu his var hep üzerimde tuhaf bir sakinlik ve yorgunluk sanki çok ağır bir travmanın ardından gelen Yasın son aşaması gibi ama o tarz bir şey olmadı ama sanki çok fazla dinlenmeye ihtiyacım var ve sonsuz uykuya kimseye bir şey anlatmaya halim yok sadece dişlerimi sıkıyorum geceleri belki bu durumdan yüzündendir ama kendimi bir tost makinesinde gibi hissediyorum sıkışık ve gergin aynı zamanda bu sakinlik de var bu iki zıt duygu beni zorluyor ne yapmalıyım

Psikoloji

Hayatım hep aynı gidicekmiş gibi hissediyorum

Merhaba 20 yaşındayım ve bu yaşıma kadar hayatım da keyif aldığım mutlu olduğum dönemler olmadı hep mutsuzmuşum gibi hissediyorum o kadar çok yoruldum ki düşünmekten kafaya takmaktan bu durum bedenime de zarar veriyor nefesim kesiliyor ağlama isteği geliyor daralıyorum bazen ölücekmişim gibi hissediyorum bu durumlar yaşanıyor kendimi sevmiyorum arkadaşım yok bu yüzden çok kötü hissediyorum yalnız kalıyorum ve kafayı yiyicekmişim gibi oluyor yalnızlıktan dolayı. konuştuğum iki kişi var ama onlar da çıkarcı insanlar hep yakın arkadaşım olsun dostun diyebileceğim kardeşim gibi görebilecegim biri olsun diye çok dua ettim çok istedim iki tane yakın arkadaşım dediğim insanlar oldu ama o insanlar beni yakın arkadaşı olarak görmüyormuş bunu anladım psikolojim bozulmuş gibi hissediyorum kendimi hiç iyi hissetmiyorum çok yoruldum yalnız kalmayı sevmiyorum çevrem de hep birileri olsun istiyorum biri bana yardım eli uzatsın istiyorum ama kimsenin umrun da değilim bile psikologa ve psikiyatriye gittigim bir kaç kere ama hiç bir faydasını görmedim psikolog arıyorum sürekli ücretsiz olanlara gidiyorum ama bazıları umursamıyor bazıları da sadece dinliyor tavsiye bile vermiyor hayatıma dokunan bir psikolog bulmak istiyorum çünkü bu kafa yapısından artık çok yoruldum kendi çabamla kendimi iyileştirmek için ugraşıyorum psikologa gidiyorum tek başıma kendimi nasıl tedavi edicem bilmiyorum yardıma çok ihtiyacım var yardımcı olursanız çok sevinirim

Psikoloji

Yalnızlık hissi

Merhaba arkadaşlık ilişkilerin de hep yalnız hissettirilen değer veren taraf hep ben oldum ve bu zamana kadar çok yakın arkadaşım dediğim insanlar olmadı sosyalleşmek istedim yakın arkadaşlarım olsun bana değer versin arkadaşlık ilişkimiz tek taraflı olmasın diye çok istedim ama böyle biri olmadı Hayatım da iki tane yakın arkadaşım oldu sadece bu zamana kadar biriyle konuşmayi kestim diğeriyle de ben yazmsazsam çok konuşmuyoruz bile şuan çevrem de konuştuğum iki kişi var onlar da canları sıkılınca beni arıyorlar çagırıyorlar ve benimle birlikte üç kişiyiz ama beni dışladıkları için buluşmak istemiyorum onlarla evde tek olunca da kendimi çok kötü ve yalnız hissediyorum çok düşünen bir insanım zaten ve böyle zamanlar da daha da çok düşünüyorum sosyal insanları çevresin de dostu olan insanları görünce çok özeniyorum evde olduğum için sosyalleşmem pek mümkün değil ve iki kere YKS sınavına girdim ve açıkta kaldım tekrar girersem bu sefer gidebilirsem üniversiteye ancak öyle sosyalleşebilirim ve yeni insanlarla tanışabilirim yeni insanlarla tanışma konusunda korkularım var nasıl sohbet başlatıcam çekiniyorum nasıl gidicem yanlarına gibi korkularım var evde olmaktan yalnız kalmaktan o kadar çok yoruldum ki bazen ölücekmişim gibi geliyor yalnızlıktan ve aşırı düşünmeden nefesim kesiliyor ne yapmalıyım bilmiyorum yardımcı olursanız çok sevinirim

Psikoloji

Nasıl normal bir insan olurum?

Her zaman gözlemci biri olmuşumdur. İnsanların hareketlerini, mikromimiklerini ve beden dillerini, daha doğrusu duygularını anlayabiliyorum. Fakat insanlar beni anlamıyor. Ben hızlıyım, herkesi anlıyorum ama kimse beni anlamıyormuş gibi geliyor. En ufak ses hatamda, nefes alıp verirken bile karşı tarafa rahatsızlık vermiş gibi hissettiğim zaman çok üzülüyorum. "Ya benden nefret etmeye başladılarsa?" diye düşünüyorum. İnsanlar konuşurken düşünmüyorlar çünkü rahat yetişmişler. Oyun konsollarından, gezdiği yerlerden, kısacası eğlendiği ve mutlu olabildikleri anılarından öyle bir bahsediyorlar ki ailelerinin onlara zaman, ilgi, sevgi verdiği belli oluyor. Benim de ebeveynlerim yaşıyor, şükürler olsun. İkisiyle de aram iyi. Ama çok basit konulardan konuşabiliyoruz. Bunu yazarken bile aklıma geçen haftada ailemle ne konuştuğum aklıma gelmiyor. Genelde sadece okuldan bahsediyoruz ama o da sadece dersime çalışıp çalışmadığımla ilgili. İkisi de ilkokul mezunu. Babamla hiç teknolojik alet almadık çünkü bana güvenmiyor gibi hissediyorum. Benim alacağım üründen ziyade onunla zaman öldürmekten tembel olacağımı düşünüyor. Ben bilgisayar bilimi okumak istiyorum ve 10 yıllık dayımın hediyesi bilgisayar yeterli değil. Önemli olan bilgisayar değil. Babamın bana karşı ilgi göstermemesi. Bu temellerde yetişmiş biri olarak soruyorum. Yurtdışında bilgisayar bilimleri okumak isteyen bu genç, insanlarla iletişime geçerken ne yapmalı? Biri onun gözüne değil de burnuna baktığı için karşındakiyle konuşmuş olduğuna pişman olan bu genç ne yapmalı?

Psikoloji

Her gece travmalarım gözümün önüne geliyor ne yapmalıyım

Yani çocuklukta yaşadığım hasarlar 23 yaşımdayım ama hala etkisinden çıkamıyorum ne yaparsam yapayım baş edemiyorum beş yaşımdayken olan şeyler bügün olmuş gibi beni çok derinden üzüyor ve bunalıma söküyor çok takıntılıyım en ufak söylenen şeyi takıyorum çok düşünüyorum aşırı derecede kafamda döüp duruyor ne yapmalıyım kendimi takıntımdan ve travmalarımla masıl başa çıkabilirim lütfen yardımcı olun. Ve çok kararsızım sürekli karar vermekte zorlanıyorum bu kadar teşekkür ederim 🙏

Psikoloji

Ne yapmalıyım

Öğretmen emeklisiyim sürekli geçmişi düşünüp pişmanlık yaşıyorum çok mutsuzum ne yapmalıyım. Her sabah huzursuz uyanıyorum kendimden nefret ediyorum. Ozguvenim kalmadı sık alkol kullanıyorum hem ekonomik hemde psikolojik olarak zor durumdayım. Yasamaktan keyif almıyorum eskiden çok saygın bir insanken itibarımı yitirdigimi düşünüyorum . özgüvenin kayboldu hayatta hiç amacım kalmadı yok olup gitsem diye düşünüyorum her gün bir başka günün tekrarı hiç bir şeye odaklanamıyorum. Cok huzursuzum.

Psikoloji

Nasıl uykuya dalabilirim

Ben geceleri uykuya tam anlamıyla dalamıyorum beynimin içindeki sesler susmuyor sürekli gelecekte kötü şeyler yaşayacakmışım gibi düşünüyorum lütfen bana yardımcı olabilir misiniz olmuyor kendimle baş edemiyorum yani pasiflorayla mı daha iyi uykuya dalabilirim onu da bilmiyorum sabahları yorgun uyanıyorum sürekli stres altında gibi hissdeiyorun ve birilerinin nazarı değecek gibi hissediyorum yoksa psikoloğa mı gitmem gerekiyor bir yandan yks sınavlarına hazırlanıyorun