Psikoloji Kategorisi

Bir şey yapmak istemiyorum yaptığımda da nefes nefese kalıyorum. Ne yapabilirim?

Slm hiç. Birşey yapmak istemiyorum yaptigimdada nefes nefese kalıyorum. Zaten 100 kg oldum yemiyorum yemek yapmak bile istemiyorum 3 tane çoçuğum var 18 -16-14 yaşlarında birak sonra yParsin diyorum sonra hiç gelmiyor bu yaziyi yazmayi bile üşendim hayalimi nasil düzene. sokabilirim psikoloğa gittim sadece beni dinledi aha bana buraya gel git düzelceksin diyor altı seans gittim hiçbir değişiklik yok yani

Çalışkanım ama kaygım mükemmeliyetle beni eksik hissettiriyor, cildime bile yansıyor.

Aslinda cok caliska birisiyim psikoloji ogrencisiyim ama herseyi asiri kaygilaniyorum dersde iletisimde ve cildime yansidikca daha cok uzuluyorum sanki birsey mukemmel olmasa ben eksik olucam. Eskiden boyle degildim sinav senem ve bazi sosyal medyada yasanilan haksizlikdan sonra boyle oldum. Sanki tetikde kalmisim gibi her an uzulucek birsey ariyorum,keske hicbirseyi kafama takmasam bu kadar buyuk tepkiler vermesem cunki boyle hayat yorucu. hayatim aslinda duzenli olunca cok iyi hissediyorum ama stress olmasa bile kafaya takilacak uzulecek seylerle karsilasiyorum.

Hayatımda tekrarlayan döngüler var

Merhaba ben kendimi çok tanımayan biriyim. Deneyimlediğim ilişkilerden çıkardığım noktalar; çok fazla uyumlanmak sınırlarımın bulanıklığı çok affedici olmak sevilmek için kendinden ödün vermek bağımlı ilişki kaygılı ruh hali sorunlar karşısında içe kapanmak kendimi savunursam kötü olurum korkusu çekingenlik klasik 90 lar kuşağının yetiştirilme tarzı ve bazıları da bana deneyimlerden kalan şeyler. Yaşanan kötü şeylerden sonra uzun süreli evde izole oluyorum. Hayatı donduruyorum o acıları hissetmemek için. Kafamda olanları döndürüyorum. Bu defa da herkesi kendimden uzak tutuyorum. Kendimdeki yönlerin farkındayım ama bunları değiştirmek için gereken bilgim yok. Hayatımda çoğu durumu aynı anda yönetmeye çalışınca kendi ritmimi kaçırıyorum. Kaygı beni yönetiyor. En kötüsünü düşünerek hayatımı mahvediyorum. Bdt kısmını hayatıma nasıl uygulayabilirim. Önerebileceğiniz Podcast’ler var mı. Ya da pratikler ?

Sevgilimle sorunları nasıl çözerim ona geçmişi nasıl unutturabilirim

Birbirimizi aldattık ikimizde bu olayı unutamıyoruz sürekli bu konu gün yüzüne çıkıyor tartışıyoruz ayrılma derecesine geliyoruz hatta bazen ayrılıyoruz unutmak istiyoruz ama sürekli aklımıza geliyor sinirlerimize engel olamıyoruz sürekli olarak yaptığımız hatalar birbirimizin gözünün önüne geliyor ben aklıma gelince tartısma çıkmasın diye kendimi tutup içime atıyorum ama sürekli bi olayda partnerim konusunu açıyor bu yüzden ilişkimiz toxic olmaya başladı .

Fazla düşünmeyi durdurmak

Fazla düşünmeyi analiz yapmayi durdurmak istiyorum mesela felsefi şeyleri çok düşünüyorum bu aralar 2 gündür falan ve bu beni rahatsiz ediyo dopanimimi azaltiyo ne bileyim sinirlerim kasiliyo ben rahat olmak istiyorum tabiri cayiz biraz c*hil😂 her şeyin dibine kadar inmek istemiyorum kendimi full kontrol etmek istemiyorum yani rahat kafa istiyorum mantikim iradem hepsi yerinde sadece analizıer yaparak yaşamak istemiyorum akişda kalayim

Kendimi tanıyamıyorum

Merhaba ben eskiden herkesi düşünen herkesin yardımına koşan affeden tutunan vefalı biriydim. Aile hayatımda annem hep fedakar babam hep kendi keyfinde biriydi. Ben kaygılı birine dönüştüm. Hep susan içe kapanık istediğini ifade etmekte zorlanan biriydim Annem mutsuzdu iş dışında depresif bir hayatı vardı. Duygularımı dinlemezdi bile. Ben her şeyi kendi başına halleden kimseye içini açamayan içine dönüp halledip geri dönen biriyim İçimi birilerine açınca kendi yaşadıkları şeyler üzerinden bana acılar yaşattılar üstüme geldiler sessiz kaldım diye suçlandım. Geri çekildim vefasızlıkla suçlandım. Bu ne yaşıyor demediler. Yolumu kaybettim. Bana güldüler. Zaten kimseyle anlaşamıyor dediler. Gerçekten de yalnız kaldım. Yalnız kaldıkça onlara tutundum onlar tamam hadi seni affettik kafasına girdiler. Sıfırdan başlamak beni kötü vefasız biri mi yapar yoksa ben hiçbir yerde geçinemeyen biri miyim bilmiyorum. Sürekli beni konuşuyorlar sürekli kendimi açıklamaktan yoruldum. Kendi içime döndüm yine. Ne istediğimi bulmakta zorlanıyorum. Kendimi sürekli kapattığım için doğru ne bulmakta güçlük çekiyorum. Ne zaman bir şey paylaşsam sürekli yanlış yerlere çekip beni kötü gösteriyorlar sonra anlıyorlar beni affediyorlar. Bu onların döngüsü mü benim mi anlamıyorum. Yalnızlığı tercih ediyorum kesin biri var diyorlar. Ya sadece yoruldum. Yeni bir yön bulmaya çalışıyorum. Bu sorunlardan kendi hayatıma odaklanamıyorum. Gittiğim her ortamda böyle mi olacak bilmiyorum

Tükenmiş hissediyorum

Merhaba uzun süredir yaşadığım üst üste kötü olaylar yüzünden içimdeki iyiyi ve hevesimi kaybettim. Mağdur rolüne bürünmek istemem ama hayatımda kim varsa zamanında hep yanlarında oldum ben biraz kaygılı biriyim mide bulantılarım olur stresli olduğumda ve genelde o an ne yaşıyorsam duygularımı tam aktarıpsavunamam kendimi İçime atarım. Kendi köşeme çekilir izole olurum sonra tazelenir hayata dönerdim. Ama bu sefer tamamen kayboldum. Kendimden çok ödün verdim birini sevdim ama bana karşı hep yalanlarla geldi. Ona dönmeyinxe beni hemen suçladılar bakış açılarıbuydu. Arkadaşlarımın zamanında çok yanında oldum ama ne zaman ben bir hata yapsam bir şey olsa arkadan konuşmalar kendilerini başkalarına iyi göstermeler benim onun hakkında bildiklerimi anlatacağım korkusuyla gidip her şeyimi ortaya dökmüş. Üzüldüğüm şey şu ki bende bu insanlara benzemeye başladım. Onlar gibi düşünmeye başladım. KendimiSavunsam bencil affetsem enayiSanıyorlarİçimi güvenip açacağım bir tane arkadaşım kalmadı. Çünkü ben neysem oyum ama insanlar iyiye değil ne işine yarıyorsa ona bakıyorlar. Hep ağlayasım geliyor kendimi gülüp eğlenirken bir ortamda göremeyeceğim artık çünkü benim bana benzeyen kimsem yok. Çok izole olduğum için hayata karşı yabancıçok kırılgan hevessiz kaldım. Sırf seviyorum diye zamanında bana yanlış yapanlara da dönmek istemiyorum çünkü ruhumu yoracaklarbiliyorum. Ben o kadar çetrefilli düşünen biri değilim. Dümdüz sıkıcı biriyim. Hayat beni çok katılaştırdı.

Geçmiş yaşamımdaki olayların geleceğimi etkilediğini düşünüyorum. Bunu iyileştirmek istiyorum

Geçmişim de tanıdığım bir adam dedi sana tlfon almisim gel sana vereyim bende onunla ciktim bir arkdasi ile beni aldılar gittik ormana oturduk kola faln almışlardı içtik sonra arabaya bindik bana saldırdı ama hiç bise olmadi çok korktum ve aklımdan hala gitmyor ve buna benzer 4 veya 5 ten fazla olay yaşadım bu şekil ve hayatımda biselerin tıklandığıni dusunuyorum .

Sürekli aynı düşüncelerden ve tükenmişlik hissinden nasıl kurtulurum

Önceden çok mutlu ve rahat birisiydim. Yaklaşık üç dört senedir çok depresifim. Psikiyatriye gidip ilaç kullandım ve kendi kendime bıraktım daha kötü oldum. Başımda sanki bir ağırlık var sürekli aynı düşünceler tekrar edip duruyor. Bu beni çok yoruyor. Bir şey okuduğumda asla aklımda kalmıyor. Kendimi tükenmiş hissediyorum. Sanki hiçbir şey düzelmeyecek gibi. Bununla nasıl başa çıkabilirim yardımcı olur musunuz lütfen

Ne zaman kendim olabilirim

hic bir zaman kendim olmadım insanlar beni nasl görmek istediklerini düsndüm hep ve öyle oldum . Benligimi unutdum. ,benim kalbim kırılsın onlarn kalbi kırılmasn diyerek büyüdüm ve kendimi herkese tam farkli biri olarak tanıtm ama asıl ben aksi özgüvenli biriydi. Beni sevçiyen birine her zmana baglanıyorum bana deger verebi hic bir zaman sevmedim secemedim meni sevmiyeni her zaman secdim . Her an duygularım deyisiyo kendimi tanımıyroum hayata merakım yok 20 gün bir cocukla konsudm ve cocuk beni seviyodu ama ben eski sevgilimi hhayatımln ilk askını unutmak icin konusuyrdum vir gün cocukla tartsdık soguk oldu bana karsı ve oldugu gün ven cocuga baglandm gercekten gercekten cok garip . Her zaman baskalrn fikrin önemsedim bana hakaret etseler bile herzmaan susdum nedenmi?cünki susmasam karsmdakini incidirim diye düsündüm en yakn arkadadm bana hakaret etsede agzmdan tek kelime cıkmıyo neden?Beni aldatan eski sevgilimi 2 gün icinde affetim ve onada takntılı kaldm cocuk yüzüme istemedyni deidkce ben nasipi zorluyorudm