PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Aklımdaki şüpheleri durdurmak istiyorum
Uzun süreli bir ilişkim var ve ilişkimde çok mutluydum. İlişkide ikimizin de hataları oldu ama kabul edilmeyecek şeyler kesinlikle değildi . Ama ilişkide yaşadığım bazı şeyler beni çok farklı düşüncelere itti, paranoyaklaştırdı. Partnerimle ilgili düşünmemem gereken şeyleri düşünüyorum ve sanki bunlar olmuş gibi onu sorguluyor baskılıyorum. Onun beni sevdiğini biliyorum ve neyi neden yaptığını da. İçten içe ona güveniyorum ama kafam rahat değil. Bu durumdan kurtulmak istiyorum. Onu sıkmak istemiyorum.
Gizli Kullanıcı
Kardeşimi kaybettiğim günden beri kendime gelemiyorum.
8 sene oldu buna rağmen aklımdan bir saniye çıkmıyor, insanlarla diyaloğum bağım her şeyim kesildi. Dünya gözümden düştü böyle bir hale büründüm. Dostlarım çevrem evleniyor aileye karışıyor ben 25 yaşımda olmama rağmen hiçbir düzen kuramadım. Tek düzenim işe gidiyor olmam bir derdim olsun ya da mutlu olayım hemen kardeşime gidiyorum ve bunu henüz atlatabilmiş değilim. Elbette kardeşi ölen tek kişi ben değilim ama bilmiyorum bizim bağımız çok başkaydı belki de tek kardeşim olduğu içindir. Dünyanın en yalnız insanı gibiyim. Herkesin acı eşiği ve yas süreci farklıdır. Ben ne yapsam bu süreçten çıkamadım.
frknnydn0Hayata nasıl atılır ve tekrardan nasıl düzene sokarım?
Merhaba. Ben şu an 29 yaşındayım üniversiteden mezun oldum. 2 yıldır işsizim. Başvurduğum yerlerden bir dönüş alamıyorum ve artık bu durum öyle bir hale geldi ki ne evden çıkıyorum ne bir şey yapma isteğim var kendimi zorluyorum ama bir noktada yeniden büyük bir çöküntü yaşıyorum ve hiçbir şey yapma isteğim olmuyor. Hiç arkadaşım kalmadı bazıları ile ben iletişimi kestim bazıları benimle iletişimi kesti. Annem ve dedemle yaşıyorum. Annemin ve dedemin verdiği harçlıklarla geçiniyorum. Bana çok baskı da yapmıyor annem arada iş bak diyor ama ben artık ne çalışmak ne de bir şey yapmak isteniyorum. Bir yanım hayata ne şekilde olursa olsun atılmak istiyor herhangi bir iş bile olsa çalışayım harçlığım olur düşüncesi oluyor sonra peki sonra ne olacak ne yapacağım düşünceleri yüzünden ona da cesaret edemiyorum. Tek sorun işsizliğimde değil elimi neye atsam elimde kalıyor. Her şeyim zorlukla oluyor. Okul zamanı staj bulmakta çok zorlandım senelerce staj aradım zar zor buldum. Mezun oldum bu seferde aynı durum iş için oldu bulduklarım olacak gibi olup olmadı. Şimdi ise cesaretimi kaybettim. Yeteneğim var yapabileceğim şeyler var ama ben cesaret edip adım atamıyorum ne yapacağımı bilmiyorum.
Gizli KullanıcıAnne babam öldüğünden beri 3 yılgeçti bu duruma sokulduğum için çok öfkeli ve mutsusuzum
Bedenimi beğenmiyorum kilo aldım Hayatımda hiç kimseyi istemiyorum Kim kimseyle görüşmüyorum Evden dışarı çıkmak istemiyorum Spora da gitmiyorum İşe de gitmek istemiyorum İçimde derin bir memnuniyetsizlik var Bir şeylerin böyle olmaması gerektiğine inanıyorum ama o bir şeylerin de ne olduğunu bilmiyorum Yani bu kadar mutsuz ve hissiz olmam bana saçma geliyor Bu ruh halini sevmiyorum Sanki bir zarın içindeyim ve çıkamıyorum
Gizli KullanıcıKendimi nasıl daha iyi hissedebilirim?
Evliliğin 2 yıl önce bitti ve bir oğlum var 8 yaşında. Ben ayrılmak istemedim çok ağladım yalvardım fikri değişmedi. Sonra tmm dedim anlaşmalı ayrıldık. Tam atlatiyorum derken hayatıma başka biri girdi kötü oldu sonu. Bi ara eski eşim tekrar barismanin doğru olabileceğini söyledi ben de kırgınım dedim. Simdi ben barışalım diyorum o diyorki bitti ben de birini deniycem sen denedin. Çok üzülüyorum
Gizli KullanıcıHafızamdan emin olmak istiyorum
İnstagramda birini stalklıyorum profilden çıktıktan sonra tekrar diyorum ki acaba istek attım mı gidip tekrar bakıyorum, ocağı kapatıyorum 10 dl sonra çok fazla emin olsam bile ya kapatmadıysam diye tekrar bakıyorum, sınavım yok okulda ama ya sınavım varsa diye programa baya bakıyorum, ya tarihi doğru görmüyorsan diye yanımda birilerine baktırıyorım. Gün içinde çok fazla oluyor su içtim ama ya susadığım gibi filan.
senanurcbNeden kendime güvenemiyorum neden hiç birşeyi başaramııcak gibi hissediyorum?
Kendime güvenemiyorumm kendimi sevemiyorum 18 yaşındayım ama kendimi hiç bir şe yaramaz gibi hissediyorum kendimi sürekli insanlarla kıyaslıyorum bir iş yapmaya kalktım zaman hep başarısız olucakmış gibi hissediyorum neden diğer arkadaşlarıma baktıgım zaman onlar öyle değil ben neden böyleyim neden kendime güvenemiyorum?potansiyelim var ama ortaya çıkaramıyorum. . Gerçekten kendimi kötü hissediyorum ve genellikle insanlarla konuşmaya utanıyorum özgüvensizimde Bunu nasıl yenicem napıcam bilmiyorum.
Gizli Kullanıcı18 yıldır süren depresyon ve anksiyete
Zamanında yanlış lise tercihi yaptığımdan dolayı o dönem çok sıkıntılı geçti, doğru düzgün bir üniversiteye de gidemedim, iş hayatım da kötü geçti, sonraki dönemlerde de hep üst üste yanlış kararlar verdim ve durumum daha da kötüleşti. Bu sebeple hayattan kopuk yaşadım ve tecrübe kazanamadığım için olgunlaşamadım. Yaşadıklarıma bir anlam vermeye çalışıyorum ama olmuyor. Kafam sürekli karışık ve sürekli pişmanlık hissediyorum. Yıllardır hiç sosyal bir çevrem ya da arkadaşım yok. Hiç sevgilim de olmadı. Yaptığım tercihler hayatımın her alanını etkiledi. Şu an düzenli bir işim ve gelirim var ama o dönemin telafisini yapamıyorum, kafam çok karışık, ne istediğimi bile bilmiyorum. Hayatımın en güzel yıllarının bu şekilde harcanıp gitmesini bir türlü kabullenemiyorum. Hiçbir şeyden keyif alamıyorum. Ailem evlenmemi istiyor ama ben bunun sorumluluğunu alacak kadar güçlü ve olgun hissetmiyorum hala kafam 18 yaşında bir çocuğun kafası gibi.
Gizli KullanıcıGeçmişte yaşananların duygusal yükü
3 yıl önce eşimin ailesi tarafından psikolojik baskı , manipülasyon ve sonrasında gelen haksızlıklara uğradım. Bu yaşadıklarım bugün hala bedenimi etkiliyor. O günleri hatırladıkça veya birine anlatınca sonrasında şiddetli bir baş ağrısı, ağırlık hissediyorum. Ve kontrolsüz bir şekilde özellikle tatlı ,hamur işi yiyorum. Bu sebeple aşırı kilo aldım. O günleri hatirladikça öfke ve " kendimi koruyamadım " duygusu geliyor. Beni bu kadar yıpratan kişilere geç de olsa sessiz bir mesafe koydum ama eşimin hatrina haftada 1 gün gidiyorum diye yine baş ağrısı ve huzursuzluk hissediyorum. Ayrica "yine aynı psikolojik baskılara maruz kalabilirim " endişesini yaşıyorum ve onlara karşı tetikteyim. Tüm bunlarla başa çıkamadığım için duygusal yeme isteğimi durduramiyorum . Diyet programı takip ediyorum ama ilerletmekte zorlanıyorum. Ben ne yapmalıyım sinir sistemim rahatlamıyor bir türlü. Simdiden teşekkür ederim.
Gizli KullanıcıKendimi sürekli diğer insanlarla karşılaştırıyorum
zamanında bir çocuktan hoşlanıyordum ve bu uzun süre platonik olarak devam etti birkaç sene sonra ona açıldım ve beni gayet iyi bir şekilde reddetti ama birbirimizle iletişimimiz devam etti sonra bi şekilde iletişimimiz bitti fakat ben sürekli stalklıyorum bundan çok yoruldum onun hoşlandığı bir kız vardı ve stalklarken onunla takipleştiğini gördüm ve kızla sürekli kendimi karşılaştırıyorum sürekli benden daha iyiymiş daha güzelmiş daha zekiymiş daha sosyalmiş vs vs sürekli karşılaştırma işine giriyorum stalkalamayı bıraktım fakat kafamın içinde sürekli olarak onun daha iyi olduğu daha başarılı olduğu dönüyor fakat onun hakkında hiçbir şey bilmiyorum sadece bildiğim şey takipleştikleri
Gizli Kullanıcı
