Psikoloji Kategorisi

Duygularımı kontrol edemiyorum.

Merhaba, duygularımı çok yoğun yaşıyorum ve kontrol etmekte fazlasıyla zorlanıyorum. Çok küçük şeylerden mutlu da olabiliyorum, çok küçük şeylerden mutsuz da olabiliyorum. . Kendimle barışık değilim ama bir gün özgüvenli, kendini seven ve beğenen bir kadın olmak çok istiyorum. 2 Yıllık bir ciddi iliskim var, erkek arkadaşımdan bile zaman zaman çok duygusal ve çok negatif oldugumu belirtiyor. Tabii ki her şeye üzülebilme durumumu tek bir kişiye yani erkek arkadaşıma üstüne yük bindiriyor gibi de olmak istemiyorum ama içimdeki bir his sürekli ona en ufak şeyi anlatmak istiyor. İçimdeki bir his sevildiğinden ve anlaşıldığından sürekli emin olmak istiyor sürekli anlayış görmek istiyor. . Ben bunu düzeltmek istiyorum artık derdim kimseye yük olmasın kendimi taşıyabilen ve duygularımı yöneten bir insan olmak istiyorum, bu konu hakkında ne yapabilirim bilmiyorum. Cok durduk yere de olabiliyor yani her şey normal ve bir anda üzgün hissediyorum? Neden yani ben dahi bilmiyorum. Günlük hayatımı çok etkiliyor, çok yoruldum kimse benimle uğraşsın kimseye yük olayım istemiyorum. Bu yolda ne yapacagımı da bilmiyorum

miera

Kendi ışığımı kazanmaya bir yerden başlamalı ama nerden başlamalıyım?

Sosyal bir insandım güzel bir işim vardı evlendim çocuğum oldu eve kapandım çocuğumun bakimini üstlenmek için 1,5 yıldır bu şekilde yaşıyorum tek faaliyetim ailemin yanına gitmek (eşim ile) veya çocuğumu parka götürmek. . kendimi ışığımı kaybetmiş gibi hissediyorum hep bir yetersizlik hissi kendime çocuğuma evime eşime karşı,geceleri uyuyamıyorum fazla düşünmekten, neyi farklı yapsam her şey daha güzel olur diye sürekli sorguluyorum kendimi, fazla empat bir insanım. eşim zaten tam tersi zit kutuplar böyle çekildik birbirimize. Adeta zihnim sürekli geviş getiriyor gibi, binlerce şey denedim evde kendi kendime terapi gibi kendimi anlamak için mindfulness gibi. .bir kaç yıl önce başladım araştırmaya acaba bende mi sorun var ailemde kalitsal şizofreni tehişi bir yakınım var fazla araştırdım araştırdıkça zihnim iyice dağınıklaştı. . ve farkındayım konudan konuya geçiyorum sürekli bir de daha önce bu sebeple bana psikolojik ilaç yazmıştı. . aslında bunu bilinçli değil ama bir nevi de bilinçli yapıyorum sanki vaktim yetmeyecekmiş de beni anlayamayacakmışsınız gibi her şeyi söylemek istiyorum. .

Depresyona meyilli miyim?

Merhaba iyi akşamlar , aklıma son zamanlar hep kötü şeyler geliyor, sürekli anneme, eşime, çocuklarıma bir şey olacağını düşünüyorum. Son zamanlarda haberlerde görüyorum çok fazla ölüm haberleri, hastalık durumu beynimi çok yoruyor. Neden böyle düşünüyorum bilmiyorum . Bu durum beynimi çok yoruyor. işlerime de yansıyor. Son zamanlar iş yerimde de hoşlanmadığım şeyler oluyor. önceki hevesli ise gitme durumu yok artik. Ne yapayım şimdi

Kendime nasıl iyi bakabilirim?

Hocam ben en ufak bir sorunda kendimden çıkıyormuşum sinir krizi geçiriyormuşum ama ben ne yaptığımın farkında değilim kendime geldikten sonra hiç bir şeyi hatırlamıyorum karşımdaki kişi bana söylüyor ben bunları duyunca şok oluyorum bunları ben mi yaptım diyorum daha önce de sakinleştirici ilaçlar kullanmıştım bugün çok kötü olmuşum ve kriz geçirmişim geçirdiğim esnada ise hap istemişim bide su kendimi daha iyi hissedebilmek için ne yapabilirim

Geçmişte yaşadığım olayları nasıl geçmişte bırakabilirim?

7 yıllık arkadaslarımla aram bozuldu babam yasadıgı seylerfen dolayı bana patladı ve aramız bozuldu yasamadıgım seylerı yasadım aldatıldım ama sonra oyle olmadıgını soyledo arkadas olduk ama ne yapmam şazım bılemıyorum kendımı eskısınden cok daha isteksiz hissediyorum eskiden heveslendigim seylere artık heveslenemiyorum yanlız hıssedıyorum ama degılım çok şükür bu yıl degıstıgımı hıssettım ıyı yonden de kotu yonden de soyleyeceklerım bu kadardı sagol sımdıden

Hayatımı düzene koymak istiyorum ama üşeniyorum

Hayatımı düzene sokmak istiyorum ama üşeniyorum Yeni aktivite edinmek mesleğime odaklanmak istiyorum ama sürekli içimde sıkıntı hiç birşeye odaklanamıyorum kitap okusam anlamıyorum ders çalışsam anlamıyorum ev temizlemem lazım ona bile üşeniyorum ben uyuyamıyorum bile artık düzenli bi hayatım olsun aktivitelerim olsun günüm dolu dolu geçsin kendime yeteyim daha iyi bir ben olayım bir de benim bir eşim var o yüzden işte

Kimliksiz hissediyorum çok yorgunum bu yüzden nasıl bir çıkış yolu bulabilirim?

Merhaba ben 11 12 yaşlarında kapanmış bir kız çocuğuydum 18 yaşından sonra da sürekli açılmak isteyen biri oldum. 24 yaşında kendi hayatımı kurduğumda açıldım. Annemler biliyor ama babam bilmiyor ve bir süre daha bilmesini istemediğim için o gelmeden önce beni görmesinler diye tanımadığım bir mahalleden saklanıyorum, beni tanımayan insanlardan kaçıyorum. Babam öğrenirse ve bana küserse şu an bu küslüğü mü kaldıramama bilmiyorum ama bilmemesi daha güvenli hissettiriyor. Şu an kimliğimi kaybetmiş gibi hissediyorum. Ne açıkken ne de kapalıyken normal hissetmiyorum. Evet artık istediğim şekilde rahat hareket edebilicem, mesela markete çıkarken, gece nöbete kaldığımda uyurken, canım dışarı çıkmak istediğinde, denize girerken ama tam normal hissedemiyorum işte. Kapalıyken yaşadığım zorluğu istemedim ama şu an ne istediğimi mi bilmiyorum beynim yeni duruma adapte mi olmaya çalışıyor bilmiyorum. Bir ara da duygusal kitlenme yaşadım. İlk geldiğimde ve ilk açıldığımda tek bir duygu kırıntısı bile olmadı. Öylesine taş gibiydim ki ağlayamadım bile bir süre. Beynimde sürekli ne istiyorum? Sorusu döndü. Sonra eskiden tutunduğum sebeplere tutundum biraz çıkardım kendimi o kuyudan hala tam hissettiğimi söyleyemem ama şu anda yolun ortasında yürürken falan bir anda durup ağlasam rahatlayacak gibi hissediyorum. Ben kendi doğrumu bulurken nerelere bakmam lazım? Şu ana kadar kendimi, sınırlarımı, tanıdığımı sanıyordum ,ama şuan boşlukta ,gibi hissediyorum doğrum, yanlışım birbirine girdi.

Gerçek sorunlarım mı var yoksa yapay sorunlar ki yaratıyorum kendime?

Sorunlarım gerçekten sorun mu, sorun olduğunu düşündüğüm şeyler aslında benim mi abartmam bilemiyorum. Kafama taktığım şeyler, başka insanların sorunlarını hatırladıkça yapay geliyor. Sanki hayatımda herşey çok iyiymişte ben ilgi çekmek için sorun yaratıyormuş gibi geliyor. Hatta sunan bile abartiyormus gibi geliyor. İçimdeki sesler hep çelişkili. Hangisine inansam hangisine yonelsem karar veremiyorum. Hangisi gerçekten doğru anlayamıyorum. Beynim hep cikmaz sokakta sanki. Ne birisine soyleyebiliyorum ne de kendi başıma bunlarla baş edebiliyorum. Şimdiden teşekkürler

Kendimi son zamanlarda hiç iyi hissetmiyorum

Şöyle söyliyim uyku düzenin bozulmuş her şeyi çok çabuk üzülüyorum kendimi çok yorgun halsiz hayattan bıkmış hissediyorum Sanki böyle ne yapsam kimseye yaranamıyorum herkesin kalbini kırıyormuş gibi hissediyorum ve öyle düşündükçe kendimi üzüyorum ya da çok çabuk sinirleniyorum ya üzgün oluyorum ya sinirli ben de artık bir şey anlayamıyorum eski benden eser kalmamış tek bildiğim şey bu galiba mutlu olmak istiyorum insanların kalbini kırmamak kendimi üzmemek istiyorum ve biraz özgüvenli olmak çok isterdim

Kendimi, çevremdekileri sürekli tehlikedeymiş gibi hissediyorum

Yakın zamanda üst üste kayıplar yaşadım (babaannemi, dayımı kaybettim; kedimin hastalığı devam ediyor). Bu kayıplardan sonra özellikle geceleri yoğun kaygı ve endişe yaşamaya başladım. Geceleri: •Kalp çarpıntısı •Göğüs sıkışması •“Bana bir şey olacak” hissi •Ait değilmişim gibi hissetme •Kötü düşüncelerle boğuşma •Ağlama nöbetleri yaşıyorum. Bu durum hemen her gece tekrarlıyor. Işık açınca rahatlıyorum, kalp atışım zamanla düşüyor; yani ataklar gelip geçiyor, ama tekrar etmesi beni çok yoruyor. Bu süreçte: •Uyuyamıyorum •Ders çalışmakta ve odaklanmakta zorlanıyorum •önemli bir sınava hazırlanıyorum ve bu durum bende yetersizlik ve çaresizlik hissi yaratıyor •Gün içinde “harekete geçemiyorum” gibi hissediyorum Şu an yaşadığım şeyin: •delirme •kalp krizi •kontrol kaybı olmadığını biliyorum; ama yas + kaygı + uykusuzluk birleşimiyle sinir sistemim sürekli alarmda gibi. Destek almam gerektiğinin farkındayım fakat maddi imkânlarım sınırlı, bu yüzden çareyi burada arıyorum. En büyük ihtiyacım: •bu döngüyü anlamlandırmak •gece kaygısını azaltmak •yasımı güvenli bir alanda ele almak •yeniden odaklanabilmek ve işlevselliğimi geri kazanmak istiyorum. .

Aleynadyrr