PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
neden sürekli biri tarafından sevilmeyeceğimi ve beğenilmeyeceğimi düşünüyorum
Kendimi her zaman yetersiz hissediyorum . Biri tarafından sevilmeyeceğimi ve beğenilmeyeceğimi düşünüyorum ve öyle hissediyorum . Ailemle sorunlarım var ve kendimi çok yalnız hissediyorum . Kendimi seviyor muyum bilmiyorum ama sagligimi ihmal ediyorum . Kilodan rahatsizim ama istikrarlı davranamıyorum . Dağınığım sürekli ve bu beni aslında rahatsız ediyor . Gerçekten biri beni sevecek mi beğenecek mi ve bunun için uğraşmama gerek kalmadan olacak mı bilmiyorum sence
Gizli Kullanıcı
Bu olayı nasıl yorumlamalıyım
Ben bir arkadaş ortamında biriyle sevgili olmuştum. Duygusal olarak çok zayıf dönemimdi. Bulunduğum ortamdaki en yakın arkadaşımın zamanında bütün sırlarını bilen en özel günlerinde en ön sırada olan biriydim. Bu kişi ben sevgili olduktan sonra benim hatalarımı masaya taşıyordu arkamdan konuşuyordu. Eski erkek arkadaşım da bunu bana söyledi. Ben geçmiş ilişkimi anlatmıştım dürüst bir şekilde o bunu bildiği benim de onu sevdiğimi sürekli affedici olduğumu bildiği için beni manipüle eden tavırlara giriyordu. Herhangi bir olay yaşayınca o da kabul etmeseydi eee kabul ettiyse şikayet etmeyecek aman bizim aramız bozulmasın diyerek beni yalnız bırakıyorlardı. Yine onun hata yaptığı yalanlar söylediği bir gün ben o günü kötü geçirdim herkes de kötü geçirdi. En yakın arkadaşıma beni kötü gösterir şekilde anlatmışlar. O da beni destekler gibi konuşturup diğer taraf hakkında bilgi toplayıp onlara anlatıyordu. Ben anlamıyordum ama ilişki bitip benim üzüldüğümü anladıklarında eski sevgilimin yaptığı göndermelerden bunu anladım. Başka arkadaşım olmadığı için tüm zayıf yönlerimi biliyorlardı. Bunları bana kullandılar. Bizi karıştırma rahatsız oluyoruz diyerek diğer kızın yanında oldu. Şimdi bu yapılan nankörlüğe ne denmeli. Ben güvenip içimi açarken arka planda dedikodum dönüyormuş. En kötü zamanlarımda yanımda bile olmadı. Ben zamanında onun tüm zayıflıklarını saklamıştım. Şimdi hepsini çıkardım hayatımdan. Arkadan iş çevirmeler benim üzerimden kendi egolarını tatmin etmeler. Ben hangi konuda kendimi geliştirmeliyim. Manipüle olmaya çok açığım kim benim yanımda kim değil anlayamıyorum.
Gizli KullanıcıVesvese fazla ve benim ağzımdan sesli şekilde çıktığını hissediyorum
Vesvese ve evham aşırı fazla geliyor dışarı çıkınca sanki düşünceleri sesli olarak bağırarak söylüyorum buda korku kaygı yapıyor genelde okb hastasıyım ve OKB kaygı takıntı korkaklık diye devam ediyor deprex 40 mg kullaniyorum şuan ama maalesef düşünceler derinliginden çıkamıyorum buda hayatımın kötü geçmesini sağlıyor birde bir insanda bu kadar kötü düşünceler olamaz diye düşünüyorum OKB nin basit örnekleriyle başladı ve 10. Ayın sonunda çıkılmaz bir hastalığa yakalandım başıma hergun binlerce kötü şeyler geliyor halbuki 10 ay öncesiyle şimdinin arasında pek yok ama düşüncelerim sesli olarak duyuluyor olduğunu hissetmek dışarıya çıkamıyorum ve işyerinde giderken çok aşırı zorlanıyorum
Gizli KullanıcıNe hissedeceğimi bilemiyorum duygu durum bozukluğu yaşıyorum
Merhaba 30 yaşında çalışan bir kadınım çocuğum olduktan sonra eşimden yetersiz destek gördüğüm için evliliğim ters gitti ve bunun sonunca boşanmaya karar verdik ama şu anki eşim hala bizimle aynı evde yaşıyor bu duruma karşı nasıl haraket etmem gerektiğini çözemedim nasıl davranacağımı bilemiyorum eşim çalışmıyor yakında bana maddi açıdan destek olamayacak bu duruma nasıl yaklaşmalıyım? Cevaplarsanız çok sevinirim. Kolay gelsin.
Gizli KullanıcıNedenini bilmediğim karamsarlık mutsuzluk
Merhaba hayatımın hangi döneminde olursam olayım sonrası bi mutsuzluğa düşüyorum karamsarlığa ben sınav öğrencisiyim 1 yıl sonra gireceğim hayatım boyunca eğitim hayatımda hiç başarılı bi öğrenci değildim sınıf tekrarı bile yapmış bi öğrenciydim ama şu an gerçekten çalışıyorum gerçekten o sınavda istediğimi almak istiyorum bunun için çalışıyorum da cabaliyorum da ama başarılı olamayacakmisim gibi hissediyorum Ankara'da okumak istiyordum ilk 10k yapmam lazımdı inanıyordum buna bunun için çalışıyordum daha 1 yılım var önümde ama içten içe yapamayacakmisim gibi geliyor şimdiden kendimi olmayacagini inandirmisim bide olmazsa da en kötü bunu yaparım diye motive etmeye çalışıyorum ama daha uzun bir süre var istersem yapabilirim biliyorum ki çabalıyorum her gün erken uyanıp kütüphaneye gidiyorum çalışmaya çalışıyorum 3 4 saat çalışıyorum iyi hissettigim zaman ve bu bana çok uzak birşey arkadaşlarım falan şaşırıyor şu anki çalışma hırsıma azmime ve disiplinime bugün hiç iyi hissetmedigim halde hiç motive değilken bile 3 saat çalıştım da ama çok uzak gelmeye başladı hedefim son zamanlarda sadece bu da değil kendimi çok kötü hissediyorum mesella şu an dersle de pek alakalı değil özgüven eksikligini de yaşıyorum bu dönemde aslında dünden kaynaklanıyor olabilir dün evdeydim kütüphaneye gitmedim sebebi de kardeşime bakıyordum normalde benim odamda kalmaz ama hasta olduğu için annem benimle kalamazsin demiş kardeşime çocuk ağlayarak yanıma geldi benimle kaldı ama gece uyutmadi gecenin bi vakti kalkıp ilaç verdim iyi gelecek şeyler yaptım yanii aslında bu da düşündürdü beni yaşıma göre erken büyümemin yaşına göre çok olgunsun lafını çok duymamin sebebi de annem ben tüm hayatım boyunca onu büyütmeye çalıştım anneme ebeveynlik yaptım ama ben hastalandığımda kalkıp kendi ilacımı yine ben içmek zorundaydım dün bunu fazlasıyla hissettim bide o kadar dengesiz davranıyor ki kavga ettik sonra gidip bana hediye almış sonra babama şikayet etmiş beni üzerimde baskı kurmaya çalışıyor yanii anlamıyorum amacını toksikligi beni o kadar zehirliyor ki özgüvenimi düşürebilecek bi sağlık problemim var aslında hastane randevumu bekliyorum ondan da kaynaklanabilir sürekli karamsarlık döngüsünden kurtulmak istiyorum ben kendimle tekken çok huzurluyum gerçekten bireysel yaşıyorken kafamda herşey net ne yaptığımı biliyorum ne istediğimi biliyorum çok düşünmüyorum gerektiği kadar düşünüyorum huzurluyum yanii ama bireyselligin bencillik olarak görüldüğü bi evde yaşıyorum maalesef ki bide kedim var iyi olmadığım zaman onu da aksatiyormusum yeterince ilgilenmiyorum gibi hissediyorum bideee çok sevdiğim biri var hayatımda erkek arkadaşım son zamanlarda en iyi gelen tek şey olabilir
Gizli Kullanıcıailemle aramı nasıl düzeltebilirim
ailemle hep sorunlar yaşıyorum genel olarak kendi hayatımda da herşeyi içime atarak dolduruyorum kendimi çünkü beni kimsenin anlamıyor bunu biliyorum ailem ne kadar beni çok sevse de hep onların istemediği şeyleri yapıyorum neden yapıyorum kendim de bilmiyorum herkesi kendimden fazla düşünüyorum hiç bir zaman kötü insan olmadım ama en sonunda kırılan taraf ben oldum dinlemiyorum insanlar bence anlatamadım gerisi boş
Gizli KullanıcıKorku stres panik atak
Panik atak korku stres kafaya takma sorunlarını nasıl çözerim öfke kontrolü de var kendimi ifade etmek için bağırıyorum beni kimse anlamadigini zannediyorum umursamaz olmak istiyorum lütfen bana yardımcı olursanız çok mutlu oluyorum teşekkür ederim böyle bir uygulama sayesinde içimi dokebiliyorum kafaya takmamak için neler yapabilirim bana yardımcı olursanız sevinirim teşekkürler araba sürme korkumda var işyerinde bir adamla kavga ettim korkularım o yüzden çoğaldı
Murat75Yas surecindeyim nasıl atlacağımı bilmiyorum
Ben 31 yaşındayım bir yıl önce boğulma sebebiyle 28 yaşındaki erkek kardeşimi kaybettim. Başlarda kardeşlerimin yanında olmaya çalıştım eşiyle çocuğuyla ilgilendim yas nasıl yaşanılır bilmiyorum sonra hep başkalarını teselli etmeye çalıştıkça kendi yas hakkımı kaybetmeye başladığımi hissettim o benim de bir parçamdi dedim ilk zamanlar da kabullenemedim hala bir yerlerde gibiydi. Zaten evde değildim bir telefonla haber aldım eve geldim mezarı hazırdı saatler sonra getirdiler son kez görmeye cesaret edemedim ona dair hatırladigim son şey kefenli halı olsun istemedim ilk zamanlar mezarına çok giderdim zamanla uzaklaştım onu suçlamaya başladım yaşarken de bana böyle hissettiriyor du şimdi de aynı hayata dair hevesim kalmadı mutlu olunca bile suçluluk hissediyorum kardeşleri olarak hiçbirimiz de istek kalmadı hayatlarımızı askıya aldık bu sürece nasıl devam edeceğimi bilmiyorum herşeyimiz yarım kaldı ölümün gerçekliğini kafamda nasıl oturtacagimi bilmiyorum aslında hiç bir şey bilmiyorum. Bu konuda kimseyle konuşamıyorum herkes in sıradan düşünülmemiş teselli cümleleri beni rahatsız ediyor. Yas nasıl yaşanılır nasıl kabul edilir zihnimde oturtmak istiyorum.
Gizli KullanıcıYönelimim hakkında..
Benim yönelimim bisexual ama ben çoğunlukla kızlardan hoslanıyorum ve bi kızdan aşırı aşırı derecede hoslanıyorum ama ailem psikolojimi bozuyor yok yanarsın cehennemde yok topluma aykırı yakarsın kendini falan diyor gerçekten kalbim o kadar sıkısmıs durumda ki hem ailem desteklemiyor hemde bi yandan günah diye korkuyorum o kızda benden hoslanıyo ama sırf ben bu korkular yüzünden istemediğim için olamıyoruz gerçekten hergunum mutsuz geçiyor sevdiğim biriyle neden olamıyorum olmalı mıyım olmamalı mıyım bilmiyorum ne yapmam gerektiğini soyler misinz bu konuda çok yalnız ve mutsuz hissediyorum teşekkür ederim 💕
Gizli KullanıcıÇocuğuma nasıl davranmalıyım.
Merhabalar 8 yaşında erkek çocuğum var. Sürekli "kimse beni sevmiyor, keşke ben olmasaydım . "falan diyor. Ne yapmalıyım. Ayrıca evde aşırı sinirli ve kaygılı. Evde değil ama başka ortamlarda , okulda utanıyorum diyor. Derse kalktığında kalbim çarpıyor , utanıyorum diyor . Çekingen ,arkadaşları çok yok oynadığı sadece 1 arkadaşı var. Okulda tek konuştuğu arkadaşı bazen zorbalıyor . O arkadaşınla oynama başka arkadaşlar bul dediğimizde kimse benle arkadaş olmazki diyor. Aşırı empatili küçüklükten belli , okumayı kendi kendine 4 yaşında öğrendi . 3 yaşına kadar ekran vermedim. anını yaşamıyor birkaç hamle sonrasını düşünüyor ve kaygılanıyor söyliyeceklerim bu kadar şimdiden teşekkürler.
Gizli Kullanıcı
