Psikoloji Kategorisi

Bu yaşananlardan ne çıkarmam gerekiyor

Merhaba 6 aylık bir ilişki serüvenim oldu ben geçmişte bir ilişki yaşadığım için kendimce de onun hayatında bazı şeylerden fedakarlık yapmıştım sonra üzerine daha büyük hatalar geldi ve ben bu ilişkide kaldım şans verdim bağlandım sevgim ağır bastı o da düzelteceğini çabalayacağını söyledi bu kişi beni sürekli deniyordu maddi bir beklentim mi var intikam mı alıyorum yaptığı şeyden dolayı yoksa seviyor muyum bunu ölçme niyetindelerdi. Ben aylarca üzüldüm ağladım bir beklentim yoktu gerçekten sevmiştim ve o çevresini çok dinleyen biriydi. Aile içi anlattığım şeylerden dolayı beni kendini acındıran negatif biri olarak gördüler kurban rolünde acındırıyorum sandılar ne anlatsam bana karşı kullandılar. Benim samimiyetimi iyi niyetimi ölçüyorlardı sürekli. Sonra ben o fedakarlıkları yapmaktan vazgeçince kendi yolumda devam edince beni bak gördün mü seninle oynuyor intikam alıyor dediler o da hiç gelip benden özür bile dilemedi olanlar için. Ya da sana takıntı yapmış bırakmıyor dediler. Yaşanılanları en çok çevresi yapıyordu beni en yakın arkadaşım üzerinden bile denemeye kalktılar arkadaşımla aram bozuldu. Sürekli sanki bir planım varmış gibi benim yaptıklarımın altında bir şey arıyorlardı. Sonra ben tepki gösterince ara bozucu duruma ben düşüyordum. O kadar yorulmuştum ki kendimi anlatmaktan hepsini çıkardım hayatımdan. İnsanın bu kadar sene çabalayıp kendini kimseye anlatamaması çok yorucu geliyor. Vazgeçince de kendilerini haklı gördüler.

İçimdeki gerginliği nasıl sona erdirebilirim kafamdaki kötü düşünceleri silebilirim?

Son yaşanan okul baskınından çok etkilendim korkuyorum düşünmesem bile içimde bir karamsarlık oluşuyor sadece bu olay değil normal hayatımda da tedirginim bu gelecek kaygısı da olabilir mutsuz ve halsiz hissediyorum kendimi insanlara güvenim kalmadı hep bir açık arıyorum karşımdakinde isteksizim moralim bozuk geceleri uyuyamıyorum hava karanlık olunca boğuluyor gibi hissediyorum üzerimde kötü bir enerji var çoğu zaman beni mutlu hale getirmek için ne çözüm üretebilirsiniz

Son zamanlardaki kaygım

Merhaba, 18 yaşındayım ve son dönemde yoğun kaygı ve zihinsel takılmalar yaşıyorum. Bu durum düşüncelerimi, kendimi algılama biçimimi ve günlük huzurumu belirgin şekilde etkiliyor. Genel olarak cinsellik ve fiziksel yakınlık konularına karşı mesafeliyim ve çoğu zaman rahatsızlık hissediyorum. Son günlerde istemediğim halde kısa süreli bir mastürbasyon davranışı yaşadım ve hemen durdurdum. Bu olaydan sonra yoğun suçluluk, tiksinme ve “kirlenmişlik/pislik” hissi oluştu. Özellikle bazı nesnelerin (örneğin çarşaf gibi) kirlenmiş olduğu düşüncesi zihnimde takılı kalıyor. En zorlayıcı nokta davranışın kendisi değil; sonrasında başlayan zihinsel süreç. “İstemediğim birine dönüşür müyüm, zamanla değişir miyim ve bunu normalleştirmeye başlar mıyım?” düşüncesi sürekli tekrar ediyor. Burada “değişmek” derken kastım; istemediğim davranışlara alışmak, değerlerimden uzaklaşmak ve kendimi kaybetmek hissi. Ayrıca inanç ve dinî konular da zihnimi etkiliyor. Özellikle kader ve irade ile ilgili düşünceler (“bir şey kaderdeyse Allah’ın bunu kalbime koyması ve bunun beni değiştirip değiştirmemesi”) kafamı karıştırıyor ve kaygımı artırıyor. Son dönemde ek olarak: - YKS sürecinde yoğun stres yaşıyorum (hedefim hukuk) - Aşırı düşünme, zihinsel döngüler ve kendini sürekli analiz etme arttı - Evlilik, bağlanma ve çocuk sahibi olma gibi gelecek temaları bende kaygı ve uzaklaşma hissi yaratıyor - Aile içinde bazı mahrem konulara maruz kalmam bu düşünceleri tetikliyor Sormak istediğim temel konular: - Yaşadığım durum yoğun kaygı ve obsesif düşünce döngüsü ile ilişkili olabilir mi? - İstemediğim kısa süreli davranışlar kişiliğimi veya değerlerimi değiştirir mi? - Yaşadığım “kirlenmişlik/pislik” hissi psikolojik bir tepki olabilir mi? - Dinî/inançsal düşünceler bu kaygı döngüsünü tetikliyor olabilir mi? - Bu tablo klinik düzeyde bir kaygı/obsesif süreç olarak değerlendirilebilir mi? Amacım kendimi daha iyi anlamak ve bu zihinsel döngüyü sağlıklı şekilde yönetebilmek. Utanarak yazdığımı da söylemek isterim.

Hayatımda hiç aşık olmadım

23 yaşındayım hayatımda flörtüm hariç 15 günlük konuştuğum hariç başka erkek olmadı ailem bu durumdan şikayetçi olması gereken sevgilin diyorlar annem sürekli neden hayatında biri yok diyor ben de bunu sorguluyorum hiç aşık olmadım ve erkeklerden bazen uzak duruyorum nedense bunu bilmiyorum bu durum içinde bazen tatsız şeyler diyorlar benim için üzülüyorum bu büyük bir sorun mu hissedemiyorum açıkası yardıma ihtiyacım var

Nasıl kendime güvenebilirim

Kendim çok kapanıyordum, bu yüzden artık kendime güvenemiyorum. Herkesin benden nefret ettiğini sanıyordum. Çok çabuk sinirleniyorum, çocukça davranıyorum. İnsanlar hep beni pasif olarak görüyorlar. Sevilmedim mi diye düşünüyorum. Bu kadar ve de hiç aktif olamıyorum. Sanıyorum ki hiç kimse benimle arkadaş olmak istemiyor, hiç kimse beni sevmiyor. Bir de içimdeki ses diyor ki, 'Sen hiçbir şey beceremezsin. ' Kendime güvenmiyorum.

Sürekli bir şeye taktığımda onu düşünüyorum

Son günlerde sürekli Mesala telefonu şarjdan çektim ama 2 kez gidip bakıyorum alarmı saati kurdum ama 4-5 kez açıp bakıyorum son zamanlarda kendimde bu tür davranışlara kendime kızıyorum neden Böyle bir şey oluyor anlamadım halbuki kendim alarmı kurdum kendim şarjı çektim ama başkası yapmış ben kontrol etmek için yaptım hissi var açıkçası sebepsiz yere 3-4 gündür bu davranışlarım başladı çözüm veya sorunum nedir?

Sevgilimden ayrıldım dünyam yıkıldı

Kendimi hayata döndüremiyorum bi gün diyorum bu gün iyi olayım hep ama hep aklımda çıkmıyor ruhumdan bedenimden hayatımdan hayatıma o kadar işlemişki ne yapsam her yerde anısı var diyorum ki bu gün işe gideyim anısı var dışarıda çalışayım anısı var yok ne aklımdan ne de hayatımdan çıkmıyor yaptıklarımızı yaşadıklarımızı göz önüne getirdiğim de aslında benim hayatıma asla bi artısı yok ama yaşadıklarım ilk olduğu için hayatımı o kadar bağladı ki

Geçmişte yaşadigim olaylari,kişileri nasil unutucagim

Bir ilişkim oldu 3 ay surdu ayrilik yaşamiştik beni terk etmişti ben de sinirden gidip onunla oturdugumu bankta duşmaniyla oturmuştum o da bana ihanet ettin demişti halbuki ayriyken yapmiştim 1 ay sonra tekrar bariştik 3 ay surdu o da sonra ben suphe ediyorum ruyamda onunla otururken gordum seni dedi ver benden ayrildi unutamiyorum ayni okuldayiz nasi unutucam gormezden gelicem bilmiyorum çok şey yaşadik bir suru animiz oldu

Depresyondan nasıl çıkabilirim? lütfen en net çözümü sunar mısınız.

Merhaba, 19 yaşındayım ve hayatım tam anlamıyla psikolojik baskıyla, okulda yaşadığım zorbalıklarla, aile içi maddi sıkıntılarla, arkadaşlar arası anlaşmazlıklarla geçti ve hala geçiyor. b12, halsizlik, demir eksikliği, disleksi (öğrenme güçlüğü) vs vs. İlkokulda sınıf hocam tarafından yediğim dayaklar, ortaokulda matematik hocam tarafından yaşadığım zorbalıklar, lisede erkekler tarafından yaşadığım şiddetler, kız arkadaşlarım tarafından kabul görememe. . İlkokulda yakalamaca oynarken arkadaşımın beni yakalamaya çalışırken benim yaptığım bir sakarlıkla merdivenden düşmem ve başımı yarmam ardından ameliyat sürecim. Okul tatili sürecindeyken evimizin arka tarafında bulunan otopark kısmında mahalledekilerle oynarken yine merdivenden düşerek alnımın ortasını yarmam ve sonrasında buz tutup geçirmemiz. . Aile içi yaşanılan kavgalar ve geçimsizlikler. . 5 kardeşiz ve hepsi şuan Ankara'da kiralık bir evde yaşamaya çalışıyor ve abimin de yakın zamanda askerliği başlıyor. Ama ben hala hicbir sey yapamıyorum ve ne yapacagımı bilmiyorum aslında adım atmak ve kendim icin bir seyler yapmak istiyorum ama cevremden gelen olumsuz düsünceler ve susmak bilmeyen ceneler dogrultusunda geri vazgeciyorum cünkü o kadar sert konusmalar geciyor ki evimde yatmama sebep olacak kadar yorgun düsüyorum. Ve isteksizligim günden güne artmakta hatta b12 fazlasıyla düsük bakmayın bunları yazdıgıma hatırlamaya calısıyorum ama gercekten cocuklugumla ilgili ve hatta ilkokul-ortaokul hicbir sey hatırlamıyorum sadece yasadıgım kötü seyleri aklıma kazıyıp unutmamak icin tutmaya calisiyorum ve aslinda hata yapıyorum farkindayım ama aklımdan silinmiyor. Bölüm olarak Radyo Televizyon ve Sinema'nın Senarist'lik bölümünü istiyorum kararlastirmadan daha önce bölüm olarak ne istedigimi bilmiyordum ama hikaye yazabildigimi bildigim icin ve senaryo üretmeye yatkın oldugum icin bunu sectim ama 12 yildir bir kitap yuzu acip da calismadigim icin nasıl bir calısma yöntemi kurup calisabilirim onu bile yapamiyorum. Mesela bir hikaye yazarken 5-7 dk anca ayırıyorum vaktimi cunku bir anda üsenmeye basliyor hemen defteri kapatiyorum. bir seye odaklanirken kafam bir anda bulaniyor ve düsüncelere boguluyorum ordan da cikamiyorum. . bir ise girip calısmam lazım ama iş tecrübem olmadigi icin örnegin a101e girmem lazım ama nasıl bir calısma yöntemi oluyor bilmedigim icin geri vazgeciyorum. Yani tam anlamıyla beni yöneten üsengeclik, halsizlik vs vs bunlar oldugu icin adım atamıyorum ve artı olarak 2023de yasadıgım deprem sonucunda oldukca şok gecirmis ve yasadigim deprem sonrasinda olusan unutkanligin halsizligin vs vs daha cok büyümesi ve dısarıya cıkmama baskı uygulayıp izin vermeyen bir babayla yapamıyor olmam cok yoruyor beni. Lütfen bana bir fikir sunun ya da en net cözümü söyleyin. .

edikliebra

Ne yapabilirim

Merhaba ben kaygı bozukluğu yaşıyorum. Bu durum okulda yalnız kalmam ve başarısız olmamla başladı ve her gün okula giderken mide bulantısı kusma refleksi yaşamama neden oldu. Daha sonra stres veren ve bir şeylere başlama sonlandırma terk edilme aklınıza gelebilecek her stres kaygı anında bunu yaşıyorum. Çevremdeki arkadaşlarımla paylaştığımda beni anlamak yerine yargıladılar. İyice içime kapandım. Çünkü onlara çok basit gelmişti yaşadıklarım. Dalga konusu bile oldu hayatımdan çıkardım. Bu daha sonra beni depresyona sürükledi. Yalnızlaştım. Aslında korkum bu mu(yalnızlık) başarısızlık mı bilmiyorum. Reflü ve gastritte var ama kaygılı durumlarda daha çok mide bulantısı ve yanması yaşıyorum. Ben aslında insanlarla tanışırım sosyal olurum kendime güvenirim hatta işimde de öyleydim bu durumdan dolayı hayatım zorlaştı hayattan uzaklaştım. İşe başladığımda aynı şeyleri yaşarken işe nasıl devam edeceğimi bilemediğim için başlayamıyorum da. O mükemmel an gelmeyecek biliyorum. Ama uykusuz kalsam ertesi gün bu durumları yaşıyorum. Ya da bir olay olsa felaketleştirme ile bu durum sabahları ya da o olayı yaşarken hemen bulantı ve yanmaya çeviriyor. Panik atak değil yaşadığım. Bu konuda bana yardımcı olacak ücretsiz bir psikolog varsa çok mutlu olurum. Çünkü bazı şeylerin kökeninde halledince geçeceğine inanıyorum. Yoksa ben tüm her şeye rağmen yine de devam eden biriyim Sadece bu kaygı durumu beni alıkoyuyor.