Psikoloji Kategorisi

27 yaşımda duygu hissetme yetimi kaybetmiş olmamın sebebi neler olabilir?

Merhaba hocam, 29 yaşındayım. çocukluğumdan beri hep asosyal biri oldum. Çocukluğumdan beri duygusal empati becerim de hep kısıtlı oldu. Başkasının sevinci bende genellikle sevinç uyandırmıyordu, başkasının üzüntüsü de bende genellikle üzüntü uyandırmadı, bazı istisnai olaylar hariç. Ama filmlerdeki karakterle duygusal empati kurabiliyordum. Gerçek hayatta duygusal empati becerim kısıtlı olsa da en azından duyarlıydım, hala da duyarlıyım. Ama insanlarla duygusal bağ kurabiliyordum. İnsanlara bağlanmak açısından yani. 26 yaşımdan itibaren annem dahil hiç kimseye duygusal bağ kuramıyorum. 27 yaşımdan itibaren karşı tarafın gülümsemesi durumunda o yüzündeki pozitif duygu bana geçip ben de gülümseme isteği uyandırmadı hiç, karşı tarafın anlattığı hiçbirsey bende gülümseme duygusu uyandırmıyor. Ayrıca 27 yaşımdan beri hiç sevinç hissetmedim. 28 yaşımdan beri de hiç üzüntü de hissetmedim. Şu an 29 yaşındayım. 15 yaşımdan 25 yaşıma kadar en büyük arzum romantik bir ilişki yaşamaktı ama 2 yıldır romantik bir ilişki yaşama isteği duymuyorum. Önceki 2 yıl sevinç,üzüntü ve duygusal bağ hissedemiyor olmaktan şikayetçiydim, ama son 1 yıldır sevinç, üzüntü ve duygusal bağ hissedememekten rahatsızlık bile duymuyorum, ki bunun sağlıklı bir tutum olmadığını kabul ediyorum. Film ve dizilerdeki olaylar karşısında samimi bir şekilde gülümseyebiliyorum, üzüntü de duyabiliyorum. Ama gerçek hayatta hiç yapamiyorum. depresyonum yok hiç psikotik bir nöbet de geçirmedim. Kendimde şizoid kişilik yapısı olabilir mi?

Kararsızlık ve ne hissettiğim bilmiyorum ne yapmalıyım?

Çoğu zaman emin olduğumda bile karar veremiyorum. Ne yapmak istediğimi, ne yapmam gerektiğini veya yapıp pişman olmaktan korkuyorum. Saçımı kestirmeye karar vermek bile aylarını alıyor bu ikili ilişkilerde bile böyle. Karşımdaki kişiyi gerçekten seviyor muyum yoksa yalnız kalmaktan mi korkuyorum bilmiyorum. Bir ortamda fikrimi belirttikten sonra pişman oluyorum. Gitmek mi kalmak mı istiyorum bilmiyorum. Bunu yaparsam geleceğimi nasıl etkileyecek korkum bunlarla nasıl baş edicem hic bilmiyorum. Aşırı stresim var günlük hayatta sürekli kafamda binlerce ihtimal ve hislerimi doğru ifade edemediğimi düşünüyorum

Kontrol edemediğim duygular

4 yıllık evliyim ve eşimin ailesiyle problemlerimiz oldu ben ve kendi ailem eşimin ailesiyle görüşmüyoruz eşimle bir ayrılma süreci yaşadık ve tekrar barıştık ama eşimin ailesinin yaptığı haksızlıklardan , aileme verdiği beddualardan ve etrafa yaptığı dedikodulardan dolayı yoğun öfke ve nefret duyuyorum bu duyguların eşimle olan ilişkimize olumsuz yansımaması için ne yapmam lazım çünkü sürekli konu açılıyor ve birbirimizi kırıyoruz ister istemez ben de kırıcı konuşuyorum bu konuyu nasıl aşabiliriz eşimle barıştığımızdan bu yana bir yıl oldu hala konu açıldığında ben çok öfkeleniyorum ve kırıcı konuşuyorum geriliyoruz. Eşim hep birbirimize kaç kez söz verdik bu konuları açmayacağız diye ama bir şekilde açılıyor ve kavga ediyoruz eşimden soğuduğumu hissediyorum bazen eşimle barıştığıma pişman oluyorum

Yakın Erkek Arkadaşımın Bu İlgi Ve Davranışları Arkadaşlık Mı Yoksa Romantik Bir İstek Mi?

İki yıldır hayatımda olan erkek arkadaşımla son aylarda her şey değişti. Günde 10 saat çalışıp çok yorulsa, hatta kızgın veya kötü bir dönemden geçse bile her gün mutlaka ilk o arar, mesajlarıma anında döner. Telefonda birlikte uyumak ister, uykusuz kalma pahasına saatlerce beni dinler. Hiç umrumda olmayan, ilgisini çekmeyen bir konu olsa bile yine de beni dinler ve sorular sorarak konuşturur. Gün içinde ne yaptığımı, nereye gittiğimi hep merak eder. Hasta olduğumda arayıp sorar, uykumu ve sağlığımı çok önemser. Bana her zaman yardım etmeye çalışır, sorunlarıma akıl verir ve içimi rahatlatır. Kendisiyle ilgili şeyleri bana göstermekten, bir şeyler öğretmekten keyif alır. Beni kırdığını fark ettiğinde hemen durumu düzeltmeye çalışır. Her konuda aşırı meraklı, ilgili ve koruyucudur. Tartışmalarda tamamen o suçsuz olsa bile özür dileyip konuyu uzatmaz. En özel şeylerini bana anlatır. Aramızda büyük bir güven var; yanında kendimi güvende hissediyorum, ondan bana asla zarar gelmeyeceğini biliyorum. Çoğu zaman beni farklı yollardan etkilemeye çalıştığını hissediyorum. Çoğu yakın arkadaşımdan çok onunla konuşuyorum. Bu durum hayatımı olumsuz etkilemiyor, genel olarak mutluyum. Sadece her gün aradığı saatlerde aramadığında huzursuz, meraklı ve biraz üzgün olabiliyorum. Bu davranışlar arkadaşlık mı yoksa romantik bir istek mi? Beni gerçekten sevip sevmediğini nasıl anlayabilirim ve bu belirsizlikte ne yapmalıyım?

Hiç bişey

Ben küçükken içine kapanık bi kız olarak büyüdüm ve hiç arkadaşım yoktu ilkokul ve ortaokulum aynıydı hatta annem bile gelmesini istemiyorum utanıyorum annemden beni almaya gelirken kimsenin beni görmesini istemiyorum sonra liseye geçtim ve utangaçlıgım bitti ergenlikte takıntılarım basladı agız saplama temizlik özgüven eksikliği uyku problemleri kabus horlama gibi sesleri istemiyorum şimdi ise 24 yasına geldim ve çalısmıyorum neden sizde böyleyim

Yetersizlik

Merhaba. Kendimi yetersiz ve eksik hissediyorum. İstediğim bölümü kazanamadım başka bir bölüm okuyorum. Okuduğum bölüm özel eğitim öğretmenliği ve bu beni daha çok geriyor ataması en yüksek bölüm olsa da mezun olduktan sonraki süreçler beni geriyor. İstediğim bölüm için çalışsam bile kazanamam sanırım. Ama bazı insanlar için her şey çok kolay istedikleri bölüme istedikleri an gidiyorlar çok başarılılar yurt dışında okuyorlar. Çevremdeki insanların akademik hayatları benden iyi. Bu da benim daha çok eksik hissetmeme neden oluyor. Ben neden daha iyi bir bölümü daha iyi bir yerde okuyamıyorum. Bu bölümü bitirdikten sonra belki istediğim bir bölümü okurum . Ama kazanabilir miyim bilmiyorum. Aşkı buluyorlar ben reddedildim daha önceden ve hala bunu unutamıyorum çünkü kibar bir reddedilme değildi. Ona haddini bildiremedim beni ezmesine izin verdim bu yüzden uzun zamandır unutamıyorum. Unutabileceğimi zannetmiyorum . Söylediği laflar için bir kere bile özür dilemedi. O gayet mutlu bir şekilde hayatına devam ediyor. Onun da akademik hayatı çok iyi sosyal hayatı da iyi ve daha da iyiye gidecek gibi duruyor. Muhtemelen benden bin kat daha iyi bir kızla birlikte olacak. Bunların hepsi benim iğrenç hissetmeme neden oluyor. Neden bazı insanların hayatı hep bir adım önde neden ben hep geride kalıyorum? Benim akademik hayatım, sosyal ilişkilerim niye onlarınki gibi değil?

Geçmişi kafaya takma ve çabuk sinirlenme

Merhaba hocam ben geçmişte ve şuan yaşadığım olayları insanlar la aramda geçen tartışma veya onların bana söyledikleri sözler aklıma geliyor psikolojik olarak sıkıntıya giriyor um lustral kullandığım zaman hafifliyor veya umursamıyor um özel güvenlik işi yaptığım için kimlik kartı iptali olur diye psikolojik destek de alamıyorum sizce ne yapmam gerekli normalde de aşırı sinirlenen biriyim rahatsizligim nedir acaba lütfen cevaplayın

İlk gençliğimin yasını tutuyorum

Ben eşimden başkasıyla sevgili olmadım ve eşimin 4 sevgilisi olmuş, bana birinin adıyla seslendi sevgililiğimizin 3. günü ve benle tanışmadan 2 ay. önce deprem sebebiyle ona mesaj atmış ve buluşmuşlar. Eşim sevgililik tanımını penatrasyon dışında her şeyi yaşamak olarak tanımladı. Bu durumdan dolayı kendimi berbat hissediyorum. Kendimi seviyor ve suçlamıyorum sadece 27 yaşındayım uyuyup uyanınca 16 yaşımdaki halimle yeniden başlamak istiyorum. Eşimin bir suçu yok benim kıskanacağım bir durum yok ama ben gençliğini yaşayan insanların hepsini kıskanıyor, eşimin bunları yaşamış olmasını kaldıramıyorum. sevgilimin olmaması benim tercihimdi ama üniversiteye kadar erkeklerden hiç ilgilenen olmadı. Hayatım boyunca Hiçbir konuda hiçkimsenin önceliği ya da tercih ettiği kişi bile olmadım. hayattaki tek amacın ailemin yüzünü yere eğdirmemekti. tecavüzden korktum. biriyle öpüşmek bile cehennemde yanmaya sebep olurdu benim için. İyi kız olmanın bir ödülü olması için bekledim. artık böyle düşünmüyorum ve çok pişmanım. Hatta tam aksine cezalandırılmış gibi hissediyorum. hayattaki hiçbir şey geçen yıllarımı karşılamaya değmeyecek, yerine konulamacak bir gençliği kaybettim. benim gibi bir sürü insan var ancak eşimin onlardan biri olmaması bana hayatı zehir ediyor. her şeyi detaylıca soruyorum. sürekli aklına eski kız arkadaşlarını ben getiriyorum. Fiziksel belirtilerim var kas verilmesi nefes alma güçlüğü , ağlama krizleri. .. Artık dayanamıyorum.

biricikkisi

Porno bağımlılığı ve mastürbasyon bağımlılığı

Ben 34 yaşındayim 12 yasinda ilk tanıştım porno ve mastürbasyonla ileriki yaslarımdaki kadar sık sık değildi o yıllar bilgisayar yeni yeni evlere girmeye başlamıştı. Arkadas ortamlarında gizli gizli izliyordum evimize bilgisayar girince arada sırada hergun değil ayda 1 o yıllarda mastürbasyon hergun olmaya başladı tabi kendimi frenlenlemeye haftada 3 gün bazen 1 yapmaya bu yaşa kadar geldim porno izlemeyi azalttim 6 ay izlemezsen 7. ay bir bakıyorum 15 defa izliyorum. Daha keyifli ve yoğun yaşamaya depomin baskısı beni altüst etti. Gercekten bıktım usandım asosyal insan oldum kendimi geliştirmek istiyorum lakin bu bağımlılıklar yüzünden geliştiremedim. Porno bağımlılığımda şunu söyleyebilirim sapkin içerikler izlemedim günümüzde ensest sapkin şeyler fazla şöyle hal aldı ben orada bile porno yıldızlarının isimlerini bilip izler pozisyona geldim. Bunu da şunun için söylüyorum bilinçli izleyici pozisyonuna geldim. Gercekten benim enerjimi tüketiyor, dopmin sistemimi bozuyor ruhum daralıyor canım sıkılıyor tabi bundan kurtulmak için çok uğraştım Ramazan ayı çok iyi geliyor kendimi aç biraktigimda dualar okuduğumda sık sık vakit geçirince başarı oluyor ama Ramazan bittikten sonra tekrar yada iftardan sonra porno değil mastürbasyon oluyor bunu da mastürbasyon hep devam eden durum kimi hafta 3 kimi hafta iki sosyal medya hesaplarımi sildim yinede porno ile mastürbasyon bağımlılığından kurtulamıyorum. Aklima porno yıldızı geliyor tekrar izliyorum

Hayatım

Merhaba nasılsınız rahat sız ettiysem ozur diliyorum Çok yoruldum onların dediklerini yaparsam beni seviyolar ama yaptırdıkları işler erkek işleri beni hiç sevmiyorlar sürekli baskı bağırma çok yoruldum napayım evimizde tek bana böyle yapıyorlar ama ablamları gızel yetısdırmişler onlara ağır isleri yaptırmıyolar evdeki tum erkek işlerini ben yapıyorum azarlananda ama ben oluyorum hayır desem ağzına geleni söyliyolar kısaca çok yoruldum

asela