Psikoloji Kategorisi

SORUN GERÇEKTEN BENDE DEĞİL DİMİ?

Bakın, asla egolu değilim ama bazen öyle anlar oluyor ki en yakınımdan soğuyorum. Mesela iki örnek vereceğim: Ben 2. mezunluğa kaldım. Hukuk için çabalıyorum. Normalde özgüvenliyimdir ama insanın bazı konularda özgüvenli davranamaması normal değil mi? En yakın arkadaşlarımdan biri şu an üniversitede 2. sınıf. Geçen buluşmada bana çalışmalar nasıl gidiyor falan dedi. Ben de iyiyim, yorucu gidiyor, dedim. Canımı sıkan diyalog: A ben, B arkadaşım olsun. B) Denemelerde kaç net yapıyorsun? A) Bayadır girmiyorum. B) En son kaç yapmıştın? A) Netlerimi konuşmak veya söylemek istemiyorum, yani istediğim netlerde değilim. B) Bence söyleyebilmelisin, hem denemelerden kaçmazsın. A) Yani denemelerden kaçmamın sebebi söylemek veya söylemekle alakası yok; çok konu eksiğim var ve denemelere girip moralimin bozuk olmasını istemiyorum. B) Senin şu an her gün tyt yapman gerek. A) Dediğim gibi, yani insansın, anlıyorum; merak edebilirsin, ama yani aileme bile kimseye söylemiyorum. Olay sadece 1 deneme neti değil; benim 3. girişim olacak ve emeğimin karşılığını tam olarak alamamak,mezun psikolojisi hiç kolay değil; yani her yiğidin kabadayı olacağı bir şey de değil. Sen de beni anla. Böyle bir muhabbetti, yani gereksiz bir şey. 70 gün kaldı, annem görüşme diyor; belki 1 kere görüşürüm, max. Belki ileride silerim de hayatımdan en yakın arkadaşım dediğim insanlarla bile bir sınırım, duvarım vardır; çok seviyorum ama çok soğuyorum. Bazen valla bilmiyorum; şu 2,5 ay kimseyi umursayamam ama anlayamıyorum. Yani söylemek istemiyorum dedikten sonra neden sorunluymuşum gibi hissettirir ki? Vallahi haksızsam haksızsın deyip sağlıklı bir birey yok bence karşımda. Beni anla dedikten sonra sarılıyor gibi yaptım. Çok pişmanım.

Ne yapmam gerekiyor?

İki yıllık birliktelik sonucu evlilik gibi bir düşüncem olmadığı halde partnerimin beni bu yola ikna edip nişan yaptıktan 4 ay sonra ona karşı yaptığım bazı hataları bahane ederek beni terk etmesi aslında onun evlilikten korkup kaçtığını kendine bile itiraf edememesi bu durumda ne yapmalıyım çok zor dönemlerden geçiyorum yaptığı bazı belirsiz davranışları var direkt iletişim yok sosyal medya üzerinden numara sil kaydet oyunu oynamaktan başka bir şey yapmıyor direkt iletişime geçmek yerine basit yolları seçiyor benimle evlenmek istemiyor ama hayatıma birini almamı da istemiyor ailesi beni yokluyor işe başladın mı? gibi şeyler sorarak çevremdekiler onun geri gelmeyeceğini söylüyor çünkü kendisi evlilik fikrini tamamen aklından çıkardığını iş kurmak istediğini söylemiş net olarak bitirmiş biri iyi veya kötü konuşmaz tamamen kendi hayatına odaklanır ama beni belirsizlik içerisinde bırakıyor ve bu durum benim canımı sıkıyor hayatıma devam edemiyorum ne zaman tamam bitti desem bir şeyini duyuyorum ve tekrar başa dönüyorum çok kötü hissediyorum iki yılımı verdiğim sevip değer verdiğim önemsediğim insanın bu kadar değişmesi beni üzüyor ya da tanımam gerektiği gibi gösterdi kendini onu halen daha seviyorum ne yapmalıyım her yerden engellememe rağmen aklım hep onda bu durumda ne yapabilirim yardımcı olur musunuz?

bu kadar ince düşünmek ve bu kadar kırılıp darbe almak

hayatım boyunca herkese iyi oldum kimseyi incitmedim ama kendime hiç iyi olamadım çok üzüldüğüm şeyler oldu kırılınca kendimi hep uzun uzun anlattım biri benden gidince ağladım hep ağladım Oysaki benim ağlamam karşındakini yanımda tutmayacaktı. Ben bunun ağırlığında boğuldum ama hep aynısını yaptım omuzları yüksek aslında bir çok sorumluluk almış ama duygusal olarak hassas bir elif işte ne denir başka ki

Nasıl acılarımı ve yaralarımı unutabilirim

Boşanmış ailenin çocuğuyum. Babamın yokluğu var ve şimdi de partner seçimim karmaşık. Ne yapabilirim? Bir konu olduğunda kendimi yeterince savunamıyorum ve hemen gözlerim doluyor ve ağlamaya başlıyorum. Partner seçimimde de eski sevgilimi unutamıyorum ve şimdiki sevgilim bana çok değer veriyor ama ben sevmiyorum. Güzel zaman geçiriyoruz ama sevgim artmıyor. Ayrılsam da yalnız kalırım diye korkuyorum. Kendim özgüvenim az ve içe kapanık biriyim.

Terapist seçimi nasıl olmalı

Uzun yıllardır birçok kişiyle terapi yaptım, halen sonuç alamıyorum. İsminin ne olduğu konusunda tam bir bilgim yok. Depresyon üzerine ilaçlar kullandım, MMPI testi yapıldı; önemli bir şey olmadığı söylendi, bir tanı yokmuş. Yani, her neyse, hâlâ içimde boşluk, anlamsızlık hissi var. Yıllardır çok yoruldum, kendimi yanlış mı ifade ediyorum artık bilmiyorum. Tutunacak bir dalım kalmadı, kafamda hiçbir konuyu halledemiyorum. Bazen kendimi kaybediyor gibi geliyor, birkaç kez dissosiyasyon yaşadım. Tıp okuyorum ve kelimelerin tam anlamıyla ne derslerimi geçebiliyorum ne de ders çalışabiliyorum. Hiçbir şey yolunda gitmiyor, yoruldum, ümidim kalmadı, bıktım.

Psikologumun seans sirasinda yaptiklarini nasil cozebilirim?

Merhaba, birkaç aydır terapi alıyorum. Görüşmeleri haftalıktan iki haftaya ve online olacak şekilde çevirdik. Seans sürem 50 dakika olarak anlaştık ama bazen süre dolmadan 40-45 dakika geçe bitiriyoruz. Gelen telefonları açıp konuşuyor ya da kargosunu almak için 2-3 dakikalık esler veriyor. Maddi olarak bunlardan rahatsızlık duyuyorum. Çünkü ücretler çok yüksek, parayı zor kazanıyorum. Üç haftada bire çekmeyi isteyeceğim. Çünkü nasıl bunları söylemeliyim bilmiyorum.

Sınav kaygım var üstümde yks sınavı ve mezun psikolojisinden ailenin sürekli ev işi vermesi

Ben artık cok yoruldum ailemin sürekli ders calısmama engel olup ev işi vermesinden bıktım tiksindim bunların ev işiyle ve uşakla uğraşmaktan annem babam ablam ve kardeşlerim hepsi üstüme geliyo hiçbişekilde yardım edip destek olmuyor tam tersine köstek oldular artık soruyorum gün geçtikçe hepsinden herkesten herkesten sınana 70 gün kaldı netlerim bile artmıyor evde doğru düzgün bile çalışamıyorum sivilcelerim çoğaldı hep. .. kilo aldım cildim kötüleşti

Rüyalarımda aynı kisiyle hep kavga ediyorum

Merhaba, aile bireylerimden biriyle pek anlaşamam. Aynı evde yaşıyoruz, ama kendisi narsisttir. Ben küçükken bana da çok zarar verdi; kıyaslamalar yapıp hakaretler ederdi. İletişim şekli çok kötüdür. Ama ben kendimi iyileştirmek üzerine yoğun bir çaba gösterdim, kendimi sevmeyi öğrendim, kendimi anlamayı ve geçmişi de kabullenip affettim. Ama biri var: sadece onu anlamak, empati kurmak istemiyorum; kabullenemiyorum da, affedemiyorum da ve bu bana o kadar zarar veriyor ki, şimdi kardeşime, başka bir çocuğa zarar veriyor, değersiz hissettiriyor ve kendi egosunu tatmin etmek için bir çocuğu kullanıyor. Bana artık zarar veremez. Ben artık kendimi koruyabiliyorum, çok güzel bir şekilde. Ama yaptıklarını görünce, duyunca aşırı sinir oluyorum. Gerçekten o kadar boş, değersiz hissettiriyor ki etrafındaki insanlara ve o insanlar benim sevdiğim insanlar, ama yapabileceğim bir şey yok. Kendisiyle konuşsam, anlamayacak, yani herhangi bir şey yapamıyorum; onu zaten değiştiremem. Ama zarar veriyorlar, bunları görünce çok sinirleniyorum ve her gün rüyalarımda onunla kavga ediyorum. Böyle söylemek istediklerimi, aklımdan geçenleri, her şeyi söylüyorum. Ama uyurken bile dinlenemiyorum. Öyle olunca, çok sevdiğim biri bana 'Savaştığın insana dönüşürsün' demişti. Ama ben nasıl savaşmayayım mı, yani susup duramıyorum, bırakacağımı bir; onun yaptıkları karşısında ne yapabilirim?

Anksiyetenin Fiziksel ve Ruhsal belirtileri

Özet olarak anlatayım mı neyim var1-doğuştan Konjenital adrenalin hiperplazi hastası olarak dünyaya gelmişim bebeklikten beri kortizon ve cortinef kullanıyorum bebekliğim ve çocukluğum hep böyle geçti hastanelerde çok sık hastalanıyordum ama bunlar bişey değildi kortizon kullandığım için stresle alakalı bi hastalığım var kısacası 9-10 yaşıma kadar böyle oldu ama hiç stresli hissetmedim kendimi 10 yaşımda bir gece pazartesi sabahı Babamı Gözlerimin önünde kalp krizinden kaybettim küçücük ellerimle babama kalp masajı yaptım ve vefat etti 11 yaşımda gözümün üstünde baskı sersemlik buldu biraz ve 10 tane doktorlara gittim ve bişeyim çıkmadı babamı kaybetmek travmasından. Yine her şey düzeldi derken hormon problemi çıktı testesteron üretmemesi ve yaşıtlarım gibi gelişemediğim için ağlayıp ağlayıp duruyordum ve 5 Nisan 2019 da yani 7 yıl öce aniden bir sersemlik hiç yaşamadığım kalp çarpıntısı tansiyon yükselmesi derken aldı başını gitti 2019-2026 hâla geçmiyor antidepresan kullanıyorum 4 yıldır bazen diyorum bak geçti yine tekrarlıyor 2-3 gün yutmasam diyorum yeniden geri geliyor belirtiler testesteron derken şuan tedavide anksiyete 4 yıldır bazen kesintili olarak tedavide ama bana şunu söyle ailem diyordu 7 yıldan beri bizi bitirdin 50-60 doktorlara gittik hâla kendi gelmiyorsun bizi öldürcen diyorlar gör halimi b ama insan o panik halinde iken o anksiyete krizinde kendini kontrol edemiyor hiç bir şey yok. Bunlar anksiyetenin oyunu bile diyemiyor deliriyorum yada kötü bişey olucak diyorum genellikle mevsim değişiklerinde çok şiddetleniyorlar hap kullansam bile

Takıntılı düşünce yapısı ve ilaçlar

Ben yaklaşık 10 senedir tedavi görmekteyim. Yaşım 29. Sürekli yaşadığım çocukluktaki kötü olaylardan dolayı kafamda. Ben istemeden, yalnız kaldığımda sürekli aynı şeyleri düşünüyorum. Beni çok boğuyor. İstemeden ağlıyorum, ilaçları alıyorum ama napacağımı bilmiyorum. İlaçlardan da bıktım. Terapi alsam kurtulur muyum? Tek sıkıntım durduk yere beni rahatsız eden karamsar, duygusal, kötü, sıkıntılı, kuruntulu düşünceler. Ne yapmalıyım? İlaçlarımdan da memnun değilim açıkçası. İyi bir doktora ihtiyacım var ama maddi olarak zor. Kullandığım ilaçlar Abilify Montana 400 mg, Serex 50. Şu an atakta mıyım? O yüzden Paligris 3 mg kullanıyorum. Bir de kendimi ifade ederken ağlıyorum çünkü çok yoruldum artık tedaviden ve süreçten.