PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
geçmişteki ilişkilerime karşı takıntılılığımı aşamıyorum
sürekli düsünce icindeyim hic kafam susmuyor sureklı neden sorusu canlanıyor eski iliskilerime karsı takıntılıgım var sürekli nerde kimle napıyolar seklınde dusuncelerim var takıntılarım yuzunden iliskilerim yürümüyor sürekli kafamda senaryolar olustugu ıcın karsımdakı beni anlamıyor cok sıkılmıs hıssetmekteyım bir seyler icin hevesim kalmıyor anlasılmamak yoruyor karsımdakını cok iyi anlayıp yanında oluyorum sonra terk edılıyorum beni cok üzüyor ne yapacağımı artık bilmiyorum
Öfke problemimi nasıl atlatırım
Sürekli sinirleniyorum birine veya bir şeye zarar vererek sakinleşmeye calisiyorum tabi pek işe yaramıyor ama saçma sapan seye sinirlenip ağlıyor ve sinirlendiğimde yaptığım şeyi görmüyor duymuyor hale geliyorum yoruluyorum bir şeye sinirlendiğimde tüm enerjimi ona veriyorum sinir enerjimi emiyor resmen bazen bir şeye sinirlenip içime atıyorum atıyorum ve en sonunda büyük bir patlama yaşıyorum öfke problemini nasıl atlatırım?
Ben onu seviyorum oda beni biliyorum ondan kopamıyorum ne yapacağım bilmiyorum
Ben kızdan ayrıldım ağladı yalvardı gitme bırakma dedi gitim dinlemedim 3 ay geçti tekrar yazdım pişmanım diye baktım dedi sözleneceğim, sözlendi 1 geçti nişan yaptı ne yaptım ettim vazgeçmedi ama şimdi birlikte konuşuyoruz gidip hatta yüz yüze görüştük beni çok seviyordu üniversite aşkımdı 2 yıl çıktık ben kaç kere ayrıldım afetti bu sefer affetmedi gidip nişanlandı en son veda ettik şimdi tekrar yazdı konuşuyoruz görüntülü bile arıyor ama kararından vazgeçmiyor bende bugün son sözlerimi diyeceğim sence dönmesini mi istiyim yoksa git mi ne diyim bilmiyorum
Dışlanmış hissi yaşamak
Slm, 4. ayda umre ziyaretimiz oldu kadin dünürümle, diyanet grubuyla Ben, onun oturdugu semtteki komsusu arkadaslariyla gittik. İçerinde kimseyi tanimayan benim dünürüm Bana sahip cikar diye o teklif etti gidelim diye bende çok sevindim yalniz olmam dünürüm var dedim. Amaaa hic oyle olmadi Ben kendimi dislanmis hissettim Bana sahip cikmadi, yardimci olmadi çok dislanmis yalniz oldum ki kendimi sadece ibadetle mesgul oldum kafaya takma bosver gormek yuk olmamak icin gayret ettim. Daha çok ben yardimci oldum Butun grup bunu Bana hissettirdi. dünürüme hep yardimci oldular ben yalniz ve kimsesiz gibi iyice duygulandim icime atip kendi kendime agladim Halen atlatamiyorum, 1ay oldu geleli Halen kendime gelemedim nasil atlaticam bilmiyorum çok canim incindi ve acidi geldim geleli hastayım.
Arkadaşlarım arasında 'psikolog' rolüne hapsoldum. Bu yükü ve beklentiyi nasıl dengeleyebilirim?
Çevrem sorunlarını sürekli bana anlatıyor ancak verdiğim farkındalık odaklı tavsiyelere rağmen aynı döngüde kalmaları beni zihnen yoruyor. Empati kurarken karşımdakinin sorumluluğunu üstlenmekten kendimi alamıyorum. Yardımcı olma isteğimle kendi ruhsal enerjim arasındaki dengeyi nasıl kurabilirim? Dinleyici rolünden çıkıp sadece arkadaş kalabilmek için nasıl bir iletişim dili geliştirmeliyim? Kendi çözüm yöntemlerimi başkalarına dayatmadan, onların durağanlığı karşısında sakinliğimi koruyarak sınırlarımı belirlemek istiyorum. . Teşekkürler💗
çok kötüyüm
ben 5 yıllık evliyim mutluyum huzurluyum bı tane oğlum var ama eşimden yana hiç sıkıntı çekmezdim takı 1 hafta önceye kadar mesajlarını yakaladım eski sevgilisiyle konusmlarni yakaladim ve oda evli ama konuşuyorlar eşim inkar ediyor yok diyo konuşmuyorum diyo şifresini değiştirdi ve ben kendi gözümle gördüm konuştuğunu eşimden gizli karşı tarafla konuştum oda yok öyle bir şey dedi ağzıma geleni söyledim umarım bu daha olmaz ama affettim yine dayanamadım ama aklımdan çıkmıyor kafayı yemek üzereyim ne yapmam gerekiyor akıl verin bana lütfen
İyi hissedemiyorum
Kendimi her zaman yorgun hissediyorum ama mental olarak hayata karşı bağlı hissetmiyorum kendini yeme bozukluğuyla uğraşıyorum kendimi beğenmiyorum hayatımda hep stres var kaygı endişe bi türlü bunlardan kurtulamıyorum birşey yapma isteği gelmiyo hep geçmişi düşünüyorum kafamda senaryolar kuruyorum geçmişi deşip hep bir şeylerden pişman oluyorum ailemle kavga edip duruyorum dersleri saldım çünkü LGS stresini kaldıramadım çok çalışmama rağmen istediğim yere varamadım ve istemediğim bi okula gidiyorum gelecekle ilgili plan yapma hevesim kayboluyo telefondan kalkamıyorum ve hep mutsuz hissediyorum psikolojik olarak çökmüş gibi hissediyorum kendi bedenimi sevmiyorum ağlayıp durmaktan nefret ediyorum kilomdan dolayı dışarı çıkmak bile istemiyorum kendime yeni kıyafetler almaktan çekiniyorum sürekli masturbasyon çekip duruyorum ve bunun doğru mu yanlış mı olduğunu da bilmiyorum
İlişki sorunu anlaşamama
merhaba uzun süreli bir ilişki icerisindeyim sevdigim kız beni üzüyor ve sürekli bir sorunları benim cıkarttıgımı benim sebebimden oldugunu ben egolu ve yüksekten bakan birisi oldugumu söylüyor ama onun kendi yaptıklarını görmüyor 2 defa güvenini yıpratı ona yapma dedigim bir şeyi yaptı ama mesela anlaştık konuştuk bir sorunu ben hoşlanmıyorum diyorum o da saygı duymuyor ama ben bu sürece kadar sürekli saygı duyan üzmeyen bir insan oldum ondan gördüğüm kötülükler eskiden de tartışıyorduk ama ben hic farkına varamadım böyle birisi oldugunun ben ayrılma kararı aldım kızgın ve kırgındım ben her tartışmada sürekli ilişkiyi toparlayan taraf oldum o ise özür bile dilemeyi bilmiyorken ben onu hep afettim, bu defa affetmedim son tartışmamızda onu sadece artık benden özür dilesin hatasının farkına varsın diye şunları söyledim ( İstediğini yapabilirsin artık hayatında seni ne yapıyorsun diye önemseyen birisi yok çünkü hatalıyım demen bir şeyi düzeltmiyor sadece ne kadar geç kaldığını gösteriyor sen daha bu ilişkinin ağırlığını taşıyamamışken o büyük egonla neleri umursayıp umursamayacağın artık benim meselem değil hatalarınla yaşayabilirsin ama artık o hataların içinde ben olmayacağım benim için sıradan bir yabancıdan farksızsın bu saaten sonra ne yapsan ancak kendine yaparsın) o da şunu söyledi İstediğimi yaparım ister yüzsüz olurum ister olmam bu seni ilgilendirmez tamam mı bu ilişkiyi yaşarken sence bunları düşünüyor muydum bunları umursuyor muydum da bundan sonra umursayacağım amacım degerimi anlar mı ya da bir gün bana böyle davrandığı icin pişman olur mu bana net cümleler ile yanıt verirseniz sevinirim şimdiden teşekkür ederim
İnsanlarla o dengeyi sağlayamıyorum
Merhaba buna sebep ben miyim bilmiyorum. İlişki içerisinde olduğum bir arkadaş grubum vardı. Benim çok sessiz olmam bazı olaylarda ara bulucu olmaya çalışmam vs çok yanlış anlaşıldı ve benim iletişim bilmemem olarak yorumlandı. Ben ortamlarda kendisini çok öne atmayan savunmayan biriyim evet ama damarıma basıldığında çok şeyi de siler atarım. En yakın arkadaşım kendini çok özgüvenli diye ispat etmek için beni bir olayda öne attı ve ne yapacağımı şaşırdım özür diledim suçum bile yoktu. Onun tüm sırlarını bilmeme rağmen kimseye anlatmamıştım. Onlardan öğrendiklerini benim üzerimde demiyorlardı. İşlerini alttan alta yürütüyorlar seni konuşturup alacağını alıyorlar herkesle arasını iyi tutup olayları senin üzerine bırakıyorlar. Kendilerini her olaydan sıyırıyorlardı. Ben ilişki yaşadığımda kötü çok şey olmuştu bizim arkadaşlıklarımız bozulmasın diyerek hiç bir şeye karışmıyoruz diyip arkamdan konuşuyorlardı. olan bana oluyordu. Ben tahammülü bırakıp onlara onlar gibi cevap vermeye başladığımda kötü ilan edildim. O kız o kadar sinsi biriydi ki kendimi açıklayamıyordum her buluşmamızda benim onları sevmediğimi işte yaşanan şeyleri bilerek yaptığımı vs böyle işliyordu arkadaşımı kendimi açıklamaktan yoruldum en son tamamen çıkardım hayatımdan onları. Ben olduğum gibiydim böyle oluşum onlara sürekli bir çıkar çatışması var gibi yansıtılıyordu. Laf sokarak alttan alta işleyerek benim yaptıklarımı kendilerini daha üste çıkararak gösterip beni kötüleyerek dışladılar. Aynılarını yaptım onlara zorunda kaldım daha doğrusu.
Nasıl daha sosyal olabilirim
Dışarda arkadaş ortamında sessiz etiketinden kurtulmak istiyorum bilmiyorum belki beni bu konuda rahatsız eden şey gercekten öyle olmadığımı düşündüğüm için veya aile ortamında öyle olmadığım içindir sosyal ortamlarda bulunduğum zaman ise yeri geldiğinde konuşurum bu konuda düşünmelerin sebebi özgüvenim veya enerjimde olabilir özgüven konusunda ise orta derecede oldugumu düşünüyorum bilmiyorum sebebini ama bu konuda böyle görünmek istemiyorum artık bu sorunu nasıl çözebilirim neler yapabilirim