PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Değer nasıl anlaşılır
Erkek arkadaşım tartışmalar da hemen kaçıyor ve lütfen uzatmıyalım özür dilerim farkındayım hata ettim de diyor ama ben öyle değilim çözüm odaklı gelmesin istiyorum bu konuda nasıl bir yol izlemeliyim ki çözüm odaklı olabilsin veya neden kısa kesiyor hemen . bana bu konuda yardım ederseniz çok sevinirim birde bir erkek sevgisinin sesini ne kadar sıklıkla duymalı aramalı bunuda merak ediyorum. teşekkürler
Sürekli kim ne der diye düşündüğüm için hayatta küçük bile olsa adım atamıyorum
Sürekli kim ne der diye düşündüm için hayatta küçük büyük fark etmez adım atamıyorum istediğim hiçbir şey için çaba göstermiyorum bunu yenebilmek değiştirmek için ne yapabilirim? Sosyal medya da içerik üretmeye çalışıyorum arkadaşlarım ne der diye düşündüğüm için adım atamıyorum en ufak yaşadığım üzüntüde hemen yapacagim her şeyi kestirip atıyorum bir kişinin tek kelimesi günümü mahvetmeye yetiyor cok zorluk yaşıyorum
Kendimi Çaresiz ve Yalnız Hissediyorum
Ben 21 yaşında bir kızım. Üniversitede felsefe okuyorum. Bu bölümü seçmem tamamen hayatımdaki yaşadıklarımla ilgiliydi. Annem ve babam büyüdükçe anlıyorum ki hastalar. Ben de normal olmadığımı kabul ediyorum. Onlara ait hissetmiyorum. Çok yabancıyım onlara. Onlara sevgi beslemiyorum. Çok tükendim. Erken büyümek zorunda kaldım. Fakirlik çekmedim ama annem her şeyini bana yükledi. Babaannemle sorunlarını vs. Ben kimseye yaranamıyorum ve çok yalnız hissediyorum kendimi. Kendimi bulmaya çalışıyorum. Vicdanlıyım bunu biliyorum. Hata yapsam dahi kalbim sızlıyor ve suçluluk hissediyorum. Ben kötü biri değilim. Hiçkimse anlamadı beni. Baba figürüm silik. Hiç bana sevgisini hissettiremedi. Annem dengesiz bir karakter. Ben normal nedir bilmiyorum. Gerçi kim biliyor ki? Herkesin normal dediği kendine. Bağlanmaktan korkma, terk edilme korkularım var. Kendimi baltalıyorum sürekli. Aile evinde çok mutsuzum mental olarak. Sürekli kavga durmadan. Bir küsüp bir barışıyorlar. Bir iyi davranıyorlar bir kötü. Felsefe okumama rağmen hala ne istediğimi bilmiyorum. Tek bildiğim insanların hayatlarına dokunmak sevgi vermek onlara. İnsanlara eskiden kızar nefret ederdim. Şimdi kimseye kızmıyorum. Kimseyi yargılamıyorum, büyük konuşmuyorum. Herkes değerli ve özel. Ben sadece kendimi bulmak ve biraz huzur istiyorum. Kalabalıklar içinde yalnızım. Beni ben olduğum için seven insanlar istiyorum. Hayat kısa vakit varken tomurcukları topla zaman hala uçup gidiyor ve bugün gülümseyen bu çiçek yarın ölüyor olabilir
Kendimi nasıl değiştirebilirim
kendimi nasıl deşiştirebilirim, artık farklı bir kişilik anlam taşıyan özellikler net kararlar istiyorum, bazen ne yapacağımı bilemeyip kalkalıyorum ruh hallerim değişiyor sürekli kafamı saçma olaylarla bazen geçmişle dolduruyorum kafamda kuruyorum sürekli kötü bir olay yaşayacakmışım gibi geliyor beynim sürekli kendini yönetiyor. Ne istediğimi bilmiyorum nasıl farkına varacağım ön yargı istemiyorum yalnızca artık kendimi sevmek istiyorum. Ve kendimi tanımak istiyorum bana iyi gelen şeylerin altında sürekli birşey arıyorum iyi olmayacak gibi geliyor
Yakışıklı hemcins görünce moralim bozuluyor
Kendimi çok çirkin hissediyorum kendimi bildim bileli böyle düşünüyorum. Bana çok çirkin olduğumu da yakışıklı olduğumu da iddia eden kızlar ve erkekler oldu flört vs romantik ilişkim de oldu ama ben yine de kendimi yetersiz hissediyorum çünkü yüzümü çok beğenmiyorum ayrıca kısa boylu ve cılızım yakışıklı erkek görünce çok kıskanıyorum ben niye öyle değilim diyorum öyleleri varken kim beni tercih etsin diye düşünüyorum bu da moralimi bozuyor. Gerçeklik payı var aslında düşündüğüm şeyin ama bu durumu atlatmasam da nasıl moralimi bozmadan kanıksarım merak ediyorum
Kendimden nefret ediyorum neden?
Kendimden nefret ediyorum ailem yüzünden baskıcı olmaları herseyde benim suçlanmam zoruma gidiyor artık kendi hayatımdan endişe ediyorum bi gelecek düşünemiyorum kaygılanıyorum kafam çok karışık yani o kadar çok şey anlatmak istiyorum ki size karşı ailem beni hep karanlığa terk ediyor çocukluk travmalarım aklıma gelıyo uyuyamıyorum geceleri gecer sanıyorum canım daha çok yanıyo kafam çok karışık yardım et bana lütfen
Kendime nasıl odaklanabilirim
merhaba. ben saglıkcıyım. Dehb li nazik ve çok güzel bir kadınım. Fakat çocuklugumdan beri annem ve başka kadınlar tarafından zorbalandım,kırıldım. Özellikle otoriter figürler olan kadınlardı bunlar. İşin tuhaf tarafı okulda iş yerinde sürekli bazı kadınlar tarafından hedef seçilip mobbinge maruz kalıyorum ve kendimi savunamıyorum. Yeni bir iş yerine başladım baskın bir kadın arkadaşım var henüz yeni tanışıyoruz,ben ondan çekiniyorum ve onun yanında özgüvenim düşüyor. Sessizleşiyorum. Sonra kendime çok kızıyorum neden böyle ezik oldun diye. Travmalarım tetikleniyor. Kafamda sürekli bu travma var hayatıma odaklanamıyorum. Kadınlar beni sevecek mi onaylayacak mı diye. Bu saçma düşüncelerden çok sıkıldım artık. 27 yasındayım,çok zeki biriyim fakat bu tarz düşüncelerden kendimi geliştiremiyorum. Nasıl kendime odaklanabilirim,kendimi sevebilirim ve kadınların beni onaylamasından ve sevmesini umursamayabilirim. Tesekkürler.
Sürekli olarak kötü ihtimalleri, olumsuzlukları, yapamadığımı düşünmeyi nasıl bırakabilirim?
Konservatuvar tiyatro sınavı hazırlığı sürecindeyim. Sürekli yapamıyorum, ya olmazsa, kazanamazsam ne olacak gibi düşüncelerden, sıkıntıdan, mutsuzluktan nasıl kurtulabilirim? Nasıl ağırlıklı olarak olumlu düşünebilirim, mutlu hissedebilirim? Nasıl bu düşüncelerde boğulmadan anda kalabilirim? Sürekli stresli,kaygılı,gergin,endişeli olmaktan, kafamın sürekli başka düşüncelere odaklanmasından, anda kalamamaktan yoruldum. Bunalmış, sıkkın, yorgun hissediyorum. Sınavıma 1 ay kaldı ve kazanmak istiyorum, bu düşüncelerden, hislerden kurtulmak istiyorum. Bir de yapamadığım için ağlıyorum.
Arkadaşlık ve gelecek konuları
Merhaba ben uzun dönem kaygılarım yüzünden depresyona girmiştim ve çok fazla çevrem yoktu. Bir ilişki yaşadım ve o grupta yerimin olmadığını en yakınım dediğim her şeyinde yanında olduğum tüm sırlarını sakladığım insan grupta benim her hareketimi dedikodu malzemesi haline getirdi eski erkek arkadaşım beni yara bandı olarak kullandı ben de onu defalarca salak gibi affettim. Baskın olan evliliğini çekip çeviren sözünü dinletmeyi beceren sesi çıkan taraf olmak o grupta övülüyordu çünkü ben pasif biriydim benim pasifliğimde sessizliğimde bu grupta çok başka algılanıyordu yakın arkadaşım da bu özelliklerini ön plana çıkarmak için benim üzerimden ilişkisi üzerinden onlara bunu göstermeye çalışıyordu. Ben çok saf kaldım onların yanında. Arkamdan konuşuyorlardı bende salak gibi hep arkadaşımın yanında olmuşum herşeyde. Bu olan bitenlerden sonra kendime geldim. Baktım ki ben hepsine koşup gitmişim arkadaşım yok diye ama onlar gemisini yürütmüş. İnsanlar benden faydalanıyordu ben sessiz bir köşede pasif kaldığım kendimi savunmadığım için beni her kalıba sokuyorlardı. Yanımda gibi gözüküp yanımda bile değillerdi. Onlar öyle biri değillerdir dediğim kim varsa iyi niyetimi defalarca suistimal edip benimle dalga geçtiler. Kendi aralarındaki ilişki bozulmasın diye akıllılık edip hiçbir şeye karışmışıyorlardı. Evet gerçekten de kendi gemileri güzel yürüyordu. Ama olan bana oldu. Yalnız kaldım. Ben insan seçemiyorum. Hiç bana uymayan ortamlarda kalıyorum. İnsanların beni sevdiğini nasıl anlarım
Kafamda olumsuz şeyler kurup onlara inanıyorum ne yapmalıyım
Kafamda sürekli olumsuz şeyler kuruyorum herşey iyi giderken bile olumsuz şeyler düşünüp gerçekmiş gibi inanıyorum ve buda hayatımı olumsuz etkiliyor bazen kafamı susturamıyorum ve olumsuz şeyler sanki gerçekmiş gibi davranıyorum böyle olduğunda ise hayatımı durduyorum ve tüm gün uyuyorum panik atağım var ama kafamda kurma olayım başka bir boyutta sürekli olumsuz ve hayal dünyasında acaba psikolojik olarak bir hastalığım olabilirmi