PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
kendi huzurumu nasıl koruyabilirim?
kendi huzurumu nasıl koruyabilirim? etraftaki her şey beni çok fazla etkiliyor ve incitiyor. ufak bir huzursuzluk veya evdeki tartışma bile günümü mahvetmeye yetiyor. yaşım büyük ama olayların etkisi üzerimde çok daha büyük kendimi bazen çok savunmasız bir çocuk gibi hissediyorum ve bu utanç verici oluyor açıkçası. nasıl güçlenebilirim nasıl huzurumu koruyabilirim veya etraftaki kötü şeyleri kabullenebilir ve onlarla yaşamaya başlarım?
robin
Herkesi çok fazla önemseyip kafaya takıyorum nasıl düzeltebilirim
iş değiştirdim ama başkasının onayına ihtiyacım varmış gibi sürekli başkasının dediklerini çok fazla kafaya takıyorum . Sürekli de yakın çevrem tarafından eleştiriliyorum . cevap veremiyorjm sonrasında çok kafama takıyorum . kendi kendime sinir oluyorum , bazen yetersiz hissediyorum yada hissettiriliyorum . bu durumla başa çıkmakta çok zorlanıyorum sadece iş konusunda da değil başka konularda da aynı şekilde çevremi çok kafama takıyorum nasıl düzeltebilirim bu durumu
Gizli KullanıcıNamazlardaki ânî heyecanlardan nasıl kurtulabilirim?
32 yaşımdayım. 5 aydır imamım. Cemaatim az sayıdaki tanıdıklardan ibaret. Yine de heyecanı yenemiyorum. Döngü o kadar girift ki. .. Çözemiyorum da. Camimde en kalabalık olan cuma vaktinde (20+ kişi) heyecanlanmıyorum mesela. Kademeli olduğu için belki. .. Önce hutbe kolayıma geliyor, sonra namazı rahat kıldırıyorum. Ya da teravihleri örnek vereyim. Ramazan'ın ve görevimin ilk günlerinde çok heyecanlı olduğum için dideral kullanıyordum. Ardından diderali yarıma düşürmüş ve sonra bırakmıştım. Ramazan'ın 2. haftasından itibaren ilaçsız devam ettim ancak yeterince kararlı bir ruh hâline kavuşamadığım için endişeli olduğum günler ara ara yine kullandım. Bir gün sesim titrediyse mesela yarın gece mutlaka ilaç lazım oluyordu. Ramazan'dan sonra cemaat bariz azaldı fakat fayda etmedi. Yeni rutinde yatsıya 3 kişi geliyorsa 5-6 kişiye çıktığında paniklemeye başladım. Güya Ramazan'da iki katı daha fazla kişiye kıldırmaya alışmıştım. Şimdi daha az kişi için ilaç atıyorum, bir süpriz olduğunda yine titremeler. Meslekî anlamda imam olmak zorunda kalana kadar belki 20 sene namaz kıldırmaktan kaçındım. Meslek öncesinde namazı bozup kaçmışlığım da var. Ne zaman alışıyorum desem başa dönüyorum. Bugün yine heyecandan titreyip sûreyi unuttum. Artık epey bir süre ilaçsız kıldıramam. Utanç ve kaygı hayatımı mahvediyor. Çok nasihat dinledim, okudum, izledim, psikiyatra gittim; durum bu. Klişe olmayan her tavsiyeye muhtacım. Klişe yerine cevapsız kalmayı tercih ederim.
yorgunimamOnu unutmak istıyorum kendımı kontrol edemıyorum neden
1 yıllık olan bir ilişkimizi tek gecede bırbirimzie acımadan bitirdik ne o yazdı sonrasında nede ben gerçekten artık benı sevdıgını düşünmüyorum benı sanki bi çıkarı varmış gibi sevıyor her defasında benı yarı yolda bıraktı ben ona çok aşık olduğum için bırakamadım şimdi ise numaramı degıstırecegım ondan uzaklaşacağım ondan nefret etmeye başladım ama zihnimin bir köşesi hala ona aıt neden gelmıyor neden yazmıyor kafasındayım benim için hiç çabalamıyor bana tek bır hedıye dahi almıyor mutlu etmek için uğraşmıyor neden
Gizli KullanıcıGünlük hayatımda uyuyor gibiyim
Günlük hayatımda uykuda gibiyim yaptığım herşeyi bi süre sonra unutuyor ve rüya miydi gerçek miydi ayırt etmekte bile zorlanıyorum sanırım beynim savaş modunda yaptığım şeylerde elimden gelenin en iyisini yapıyorum zaten ama birkaç saat sonra o yaptığım şeyler çok karmaşık ve hızlı gibi geliyor o karmaşıklığa dönüp baktığımda çok yorgun hissediyorum genel olarak çok yorgun hissediyorum son zamanlarda başım da dönmeye başladı gün içerisinde yaptığım şeyler 2 yıl önceki hayatıma göre çok koşturmacali olabilir ama normal aslında sabah uyaniyorum soğuk duş alıyorum hızlıca bi tost yapıyorum üzerimi giyiniyorum kütüphanede yiyeceğim yemeği hazırlıyorum kedime mamasını veriyorum sularını tazeliyorum hafif bi makyaj yapıp çıkıyorum kütüphaneye ders çalışmaya gidiyorum tüm bunları 1 saatte falan yapıyorum sabah çok koşturmacali başlıyorum güne aslında hep geç kalacakmisim gibi otobüse geç kalacam etüt saatlerine geç kalicam ders çalışmaya geç kalicam uyumaya bile geç kalmamak için koşuşturuyorum bu beni hem çok yoruyor hem de tüm yaptıklarım sanki rüyaymış gibi geliyor artık öncesi çok seviyordum bu rutinimi ama artık böyle hissettiriyor değiştirmeli miyim bilmiyorum yakın bi zamanda ailemle büyük bi kavga yaşadım ve beynim savaş modunda sanırım hala ben 2 yıl önce bi depresyon süreci de geçirdim aylarca sadece yatakta yatıp yine de yorgun olan birine göre şu anki hayatım. cok yorucu geliyor olabilir aslında 1 ay önce de aynı şeyleri yapıyordum ve keyf alıyordum şimdi alamıyorum hatırlamıyorum bile beynim herşeyi o kadar siliyor ki
Gizli KullanıcıŞizoid kişilik olabilir miyim
Merhaba ben küçüklükten beri kendi başıma takılırım içimi kimseye açmam yakın arkadaşlarım da oldu ama genelde hayata karşı bir ilgisizliğim var. İlişkilerde başarısız oldum sınıfta kaldım kaygı bozukluğum var. Sohbet açma becerim vs evde olduğum için kayboldu tamamen çünkü anlatacak bir şeyim kalmadı. Çünkü onu hayatımın merkezi yapmıştım. Herkes bana tuhaf bakıyor evde oturduğum için. Kaygımdan dolayı işe de giremedim. Soğuk mesafeliyim ama espri yaparım. Sadece insanlarla çok samimi olmuyorum artık. Sürekli evde olduğum içinde hayattan koptum. İnsanlar arasında ilgi odağı olmayı hayatımı sorgulamalarını sevmiyorum. Samimileşmediğim için arkamdan konuşmalar başlıyor hemen. Bu kuzenlerle de böyle beni inceleyip ne yaptığımı evde öğrenmeye çalışıyorlar. Kendi halimde takılıyorum. Duygularım var ağladım heyecanlanırım. İnsanlardan çekiniyorum. Bir de son yaşadığım şeyler beni insanlardan uzaklaştırdı. sürekli bir beni çözmeye çalışıyorlar. Ben ciddi duruyorum içimi çok az insana açardım. Şimdi o dostum dediğim insanlarda kayboldu. Çok sessiz biriyim. Kendimi konuşmalarda yetersiz hissediyorum. Ama düzelmekte istiyorum. Yakınlık kurmak istiyorum ama hayal kırıklığına uğramaktan sıkıcı biri olarak tanımlanmaktan yoruldum arkamdan konuşulmasından sıkıldım. Kimseyi aramam sormam sosyal bir yönüm yok. Bu küçüklükte olmayınca büyüyünce de köreldi. Tanıya baktım kendime benzettim ama bunun en ayırıcı tanısı nedir bilmiyorum. Ailem de sessiz kendi halimde insanlar şizofreni de var geniş ailemde ben bu halden nasıl kurtulacağım
Gizli KullanıcıAşırı düşünme sebebi ile uykusuzluğumu ve huzursuzluğumu nasıl geçirebilirim
Aşırı düşünüyorum ve kaygı yaşıyorum hatta geceleri uyuyamayacak kadar gün içerisinde çok ani duygu değişimi yaşıyorum devamlı olarak dalıyorum aklım hep dolu ve kendime engel olamıyorum devamlı anksiyete yaşıyorum son zamanlarda dalmalarım ve kafamdaki düşüncelerin devamlı değişmesi ve durmaması arttı ara sıra engel olamadığım düşünceler geliyor mutsuzluk ve boşluk hissi hiç geçmiyor artık bedenime de yansıyor bazen insanları dinleyemiyorum çok yorgun hissediyorum
Gizli KullanıcıEşimle sürekli tartışıyoruz
4 yaşında bir oğlum var uzun süredir çalışmıyorum Yaklaşık 5 yıldır işim ilgisiz biri değil çocuğuna da bakan bir baba ailesi Özellikle babası arası çok kötü küsler uzun süredir ablasıyla da aynı şekilde zaten ablası kesinlikle beni kabullenemedi hiçbir şekilde beni istemiyor ki küsmelerinin sebebi de bundan kaynaklandığını biliyorum ufak tefek şeyler yüzünden sürekli tartışma çıkıyor küsüp odasına gidiyor ve bu beni çok üzüyor ve evin bütün yükü benim üzerimde Tamam o dışarıda çalışıyor ama bütün gün çocukla uğraşan evin düzenini sağlayan kişi benim bu tarz konulara çok az katkısı var ve çok zor bir gebelik geçirdim yani sosyal hayatım yok artık Hiçbir arkadaşınla görüşmüyorum Şimdi bana böyle davranması yani sanki ailesiyle olan küstü benden kaynaklanıyormuş gibi aksine kendisi küs olduğu zaman bile Ben ailesiyle çocuğu gösterme taraftarıydım ne kadar o istemese de ben ortayı bulmaya çalıştım Her seferinde ama insan belli bir noktadan sonra yani tükenmeye başlıyor yani Kendime bu evlilikte yalnız hissetmeye başladım
Gizli KullanıcıKafaya takmakdan kurtulmak
Selam bir söz kavgalı dialoqda 2 ay önce bana birisi çok kötü hakaret aile hakareti (yani küfür)etdi ( yazdığım için özür dilerim) ve bu hakaret benim kafama takıldı her gün bu senaryo kafamda dönüyo ve mutsuz oluyorum bunu unutmasam kendimi mutlu hiss etmiyicem gibi geliyor bunu nasıl unuta bilirim bu hakaret bana bir şey yaparmı bundan nasıl kurtulurum böyle bir türlü kafamdan çıkmıyor ne yapa bilirim bunun yüzünden kendimi kaygılı hiss ediyorum eskisi gibi olmamakdan korkuyorum sanki unutdukdan sonra mutlu olucam bunu düşünmekden kitab bile okuyamıyorum umarım kurtulurum her şey iyi olucak demi? şimdiden size(lere) teşekkür ederim.
Gizli KullanıcıMutlu olmak için ne yapmam lazım
Aylardır erkek arkadaş ve ailem ile sorunlar yaşıyorum ailem beni istemedigi için 4 ay köyde simdi de 1 aydır amcamda kalıyorum kendi evime gidemiyorum çok garip hissediyorum kendi evime sıgamıyorum erkek arkadaşım için onca şey yapmışken o baska kızlarla görüşüp duruyor ne yapacağımı bilmiyorum işler ciddiye bindi zorla nişan söz isteniyor ama ben istiyor muyum bilmiyorum Her şey nasıl yoluna girecek onuhic bilmiyorum
Nazsmm
