PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
17 yaşındayım, YKS hazırlanıyorum; beyin sisi, vitamin eksikliği ve bir döngüden çıkma çabam
Merhaba hocam, 17 yaşında YKS'ye hazırlanan bir öğrenciyim. Bir süredir içinden çıkamadığımı hissettiğim ve hem zihnimi hem de ders çalışmamı çok etkileyen bir durumla baş etmeye çalışıyorum. Temmuz ayından bu yana yaşadığım psikolojik ve fiziksel bir kırılma sonrası hayatımda bazı şeyler değişti. O dönemden sonra zihnimde sürekli bir "beyin sisi", odaklanamama, okurken gözlerin yazılardan kayması ve dalgınlıklar baş gösterdi. Durumun ciddiyetini fark edip doktora gittim ve yapılan tahlillerde B12, D vitamini, magnezyum ve çinko eksikliğim olduğu ortaya çıktı. Şu an doktor kontrolünde 6 aylık B12 iğne tedavisi görüyorum (2. aydayım) ve D vitamini takviyemi bitirdim. Ancak asıl zorlandığım kısım şu: Zihnimdeki bu yorgunluk ve beyin sisi, yaşadığım bazı ufak tefek tetikleyicilerle (örneğin gece saatlerinde yenilen tatlılar/çikolatalar vb. ) birleştiğinde zihnimi çok yoran bir döngüye dönüşüyor. Kendimi akıl sağlığımı yitireceğim korkusuyla ve aşırı bir kaygıyla baş başa buluyorum. Fiziksel olarak vitaminlerimi alsam da, bu zihinsel alışkanlığın ve kaygının derslerime odaklanmamı engellemesinden, zihnimi bulandırmasından çok korkuyorum. Sorum şu: Hem bu fiziksel/vitamin eksiklikleriyle iyileşmeye çalışan hem de YKS stresi ve bu zihinsel döngü arasında sıkışıp kalan bir genç olarak bu süreci en sağlıklı nasıl yönetebilirim? Aklımı yitirme korkumun yersiz olduğunu bilsem de bu kaygıyla nasıl baş etmeliyim? Tavsiyeleriniz nelerdir?
gripusula
İnsanlarla konuşurken çok detay verip çok heyecanlanıyorum ve farkediyorlar günlük hayatımı zorluyor ne yapmalıyım ?
Çok heyecanlı yapım var bu iş hayatımda konuşurken çok fazla açıklama yapıyorum ve detay veriyorum insanlar heyecanımı görüyor günlük hayatımda zorlanıyorum elim ayağıma karışıyor bu özellikle kalabalıklara girince oluyor ve yeni insanlarla tanışınca bu durumu sıklıkla yaşıyorum . Beni özgüvensiz gösterdiğini düşünüyorum telaşlı yapımı nasıl azaltabilirim ? Daha özgüvenli gözükmek ve daha sakin olmak istiyorum. Gerilmemek istiyorum çok gerginim üzülüyorum bu duruma
Gizli KullanıcıEvde çıkmamak
Günlerdir evden çıkmıyorum ve evden çıkasım gelmiyor hiçbir şey hissetmiyorum sevgilim var ve ona karşı bir şey hissetmiyorum sürekli kavga ediyoruz durup dururken sinirleniyorum. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .
Gizli KullanıcıUzun zaman geçti fakat içim içimi yiyor
2 sene önce çalıştığım bir iş yerinde işten çıkarken serviste uyuşturucu sigara kullananlar vardı merak edip denemek istedim 2 defa içtim ama ciğerlere bile solumadım hiç bir şekilde kendimden de geçmedim gayet normaldim fakat onu ağzıma sürmüş olmam beni yiyip bitiriyor çok sıkıldım hiç alkol falan da içmedim bu yaşıma kadar kendime yakıştıramıyorum ve bundan kurtulamıyorum da her sabah uyandığımda hayatımdan soğuyorum. .
shizo2. Hamileliği kabullenemiyorum
5 yaşında oğlum var onu çok seviyorum onunla yapmk istedgim çok hayalim vardı 2. Bebeği düşünmedim hiç korunurken dikkat ederken hamile kaldım ve şok geçirdim öğrendiğim günden beri hayatım bitmiş gbi hissedyrm eşime sürekli aldırmk istdgmi söyledim müsade etmedi iyi dglm dedim alışrsn dedi 18. Haftaya grdm hala istemyrum ve evliliğö btme noktasına geldi bu çocuğu hiç sevemm gib geliyo en son tekrar aldırmak istiyorum diyince bu çocuğun eli kolu herşeyi oluşmuş dedi nasıl düşünürsün dedi şuan konuşmyrz en başda çok dedim piskolojim iyi değil yapamicam diye çok çabaladım olmuyo eşimi kaybetmek istemiyorum o çok iyi bi insan ve bu çocuğu istiyo ben istemesemde ama elimde olsa keşke onu kabul etmek destekde aldım 2. Çocuklu arkadaşlarımlada görüşyorum ama beynim kalbim istemiyo karnımdakini sanki o yok olsa hayatım eski kaldgı yerden devam edicek herşey güzel olucak tekrardan gibi geliyo
Gizli Kullanıcı4.5 yıllık ilişkinin evliliğe dönmemesi ve kaygı
Merhaba 4. 5 yıllık bir ilişkim var ilşkimin ilk 6 ayında evlenmeyi düşündüm ve bunu söyledim 1 yıl sonra tanışma oldu gittim ama ayaklarım hep heri geri geldi sanki boğuluyordum korktum artık sevmediğimi ve istemediğimi hissettim söyledim sonra aileler ayrıldık bilirken bir tekrar birleştik ve devam ettik herşey güzeldi tartışmalar oldu çok büyük olmasada gidip gelmeler oldu ama biz kopmadık kopamadık şimdi yeniden bu evlilik konusu gündeme geldi ve ben yine aynı durumdayım onu bırakmak istemiyorum ama evlenmekte istemiyorum sürekli birşeylerşni görüyorum batmayan durumlar batmaya başladı hem düşünce yapısı hem fizikten kaçmaya başladım beğenmemeye başladım ama o yokkende özlüyorum onu aslında isteğim içimdeki bu kaygıyı sonlandırıp ona laik biri olup devam etmek ama yapamamıyorum ne yapmam lazım bilmiyorum mükemmeliyetçi ve takıntılıyım kabul ediyorum kurtulmak gerekiyor ama düşünceler beni rahat bırakmıyor çünkü nenolursa olsun o beni sevmekten elimi bırakmaktan asla vazgeçmedi bende böyle birini bırakmak istemiyorum ama düşüncelerime davranışlarıma söz geçiremiyorum çok yoruldum ne yapmam gerek yardımcı olursanız çok sevinirim
Gizli KullanıcıNe yapmam lazım
Ben gerçekten herseyden sıkıldım. Ailemden arkadaşlarımdan bir bir kopuyorum zaten kimse kalmadı bi takıntı yaptıgım çocuk var ama arkadaş olarak görüyor onun dışında çok sinirliyim bazen bişeyleri fırlatmak istiyorum yada kendimi tokatlıyorum ben artık birşeylerin düzelmesini istiyorum çabasızım hayatta ve ne istediğimi ne yaptığımı bilmiyorum son zamanlarda ise bazı nesneleri insan suratına benzetmeye başladım kafam allak bullak birsürü sey var içim dolu ama yazışarak anlatmak istiyorum.
Gizli Kullanıcıdaraldım nasıl ilerlemeliyim bilmiyorum
Merhaba, 17 yaşındayım. Mezun senemdeyim ve yksye hazırlanıyorum. Geçen sene cok güzel bir motivasyon ve disiplinle çalışıyordum fakat son aylarda bıraktım ve hâla devam ediyor. Psikolojik olarak kendimi kötü hissediyorum, sanki zihnime daha fazla bilgi girmiyormuş gibi kendimi veremiyorum. Arkadaşlarımla haftada bir kere falan buluşuyorum ama konu derse gelince bunalmıs hisediyorum. Hep erteliyorum bugün kendime vakit ayırayım yarın yaparım diyorum ama olmuyor salaklaşmış hissediyorum. Evde kardeşim sürekli bağırarak konusuyor bıktım artık. Kendimi kapana kısılmış hissediyorum. Belki de önceden çalışmamın karşılığı almadığım için yine çalışırsam alamayacağım ve daha cok zorlanacağımı düşünüyorumdur bilmiyorum. Aslında artık bir senedir aynı döngüde olduğum için farklılık istiyorum ve o yüzden kaçıyor olabilirim. Halbuki hedefim yüksekti, artık zora veremiyorum kendimi.
Gizli KullanıcıÖlüm korkusundan nasıl kurtulabilirim?
Merhaba. Ben kendimi bildim bileli sevdiklerimi yani çekirdek ailemi kaybetmekten korkan biriyim. 2. 5 sene kayınvalidemi trajik bir şekilde kaybettik. Ondan öncesi arkadaşlarımın annesini babasını kaybetmesi sonrasında bu olay ve sonrasında sürekli ölüm haberleri almak beni çok etkiledi. Artık en ufak bir şey de ya onlara bir şey olursa kokrkusu yaşıyorum. Nasıl aşacağım bu durumu? Mesela annemlere gitmek istiyorum ve bir sebepten bu erteleniyor. Sonrasında ise ya onlara bi şey olursa gitmediğim ertelediğim için pişmanlık yaşarsam ya gitmem gerekiyorduysa gibi sorular oluyor kafamda. Onların istediği her şeyi yapmak istiyorum ya sonrasında üzülür pişman olursam diye.
hayalperestEğitim için geç mi
Merhabalar ben 3 kez Yks girdim ve bu sene ailem girmeme izin vermiyor açıkası kafalarında sürekli çevrelerinde bekar olan insanları ban annem öneriyor şans ver diye diyor ki bir kız 30 yaşında kadar evlenmezse zor evlenir sonra baskı kuruyor herşeye geç mi kaldım napacagım bilmiyorum ve bu durumdan ruhsal anlamda da çok yoruldum iyi olmaya çalışıyorum ama batıyorum gibi bu yüzden
Gizli Kullanıcı
