PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Özgüvenimi nasıl daha çok geliştirebilirim
Merhaba biraz geçmişten bahsedeceğim öncelikle mükemmeliyetci baskıcı ve narsizmin yaygın olduğu bi ailede ilk kız çocuğu olarak doğdum tahmin edersiniz ki üzerimdeki baskı çok büyüktür evet çok büyüktü 7yasima kadar evin en küçük çocuğuydum ve ben genelde babamla takılırdim annemle ilgili hatırladığım güzel anilarim çok azdır babamla da çok yoktur ama vakit gecirirdim herhalde babamla en çok güzel vakit geçiren çocuğu benimdir ama sonra büyümeye başlayınca babam artık sanki beni sevmekten vazgeçmiş gibi oldu beni sevmeyi bırakmış gibi kardeşim doğdu evet o bebek tabii ki onu da sevecekler bunun bilincindeydim o zamanda ama ben tamamen unutuldum artık benimle ilgilen hiç kimse yoktu babamda benden çok uzaktı sonra kendimi sevmemeyi öğrettiler bana hakaretler eleştiriler kıyaslamalar içerisinde boğulan bi çocuk olarak büyümeye devam ettim ta ki 13 yaşıma kadar o zamanda aşık oldum hayatımda farklı birşey olmuştu çok güzel yoğun duygular yaşıyordum sonra beni kendi karanligima itip gitti ben bu seferde bı depresyon sürecindeydim günlerce haftalarca duş alacak gücü bulamazdim yatakta yatmaktan başka çok nadir şeyler yapardım zorunlu olduğum şeyleri okula gitmek gibi ama bi arkadaş ortamım vardı sağlıklı değildi ama alışmış olduğum ev ortamima benzerdi onlarda beni yargılar eleştirir değersiz yetersiz hissettirdi ama ben zaten buna alışıktim yalnız kalmaktan çok korkardım sonra okuldan ayrıldım 2 yılın sonunda kendi isteğimle artık oraya gitmek istemediğim dışında ne yapacağımı da bilmiyordum ama gitmemek konusunda emindim sonra psikolojiyle tanıştım hayatimin değişim dönüm noktası işte hakaretlerle eleştirilen davranislarimin altında yatan sebeplerini anlamaya başladım ve artık değişmek isteyen biri vardı güçlenmek istiyordu sınırlariyla özgüveniyle özsaygisiyla özsevgisiyle hayata karsi güçlü durmak isteyen biriydi ve başardı da aynı evde yaşadığım insanlara bile o kadar net çizgiler cizmisim ki o kadar çok görebiliyorum ki artık o içindeki çocuğa gidip sarılan ve artık guvendesin diyebilen biri oldum o arkadaş grubundan biriyle hala görüşüyorum uzun bi aradan sonra ama bana okul zamanlarımda davrandığı gibi asla davranamiyo ondan daha özgüvenli olduğumu ve hayatta çok güzel şeyler başarabilecegimi söyledi kendiyle kıyaslaması hoşuma gitmedi ama bana artık böyle davaranamamalari hoşuma gidiyor sınırlarim sayesinde çok kişiyle konuşmayı görüşmeyi bıraktım şimdi psikoloji okumayi hedefleyen bunun için çalışan biriyim ama özgüven eksikliği hissediyorum günlük hayatımda sanki yaptığım şeyler boşmus gibi hissettiriyor iç sesim ha bu arada onun üzerine de çok çalıştım o eleştiriler yargılayan iç sesimi şefkatli destekleyici bir iç sese dönüştürmek hiç kolay olmadı ama yaptım sadece son zamanlarda yapmam gerekenler gerekmiyormus gibi geliyor ama tam tersi tam da yapmam gereken şeyleri yapıyorum ders çalışmayı hiç sevmememe rağmen saatlerimi gunlerimi kütüphanede ders çalışmaya harcıyorum ama yürürken disardayken özellikle kötü hissediyorum sanki herkes bana bakıyor ve ben kötü özgüvensiz görünüyormusum gibi yapacaklarımi önceden planlarım dik dur talimatını hep hatırlatırım kendime sanırım ben özgüvensiz görünmekten çok korkuyorum ama özgüven konusunu gerçekten kendi içimde aşmak istiyorum günlük hayatımda ozguvenle alakalı sıkıntım olmasın istiyorum bunu nasıl yapabilirim
Gizli Kullanıcı
Ani öfke patlamalarım var
İşte tartıştım ve haklı olduğum konuda iş arkadaşım bana küfürlü cevap verdi ve ben de öfkelendim öfkemi bir şeylerden çıkartmam gerekiyordu bende iş yerindeki bir eşyaya kalıcı olarak fiziksel bir şekilde zarar verdim bu konuda benim haksız olduğumu söylüyorlar ne yapmam gerekli bilmiyorum ama öfkem hala dinmiş değil bu konu hakkında konuşmak istiyorum çözümü nedir ve ani patlamalarda nasıl sakin kalabilirim
Gizli KullanıcıGeciken tepkiler nelere yol açabilir?
Merhabalar. 34 yaşındayım bi kızım var iki kez boşandım. Artık kimseye uğraşacak gücüm kalmadı. İnsan sevmiyorum. tepkisiz ve gerginim. Olaylara ani tepkiler vermek yerine, sürekli içime atıyorum. “bişey yok, bişey yok” deyip geçiştiriyorum. Bir hedefim var bu yolda ilerlerken tükendiğimi hissedip, yine kendimi teselli ediyor yola devam ediyorum. Kendime çok yüklendiğimi düşünüyorum. Bu boş vermişlikten nasıl kurtulabilirim?. Öneriniz nedirTeşekkür ederim.
Gizli KullanıcıKorkumla nasıl başa çıkabilirim?
merhabalar, Ben aşırı her şeyi düşünen ve kafaya takan bir insanım. Bu beni olumsuz anlamda çok etkiliyor. Sürekli bir düşünme, korkma eğilimindeyim. Düşündükçe kafayı yiyorum. Her şeyden kaçıyorum, korkuyorum. Ama korkarak yaşanmayacağını da biliyorum. Kendimden, her özelliğimden çok bıktım. Canım çok yanıyor. Yapmak istediğim şeyleri bile korktuğum için yapamıyorum. Etrafımdakilerden her zaman sakin ol, çok utangaçsın laflarını duymaktan da bıktım. Artık cesur bir insan olmak istiyorum. Korkmamak, kendi istediğim şekilde doya doya yaşamak istiyorum. Sizce nasıl bunu başarabilirim? Lütfen bana bir yol gösterin.
Gizli KullanıcıAyrılmak üzere olduğum nişanlım
Ben nişanlımla ayrılmak üzereyim bir suçum yok ailesinin bana iftira atması üzerine oldu bu ve nişanlım bitti demiş ama bana demiyor konuşmuyor bu ilişkiyi sen bitirdin diyor. Bitsin istemiyorum yalvarıyorum resmen aileler bile birbirine girmiş ama bu çocuk beni sevse bile arkamda duramadı zoruma gidiyor aramızda şehirler var ama gelmiyor da napcam bilmiyorum ya yardım edin bana nolursunuz çok kötüyüm
Gizli KullanıcıSorunumun ne olduğunu bulamıyorum
Merhaba ben çok içe dönük biriyim. Genelde hayatımı kimseye kolay kolay açmam çok büyük arkadaş çevrelerimde yoktur. Ama şimdi kimse kalmadı çevremde. Stresli olaylarda çok midem bulandığı için iş ve sosyal hayattan uzağım. Hayatıma biri girdi ve ben geçmişte ilişki yaşadım yalnız kalacağım korkusuyla ona çok bağlandım ve bana ne hata yaparsa yapsın affettim. Ama mutsuz içe kapanık hemen bir olay yaşayınca suratı asılıyor diye terk edildim. Yaşatılan olay büyüktü. Yani bu kırık cam teorisi gibi mi öne atılıyor yoksa ben hiçbir ilişkiyi yürütemiyor muyum anlamıyorum. Arkadaşım beni hergün arıyordu ee haliyle sürekli biten ilişkimden 6 ay boyunca konuştuk sonra bana hep derdini anlatıyorsun diyerek bitirdi arkadaşlığımızı ben ona çok yazdım o ben dengeyi kuramıyorum insanlarla ya çok yakın ya çok uzağım dedi. Tüm suçu üstüme almalı mıyım bilmiyorum şimdi. Diğer grup biten ilişkimin olduğu grup bu durumu öğrendiler sonra arkadaşım bana alttan alttan laf sokmaya beni denemeye başladı ayrıldığım ortak arkadaşlarla neden görüşmüyorum diye o çocuk uzun zamandır bana göndermeli şarkılar yolluyordu dönmüyordu. Dönmeyince dalga geçiyorlardı. Arkadaşım bana kafada kuruyorsun dedi ve o çocuğu arayınca yoo bilmeden bir şey mi yaptım dedi arkadaşım bana sen herkesi yıpratıyorsun diyip kendi hatalarını görmeyip kırık cam teorisi gibi hayatından çıkardı beni. En zor günümde yanımda bile değildi. Eski arkadaşımın söylediklerini kullandı sen zor günümde bana bunu yapıyorsun diye Oysa ki onlar yapıyordu yanımda bile olmuyordu ama herkes beni suçlu biliyor ya onlar da beni suçlu hissettirdi.
Gizli KullanıcıHayır demek için ne yapmalıyım
Hocam ben iş yerindekilere özelikle hayır diyemiyorum görevim olmayan işleri bile verdiklerinde tamam diyorum ama bu sevilmeme ve dışlanma korkumdan değil tartışma çıkar korkumdan tartışma çıkar cevap veremem diye korkuyorum ben yardımcı öğretmenim üstüm olan öğretmenler mesela elimde bir iş varken bile şunu getirir misin dediğin de bile küçük bir iş de bile yapıyorum korkuyorum kızarlar diye bana ne isteseler emir kulu gibi yapıyorum onlarda bunun farkında olduklarından nasıl olsa hayır demez her şeyi ne istesek yapar diye korktuklarından kullanıyorlar kendimi salak gibi hissediyorum yardımcı öğretmenden çok mesela fotoğraf çekmek için bile çağırdıklarında gidiyorum nasıl aşıcam bunu
Gizli KullanıcıKarar vermekte zorlanıyorum
Karar vermekte zorlanıyorum, her konuda ne yapmam gerektiğinden emin değilim. Kararsızım, hep destek almalı mıyım? Bu neden kaynaklanıyor? Kendimden emin olamıyorum. Nereden destek almalıyım? Psikolog mu, PDR mi, koç mu? Sebepleri neler olabilir?
Gizli KullanıcıCinsel yönelim
Bazı sıradışı şeylerden hoşlanıyorum ve bu beni etkiliyor bunu nasıl çözüceğimi bilmiyorum. Fetişlerim konusunda sorunlarım var bundan kurtulamıyorum. Bundan nasıl kurtulabilirim ne yapmam lazım yaşım 23 bazı fetislerimi deneyimle firsatim oldu deneyimlediklerimden rahatsiz degilim ama yeni cikan fetislerimden rahatsizim level atladı sanki oyle hissediyorum. Ne yapmam lazım bunun için pskiyatriye basvurmaya ve anlatmaya cekiniyorum cunku ben kendim bile bazen kabullenemedim birseyle karsi karsiyayim. Cevabınız icin simdiden tesekkur ederim
Gizli KullanıcıGeçmişi unutamama problemi
Ben hep geçmişe takılı kalan biriyim önüme bakamıyorum eski hayatım, eski ortamlar eski arkadaşlarım hep aklıma geliyor yeni sayfalar açamıyorum, hayatımdan çıkan insanları bile çok özlüyorum yerlerini dolduramıyorum. Yeni insanları alabiliyorum ama onlar eskilerin yerini doldurmuyor. Bu kadar geçmişte yaşamak bana zarar veriyor beni unutmuş olabilecek insanları bile düşünmek beni takıntılı, küçük duruma düşürüyor gibi geliyor. Rüyalarıma giriyorlar ben istemesemde geliyorlar, belkide o insanları değil yaşanılan şeyleri özlüyorumdur bilmiyorum ama daha çok gencim 19 yaşında bir kızım belkide o yüzden böyle geliyordur. Geçmişi silip atmak düşünmemek istiyorum ne yapabilirim
Gizli Kullanıcı
