Psikoloji Kategorisi

Kendimi ortaya koyamamak

Merhaba ben arkadaş ortamında bir ilişki yaşadım en yakın arkadaşım yaptığım her şeyi ortamdaki herkesle arkamdan konuştu. Ben onun her sırrını tutarken her şeyinde yanında olurken o benim her şeyimi kendi aralarında konuştular benim özel günümde bir olay yaşadık beni dinlemeden onlara anlattı kendi haklı çıkarma edasıyla ama benim özel günüm mahvoldu kimse beni düşünmedi. Bu ilişki bitince ben kimseyle hiçbir şeyimi paylaşmamaya karar verdim durum böyle olunca ben onları kıskandıkları için paylaşmadım sandılar ki beni denemeye başladı en yakın arkadaşım aldığı yaptığı her şeyi bana atıyordu beğenilerimi takip ediyordu onu kıskandığımı gösteren bir emare bulunca bakın ben haklıymışım demek için. Ortak arkadaşımız hakkında beni deniyordu bunları anlıyordum. Anlamamazlık geliyordum çoğu zaman. Şu an bu durumun net artık herkes farkında ikimiz de sessiziz ben hep kendi içine dönen açıklama yapan insanlara içimi direkt açan biriyim insanların arkasından konuşmam karşımdakini de kıskanmam dediğim gibi her şeyinde yanında oldum gözüm yoktur ama ben kendimi böyle savunmasız çaresiz bıraktıkça o insanlar bunu suistimal ettiler tabi ki. Ben bunları nasıl kazanırım nasıl insanlara sınır çizerim sürermiş açıklama yapıyorum kendimi ispat etmeye çalışıyorum kim iyi kim art niyetli anlamıyorum. Kendimden vermiyorum artık ama kendimi savunmayı da öğrenemedim insanlardan uzaklaştım iyice

kendimi iyi hissetmiyorum

3 yıl önce babamı kaybettim, travma sonrası stres bozukluğu kaynaklı p****ac kullanıyorum ama kendimi iyi hissetmiyorum derin bir boşlukta gibiyim, beni hayata bağlayan şeyin ne olduğunu düşünüyorum ama yanıt yok. ağlama krizleri, uyku bozukluğu neredeyse her gün kusma ve değişik saçma rüyalar. gece 5-6 kez uyanma. 3 ayda bir doktora gidiyorum ama sonuç bu. ben kendim gibi değilim sanki son 3 yıldır her şey bir yanılsama gibi. hayatımın anlamını kaybettiğimi düşünüyorum ama arayacak gücüm de yok. her şeye rağmen devam etmeye çalışmak ayağına taş bağlıyken maraton koşmaya çalışmakla eşdeğer sanki. bi şekilde hayata adapte olmaya çalışıyorum ya da olmuş gibi yapıyorum ama zihnim hep aynı kaybın yasıyla meşgul. ama sanki yas biterse de babamla geçen 20 küsur yılıma ve onun anısına ihanet edecekmişim gibi

Yemek Sorunumu Aşamıyorum

Sürekli zayıflama ve kilo alma rutini içerisindeyim. Bazı psikiyatri ilaçları kullanıyorum bunlardan sonra kilom iyice arttı artık psikolojimi toparlayamıyorum. Spor yapmak istiyorum başlayıp yarıda kesiyorum sonuca ulaşamadan hep yarıda kalıyorum. Bunaldım. Ben başladığım işi devam ettirmek sağlıklı yaşamak ve zayıf kalmak istiyorum. Ama aklım hep şekerli ve karbonhidrat dolu şeylerde kalıyor ve onlara yöneliyorum. .. .. Ne yapacağımı şaşırdım artık.

Arkadaşlık sorunlarını nasıl çözerim

Merhaba en yakın arkadaşım ki zamanında öyle olduğumuzu sandığım insan beni düğününün her aşamasında ilişkisinin gizli saklı yalanlarında bile sırrını saklayıp onun yanında olurken kendisi ben ilişki yaptığım andan itibaren arkadaşımın özelidir demeyip arkamdan konuşmalar yanındaki insanlara beni kötü göstermeye çalışıp kendini haklı çıkarıyordu ben bunu anlamıyordum sanıyordum ki hep suç bende etrafımdakiler beni uyarmaya başlayınca ve dikkat ettim o insan aslında herkese böyle sadece kendince iyi samimi olduklarına karşı değil benden alıp onlara götürüyor. başkası yaşamış gibi onun üzerinden bana laf çarpıyor artık bu örtlülü bir şeye dönüştü ben de ona zamanında sana güvenip anlatmışlar ondan dolayıdır dedim yok beni zehirlemek için anlattı diyor. Mutluluğumu görüp çatlasınlar tarzı gönderiler atıyor sanki ben onu kıskanıyormuşum imajı çizip bana fotoğraflarını atıyor güya beni denemeye çalışıyor aldıkları yaptıkları şeyleri atıyor ne yazsam acaba bir yere çekmez diyorum kendi kendime benim içimdeki his tamamen şuna dönüştü nolur gerçek arkadaş değilsen varlığını da al git çünkü ben yaşadıklarımdan sonra içime kapandım onunla zamanında yaşadıklarımı da hatırlayınca kendimi çektim o da bunun altında ne var diye aramaya çalışıyor ben sadece çok yorgunum Her düzeldi sandığımda daha büyük bir şeyle beni deniyor ağlıyor ben burada yalnızım diye sonra sorunlarını anlatıyor bir şey söylüyorum bambaşka bir yere çekip ertesi konuşmada biriktip geliyor. Emeklerimin boşa gitmesine üzülüyorum yalnız olduğumu bile bile üstüme oynuyor çok yorgunum

neden durmadan kendi sakinliğimi koruyamıyorum

Bir olay olduğunda mesela annemle babam kavga ettiğinde babama annemi savunuyorum anneme fırsat vermiyorum ama bu bir anda oluyor bugün babamla biraz kavga ettik ona saygısızlık yaptım sanırım ama çok pişmanım ve babamla düzgün diyalog kuramadığımı fark ettim babam ve bende iletişim kopukluğu var galiba ama babamda çok değişik değişik alttan alttan benle dalga geçiyor onun siniriyle patladım ona bugün biraz bana yemek yerken gazla yeme kilolusun der gibi sonra annem arkadaşlarıyla buluştu tatildi 1 hafta hep arkadaşlarınlasın falan filan gerçekten değişik yani ama ben çok üzülüyorum o benim eksiklik kalmayayım diye çabalıyor yoktan var ediyor ama işte hareketleri çok değişik bir anda kavga çıkardı gecen

Aldatıldığımdan şüpheleniyorum

İyi günler Hocam öncelikle vereceğiniz bilgiler ve desteğiniz için şimdiden çok teşekkür ederim. Başımdan iki olay geçti birincisini çözemezken ikinci bir olay daha yaşadım. Hocam ben 40 yaşında 7 yıllık evli biriyim çocuğum yok evlendiğimizden bu zamana kadar eşimle nerdeyse her gün tartışıyoruz ve evlendiğim senenin ilk ayında Eşim hamile kaldı. 3 Aya yakın bir hamilelik geçirdi ve bebeğin kalbi durduğu için alınması gerektiği söylendi öyle de oldu. Daha sonra maalesef Eşim bu zamana kadar hamile kalamadı. Olaya gelecek olursak bu olayı anlatmak gerçekten kolay değil. Benim Amca dediğim benden 7 8 yaş büyük bir arkadaşım var bir süredir evime davet edip Eşimle bareber içki içmişliğimiz var bir gece yine benim evimde beraber içki içtik sabahın 4'üne kadar saat geç oldu diye birde benim sabah işe gideceğimi bildiği için gitmek için kalktı Eşim saat geç ve çok içtik diye gitmesine müsade etmedi diğer odada kalmasını teklif etti. Oda diğer odaya geçerken eşim ben masayı toplayıp geliyorum dedi bende yatak odasına geçtim. Bu arada bende hafif baş dönmesi var ama sarhoş olmadığımdan gerçekten emin olmaya çalışıyorum. Çünkü o gece bir çok şeyi hatırlıyorum. Tekrar olaya dönecek olursak Ben yatak odasına geçtim ama daha uyumamıştım eşim odaya geldi. Benim gözlerim kapalı bu arada odada dolaşır gibi oldu yatak odasının kapısını kapattı gitti. Bir kaç dakikaya gelmedi ve ben kapıyı açıp salona doğru gittiğim de bir takım müstehcen konuşma duydum. İçeri girdiğimde ise Eşimle Amca dediğim kişi koltukta beraber eşim koltukta oturur vaziyette Amca dediğim kişi de üzerinde Eşimin giydiği Tişörtü yukarı kaldırırken bunları gördüm. Ne yapıyorsunuz dediğimde ise eşim sigara içmeye geldim dedi Amca dediğim kişi ise Eşimin migreni tuttuğunu ve saçını çekerek migrenin geçmesini önlemeye çalıştığını söyledi. İnanmadım ve Onlara hakaret edip o anda sadece uyumak istedim hiç bir şey yapamadım. Yatak odasına geçtim arkamdan geldiler. Beni rahat bırakmasını vevaryık boşanmak istediğimi söyleyip Amca dedğim kişiyi evden kovdum ve yanlış anladığımı böyle bir şey olmadığını hata ettiğimi onlara iftira attığımı bile söylediler. Amca dediğim kişiyi evden kovdum. Eşim krizler geçirmeye başladı. Ben birşey yapmadım diye kendini savunmaya çalıştı tabii ki tartışarak psikolojimin bozulduğunu düşünüyorum. Yada ben bu durumu nasıl çözebilirim aradan yaklaşık bir yıl geçecek. Bu birinci olay. Şimdiden teşekkür ederim desteğiniz için

Nasıl plan yapmayı öğrenebilir ve uygulayabilirim?

Genel olarak düzensiz bir insanım. Çantam dolabım odam telefonum ve hayatım son derece düzensizdir. Artık bu durum beni yormaya başladı. Çünkü aradığım hiçbir şeyi yerinde bulamıyorum dakik bir insan olmak istiyorum. Düzenli tertipli yani aslında belli olsun istiyorum her şeyin yeri ve saati. . mesela yarının planını yaparken ertesi gün asla o saatte uyanmam ve kafama göre yaşarım. Diyelim ki yarın çalışmam gerekiyor, bunu erteleyebilirim canım ne isterse onu yapıyorum ve kendime bahane buluyorum sonrasında. Yani şu durumdan ötürü bugün bunu yapamadın sende haklısın vs vs bahanelerim bitmiyor…

Değişimi nasıl sağlarım

Merhabalar ben kaygısı yüksek çok düşünen yalnız takılan biriyim yaşadığım şeyleri çok fazla içselleştirip içime kapandım yapılan büyük hatalar haksızlıklar sonucu iyi şeylere inancımı yitirdim ilişkilere dair geliştirdiğim çiğ inançlar boşa düştü kendimi tanımadığım gibi hep ödün verdiğimi yalnız kalma korkusuyla uyumlandığımı hatalara sessiz kalıp sabrettiğimi fark ettim düzeltmek için çabalansa da o hataları geriye dönük affetmem çok zor oldu araya çok zaman soktum çünkü. Kimse eski kişi olarak kalmadı zaten. 30 yaşında hayatı tanıdım bu geç kalmışlık benim de yanlış öğrenmelerimle hayatımı sıfırladı. Zaten içe dönük çok fazla insanla bir arada olan biri değilim yaşadıklarımdan sonra arkadaşlarımla arama sınır koydukça git gide yalnızlaştım aslında insanlar da yanlış olduklarını gösterdiler Bense onlara sımsıkı tutunmuşum. Ne kadar onlara kızsam da bu onların da değil benim de kendime yaptığım bir şeymiş Kendim olmayı çok önce kaybetmişim. Şimdi bu sessizlikle kalakaldım. O kadar çok mantıklaştırdım ki Muhakeme yeteneğimi kaybettim kim benim için iyiyi istiyor kim bana zararlı anlamıyorum. Zamanında çok fazla şeye maruz kaldım ki kendimi de maruz bırakmışım meğer şimdi ben mi yanlışım ayırt edemiyorum. Verdiğim tepkiler yanlış mı sorguluyorum Kendimi bir ortamda rahatça açıp yine güvenir miyim bilmiyorum. Mide bulantıları yaşıyorum sürekli kendimi suçluyorum çokça o insanları suçluyorum. Kendim yolumu nasıl bulurum nasıl aramalıyım

Ataletten nasıl kurtulabilirim?

Merhaba, evliyim ve 2 ve 4 yaşında çocuklarım var. Üzerimdeki atalet ve disiplinsizlikten dolayı evime ve çocuklarımın gelişimine yeteri kadar ilgi gösteremiyorum. 2. Hamileliğimde başladı bu düzensizlik ve salmış durumdayım. Evim dağınık. Yapmam gereken işleri erteliyorum ya da sadece misafir geleceği gün yapıyorum. Bu durum çocuklarımın bakımına da yansıyor . Uyku ve beslenmeleri düzensiz . Bunu çok düşünüyorum plan program da hazırlıyorum fakat hiç birine uymuyorum. Ne yapacağımı bilemiyorum.

Kendimi değersizleştirdiğim ilişki sonrası ne yapabilirim

Merhaba bir ilişki yaşadım dürüstçe hayatımı açtım kendimden giyim tarzımdan fedakarlık ederek başladım. Geçmiş ilişkim konusunda dürüst oldum. Onun da beni anladığını sandım ama planı başkaymış meğer beni yara bandı olarak kullanmış. Tüm bunlarla beraber her seferinde ilişki içerisinde de yaptığı hatalar için çabalayacağını söylüyordu arka planda yalanlar vardı. Ben tüm bunları kabul ederek her seferinde değersizleştirdim kendimi. Tabi karşımdaki de bana değer vermedi. herkesin içinde mutsuz duruma düştüm Ayrıldı benden çünkü fark etti ki insanlara çizdiği iyi insan imajı yok oluyordu herkesin içindeki tepkilerimden sonra tüm suç bendeymiş gibi davrandı kendi beklentileri karşılanmayınca yalanları ortayaçıkınca ayrıldı. Sonra Sevdiğine fedakarlık yapacağına dair bana göndermeler yaptı. Ona dönmedim. Güvenim tamamen yok olmuştu. Ben onlara baktıkça benim fedakarlık yapacağımı sandı. Kendi giyim tarzıma dönünce beni göndermelerle aşağılamaya suçlu hissettirmeye bitirdiğini söylemeye başladı. Onun gönderilerini açan bendim ama benim baktığım belli olmuyordu. Onu aradım o fedakar olacak olan kişi yoktu bana hiçbir şey olmamış gibi davrandı bilmeden bir şey mi yaptım sana dedi sustum ve zamanında da doğru olanı ben yapmıştım maalesef olamayız tekrar dedi. Sonra hiç gönderi paylaşmadı anladım ki kendini çevresine egosunu akladı ben arayınca. Ben kendime nasıl iyi gelebilirim bu insanlara inanmak istemiyorum artık