PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Geçmişte yaşananların duygusal yükü
3 yıl önce eşimin ailesi tarafından psikolojik baskı , manipülasyon ve sonrasında gelen haksızlıklara uğradım. Bu yaşadıklarım bugün hala bedenimi etkiliyor. O günleri hatırladıkça veya birine anlatınca sonrasında şiddetli bir baş ağrısı, ağırlık hissediyorum. Ve kontrolsüz bir şekilde özellikle tatlı ,hamur işi yiyorum. Bu sebeple aşırı kilo aldım. O günleri hatirladikça öfke ve " kendimi koruyamadım " duygusu geliyor. Beni bu kadar yıpratan kişilere geç de olsa sessiz bir mesafe koydum ama eşimin hatrina haftada 1 gün gidiyorum diye yine baş ağrısı ve huzursuzluk hissediyorum. Ayrica "yine aynı psikolojik baskılara maruz kalabilirim " endişesini yaşıyorum ve onlara karşı tetikteyim. Tüm bunlarla başa çıkamadığım için duygusal yeme isteğimi durduramiyorum . Diyet programı takip ediyorum ama ilerletmekte zorlanıyorum. Ben ne yapmalıyım sinir sistemim rahatlamıyor bir türlü. Simdiden teşekkür ederim.
Gizli Kullanıcı
Kendimi sürekli diğer insanlarla karşılaştırıyorum
zamanında bir çocuktan hoşlanıyordum ve bu uzun süre platonik olarak devam etti birkaç sene sonra ona açıldım ve beni gayet iyi bir şekilde reddetti ama birbirimizle iletişimimiz devam etti sonra bi şekilde iletişimimiz bitti fakat ben sürekli stalklıyorum bundan çok yoruldum onun hoşlandığı bir kız vardı ve stalklarken onunla takipleştiğini gördüm ve kızla sürekli kendimi karşılaştırıyorum sürekli benden daha iyiymiş daha güzelmiş daha zekiymiş daha sosyalmiş vs vs sürekli karşılaştırma işine giriyorum stalkalamayı bıraktım fakat kafamın içinde sürekli olarak onun daha iyi olduğu daha başarılı olduğu dönüyor fakat onun hakkında hiçbir şey bilmiyorum sadece bildiğim şey takipleştikleri
Gizli Kullanıcıben üstesinden nasıl geleceğimi bilmiyorum
Kendimi dibe çökmüş hissediyorum. Hayatta ne yapacağıma dair en ufak fikrim yok. Kendime ait hiçbir şeyim yok. Sürekli onay arıyorum,insanlara ihtiyaç duyuyorum sürekli dıştan bir etki görmek zorunda gibi hissediyorum. Kendi doğrum yok sadece insanlar beni sevsin istiyorum. Utanç duymaya karşı çok büyük korkum var ve bununla ilgili bir şey yaşayınca yok olmak istiyorum . Bunun dışında gerçekten görünmez olmak istiyorum. Sürekli utanç hissediyorum sebebini bilmiyorum bazen var olmanın yükünü kaldıramıyorum sürekli memnuniyetsizin en iyi zamanı bekliyprum ama asla olmadı hep en kötü halimleyim ve bu artık canımı sıkıyor kafamdan belirlediğim bir stereotype var ve buna uymuyorum ve bunun kendimi sürekli insanların gözünden görmeye çalışıyorum kendi kişiliğim sorulsa önce acaba gözlerinde nasıl görünüyorum diye düşünüp ona göre cevap veririm sürekli düşünüyorum acaba ben aklarında nasıl yer ettim diye ve sürekli içimdeki içses mi artık kafamdan mı geliyor bilmiyorum sürekli bir 3. şahıs tarafından betimleniyorum örnek vermek gerekirse işte Nil şuraya gitmek istemiyordu vs vs bunaldım sürekli yeterisiz hissediyorum ve kendimi izole etmek istiyorum eskiden tanıştığım insanların beni kafalarında değiştirmesini istiyorum yeniden doğmam gerekiyor gibi bilmiyorum nefret ediyorum bu halimden ve hiçbir zaman değilemeyeceğimi düşünüyorum çevresi olmayan tek başına yaşayacak biri olacağım ve bundan korkuyorum
Gizli KullanıcıHer şeyin en kötüsünü düşünmeyi nasıl bırakırım?
Bir şey olduğunda mesela beni hiç aramayan biri aniden aradığında ya da hep arayıp soran kişi birden arayıp sormayı kestiğinde ve en basit ya da kötüsü hiç benle muhatap olmayan biri yüzüme baktı niye öyle baktı. benle küs olan biri ortamda bir şey dedi kesin bana laf soktu gibi ve bunun gibi durumlarda ben olayların en kötüsünü düşünüyorum. Acaba böyle mi oldu? Acaba şöyle mi oldu? Kesin şöyle oldu ondan böyle yapıyor. Gibi gibi hep en kötüyü düşünüyorum. Zihnimde o kötü düşünceyi destekleyen bir sürü kanıt buluyorum. Çok fazla panik ve stres yapmaya başladım. Niye böyle oluyor ve bu durum artık günlük hayatımı bile çok fazla etkilemeye başladı. Bir türlü bu duruma engel olamıyorum. Ne yapmalıyım?
Gizli Kullanıcıneden sürekli biri tarafından sevilmeyeceğimi ve beğenilmeyeceğimi düşünüyorum
Kendimi her zaman yetersiz hissediyorum . Biri tarafından sevilmeyeceğimi ve beğenilmeyeceğimi düşünüyorum ve öyle hissediyorum . Ailemle sorunlarım var ve kendimi çok yalnız hissediyorum . Kendimi seviyor muyum bilmiyorum ama sagligimi ihmal ediyorum . Kilodan rahatsizim ama istikrarlı davranamıyorum . Dağınığım sürekli ve bu beni aslında rahatsız ediyor . Gerçekten biri beni sevecek mi beğenecek mi ve bunun için uğraşmama gerek kalmadan olacak mı bilmiyorum sence
Gizli KullanıcıBu olayı nasıl yorumlamalıyım
Ben bir arkadaş ortamında biriyle sevgili olmuştum. Duygusal olarak çok zayıf dönemimdi. Bulunduğum ortamdaki en yakın arkadaşımın zamanında bütün sırlarını bilen en özel günlerinde en ön sırada olan biriydim. Bu kişi ben sevgili olduktan sonra benim hatalarımı masaya taşıyordu arkamdan konuşuyordu. Eski erkek arkadaşım da bunu bana söyledi. Ben geçmiş ilişkimi anlatmıştım dürüst bir şekilde o bunu bildiği benim de onu sevdiğimi sürekli affedici olduğumu bildiği için beni manipüle eden tavırlara giriyordu. Herhangi bir olay yaşayınca o da kabul etmeseydi eee kabul ettiyse şikayet etmeyecek aman bizim aramız bozulmasın diyerek beni yalnız bırakıyorlardı. Yine onun hata yaptığı yalanlar söylediği bir gün ben o günü kötü geçirdim herkes de kötü geçirdi. En yakın arkadaşıma beni kötü gösterir şekilde anlatmışlar. O da beni destekler gibi konuşturup diğer taraf hakkında bilgi toplayıp onlara anlatıyordu. Ben anlamıyordum ama ilişki bitip benim üzüldüğümü anladıklarında eski sevgilimin yaptığı göndermelerden bunu anladım. Başka arkadaşım olmadığı için tüm zayıf yönlerimi biliyorlardı. Bunları bana kullandılar. Bizi karıştırma rahatsız oluyoruz diyerek diğer kızın yanında oldu. Şimdi bu yapılan nankörlüğe ne denmeli. Ben güvenip içimi açarken arka planda dedikodum dönüyormuş. En kötü zamanlarımda yanımda bile olmadı. Ben zamanında onun tüm zayıflıklarını saklamıştım. Şimdi hepsini çıkardım hayatımdan. Arkadan iş çevirmeler benim üzerimden kendi egolarını tatmin etmeler. Ben hangi konuda kendimi geliştirmeliyim. Manipüle olmaya çok açığım kim benim yanımda kim değil anlayamıyorum.
Gizli KullanıcıVesvese fazla ve benim ağzımdan sesli şekilde çıktığını hissediyorum
Vesvese ve evham aşırı fazla geliyor dışarı çıkınca sanki düşünceleri sesli olarak bağırarak söylüyorum buda korku kaygı yapıyor genelde okb hastasıyım ve OKB kaygı takıntı korkaklık diye devam ediyor deprex 40 mg kullaniyorum şuan ama maalesef düşünceler derinliginden çıkamıyorum buda hayatımın kötü geçmesini sağlıyor birde bir insanda bu kadar kötü düşünceler olamaz diye düşünüyorum OKB nin basit örnekleriyle başladı ve 10. Ayın sonunda çıkılmaz bir hastalığa yakalandım başıma hergun binlerce kötü şeyler geliyor halbuki 10 ay öncesiyle şimdinin arasında pek yok ama düşüncelerim sesli olarak duyuluyor olduğunu hissetmek dışarıya çıkamıyorum ve işyerinde giderken çok aşırı zorlanıyorum
Gizli KullanıcıNe hissedeceğimi bilemiyorum duygu durum bozukluğu yaşıyorum
Merhaba 30 yaşında çalışan bir kadınım çocuğum olduktan sonra eşimden yetersiz destek gördüğüm için evliliğim ters gitti ve bunun sonunca boşanmaya karar verdik ama şu anki eşim hala bizimle aynı evde yaşıyor bu duruma karşı nasıl haraket etmem gerektiğini çözemedim nasıl davranacağımı bilemiyorum eşim çalışmıyor yakında bana maddi açıdan destek olamayacak bu duruma nasıl yaklaşmalıyım? Cevaplarsanız çok sevinirim. Kolay gelsin.
Gizli KullanıcıNedenini bilmediğim karamsarlık mutsuzluk
Merhaba hayatımın hangi döneminde olursam olayım sonrası bi mutsuzluğa düşüyorum karamsarlığa ben sınav öğrencisiyim 1 yıl sonra gireceğim hayatım boyunca eğitim hayatımda hiç başarılı bi öğrenci değildim sınıf tekrarı bile yapmış bi öğrenciydim ama şu an gerçekten çalışıyorum gerçekten o sınavda istediğimi almak istiyorum bunun için çalışıyorum da cabaliyorum da ama başarılı olamayacakmisim gibi hissediyorum Ankara'da okumak istiyordum ilk 10k yapmam lazımdı inanıyordum buna bunun için çalışıyordum daha 1 yılım var önümde ama içten içe yapamayacakmisim gibi geliyor şimdiden kendimi olmayacagini inandirmisim bide olmazsa da en kötü bunu yaparım diye motive etmeye çalışıyorum ama daha uzun bir süre var istersem yapabilirim biliyorum ki çabalıyorum her gün erken uyanıp kütüphaneye gidiyorum çalışmaya çalışıyorum 3 4 saat çalışıyorum iyi hissettigim zaman ve bu bana çok uzak birşey arkadaşlarım falan şaşırıyor şu anki çalışma hırsıma azmime ve disiplinime bugün hiç iyi hissetmedigim halde hiç motive değilken bile 3 saat çalıştım da ama çok uzak gelmeye başladı hedefim son zamanlarda sadece bu da değil kendimi çok kötü hissediyorum mesella şu an dersle de pek alakalı değil özgüven eksikligini de yaşıyorum bu dönemde aslında dünden kaynaklanıyor olabilir dün evdeydim kütüphaneye gitmedim sebebi de kardeşime bakıyordum normalde benim odamda kalmaz ama hasta olduğu için annem benimle kalamazsin demiş kardeşime çocuk ağlayarak yanıma geldi benimle kaldı ama gece uyutmadi gecenin bi vakti kalkıp ilaç verdim iyi gelecek şeyler yaptım yanii aslında bu da düşündürdü beni yaşıma göre erken büyümemin yaşına göre çok olgunsun lafını çok duymamin sebebi de annem ben tüm hayatım boyunca onu büyütmeye çalıştım anneme ebeveynlik yaptım ama ben hastalandığımda kalkıp kendi ilacımı yine ben içmek zorundaydım dün bunu fazlasıyla hissettim bide o kadar dengesiz davranıyor ki kavga ettik sonra gidip bana hediye almış sonra babama şikayet etmiş beni üzerimde baskı kurmaya çalışıyor yanii anlamıyorum amacını toksikligi beni o kadar zehirliyor ki özgüvenimi düşürebilecek bi sağlık problemim var aslında hastane randevumu bekliyorum ondan da kaynaklanabilir sürekli karamsarlık döngüsünden kurtulmak istiyorum ben kendimle tekken çok huzurluyum gerçekten bireysel yaşıyorken kafamda herşey net ne yaptığımı biliyorum ne istediğimi biliyorum çok düşünmüyorum gerektiği kadar düşünüyorum huzurluyum yanii ama bireyselligin bencillik olarak görüldüğü bi evde yaşıyorum maalesef ki bide kedim var iyi olmadığım zaman onu da aksatiyormusum yeterince ilgilenmiyorum gibi hissediyorum bideee çok sevdiğim biri var hayatımda erkek arkadaşım son zamanlarda en iyi gelen tek şey olabilir
Gizli Kullanıcıailemle aramı nasıl düzeltebilirim
ailemle hep sorunlar yaşıyorum genel olarak kendi hayatımda da herşeyi içime atarak dolduruyorum kendimi çünkü beni kimsenin anlamıyor bunu biliyorum ailem ne kadar beni çok sevse de hep onların istemediği şeyleri yapıyorum neden yapıyorum kendim de bilmiyorum herkesi kendimden fazla düşünüyorum hiç bir zaman kötü insan olmadım ama en sonunda kırılan taraf ben oldum dinlemiyorum insanlar bence anlatamadım gerisi boş
Gizli Kullanıcı
