PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Kaygı
Merhaba ben aslında şunu sormak istiyorum normalde çok pozitif enerjisi olan bi insanım ama bazen bi anda içimde bi sıkıntı hissediyorum o gün mutsuz hissediyorum hayatımda genel anlamda her şey güzel gitse bile huzursuz hissediyorum yalnız hissediyorum yorgun hissediyorum sanki hiç bir şey yolunda gitmiyormuş gibi geliyor saçma sapan düşüncelere kapılıyorum mesela dün çok mutluydum enerjim güzeldi bugün sabah uyandım bi huzursuz hissettim hazırlanıp işe giderken daha kötü oldum işe gidince ufak çaplı bi panik atak krizi geçirdim daha önce panik atak ve anksiyeteden dolayı seans almıştım zaten ama bayağıdır iyiydim böyle olmuyordum bazı anlar dışında anlamadım bugün tekrar niye böyle oldum
rmysaylmz
Evlilikte güven ve bağ konusu
6 aylık evliyim esımle 6 yılımız oldu ama ailesi yüzünden 6 ayda 5 defa kavga ettik boşanma aşamasına geldik son kavgamızda bitirdik ama geri deneme kararı aldık annesı ve ablası ile yakın olmak istiyor onlara bağlı o ve bana takılan takıları bıle ailem yaptı dedı hayaller bile ailesine göre yapılıyor güven sarsıldı bu evlilikte kendımce oturmayan çok şey var sankı ilerde bitecek bu evlilik hissi var ailemden uzaktayım yakın olma istiyorum ama o aileme yakın olacağız kadın dedıgın erkegın yanında olur dıyor. Takılan altınlarımı bile ablasına verdı benden onay alarak. Araba alsın diye evlendim. Evleneli, borç olmasın diye hep sıkıntıda borç ödeyerek geçiyor. Ben evlenmeden daha rahat yaşıyordum, sevdiğim için üzülmesin diye çok ödün verdim. Son kavgada altınları da istemem dediğimde, onlar senin değil ki zaten ne altını dedi bana. Çok kırıldım, çalışmaya başlayınca ev alırız, sen ödersin evi de ben geçindiririm diye planlar yapıyor, geleceğimiz için onun istediği şehirde, Ankara'ya yakın olmayan. Kalabalık yerde yaşayamazmış ve ben bunu istemiyorum dedim kaç defa. çalışmaya baslayınca da tüm gişelerin ortak odenmesı bırıkımın ortak yapılması ve kalan tutarın da kısisel olarak harcanmasını soyleyecegım son şans dedik zaten bır yıl dolana kadar bekleyelım sonra güvenü sağladık mı dıye bakalım konuşalım diyecegım bu düşüncem ona bencilce gelebilir ama ben de ona aileni annesı istemıyorum yakın olmayacağım dedım annesı anneme hakaret etmıs aileler birbirini istemıyor annesının bu yaptıklarından Sonra sailesi işe yakın olmak istemıyorum ama oda benım ne sucum var annemın hayatsı ama bana ailenı istemıyorum dıyemzsın kımse dıyemez dıyor belkı haklı ama bana Şam’ımı gelmıyorlar bunuda soyledım kırılmış olabılır ama ben daha fazla kırıldım o masraf yapmasın dıye gelinliğimi bişe ikinci el aldım ama demek ki yapmam gerekıyormus takımıstemdım taktıklarınıda kendılerı aldı esım çok ıyı bırı ev işlerinde yardım eder yemek yapr bana kıyamaz ama bu yaptıklarında çok tutarsız gelıyor ıcımde oturmayan şeyler var evet sevıyorum onsuz mutsuzm ama barışıncada sureklı içimde bir sıkıntı endıse oluyr ne yapacağım yanlışım düşmüyorum nasıl davranmam gerekıyor bılmı Yoo Rum ailem istemıyor boşan gel diyorlar bana kıyamıyorlar mutsuzsun kıt kanaat gecınıyorsun diyorlar ben ne kadar yok desemde anlıyorlar aşırı kafam karışık bılmıyorum sadece tek bıldıgım ailesini hal ıstemıyor olmam tamam dedım ona dueltırız dedım ama hala aynı şeyleri hisseidyorum bılmıyorum bana yardımcı olurmusunuz siz olsanız be yapardınız ?
Gizli KullanıcıNASIL DAVRANMALIYIM?
iyi günler. ileri yaşta olmama rağmen çalıştığım ortamda hiç bir etkinliğe davet edilmeyen, sohbete katılamayan, çevredeki arkadaşlar tarafından görünmeyen biriyim. kendimi kötü hissediyorum. ruhsal yönden beni çok etkiliyor bu durum. ben de diğerleri gibi saygı görmek istiyorum. tercih edilmek istiyorum. ama çalıştığım ortamda görünmez biriyim. sanki yokmuşum gibi davranılıyor. bu durum daha çok saklanmama ortama katılmamaya itiyor beni. insanlardan bazen kaçıyorum. rahatsız hissediyorum kendimi. Kendimi çok aşağılanmış hissediyorum. günlük yaşantımı çok olumsuz etkiliyor. eve yıgın bitkin ve tükenmiş geliyorum. bu durum depresyona girmeme neden oluyor. bir türlü bu durumdan kurtaramıyorum kendimi. çok kötü hissediyorum.
Gizli KullanıcıNefret duyguları
İntikam almak için hayatımı mahveden biri vardı. Gerçekten hakkımda saldırmadığı hiçbir şeyim kalmamıştı. Stresten psikoz geçirtti bu insan bana. Hakkımda dedikodular yaydı. Dışlandım, dalga geçildim, bana 'obje' dendi. Benim hakkımda konuşulurken Hitler'in haklı olduğu savunuldu. (Bana, yahudi ve türko takma adı takılmıştı. ) Kendime zarar vermemi istedikleri belliydi yani. Güç dengesi bozuk olduğu için bu kadar sesleri çıkıyordu insanların. Beni seven, savunan birkaç insan olsa çıtları çıkmazdı. Bunlar yaşanırken aynı zamanda kişisel hayatımda da çok ağır sıkıntılarla uğraşıyordum. Babamın bipolar kişilik bozukluğuna sahip olduğunu öğrenecektik birkaç ay içerisinde. Evde üzerimize yürüyordu, tehdit edip korkutuyordu, 9 ay boyunca polis zoruyla akıl hastanesine götürüleceği zamana kadar duş almadı. Evde bunları yaşarken, okulda da bunları yaşıyordum. Gerçekten çok iğrenç şeyler yaşadım. Burada anlatamayacağım çok detay var. Artık daha fazla dayanamadım ve okula ara verdim, kalp sıkıntılarım ortaya çıktı. Ve daha bir sürü sağlık sıkıntısı. Aylardır terapi alıyorum. Nefretimi yeni yeni sindirmeye başladım. Uzun süre dua ettim. Bana yapılanların aynısını yaşayın ne az, ne çok diye. Bana bunları yapan kişilerden birinin ocak ayında babası ölmüş. Önce kendim sebep olmuş gibi hissettiğim için berbat hissettim. Sonra da bana zarar gelince nasıl güldüğünü, mutlu olduğunu hatırlayıp bundan zevk aldım. Nefretimin iri akmıştı. Bu nefret hissiyle ne yapacağım?
Gizli KullanıcıKendimi karşı tarafa nasıl anlatabilirim ? Hislerimi nasıl belirtebilirim
Anlaşılmadığımı düşünüyorum alınganken duygularıma kapanıkken bana anlaşılmaz hissettirdıklerını düşünüyorum karşı taraftan bir adım bekliyorum bu doğrumu ? Ben üzgünken nasıl bir adım atabilirim? Yanımda olmasını istediğim kişinin olmamasını ben mi etkiliyorum? Nerde yanlış yaptığımı bilmiyorum . . aramızın açıldığını düşünüyorum bunu ne etkiler ? Düzeltmek için ne yapmalıyım yanlışımı bulamıyorum her kız gıbı bende üzülüp alınabiliyorum karşı tarafa bunu nasıl hissettirebilirim? Ne yapmalıyım
Gizli KullanıcıUmutsuzluk ve karamsarlık hissi
Merhaba, 19 yaşındayım ve hayatımdan uzun bir yıldır memnun değilim. İstediğim hayatı yaşayamıyorum. Hayatımda b*k gibi gidiyor ve hayatımın iyiye gideceğine dair hiç bir inancım yok. O kadar yoruldum ki hayatımdan. YKS’ye hazırlanıyorum, sınava gireceğim ve kazanacağıma dair bir inancım yok ama kazanmak zorundayım. Hayatımı değiştirme konusunda bir adımın YKS’yi kazanmak olduğunu düşünüyorum. Kafa yapım ve düşüncelerim beni çok rahatsız ediyor. Düşüncelerimi değiştirmek istiyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum. Sürekli negatif düşünmekten hayata pozitif bakamıyorum, pozitif düşünemiyorum. Geleceğim hakkında hiçbir şeyin yolunda gitmeyeceğini ve aynı şekilde b*k gibi devam edeceğini düşünüyorum. Çok yoruldum artık, kafam kaldırmıyor. Kafa yapımı ve düşüncelerimi değiştirmek istiyorum ama nasıl yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Çok karamsar ve çok negatif düşünüyorum. Yaşamak istediğim hayatı TikTok ve Instagram’da video çeken insanlarda görünce daha da çok moralim bozuluyor. “Ben bu hayatı yaşayamayacağım. ” diye düşünüyorum. Kendimi çok yalnız hissediyorum. Bir yandan da arkadaşım yok ve sürekli evdeyim. Konuşacak, buluşacak, gezebileceğim arkadaşım yok ve ev üstüme üstüme geliyor. Özgüvensizim ve insanlarla diyalog kuramıyorum. Bu yüzden arkadaşım yok. Nasıl sosyalleşeceğimi bilmiyorum. Eğer üniversite sınavını kazanırsam da insanlarla nasıl tanışıp diyalog kuracağımı bilmiyorum. Sohbet başlatamıyorum, özellikle de erkeklerle diyalog kuramıyorum. Depresyondan, özgüven eksikliğinden, umutsuzluk ve karamsarlık hissinden kurtulmak istiyorum. Psikoloğa gitmek istiyorum ama param yok.
Gizli Kullanıcıİlişkimi nasıl unuturum
Merhaba, yaklaşık 1 yıldır süren bir ilişkim vardı. Birbirimizi çok seviyorduk ama babam razı olmadığı için ilişkimizi bitirmek zorunda kaldık. Bugün vedalaştık ve ikimiz de sarılıp ağladık. Şu anda kalbim çok acıyor, sanki bir parçam kopmuş gibi hissediyorum ve bunu nasıl atlatacağımı bilmiyorum. Erkek arkadaşım da aynı şekilde hayattan bağını koparmış gibi . Bunun üstesinden nasıl geleceğim bilmiyorum onu görmek istiyorum bir daha göremeyeceğimi bilmek canımı yakıyor . Severken vazgeçmek zorunda kaldık . Hiç kavga etmedik her gün benimle güzel güzel konuşurdu arkadaşım gibiydi şimdi yapayalnız kalmış dalım kırılmış gibi hissediyorum
Gizli KullanıcıVesveseliği nasıl yenebilirim
Okb ve vesvese hastalığım var aşamadığım. İstemediğim düşünceler sürekli beynimde dönüyor sanki biri konuşuyor benim adıma ama benim cümlelerim istediğim şeyler değil. Çok korkuyorum günaha girmekten içim içimi yiyor. Gün içerisinde her şeyi takıntı haline getirebiliyorum kurtulamıyorum istemediğim düşüncelerden. Anneyim bebeğime zarar gelir diye çok korkuyorum aşamıyorum. En mutlu olduğum anlarda bile içime bir sıkıntı üzüntü düşüyor aşamıyorum bir türlü. Mesela ibadetlerimi yaparken bile vesvese giriyor içime sanki yanlış yapıyorum tekrar tekrar abdest alıyorum.
Gizli KullanıcıBulunduğum durumu anlamlandıramıyorum
Merhaba ben içinde bulunduğum durumdan dolayı mağdur edebiyatı yapıyor gibi gözüküyorum ama gerçekten kendi elimden gelen her şeyi deniyorum. Bir ilişkim vardı uyumsuzduk başta çok fedakar oldum hatta tüm hataları affettim o da fedakar oldu bir konuda ama onun üzerine çok hata yaptı. Sonra gösterdiğim tavır yüzünden ayrıldı benden. Aradan zaman geçti göndermeli şeyler paylaştı ama ben kendime geldim ve eskisi gibi fedakar değildim hayatıma devam ettim başkası var sanıldı ortak arkadaşlar laf taşımaya başladı uyumsuzsunuz dendi ama şarkılı paylaşımlar devam etti. ben onu aradım doğru olan bu dedi fedakar olmadığım için ve tamam dedim kapattım. Arkadaşıma anlatmadım laf sokulmaya başlandı bende laf soktum sonra onun hakkında söylediğim ne varsa diğer tarafa anlattı. O kişi de benimle şarkılarla oradan dalga geçmeye başladı. Arkadaşımla aramız baya bir bozuldu. Uyumlu değiliz deniyor yoluma devam ediyorum bencil oluyorum rahatsız olduğum şeyleri anlatınca ego yapıyorum sanılıyor onlar da bana laf sokuyor gönderme yapıyor. Başkası var sanıyorlar. Artık açıklama bile yapmıyorum sürekli bu döngüdeyiz. Aşk mı mantık mı fedakarlık mı kendi yolunu sıfırdan seçmek mi bilmiyorum çok yoruldum. Anlattığım şeyler çarpıtılıyor artık anlatmıyorum da kendimi geri çektim. Kendi yoluma devam etmek istiyorum.
Gizli KullanıcıKendimi çıkmazda hissediyorum
Merhaba uzun süredir yaşadığım şeylerden sonra kendimi kaybolmuş hissediyorum. Yaşadığım bir ilişki vardı birbirimize uygun değildik ben fedakar oldum o da bir konuda fedakar oldu ama çok büyük hatalar yaptı. Ben onu hep affettim o dönem de işsizdim, evdeydim. Sonra ayrıldık. Ben hayatıma devam ettim. Baktım şarkılı göndermeler yapıyor ama hayatına devam ediyor. Ben de dönmeyeceğime dair şeyler paylaştım. O iyice sevdiğini söylemeye başladı ben dönmeyince başkası var sanıldı. Ben eski fedakarlıkları yapmak istemedim diye bencil oldum. Uyumlu değilsiniz dendi. Sonra baktım ki bu kişi oradan hala şarkı paylaşıyor onu aradım doğru olan bu dedi tamam dedim kapattım. Arkadaşıma anlatmadım bu durumu o da bana ayrı kuruldu laf sokmaya başladı ben de laf soktum. Gitti diğer tarafa her şeyi anlattı. Benimle şarkılardan dalga geçmeye başladı bu kişi. Ben çocuk düşünen biri değilim bunu belli ettim. Amacım işe başlamak olmuyorsa kendime yeni bir hayat kurmak sıfırdan 30 yaşındayım korkutucu geliyor. Ortak arkadaşlar laf taşıyordu kendi arkadaşımla bile aramı açtım. Sürekli aynı döngüdeyiz aşk mı mantık mı fedakarlık mı bu döngüdeyiz hep. Mağdur edebiyatı yaptığım sanılıyor ama durum bu. Hayat değiştiremediklerimizi kabul edip başımıza gelenleri yaşamak mıdır yoksa kendi yolunda devam etmek midir. Sıfırdan her şeyi yıkıp başlamak mıdır şu an vereceğiniz cevaplar benim dönüm noktam olacak
Gizli Kullanıcı
