PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Ölüm korkusundan nasıl kurtulabilirim?
Merhaba. Ben kendimi bildim bileli sevdiklerimi yani çekirdek ailemi kaybetmekten korkan biriyim. 2. 5 sene kayınvalidemi trajik bir şekilde kaybettik. Ondan öncesi arkadaşlarımın annesini babasını kaybetmesi sonrasında bu olay ve sonrasında sürekli ölüm haberleri almak beni çok etkiledi. Artık en ufak bir şey de ya onlara bir şey olursa kokrkusu yaşıyorum. Nasıl aşacağım bu durumu? Mesela annemlere gitmek istiyorum ve bir sebepten bu erteleniyor. Sonrasında ise ya onlara bi şey olursa gitmediğim ertelediğim için pişmanlık yaşarsam ya gitmem gerekiyorduysa gibi sorular oluyor kafamda. Onların istediği her şeyi yapmak istiyorum ya sonrasında üzülür pişman olursam diye.
hayalperest
Eğitim için geç mi
Merhabalar ben 3 kez Yks girdim ve bu sene ailem girmeme izin vermiyor açıkası kafalarında sürekli çevrelerinde bekar olan insanları ban annem öneriyor şans ver diye diyor ki bir kız 30 yaşında kadar evlenmezse zor evlenir sonra baskı kuruyor herşeye geç mi kaldım napacagım bilmiyorum ve bu durumdan ruhsal anlamda da çok yoruldum iyi olmaya çalışıyorum ama batıyorum gibi bu yüzden
Gizli Kullanıcıartık unutmak istiyorum
haftanın 5 günü gördüğüm birini nasıl unutabilirim, önceden sevgili olmuştuk ayrılmamıza rağmen iletişim halinde oluyorduk bir şekilde. Aramızda garip bir bağ var, neyse sevgilim varken bana tekrardan yazdı. Onu o kadar çok seviyodum ki cevap verdim ve 2 hafta falan konuştuk sevgilim varken bu durumdan pişmanım çünkü kesinlikle haketmiyor. Sevgilimden ayrıldıktan sonra onla konuşmaya devam ettik, kısa sürede sevgili olamayacağımızı ikimizde biliyorduk zaten daha cok arkadaş flört sevgili üçü bir arada gibiydik. Neyse daha uzatmayayım. Hayatımda daha önce hiç bu kadar kötü hissetmemiştim. İçim hep daralıyor, sürekli derin içler çekiyorum artık onu görünce bir şey hissetmek istemiyorum. Not: 1 yıldır tanışıyoruz sadece
beyazmutlulukİlişkim bitti ne yapmaliyim
Biz çok güzel bir ilişki yaşadık. İlişkinin başında birbirimize nasıl bakıyorsak, iki yıl boyunca da aramızdaki enerji ve sevgi hiç değişmedi. Elbette kavgalarımız ve birbirimizi anlamadığımız zamanlar oldu ama çoğu zaman konuşup her şeyi çözmeyi başardık. Aramızda ciddi bir sorun yoktu. Sonra onun Work and Travel ile Amerika’ya gitme fırsatı çıktı ve bunu değerlendirmek istedi. Gitmeden önce ağlayarak vedalaştık ama birbirimize karşı hiç soğumadık. Amerika’ya gittiğinde aramıza 8 saatlik zaman farkı girdi. Ben çalışıyordum, o ise sabah 8’den akşam 10’a kadar iki işte çalışıyor ve çok yoruluyordu. Konuştuğumuzda sık sık ağlıyor, orada çok zorlandığını ve beni özlediğini söylüyordu. Çiftleri gördüğünde bizi özlediğini anlatıyordu. Ben ise hayatımda ilk defa ilişkide bu kadar zorlandım. Güven problemim kesinlikle yoktu; sadece onu çok merak ediyordum. Bana 15-20 dakika yazmadığında kızıyor, trip atıyor, ona destek olmam gerekirken yeterince ilgilenmediğini düşünüyordum. Sanırım bu süreçte onu fazlasıyla bunaltmış olabilirim. Bir sabah yine geç yazdığı için tartıştık ve aynı akşam ayrılmak istediğini söyledi. İki yıllık ilişkimiz yaklaşık 20 dakikada bitti. Son kez konuşmak için çabaladım ama kararını vermişti. Yaklaşık bir aydır ayrılığı düşündüğünü söyledi. Şimdi üzerinden 20 gün geçti ve bugün bizim ay dönümümüz. Ne yapacağımı, yazıp yazmamam gerektiğini ve Türkiye’ye dönmesini beklemenin doğru olup olmadığını bilmiyorum.
Gizli KullanıcıErteleme Döngüsünden Nasıl Çıkılır
Merhaba. Yaklaşık beş yıldır hayatımda hiçbir şeyi değiştiremediğim, sürekli olarak erteleme ve tükenmişlik döngüsünün içinde sıkışıp kaldığım bir ruh haliyle yaşıyorum. Dümdüz, hiçbir sapması ve varacağı yeri olmayan bir yolda sadece sürükleniyor gibiyim. Zaman akıp giderken ben yerimden bir adım bile kıpırdayamıyorum. Yapmak istediğim birçok şeyi, koymak istediğim her hedefi sürekli erteliyor, en ufak bir eylemi bile gözümde aşılamaz bir dağa dönüştürüyorum. Her şeyin üstüne bu kadar düşününce vazgeçecek bir neden bulmakta zorlanmıyorum. Erteledikçe ve yerimde saydıkça kendimi suçluyor, yetersiz hissediyor ve yoğun bir suçluluk duygusuyla boğuşuyorum. Bir şey yapmadığım ya da dinlenmeye çalıştığım zamanlarda bile zihnim susmuyor, ne durup nefes alabiliyorum ne de ileriye doğru hareket edebiliyorum. Bu döngüden kendi başıma, sadece kendi kafamın içinde düşünerek çıkmaya çalışmaktan artık tamamen tükendim. Yıllardır süren bu erteleme ve kilitlenmişlik halini kırabilmek için nasıl bir yol izlemeliyim, bu sürece nereden başlamalıyım?
Gizli KullanıcıBüyük bir belirsizlik içindeyim.
Öncelikle selamlar. 20 yaşında son 3 senedir stres dolu bir ortamda her gün çalışmış ve artık bu stres 3 sene sonunda anksiyete, panik atak ve varoluşsal kaygıya dönüştüğü için işe ara verme ve memlekete dönme durumu almış birisiyim. Evet psikoloğa da gittim nefes egzersizi, yürüyüş, not tutma vb zaten yaptığım şeyleri söyledi ben de devam ediyorum hala. Son birkaç aydır sadece yoğun bir şekilde düşünme eylemi gerçekleştirmekteyim. Her şeyi, hayatı, insanları, insan doğasını ve amaçları bile sorgular hale geldim yoğun bir şekilde. Ve bu sorgulama şeyini nedense bırakamıyorum. Kafamda sorular durmak bilmiyor. Hayat sanki otomatikten farkında olduğum manuel bir şeye dönüşmüş gibi ve anın tadını çıkaramıyorum. İleriyi ve bilinmezi çok düşünen herhangi bir şeyi çok fazla araştıran meraklı bir insanım fakat bazı şeyleri ne yazık ki kafam kaldırmıyor. Genelde tek başıma bu zamana kadar bir şey yapmadım yeni yeni tek kalmaya basladıkça tek yaşamaya alıştıkça hayat benim için biraz daha monoton hale geldi gibi hissediyorum. Başlarda bu farkındalık hissi bana hayatta her şeyi yapabileceğim konusunda inanılmaz bir tepkime sunardı (özgüvenin artınca göğsünün kabarması hissiyatını örnek verebilirim). Fakat şu zamanlardaysa içimde korku ve panik hissiyatı durmak bilmiyor. Ne yapabilirim her yolu denemeye çalışıyorum fakat eskisi kadar basit şeylerden bile zevk alamıyorum artık.
Gizli Kullanıcıailedeki kiyafet baskisindan nasil kurtulurum
18 yasindayim kucuklugumden beri kiyafet kisitlamalari yasiyorum babamda cok kati degistirmiyor hicbir sekilde takmamaya calisiyorum ama sinirlerim bozuluyor bosuna hayal kuruyor gibi hissediyorum hicbirsey degismiycek gibi en normal olan sey bile onlara anormal geliyor bekliyorum bekliyorum ama ya surekli bu sekilde devam ederse diye korkuyorum iletisimi her turlu yapiyorum ama ise yaramiyor ben surekli abartiyor olarak nitelendiriliyorum halbuki normal olan bu
Gizli KullanıcıNasıl bir yol cızmem gerekiyor
Merhabalar 8 yasındaki kızım çok öfkeli ve kendi kafasına göre hareket etmek ısıtıyor beni ve babasını dınlemıyor kardeslerıne ve bızekarsı yaşından büyük hareketler sergiliyor 3 yasındakı kardesıyle bıle aksama kadar kafa tutuyor oturup bu yaptıkları hareketlerin yanlış oldugunu soyledıgım halde bır daha yapmıyacam deyıp özür dılıyor ama fazla zaman geçmeden tekrar aynısını yapıyor ne yapmam gerekiyor bu durum karşısında sizden yardım istiyorum
Gizli Kullanıcıkarşı tarafı kendimi nasil bağlarım(narsist bir insan)
yaklasık 2. 5 yıldır bir ilişkim var karşı taraf beni her türlü cepte gören aşalığan ve herseye şaka yaptım diye vurdumduymazlık yapan bir adam,pinti ve düsüncesiz bir insan bu kadar bağımlı olmamımın sebebi ilkte hissettirdiği ilgiydi beni bu kadar aşağılamasına rağmen ondan kopamıyorum evet herşeyin farkındayım ama ne yapcam hic bilmiyorum ne adam akıllı plan yapmayı bilir ne adam ne plan yapmayı bilir sadece arzusu için ölüp geberen biri son zamanlar bana karşı arzusu çok fazla olmuştu ondan ayrıldığım zaman bana tekrar döndü ama arzu dışında bir şey yaptığı yok sadece benim sinirlendi üzerinden hareket etmeye çalışıyor ama yaptıktan sonra sanki çok büyük bir şey yapıyormuş gibi kabulleniyor bugüne kadar gerçekten ilklerdi değer gördüm ama son zamanlar hep kendimi cepte hissettim ve öyle de oldu tüm hatalar olsun her şeyi kabul ettim karşımdaki insan hiç soğuamadım tamamen beni bu kadar aşağılamasına rağmen özgüvenimi düşürmesine rağmen ve benimle eskisi gibi ilgilenmiyor beni elde ettiği zaman bırakıyor gibi hissediyorum ve 2 gün önce tekrardan affettim bundan pişmanım öz Bookummdan uzaklaştım özgüvenimden düşürülüldüm eskisi gibi hissetmediğimi fark ettim yani aynaya bakınca kendimi göremiyorum aslında resmen oyuna getirilmişim gibi aşk gerçekten insanı mahvedebiliyor ondan kurtulmam lazım çünkü hangi taktığı denersen hep aynı değişmez bir insan
Gizli KullanıcıDışarı çıkamıyorum
Minibüse binip bir öğrenci bile diyemiyorum sesim çok az çıkıyor ve korku kaplıyor içimi inmem gerekiyor diyelim köşe var falan diyemiyorum alışveriş yapıyorum poşet olsun diyemiyorum kafeye gidip sipariş bile veremiyorum aşırı geriliyorum heycanlaniyorum ve hiç bişi anlamıyorum salak gibi gözüküyorum dışardan kendimi çok kötü hissediyorum o kadar uzun süredir dışarı çıkmıyorum ki kendimden utanıyorum bu kadar ezik olduğum için hiç arkadaşım yok ve bu bunların kafamda artmasına sebep oluyor
Gizli Kullanıcı
